...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Tak kursanty, jak wspomniałem, w tym semestrze zajmiemy się też i płytami prog-rockowymi, ale na pewno nie takimi, które wszyscy znają, tylko takimi, które warto poznać.

W przypadku The Enid warto poznać i płytę, która jest bardzo dobra, a także zarówno i zespół, który jest bardzo ciekawy. To, że wcześniej nie trafił na łamy naszego portalu jest na pewno sporym niedopatrzeniem, dlatego postaram się tą dziurę, przynajmniej częściowo, dzisiaj załatać. Niedopatrzeniem jest dlatego, że jeśli mówimy o prog-rocku jako połączeniu muzyki klasycznej i rockowej, to właśnie The Enid potraktowało ten związek najbardziej literalnie, jak się tylko dało – od mocno klasycyzujących rockowych kompozycji, aż po muzykę klasyczną graną na rockowych instrumentach. Oglądaliśmy to razem z tatą Agnieszki – ja dla przyjemności, on bardziej dlatego, że nie miał nic innego do roboty. Muzyka rockowa specjalnie go nie interesuje, zdecydowanie woli klasyczną, którą zresztą bardzo dobrze zna – dlatego wszystkie nawiązania i zapożyczenia szybko wyłapywał – pojawiały się takie nazwiska jak Mahler, Liszt, Elgar, Musorgski. Takie bardzo klasycyzujące rzeczy są głównie na pierwszych płytach, potem to trochę zaczęło przypominać wczesny Alan Parsons Project, ale dalej było fajnie. Przynajmniej moim zdaniem.

Nie jest to zbyt popularna grupa, ale ma całkiem sporo zagorzałych fanów, dzięki którym do dziś funkcjonuje. Ale jest też sporo osób, które uważają, że jest to impreza niespecjalnie poważna, a przede wszystkim nudna. W jakimś sensie tak, bo The Enid to kapela mocno specyficzna. Harmonie, melodie – rodem z muzyki klasycznej, raczej nie uświadczy czegoś, co można by nazwać piosenką. Chociażby z tego powodu, że to przede wszystkim muzyka instrumentalna.

Dzisiejsza recenzja jest recenzją trochę kombinowaną. W nagłówku stoi DVD „Live at The Hammersmith”, ale zajmiemy się i DVD, i płytami audio. Nagrano to wszystko co prawda podczas jednego koncertu, tyle, z każde z tych wydawnictw ma nieco inny repertuar. Początkowo ten materiał ukazał się w 1983 roku jako dwie, osobne płyty winylowe „Live at The Hammersmith Vol. I” i „Vol. II”, kilka lat później ukazał się kompakt, ale krótszy niż obie płyty, poza tym zawierał też utwory, których na analogach nie było. Jeszcze później ukazały się na CD obie regularne części koncertu, ale dalej jako osobne wydawnictwa, chociaż razem to trwa nieco ponad siedemdziesiąt minut i nie byłoby problemu, żeby zapakować to na jeden CD, albo chociażby do jednego pudełka. Czy jest jakiekolwiek wydanie łączone – nie mam pojęcia. Też chciałbym mieć. U nas raczej nie praktykuje się recenzowania dwóch płyt w jednej recenzji, dlatego postanowiłem dołożyć jeszcze DVD i pod tym szyldem napisać o całości. Aha, w kwestii formalnej – DVD ukazało się w 2010 roku. Chociaż bardziej pasuje do tego określenie video-bootleg, bo jakość techniczna tego materiału jest niespecjalna.

Materiał audio wypada tutaj dużo lepiej, bo w zasadzie to DVD jest do jednokrotnego oglądnięcia i postawienia na półkę – raczej dokument, niż pełnoprawny koncert. Ale wszystkie moje zastrzeżenia są natury technicznej – słaba jakość obrazu, dźwięk też momentami nie bardzo – bo sam występ jest bardzo dobry. Bardzo fajnie się to ogląda. Teoretycznie powinien być to raczej statyczny show, bo muzycy do grania mają naprawdę dużo i pewnym sensie jest – kilku facetów przy parapetach – oni nie są zbyt mobilni. Za to gitarzyści czasami hulają jak na koncercie hard’n’heavy. DVD ma tą przewagę nad CD, że znalazły się na nim dwa covery – „Summer Holliday” i „Wild Thing”. Ten pierwszy do słuchanie się nie nadaje, ale do oglądania – jak najbardziej – perkusista, Dave Store wykonuje (tylko na samych instrumentach perkusyjnych) ten słynny przebój Cliffa Richarda w stylu iście myntypythonowskim. „Wild Thing” jest już normalniejsze, zresztą wersję audio możemy znaleźć na nieco późniejszej koncertówce „The Stand” – Godfrey okazuje się facetem z sporym poczuciem humoru, przy okazji wprowadzając nieco luźniejszą atmosferę na koncercie pełnym muzyki zaiste poważnej. Ale muzyczny kabaret to tylko kilka minut DVD „Live at The Hammersmith Odeon”. CD bez tych przerywników wydaje się dużo dostojniejsze. Natomiast muzycznie ozdobą tego koncertu było „Fand/The Song of Fand” (różne tytuły na różnych wydawnictwach, ale to ten sam utwór). Najdłuższy, najładniejszy, najbardziej patetyczny i najlepszy. I to jest ta wersja najbardziej kanoniczna, bo w wersji studyjnej było to znacznie krótsze. Tu chyba najlepiej udało się połączenie rocka i klasyki, że słyszymy i to, i to. Prawie tak dobrze wypada też „In The Region of The Summer Stars” – w podobny sposób zrobiony, tyle, że nieco krótszy. Widać, że takie „samo gęste” umieszczono na „Vol. I”, a na „Vol. II” już takich killerów nie ma, prawie nie ma – jest przecież „Albion Fair”. Tak wyszło dlatego, że „Vol. II” ponoć miało być tylko wydawnictwem fanclubowym, swego rodzaju dodatkiem do Jedynki. Ale w końcu oba są ogólnie dostępne i bardzo dobrze, bo to świetny kawałek rockowego (mimo wszystko) żywca.

The Enid jest zespołem na tyle specyficznym, że trudno mi tak na siłę udowadniać, że to świetna grupa i już. Moim zdaniem nagrali kilka znakomitych płyt (powtórzę się – trzy pierwsze przede wszystkim) i nagrali też sporo płyt słabszych, które też bardzo lubią słuchać. Po prostu pasuje mi ich muzyka – lubię taki patos, takie orkiestrowe aranżacje klawiszy, lubię jak taka muzyka grana jest „na bogato”. Na progarchivach The Enid wzbudza skrajne emocje – od zachwytów do flekowania. I pewnie z tych samych powodów jednym się to podoba, a inni nie cierpią – patos, itd. Ale moim zdaniem znać trzeba, żeby wiedzieć, co to jest, bo The Enid doszli do takiego miejsca w prog-rocku, że dalej od nich to już tylko ściana. Warto posłuchać „Touch Me”, „In The Region…”, czy „Aerie Faerie…” żeby wyrobić sobie o tym swoje zdanie.

Dziesięć gwiazdek - za samą muzykę.

Wojciech Kapała


Watching a DVD from the seventies line up of The Enid has been a wish of mine for many years. I finally can watch it in my living room now, but it almost hadn't been possible to watch one of their concerts performed at the Hammersmith Odeon theatre in London on Friday March 2nd, 1979. Their record company at the time PYE Record, decided to wipe the original camera tapes because they decided to not pursue a video release. Strange, because in the week before this concert took place, PYE Records decided to have the show shot.

The whole show was shot using five cameras with audio recorded by Virgin Mobile.

However, the soundtrack had survived and was remarkably good. All that remained of the video was a rough mix of the show done on the night by the video company who had no idea of what to expect. The great audio and a recently discovered VHS copy of that rough video mix was recently donated to The Enidi (The Enid fan club) by Francis Lickerish who located the tape a little while ago. Thanks to this former Enid guitarist, they could put together a DVD of almost that whole show from the Hammersmith Odeon. Only Francis Lickerish's intro to Fand and Albion Fair were left out. For technical reasons, on the night they were not recorded.

But who cares! After all, a DVD with the title Live At Hammersmith Odeon with almost 90 minutes of footage from that concert is better than no footage at all.

The concert at the Odeon Hammersmith was done to support the Touch Me album. You could say that the band was at their peak during this period both in terms of popularity, and also musically. The previous five years had seen The Enid gradually build a large and dedicated following of fans releasing the classic progressive rock albums In The Region Of The Summer Stars (1976), Aerie Faerie Nonsense (1977) and Touch Me (1979). It's obvious that a selection of songs taken from those albums were done during that special moment at the Hammersmith Odeon. In those days it was very usual that the band start performances with their version of England's National Anthem. Therefore you can also enjoy God Save The Queen on this release. It is followed by Mayday Galliard from the band's second album. Two pieces that are still performed nowadays are next. Judgment and In The Region Of The Summer Stars from the debut album show that the band is in great shape. The line up of Francis Lickerish (guitar), Steve Stewart (guitar), Dave Storey (drums and percussion), Robert John Godfrey (keyboards and vocals),William Gilmour (keyboards), Tony Freer (keyboards and oboe) and Terry Pack (bass) hardly make any mistakes. Band leader Godfrey does not allow his fellow musicians to make mistakes and demands that everybody is completely focused just like a classical musician who reads the music from a paper sheet. Therefore, you almost get the idea that some of the music comes from a tape machine. But with three musicians behind the keyboards it's obvious that the musicians reach the same kind of level as they do on their studio albums. More songs follow after the two pieces of music from their debut album but it's little use to mention them all. All of the tracks from the band's first three releases are very well performed in a very serious and professional way. Despite the serious side of the music performed, the band also knows to bring some funny things to the show such as Dave Storey's bizarre version of Cliff Richards' Summer Holiday performed as a percussion solo, or the way Robert John Godfrey sings The Troggs' Wild Thing during the encore. In style, the band ends their set with The Dam Busters and Land Of Hope And Glory and gives you a very good moment of the well known Night Of The Proms event. You almost want to sing along or put your hands in the air to participate.

It's absolutely marvellous to see the old footage of a progressive rock band that most of the time tried to sound like a classical orchestra, but it has to be said that not everything on this disc is of very good quality. The original source of the material is mostly to blame. There are many technical problems on this DVD. The picture quality is very soft with not too much detail. Also, there are numerous drop-outs, glitches, and tracking errors visible on the screen throughout the show. Occasionally, the video is slightly out of sync with the soundtrack. Also, you can see that the people who shot the film did not know the band on stage that well. Sometimes the wrong musicians are filmed during a certain scene and you'll see the person who plays a solo too late. But due to the fact that this material from the archive is so unique, you can't give a bad verdict to this release. It's way better than the old footage that came up from the Twelfth Night vaults that was released on DVD as Reading Rock'83 (see review). This DVD contained mainly amateur shots from a band that was hitting its peak in those days, just like The Enid did on this release. Anybody who wants to see The Enid in modern day standards should watch their DVD Live At Town Hall, Birmingham (see review). But for nostalgic reasons, I will play the old stuff one more time because the music is so damn good!

Henri Strik



..::TRACK-LIST::..

1. God Save The Queen
2. Mayday Galliard
3. Judgment
4. In The Region Of The Summer Stars
5. Summer Holiday (Dave Storey's Eccentric Send Up)
6. Humoresque
7. Cortege
8. The Song Of Fand
9. Wild Thing
10. The Dambusters & Land Of Hope And Glory



..::OBSADA::..

Guitar - Francis Lickerish, Stephen Stewart
Keyboards - William Gilmour
Keyboards, Oboe - Tony Freer
Keyboards, Vocals - Robert John Godfrey
Bass - Terry Pack
Drums, Percussion - Dave Storey



https://www.youtube.com/watch?v=zW3JvsQaO9E



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Wydany pod koniec 1970 roku wspaniały, progresywny i bez wątpienia pionierski album z wyraziście jazzowymi elementami - nagrany przez późniejszych muzyków Gong, Caravan, Nucleus i Soft Machine. Ten trwający 79 minut CD zawiera kapitalne, rozbudowane i pozbawione muzycznej waty kompozycje, gęste brzmienie, a przede wszystkim fantastyczny, emocjonalny (i na szczęście pozbawiony popularnej wówczas chrypki...), kobiecy wokal Carol Grimes - jednej z najlepszych, ówczesnych wokalistek rockowych!

To, jak dobry jest ten album słychać dosłownie od pierwszych 10-20 sekund! UWAGA! Od dawna niedostępna, wcześniejsza wersja CD sygnowana była nazwą Delivery, ale oryginalny winyl (wiernie zreprodukowany w tym booklecie) podpisany był jako Carol Grimes And Delivery. Dodatkowo dołączono 6 nagrań, w tym B-stronę rzadkiego singla z 1970 oraz krótki występ dla radia BBC. Świetny dźwięk!

JL

Fools Meeting - and what a meeting it is !!! This album features an eclectic blend of Blues and Jazz with a very progressive approach. Starring an impressive cast of (future) Canterbury luminaries ; Phil Miller (Guitars), his brother Steve on Piano, Pip Pyle (Drums) Roy Babbington (Bass Guitar) - one cannot help but to expect something special. Add to this the sweet, sweet voice of one Carol Grimes (and boy, does she sing her heart out). Her vocal styling is full of tremolo, something akin to Grace Slick or Signe Anderson from the early Jefferson Airplane, and also special guest Lol Coxhill (Saxophones), whose contribution to the songs is priceless. Phil M's trademark style of Guitaring can be witnessed here, as he holds many solo spots, and is the main composer. Steve M's jazzy Piano playing has a unique air to it - at times his Piano doesn't have sustain, so his notes are short and sharp, making for a more interesting sound. The rhythm section is quite excellent - Babbington is already playing with amazing skill and dexterity, those that are familiar with the Karl Jenkins led Soft Machine should agree that he is quite a Bassist. Pyle's Drumming is very busy, and he shows often that he can play outside the confines of regular 4/4 beats. Coxhill is up there with the likes of Elton Dean and Gary Windo, with his lungs full of fury, blowing up a whirlwind of seldom heard sounds with his affected Sax. Of the 8 tracks on the LP (Tapestry re-issue, couldn't afford an original - been searching since around 1990) there is rarely a dull moment, each song is constructed in such a way that changes tempos regularly and never stays too long in one place. The music is not particularly indicative of 'Canterbury', the more Bluesy moments are when Grimes is singing, the instrumental parts suddenly take off in another direction, be it Jazz, Avant-Garde or Rock. I suppose if Steve utilised some fuzzy organs and e-piano it could be a genuine Canterbury sounding article. Best songs are possibly 'Miserable Man' (8.28), 'Home Made Ruin' (3.23), 'The Wrong Time' (7.50), and 'Fighting It Out' (5.48), but the album as a whole is an enlightening experience.

Tom Ozric

As was often the case for progressive albums released on the cusp of 1970, Delivery's one and only LP Fool's Meeting sounds torn between prog innovations and the blues and psychedelic obsession of the late 1960's. In the case of this Canterbury Scene proto-supergroup (most of the members would go on to great success with the likes of Caravan, Gong and Soft Machine, among others) it's the fetishized American blues rock that keeps them grounded in the past. Although they do it well, it ultimately holds Fool's Meeting from being as distinguished and memorable as some of the records these musicians would work in later incarnations of their careers.

When it comes to this late Sixties' British response to longstanding American blues tradition, I'm most inclined to point the finger at the first two records from Led Zeppelin's career; there was no doubting where most of Zeppelin's influence was coming from, but they added a new kick that made it interesting. Delivery does much the same on Fool's Meeting, with the notable exception that while Led Zeppelin amped up blues with the fuzz of hard rock and proto-metal, Delivery has imbued the style with the nuance and interplay of jazz music. It's an incredibly promising combination, and when Delivery successfully manage to pair the two, the result is significant. "Miserable Man" in particular is a fantastic example wherein Delivery nail the atmosphere of both styles. Disappointingly, as the album progresses, the jazz aspect becomes less prominent, leaving the dated blues rock to preside, complete with predictable 12 Bar songwriting patterns. Delivery's jazz rock still finds its way through the cracks in the form of the occasional saxophone solo (as is the case in "Fighting it Out", but the excellent promise of Delivery's style doesn't feel realized here. Very fortunately for after-the-fact listeners however, the scaled fusion of jazz with psych and rhythmic rock would found the basis of the Canterbury Scene.

While the musicianship on the album is appropriately strong, the most memorable element of Delivery's music is undoubtedly the smoky voice of Carol Grimes. Although she's the only member that wouldn't have a lasting impact on the Canterbury Scene past Delivery, her vocals are excellent, wrapped up in a confident vibrato and charismatic presence that might warrant comparison to Robert Plant's bluesy howling on the early Zeppelin albums. More common comparisons to Jefferson Airplane's Grace Slick are not beyond reason, but Carol Grimes takes a fiercer approach to her vocals. She would go on to play with a host of blues and jazz acts as the years went on, and while her post-Delivery albums might be worth checking out for her voice alone, it's something of a disappointment that we didn't get to hear her voice in any more progressive rock. With a voice like hers, I'm surprised she didn't become more of a legend. There's a gaggle of female vocalists in the 'occult retro rock' scene today that are trying to sound exactly like her, most probably without ever knowing it. Of course, none have ever truly succeeded.

To my chagrin, the Canterbury Scene has generally alluded my progressive rock listening experience. For what it's worth, Fool's Meeting is more than enough to pique my interest in the style, with the full knowledge that the album has only scratched the surface. Carol Grimes and Delivery have earned their respective spots as quiet legends in the British rock pantheon. Especially if you're a fan of Caravan, Gong, Hatfield and the North, National Health, Soft Machine or any of the other bands these guys would play future roles in, Delivery should stand as an excellent history lesson.

Conor Fynes



..::TRACK-LIST::..

1. Blind To Your Light 05:06
2. Miserable Man 08:28
3. Home Made Ruin 03:23
4. Is It Really The Same 05:45
5. We Were Satisfied 04:03
6. The Wrong Time 07:51
7. Fighting It Out 05:49
8. Fools Meeting 05:26

Bonus Tracks:
9. Harry Lucky (Single A-side, August 1970) 03:42
10. Home Made Ruin (Alternate Take) 02:57
11. One For You (Recorded by Delivery in 1971) 07:40
12. Is It Really The Same (BBC Live, 1970) 05:20
13. Blind To Your Light (BBC Live, 1970) 05:31
14. Miserable Man (BBC Live, 1970) 08:18



..::OBSADA::..

Carol Grimes - vocals, percussion
Phil Miller - guitar
Steve Miller - piano, vocals
Roy Babbington - bass, string bass
Pip Pyle - drums

with:
Lol Coxhill - soprano & tenor saxophones (1-8,10)
Roderick Skeaping - violin (2)
Richard Sinclair - bass (11)



https://www.youtube.com/watch?v=y9jW0QHnJh0


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Wydany pod koniec 1970 roku wspaniały, progresywny i bez wątpienia pionierski album z wyraziście jazzowymi elementami - nagrany przez późniejszych muzyków Gong, Caravan, Nucleus i Soft Machine. Ten trwający 79 minut CD zawiera kapitalne, rozbudowane i pozbawione muzycznej waty kompozycje, gęste brzmienie, a przede wszystkim fantastyczny, emocjonalny (i na szczęście pozbawiony popularnej wówczas chrypki...), kobiecy wokal Carol Grimes - jednej z najlepszych, ówczesnych wokalistek rockowych!

To, jak dobry jest ten album słychać dosłownie od pierwszych 10-20 sekund! UWAGA! Od dawna niedostępna, wcześniejsza wersja CD sygnowana była nazwą Delivery, ale oryginalny winyl (wiernie zreprodukowany w tym booklecie) podpisany był jako Carol Grimes And Delivery. Dodatkowo dołączono 6 nagrań, w tym B-stronę rzadkiego singla z 1970 oraz krótki występ dla radia BBC. Świetny dźwięk!

JL

Fools Meeting - and what a meeting it is !!! This album features an eclectic blend of Blues and Jazz with a very progressive approach. Starring an impressive cast of (future) Canterbury luminaries ; Phil Miller (Guitars), his brother Steve on Piano, Pip Pyle (Drums) Roy Babbington (Bass Guitar) - one cannot help but to expect something special. Add to this the sweet, sweet voice of one Carol Grimes (and boy, does she sing her heart out). Her vocal styling is full of tremolo, something akin to Grace Slick or Signe Anderson from the early Jefferson Airplane, and also special guest Lol Coxhill (Saxophones), whose contribution to the songs is priceless. Phil M's trademark style of Guitaring can be witnessed here, as he holds many solo spots, and is the main composer. Steve M's jazzy Piano playing has a unique air to it - at times his Piano doesn't have sustain, so his notes are short and sharp, making for a more interesting sound. The rhythm section is quite excellent - Babbington is already playing with amazing skill and dexterity, those that are familiar with the Karl Jenkins led Soft Machine should agree that he is quite a Bassist. Pyle's Drumming is very busy, and he shows often that he can play outside the confines of regular 4/4 beats. Coxhill is up there with the likes of Elton Dean and Gary Windo, with his lungs full of fury, blowing up a whirlwind of seldom heard sounds with his affected Sax. Of the 8 tracks on the LP (Tapestry re-issue, couldn't afford an original - been searching since around 1990) there is rarely a dull moment, each song is constructed in such a way that changes tempos regularly and never stays too long in one place. The music is not particularly indicative of 'Canterbury', the more Bluesy moments are when Grimes is singing, the instrumental parts suddenly take off in another direction, be it Jazz, Avant-Garde or Rock. I suppose if Steve utilised some fuzzy organs and e-piano it could be a genuine Canterbury sounding article. Best songs are possibly 'Miserable Man' (8.28), 'Home Made Ruin' (3.23), 'The Wrong Time' (7.50), and 'Fighting It Out' (5.48), but the album as a whole is an enlightening experience.

Tom Ozric

As was often the case for progressive albums released on the cusp of 1970, Delivery's one and only LP Fool's Meeting sounds torn between prog innovations and the blues and psychedelic obsession of the late 1960's. In the case of this Canterbury Scene proto-supergroup (most of the members would go on to great success with the likes of Caravan, Gong and Soft Machine, among others) it's the fetishized American blues rock that keeps them grounded in the past. Although they do it well, it ultimately holds Fool's Meeting from being as distinguished and memorable as some of the records these musicians would work in later incarnations of their careers.

When it comes to this late Sixties' British response to longstanding American blues tradition, I'm most inclined to point the finger at the first two records from Led Zeppelin's career; there was no doubting where most of Zeppelin's influence was coming from, but they added a new kick that made it interesting. Delivery does much the same on Fool's Meeting, with the notable exception that while Led Zeppelin amped up blues with the fuzz of hard rock and proto-metal, Delivery has imbued the style with the nuance and interplay of jazz music. It's an incredibly promising combination, and when Delivery successfully manage to pair the two, the result is significant. "Miserable Man" in particular is a fantastic example wherein Delivery nail the atmosphere of both styles. Disappointingly, as the album progresses, the jazz aspect becomes less prominent, leaving the dated blues rock to preside, complete with predictable 12 Bar songwriting patterns. Delivery's jazz rock still finds its way through the cracks in the form of the occasional saxophone solo (as is the case in "Fighting it Out", but the excellent promise of Delivery's style doesn't feel realized here. Very fortunately for after-the-fact listeners however, the scaled fusion of jazz with psych and rhythmic rock would found the basis of the Canterbury Scene.

While the musicianship on the album is appropriately strong, the most memorable element of Delivery's music is undoubtedly the smoky voice of Carol Grimes. Although she's the only member that wouldn't have a lasting impact on the Canterbury Scene past Delivery, her vocals are excellent, wrapped up in a confident vibrato and charismatic presence that might warrant comparison to Robert Plant's bluesy howling on the early Zeppelin albums. More common comparisons to Jefferson Airplane's Grace Slick are not beyond reason, but Carol Grimes takes a fiercer approach to her vocals. She would go on to play with a host of blues and jazz acts as the years went on, and while her post-Delivery albums might be worth checking out for her voice alone, it's something of a disappointment that we didn't get to hear her voice in any more progressive rock. With a voice like hers, I'm surprised she didn't become more of a legend. There's a gaggle of female vocalists in the 'occult retro rock' scene today that are trying to sound exactly like her, most probably without ever knowing it. Of course, none have ever truly succeeded.

To my chagrin, the Canterbury Scene has generally alluded my progressive rock listening experience. For what it's worth, Fool's Meeting is more than enough to pique my interest in the style, with the full knowledge that the album has only scratched the surface. Carol Grimes and Delivery have earned their respective spots as quiet legends in the British rock pantheon. Especially if you're a fan of Caravan, Gong, Hatfield and the North, National Health, Soft Machine or any of the other bands these guys would play future roles in, Delivery should stand as an excellent history lesson.

Conor Fynes



..::TRACK-LIST::..

1. Blind To Your Light 05:06
2. Miserable Man 08:28
3. Home Made Ruin 03:23
4. Is It Really The Same 05:45
5. We Were Satisfied 04:03
6. The Wrong Time 07:51
7. Fighting It Out 05:49
8. Fools Meeting 05:26

Bonus Tracks:
9. Harry Lucky (Single A-side, August 1970) 03:42
10. Home Made Ruin (Alternate Take) 02:57
11. One For You (Recorded by Delivery in 1971) 07:40
12. Is It Really The Same (BBC Live, 1970) 05:20
13. Blind To Your Light (BBC Live, 1970) 05:31
14. Miserable Man (BBC Live, 1970) 08:18



..::OBSADA::..

Carol Grimes - vocals, percussion
Phil Miller - guitar
Steve Miller - piano, vocals
Roy Babbington - bass, string bass
Pip Pyle - drums

with:
Lol Coxhill - soprano & tenor saxophones (1-8,10)
Roderick Skeaping - violin (2)
Richard Sinclair - bass (11)



https://www.youtube.com/watch?v=y9jW0QHnJh0


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Australijski Portal zna brzydotę.
Rozkoszują się nią. Celebrują ją. Konsumują, pożerają i wymiotują nią w sposób, jaki mało który inny zespół metalowy mógłby sobie wyobrazić.

To wiele znaczy - w świecie death metalu brzydota króluje niepodzielnie, a kiedy jeden zespół potrafi osiągnąć poziom tak gardłowego, zatykającego jelita horroru, to jest to coś godnego oklasków, nawet jeśli 'dlaczego' to robi, czasem wymyka się prostemu wytłumaczeniu.
Jednak dla tych, którzy są dobrze obeznani z ekstremalnym metalem, ta riposta przychodzi im dość łatwo - bo potrafią.

FA

The only thing that would make sense of how this album came to be is the following scenario: Portal managed to somehow open a gateway to the realms of the Great Old Ones and were granted supernatural powers by malicious beings, such as Azathoth, Nyarlathotep, Yog-Sothoth, Tsathoggua and obviously Cthulhu. And soon enough, Portal decided to put their newfound powers into good use…and that is how Vexovoid came to be. If you have a more likely explanation please let me know.

So all that aside, Portal continue to do what they know how to do the best: create unconventional death metal that most people will probably be unable to tolerate, but this time they have outdone themselves with Vexovoid, and this here is probably the darker that death metal can get. Seriously the malice and pure evilness of this album is unparalleled, it is completely chaotic, it does not feature almost any melodies, the rhythmic patterns are weird to say the least and the atmosphere is as dark as one of H.P. Lovecraft’s books.

From the opening track of the album “Kilter” you realize that this will not be an easy album to listen to, even with its short duration (about thirty-five minutes). The guitar leads are impressively dissonant, the drums are hitting relentlessly and the vocals sound like they are coming through the deepest, most buried and long forgotten dungeons of hell. The trip to the outer dimensions continues the more you listen to this album, from the more easy listening (compared to the other tracks of the album, they sound like hits) songs like, “Curtain” and “Awryeon” to the completely crazy “Orbmorphia, “ I think that there are some jazz influences at places in this one but would not say for sure (how the fuck can I?), and “The Back Wards," to finally reach the pitch black darkness of the monumental “Plasm” and the closing instrumental track of the album “Oblotten," seriously now, this is the stuff that nightmares are made of.

So if you think that you are an extreme music fan (better think again), this is an album that will challenge even you, we are probably talking about the most extreme kind of death metal that there currently is out there, it might not be the fastest or the heaviest record around but it is definitely one of the nastiest and the meanest that you will hear.

Spyros Stasis



..::TRACK-LIST::..

1. Kilter 05:46
2. The Back Wards 04:16
3. Curtain 05:57
4. Plasm 05:46
5. Awryeon 04:21
6. Orbmorphia 02:40
7. Oblotten 05:16



..::OBSADA::..

The Curator - vocals
Horror Illogium - lead guitar
Aphotic Mote - rhythm guitar
Ignis Fatuus - drums
Omenous Fugue - bass guitar



https://www.youtube.com/watch?v=5uWd-3m2zMY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Australijski Portal zna brzydotę.
Rozkoszują się nią. Celebrują ją. Konsumują, pożerają i wymiotują nią w sposób, jaki mało który inny zespół metalowy mógłby sobie wyobrazić.

To wiele znaczy - w świecie death metalu brzydota króluje niepodzielnie, a kiedy jeden zespół potrafi osiągnąć poziom tak gardłowego, zatykającego jelita horroru, to jest to coś godnego oklasków, nawet jeśli 'dlaczego' to robi, czasem wymyka się prostemu wytłumaczeniu.
Jednak dla tych, którzy są dobrze obeznani z ekstremalnym metalem, ta riposta przychodzi im dość łatwo - bo potrafią.

FA

The only thing that would make sense of how this album came to be is the following scenario: Portal managed to somehow open a gateway to the realms of the Great Old Ones and were granted supernatural powers by malicious beings, such as Azathoth, Nyarlathotep, Yog-Sothoth, Tsathoggua and obviously Cthulhu. And soon enough, Portal decided to put their newfound powers into good use…and that is how Vexovoid came to be. If you have a more likely explanation please let me know.

So all that aside, Portal continue to do what they know how to do the best: create unconventional death metal that most people will probably be unable to tolerate, but this time they have outdone themselves with Vexovoid, and this here is probably the darker that death metal can get. Seriously the malice and pure evilness of this album is unparalleled, it is completely chaotic, it does not feature almost any melodies, the rhythmic patterns are weird to say the least and the atmosphere is as dark as one of H.P. Lovecraft’s books.

From the opening track of the album “Kilter” you realize that this will not be an easy album to listen to, even with its short duration (about thirty-five minutes). The guitar leads are impressively dissonant, the drums are hitting relentlessly and the vocals sound like they are coming through the deepest, most buried and long forgotten dungeons of hell. The trip to the outer dimensions continues the more you listen to this album, from the more easy listening (compared to the other tracks of the album, they sound like hits) songs like, “Curtain” and “Awryeon” to the completely crazy “Orbmorphia, “ I think that there are some jazz influences at places in this one but would not say for sure (how the fuck can I?), and “The Back Wards," to finally reach the pitch black darkness of the monumental “Plasm” and the closing instrumental track of the album “Oblotten," seriously now, this is the stuff that nightmares are made of.

So if you think that you are an extreme music fan (better think again), this is an album that will challenge even you, we are probably talking about the most extreme kind of death metal that there currently is out there, it might not be the fastest or the heaviest record around but it is definitely one of the nastiest and the meanest that you will hear.

Spyros Stasis



..::TRACK-LIST::..

1. Kilter 05:46
2. The Back Wards 04:16
3. Curtain 05:57
4. Plasm 05:46
5. Awryeon 04:21
6. Orbmorphia 02:40
7. Oblotten 05:16



..::OBSADA::..

The Curator - vocals
Horror Illogium - lead guitar
Aphotic Mote - rhythm guitar
Ignis Fatuus - drums
Omenous Fugue - bass guitar



https://www.youtube.com/watch?v=5uWd-3m2zMY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
VA - 1970-1979 - Die Stars, Die Hits, Die Facts - (10 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Various Artists
Album................: 1970-1979 - Die Stars, Die Hits, Die Facts
Genre................: Pop, Rock, Funk, Soul
Source...............: CD
Year.................: 1997
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 61-68 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Polydor - Germany

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1 - 1970
---------------------------------------------------------------------

1. Mungo Jerry - In The Summetime [03:31]
2. Christie - Yellow River [02:45]
3. The Soulful Dynamics - Mademoiselle Ninette [02:31]
4. Dave Edmunds - I Hear You Knocking [02:47]
5. Tony Christy - Las Vegas [03:19]
6. Dana - All Kinds Of Everything [03:02]
7. Miguel Rios - Song Of Joy [04:23]
8. Cat Stevens - Moonshadow [02:50]
9. The Kinks - Lola [04:09]
10. Hotlegs - Neanderthal Man [04:11]
11. The Rattles - The Witch [02:36]
12. The Free - All Right Now [04:16]
13. The Guess Who - American Woman [03:50]
14. Three Dog Night - Mama Told Me (Not To Come) [03:18]
15. The Moody Blues - Questions [04:49]
16. Norman Greenbaum - Spirit In The Sky [04:01]
17. Frijid Pink - House Of The Rising Sun [04:41]
18. James Brown - Sex Machine [05:04]

Playing Time.........: 01:06:11
Total Size...........: 409,93 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2 - 1971
---------------------------------------------------------------------

1. The Sweet - Funny, Funny [02:48]
2. Mouth & Mcneal - How Do You Do? [04:05]
3. Dawn - Knock Three Times [03:00]
4. Middle Of The Road - Chirpy Chirpy Cheep Cheep [02:59]
5. Les Humphries Singers - We Are Goin' Down Jordan [03:00]
6. The Cats - One Way Wind [03:35]
7. The New Seekers - Never Ending Song Of Love [03:10]
8. Soulful Dynamics - Saah-Saah-Kumba-Kumba [02:22]
9. The Fortunes - Freedom Come, Freedom Go [03:20]
10. Don Fardon - Indian Reservation [03:25]
11. Lynn Anderson - Rose Garden [02:53]
12. Emerson, Lake & Palmer - Lucky Man [04:38]
13. Aretha Franklin - Spanish Harlem [03:30]
14. The Marmalade - Reflection On My Life [04:15]
15. Rod Stewart - Maggie May [05:12]
16. The Temptations - Just My Imagination [03:48]
17. Curtis Mayfield - Move On Up [03:44]
18. Can - Spoon [03:02]

Playing Time.........: 01:02:55
Total Size...........: 409,96 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 3 - 1972
---------------------------------------------------------------------

1. Les Humphries Singers - Mexico [03:44]
2. Daniel Boone - Beautiful Sunday [02:59]
3. Chicory Tip - Son of my father [03:11]
4. Mouth & McNeal - Hello-a [03:56]
5. The New Seekers - I'd like teach the world [02:19]
6. Peter Skellern - You are a lady [04:34]
7. Gilbert O' Sullivan - Clair [02:59]
8. The Spotnicks - If you could read my mind [03:14]
9. Elton John - Crocodile rock [03:54]
10. Golden Earing - Buddy joe [03:50]
11. Billy Preston - Outa-space [04:08]
12. Stealers Wheel - Stuck in the middle with you [03:24]
13. Slade - Gudbuy T'jane [03:31]
14. Deep Purple - Never before [03:58]
15. Dr. Hook - Sylvia's mother [03:46]
16. Lynsey De Paul - Sugar me [03:34]
17. Medicine Head - One and one is one [03:23]
18. Don McLean - American Pie-Part one [04:06]

Playing Time.........: 01:04:40
Total Size...........: 412,48 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 4 - 1973
---------------------------------------------------------------------

1. Albert Hammond - The free electric band [03:25]
2. Gilbert O'Sullivan - Get down [02:38]
3. Chris Montez - Ay no digas [02:44]
4. Medicine Head - Rising sun [04:43]
5. Thin Lizzy - Whisky in the jar [05:43]
6. Status Quo - Caroline [03:44]
7. Roger Daltrey - Giving it all away [03:24]
8. Electric Light Orchestra - Roll over beethoven [04:33]
9. David Bowie - The laughing gnome [03:00]
10. Free - Wishing well [03:37]
11. Gary Glitter - I'm the leader of the gang [03:29]
12. Suzi Quatro - Crash [03:54]
13. Bonni St. Claire - Clap your hands and stomp your feet [04:00]
14. Barry White - Can't get enough of your lave, babe [04:31]
15. Don McLean - Vincent [04:00]
16. Cat Stevens - Morning has broken [03:19]
17. Kiki Dee - Amoureuse [04:08]
18. Roy Buchanan - Sweet dreams [03:32]

Playing Time.........: 01:08:31
Total Size...........: 452,65 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 5 - 1974
---------------------------------------------------------------------

1. The Rubettes - Sugar Baby Love [03:30]
2. Terry Jacks - Seasons In The Sun [03:32]
3. Albert Hammond - I'm A Train [03:17]
4. Johnny Bristol - Hang On In There Baby [03:50]
5. 10 CC - I'm Not In Love [03:45]
6. Carl Douglas - Kung Fu Fighting [03:16]
7. Nazareth - This Flight Tonight [03:22]
8. Kiki Dee - I've Got The Music In Me [04:59]
9. Hohn Holt - Help Me Make It Through The Night [03:03]
10. The Three Degrees - When Will I See You Again [02:58]
11. The Hollies - The Air That I Breathe [04:03]
12. Paul Anka & Odia Coates - (You're) Having My Baby [02:34]
13. Alice Cooper - No More Mr. Nice Guy [03:07]
14. Gordon Lightfoot - Sundown [03:34]
15. Leo Sayer - The Show Must Go On [02:51]
16. Sparks - This Town Ain't Big Enough [03:04]
17. Ike & Tina Turner - Nutbush City Limits [02:57]
18. The Temptations - Papa Was A Rolling Stone [06:52]

Playing Time.........: 01:04:43
Total Size...........: 408,12 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 6 - 1975
---------------------------------------------------------------------

1. Barry White - You're The First, My Last, My Everything [03:23]
2. Gloria Gaynor - Never Can Say Goodbye [06:21]
3. Penny McLean - Lady Bump [03:43]
4. Kenny - The Bump [02:34]
5. George Baker Selection - La Paloma Blanca [03:27]
6. Harpo - Moviestar [03:23]
7. Bachmann-Turner Overdrive - You Ain't Seen Nothing Yet [03:54]
8. Nazareth - Love Hurts [03:52]
9. Ralph McTell - Streets Of London [04:00]
10. Smokie - If You Think You Know How To Love Me [03:24]
11. Mud - Oh Boy [02:52]
12. Bay City Rollers - Bye Bye Baby [02:47]
13. Billy Swan - I Can Help [04:00]
14. The Stylistics - I Can't Give You Anything [03:15]
15. George McCrae - Rock Your Baby [03:21]
16. Uriah Heep - Lady In Black [04:47]
17. Status Quo - Roll Over Lay Do [05:41]
18. Lulu & David Bowie - The Man Who Sold The World [03:45]

Playing Time.........: 01:08:35
Total Size...........: 446,34 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 7 - 1976
---------------------------------------------------------------------

1. David Dundas - Jeans On [03:17]
2. Neil Diamond - Beautiful Noise [03:24]
3. Pussicat - Georgie [02:27]
4. Brotherhood of Man - Save Your Kisses For Me [03:03]
5. Johnny Wakelin - In Zaire [03:16]
6. The Rubetts - Under one Roof [04:31]
7. The Bellamy Brothers - Let Your Love Flow [03:13]
8. Silver Convention - Fly Robin Fly [05:18]
9. Smokie - Living Next Door To Alice [03:29]
10. Bay City Rollers - Rock'n'Roll Love Letter [02:53]
11. Slade - Let's Call It Quits [03:30]
12. Boney M. - Daddy Cool [03:28]
13. Donna Summer - Love To Love You Baby [03:21]
14. Showaddywaddy - Under The Moon Of Love [02:59]
15. Kenny - Hot Lips [02:54]
16. Sailor - Girls, Girls, Girls [03:02]
17. Status Quo - Mystery Song [03:57]
18. John Miles - Music [05:52]

Playing Time.........: 01:04:02
Total Size...........: 424,71 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 8 - 1977
---------------------------------------------------------------------

1. Bonnie Tyler - Lost In France [03:53]
2. Amanda Lear - Queen Of China Town [04:13]
3. Leroy Gomez & Santa Esmeralda - Don't Let Me Be Misunderstood[03:26]
4. Player - Baby Come Back [04:09]
5. Baccara - Yes Sir, I Can Boogie [04:35]
6. John Paul Young - Standing In The Rain [04:10]
7. Boney M. - Ma Baker [04:07]
8. Donna Summer - I Feel Love [03:48]
9. Rita Coolidge - We're All Alone [03:38]
10. Barclay James Harvest - Rock'n'Roll Star [05:19]
11. Leo Sayer - When I Need You [04:08]
12. Smokie - Lay Back In The Arms Of Someone [04:05]
13. Mort Shuman - Sorrow [04:23]
14. Elkie Brooks - Pearl's A Singer [03:40]
15. Status Quo - Rockin' All Over The World [03:34]
16. Kansas - Dust In The Wind [03:26]
17. Peter Framton - Show Me The Way [04:35]
18. The Jam - In The City [02:17]

Playing Time.........: 01:11:35
Total Size...........: 478,04 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 9 - 1978
---------------------------------------------------------------------

1. Gerry Rafferty - Baker Street [04:05]
2. Eruption - I Can't Stand The Rain [03:06]
3. Robert Palmer - Every Kinda People [03:25]
4. 10 CC - Dreadlock Holiday [05:01]
5. Clout - Substitute [03:25]
6. John Paul Young - Love Is In The Air [03:25]
7. Gloria Gaynor - I Will Survive [03:17]
8. Marshall Hain - Dancing In The City [03:46]
9. The Sweet - Love Is Like Oxygen [03:45]
10. Bonnie Tyler - It's A Heartache [03:28]
11. Exile - Kiss You All Over [03:36]
12. Amanda Lear - Follow Me [03:52]
13. Kate Bush - Wuthering Heights [04:26]
14. Lesley Hamilton - No Hollywood Movie [03:16]
15. Luv - You're The Greatest Lover [02:51]
16. Chris Noman & Suzi Quatro - Stumblin' In [03:57]
17. Boney M. - Rivers Of Babylon [04:17]
18. Ian Dury & The Blockheads - Hit Me With Your Rhythm Stick[03:41]

Playing Time.........: 01:06:47
Total Size...........: 438,19 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 10 - 1979
---------------------------------------------------------------------

1. Electric Light Orcestra - Don't Bring Me Down [04:05]
2. Racey - Some Girls [03:26]
3. Toto - Hold The Line [03:56]
4. Exile - You Thrill Me [03:49]
5. Status Quo - Whatever You Want [04:00]
6. Rainbow - Since You've Been Gone [03:16]
7. Thom Pace - Maybe [02:36]
8. Blondie - Sunday Girl [03:01]
9. Waterloo & Robinson - Do You Remember Marianne? [03:50]
10. Nick Straker Band - A Walk In The Park [03:46]
11. Donna Summer - Hot Stuff [03:50]
12. Kool & The Gang - Ladie's Night [03:26]
13. Amii Stewart - Knock On Wood [03:46]
14. Hot Chocolate - I'll Put You Together Again [03:52]
15. Average White Band - Warmer Communications [04:11]
16. Buggles - Video Killed The Radio Star [03:26]
17. Lene Lovich - Lucky Number [02:47]
18. Promises - Baby It's You [03:48]

Playing Time.........: 01:05:02
Total Size...........: 445,04 MB

...( Info )...

Składanka mireczka-muza mix vol.29
Gatunek: Różne
Rok:2026
mp3@320kbps
CZAS:01:41:17

...( TrackList )...

1.2 D Jane Projekt - Love on the Dancefloor (Eurodance Ragga Style)
2.Geo Da Silva & Canello - Touch In The Night (Extended Mix)
3.KronmDJ - SYNTHETIC DESIRE
4.Mark Emme - Gypsy Glow (Original Mix)
5.LUNAX & Rivendale - TiK ToK
6.Klaas - Soulwired (Extended Mix)
7.Alex Gaudino - I'm In Love (Remix)
8.VANTØ - Yours
9.Pickle - Stompin' (Remix)
10.BENASSI BROS Ft. SANDY - ILLUSION (Remix)
11.Dany Bpm - Mary (Extended Mix)
12.Jeanette - Porque Te Vas (Tech House Remix Nostalgia Club Edit) 2026
13.Tai Woffinden & Jan Johnston Meets Tenishia - Flesh
14.CLIMO & Super Mario - 67 (Remix)
15.Tiësto - Don't Lose Your Head (feat. Olivia Sebastianelli) (Extended Mix)
16.Oliver Heldens & Julia Church - Ruins (Remix)
17.U.S.U.R.A. - Open Your Mind (Remix)
18.Flash Point - The Future Is Calling (Remix)
19.Gabry Ponte & Salmo - Tik Tak
20.Lawstylez & DJ MNS, Mark Hennson Feat. Ramses - Livin' La Vida Loca
21.Luca-Dante Spadafora & JulianSommer X Andre Schnura - Wir Sind Die Deutschen
22.DJ MorpheuZ feat. Lila Moon - The Rhythm Of The Night (Remix) 2026
23.Alesso & JOA feat. Tyree Cooper - Turn Up The Bass (Bootleg)
24.Max V. - White Tee and Blue Jeans (Extended Mix)
25.Empyre One & Enerdizer x Jens O. x DJ Sequenza - Next World
26.ZXKAI & slxughter - No Batidao (Remix)
27.Lil Peep - Save That Shit (Remix)
28.Pulsedriver & Topmodelz - Ordinary World (Extended Mix)
29.Raveboy - Dancing Through the Night (Club Mix)
30.Jerome, Kickbait - Somewhere Only We Know (Extended Mix)

...( Info )...

Składanka mireczka-muza mix vol.28
Gatunek: Różne
Rok:2026
mp3@320kbps
CZAS:01:42:00

...( TrackList )...

1.D.HASH & ILYA SECHKIN - Live Is Life
2.Dj Killer & Endriu - Mallorca
3.Etienne Cruz & Mike Klein - Sacrifice
4.Fragile - Hit Me Like That (Extended Mix)
5.Kaluma - Kernkraft 400
6.Młody Kogut i Syn - Mam To Who You (Remix)
7.Timbaland - The Way I Are (Remix)
8.Warriorz! - Potrzebuje Cudu (Remix Extended)
9.Groove Coverage - Poison (Remix)
10.GROOVE IMPACT! - Non Stop (Rework Mix)
11.Felix Jaehn & Leony - BANG BANG (Remix)
12.GROOVE IMPACT! - Non Stop (Remix)
13.ZACZAROWANY BURDEL - SEKSUALNA NIEBEZPIECZNA (Remix)
14.Paffendorf - Sunscreen (Extended Mix)
15.Sandra Smoroń - TOXIC LOVE (Remix)
16.Lil Wayne - Lollipop (Remix)
17.Dj Antonio & HARERO - Hafanana
18.Rizi Papi, Boski Heniek - Ufo (Remix)
19.Alan Walker, Steve Aoki, Arash - Broken Angel (Bootleg) 2026
20.Charles B & Adalaide Adams - FOMO (Radio Edit)
21.Active Bass - Głęboka Studzienka (Club Edit) 2026
22.DJ Quicksilver Meets Shaggy - Boombastic (Mix)
23.HELLFIELD, SENTINO - Mallorca (Remix)
24.Ma.Bra. - La luna (Club Mix)
25.Yamas & 3rd Wall Feat. Ahm - Bacardi
26.Stanek & Killer X Put-In feat. Piasek - Vixa balet Paxi Fixi (2026)
27.Kalwi & Remi feat. Diiya - A CYJE TO KONIE (Club Extended Mix)
28.Axwell & Sebastian Ingrosso - Together (Remix)
29.Kiwi - Ne szólj (Club Edit) 2026
30.Empyre One & Enerdizer, Jens O. Feat. DJ Sequenza - Next World (Extended Mix)

...( Info )...

Składanka mireczka-Disco Polo vol.20
Gatunek: Disco Polo-Dance Polo
Rok:2026
mp3@320kbps
CZAS:01:34:49

...( TrackList )...

1.Bayera & Defis - Te oczy Twe
2.Vexel - Jest Jak Koliber (Radio Edit)
3.Bartek Tecław - Barcelona (Tańcz Malutka)
4.Conrado - Siebie nie żałuj (Remix)
5.Polo Vibes - Łap ten Vibe
6.Szymon Jankowski - Ta Jedyna
7.PIPIAS - J23
8.Dj.Angels - Na Zawsze (2026)
9.DJ LoKKo - Krasnal (Original Edit)
10.Lares - Każdy dzień to raj
11.Magik Band - Usta Malowane (Radio Edit)
12.Dr. SWAG - PORWIJ MNIE
13.Altess - Daj Mi Blika (Jestem Fajna)
14.Fantastic Boys - Daj mi znak
15.Polo Vibes - Puls Miasta (Official Artist Audio)
16.Sami Swoi - Jesteś Moim Viralem (Radio Edit)
17.Explozja - Wakacje
18.Conrado - Zakochany wiatr (on tak bardzo lubi) (Remix)
19.DiDżej Mietek, Dance 2 Disco - Zapisana w gwiazdach
20.Mirage & Yoko feat. Alvaryo - Od lat poznaję świat
21.Kaszubski DJ - Hit nie umiera
22.MACZO - Cherry Lady (Remix)
23.Impress - Zawsze Ty
24.BAZA - DAJ BUZIAKA (Remix) 2026
25.Kordian - Dziewczyna Z Tamtych Lat
26.Denzi Kuduro - Różowe oksy
27.D-Bomb, Dance 2 Disco - Cały Świat Należy Do Nas (2026)
28.Ronnie Ferrari, Mig - Każdego Dnia
29.BRYLANT - Kto Ci To Da (Radio Edit)
30.Maciek Kasprzyk - Wakacyjny Cmok

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Simply Red - Song Book 1985 - 2010 - (4 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Simply Red
Album................: Song Book 1985 - 2010
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 2013
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 68-69 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Rhino Records

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1 - 1980s
---------------------------------------------------------------------

1. Simply Red - Money's Too Tight (To Mention) [04:14]
2. Simply Red - Holding Back the Years [04:30]
3. Simply Red - Sad Old Red [04:32]
4. Simply Red - Come To My Aid [04:04]
5. Simply Red - Open Up The Red Box [03:57]
6. Simply Red - Jericho [06:52]
7. Simply Red - The Right Thing [04:21]
8. Simply Red - Maybe Someday... [04:20]
9. Simply Red - Ev'ry Time We Say Goodbye [03:25]
10. Simply Red - I Won't Feel Bad [04:13]
11. Simply Red - It's Only Love [04:59]
12. Simply Red - If You Don't Know Me By Now [03:24]
13. Simply Red - A New Flame [03:57]
14. Simply Red - You've Got It [03:56]
15. Simply Red - Enough [05:12]

Playing Time.........: 01:06:05
Total Size...........: 461,13 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2 - 1990s
---------------------------------------------------------------------

1. Simply Red - Something Got Me Started [04:01]
2. Simply Red - Stars [04:08]
3. Simply Red - For Your Babies [04:17]
4. Simply Red - Thrill Me [05:04]
5. Simply Red - Your Mirror [04:04]
6. Simply Red - Lady Godiva's Room [02:53]
7. Simply Red - Fairground [05:32]
8. Simply Red - Remembering the First Time [04:40]
9. Simply Red - Never Never Love [04:17]
10. Simply Red - We're In This Together [04:15]
11. Simply Red - So Beautiful [04:59]
12. Simply Red - Angel [04:02]
13. Simply Red - Night Nurse [03:57]
14. Simply Red - The Air That I Breathe [04:22]
15. Simply Red - Ghetto Girl [03:26]
16. Simply Red - Ain't That a Lot of Love [03:50]
17. Simply Red - Say You Love Me [03:47]

Playing Time.........: 01:11:42
Total Size...........: 493,59 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 3 - 2000s
---------------------------------------------------------------------

1. Simply Red - Sunrise [03:19]
2. Simply Red - Your Eyes [04:09]
3. Simply Red - Fake [03:59]
4. Simply Red - You Make Me Feel [05:04]
5. Simply Red - Home [03:15]
6. Simply Red - My Perfect Love [03:38]
7. Simply Red - Smile [03:11]
8. Simply Red - Sad Old Red [05:45]
9. Simply Red - Positively 4th Street [04:33]
10. Simply Red - Oh! What a Girl! [04:20]
11. Simply Red - Perfect Love [03:11]
12. Simply Red - Stay [03:05]
13. Simply Red - So Not Over You [03:52]
14. Simply Red - The World and You Tonight [03:31]
15. Simply Red - I Have the Love [03:10]
16. Simply Red - A Song for You [04:08]
17. Simply Red - It's You [03:22]

Playing Time.........: 01:05:40
Total Size...........: 452,80 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 4 - The Band Of 2005
---------------------------------------------------------------------

1. Simply Red - Picture Book [05:54]
2. Simply Red - Come To My Aid [04:25]
3. Simply Red - Heaven [04:49]
4. Simply Red - Jericho [06:11]
5. Simply Red - Infidelity [04:28]
6. Simply Red - Enough [06:34]
7. Simply Red - So Beautiful [04:58]
8. Simply Red - Out on the Range [05:27]
9. Simply Red - You Make Me Believe [04:25]
10. Simply Red - Mellow My Mind [03:56]
11. Simply Red - The Sky Is a Gypsy [04:29]
12. Simply Red - Something for You [05:59]

Playing Time.........: 01:01:41
Total Size...........: 429,54 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Wszyscy ci, którzy wstąpili do domu naszego nieproszeni, oraz ci wszyscy, którzy temu wstąpieniu biernie się przyglądali, zostają skazani na ścięcie'

Tymi słowami rodzima formacja Königreichssaal rozpoczyna pierwszą w swojej karierze EP-kę Loewen i zabiera nas w podróż po swoim rodzinnym miasteczku, tytułowym Lewinie Brzeskim, „dziesiątym kręgu piekła”, jeśli wierzyć okładce. Bardzo szybko można więc zorientować się, że trio nie zamierza zachęcać nikogo do przeprowadzki – zajmuje to zaledwie dwadzieścia sekund. A im dalej w las, tym więcej (piekielnych) drzew.

Zlokalizowane w województwie opolskim miasto jest głównym bohaterem trzech utworów składających się na tę EP-kę. Bohaterem w żadnym wypadku nie pozytywnym: w napisanych tym razem wyłącznie w języku polskim tekstach (nie licząc szeptanej po niemiecku deklamacji, która ma miejsce w końcówce Lotu nad narkotycznym gniazdem) czuć rozpacz i beznadzieję, często też wręcz obrzydzenie otaczającą zespół rzeczywistością. „Naszą karą tu żyć”, usłyszymy w pierwszym pełnym utworze, W służbie królestwu głupoty. Jeśli to nie daje do myślenia, to nie wiem co mogłoby.

Cały ten pesymizm muzyki z Loewen dziwić szczególnie nie powinien. Już przy recenzowaniu pełnowymiarowego Witnessing the Dearth zauważałem łatwość, z jaką zespołowi przychodzi tworzenie posępnego klimatu. Tutaj słychać go od pierwszych dźwięków złowieszczego W służbie królestwu głupoty, który to utwór jest przy okazji najlepszą pozycją na krążku… no chyba, że jest nią boleśnie piękny Matko zwątpienia, w którym bodajże najlepiej zobrazowana jest beznadzieja związana z życiem w Lewinie (tutaj na spory plus również wokal Ewy Sad i ten fortepian w końcówce… cudo!). Trudno mi się zdecydować, lecz to tylko i wyłącznie dobrze świadczy o nowym materiale zespołu. Świetny chrapliwy wokal, niejako korespondujący z tym, w jaki sposób macierzyste miasto Königreichssaal zostało tutaj namalowane, jest na tyle klarowny, aby nie musieć posiłkować się książeczką w celu zrozumienia tekstów – to ogromny plus, gdyż Loewen to nie jest black metal, w którym teksty grają drugo- lub nawet trzeciorzędną rolę. Pomaga w tym też średnie tempo dwóch pierwszych utworów oraz powolne, marszowe ostatniego. Nawet brzmienie całości, nieco bardziej przybrudzone niż w przypadku debiutanckiego albumu tria, doskonale oddaje to, co formacja chce tutaj przekazać.

W zasadzie jedyną poważną wadą tego wydawnictwa, jaką mogę wskazać, jest jego długość – dwadzieścia jeden minut to zdecydowanie zbyt mało. Oczywiście piszę to z przymrużeniem oka, jednak zupełnie szczerze mam nadzieję, że następny w rozkładzie jazdy Königreichssaal jest kolejny pełniak. Loewen udowadnia, że rewelacyjna jakość debiutu zespołu nie była dziełem przypadku. Ci goście po prostu nie popełniają błędów. Oby taki stan rzeczy trwał jak najdłużej, a jeśli fakt zamieszkiwania Lewina Brzeskiego ma skutkować kolejnymi tak świetnymi wydawnictwami, to egoistycznie powiem: mieszkajcie tam jak najdłużej!

Łukasz W


Loewen to Lewin Brzeski. Stąd pochodzi Königreichssaal. Jest jakby złym duchem tego miasta. Częścią jego mrocznej historii, zapisanej w murach, legendach, obeliskach, starych mapach i fotografiach. Jest muzycznym odbiciem jego ciemnej strony, wyjawiającym jego ukrytą głęboko tajemnicę, której podtytuł brzmi: „Podróż przez dziesiąty krąg piekła.”

W ogóle dużo tu takiego lokalnego klimatu. Od samego początku stajemy się świadkami jakiegoś sądu na zdrajcami, którzy zostaną ścięci. Zaczyna się złowrogo, a potem jest tylko jeszcze bardziej rozpaczliwie. Königreichssaal to black metal jednocześnie melodyjny i katastroficzny. Dźwięki płyną, falują i rozbrzmiewają ostrym, żelaznym chłodem, a w ich objęciach rozgrywają się dramaty, dzieją straszne rzeczy, których tragiczna otoczka wypluwana jest rozpaczliwym krzykiem: „Gdzie nie rzucisz tu kamieniem trafisz kurwę, głupca, niegodziwca”. Pierwszy „W Służbie Królestwu Głupoty” jest po prostu fantastyczny. Ale dalej nie jest gorzej. W „Lot Nad Narkotycznym Gniazdem” pojawiają się deklamacje po polsku i niemiecku, tempo robi się marszowe, ale tragedia trwa, a nawet wyrażona jest jeszcze dosadniej: „Jedyną ucieczką jest lot narkotyczny nad wymarłym gniazdem”. Wszystko rozmazuje się w najwolniejszym „Matko Zwątpienia”, gdzie pojawia się zwiastujący zwąpienie głos kobiecy.

Wokal jest doskonały. Mocny, zachrypnięty, ale zrozumiały. Daje to niesamowity efekt grozy. Do tego te inwokacje, fragment starego wiersza. Wszystko to tworzy unikalną atmosferę. Muzycznie tak samo dobrze. Fabuła misternie zaaranżowana i dająca nieomalże efekt teatralny. W niczym nie ustępuje to Martwej Aurze czy Non Opus Dei. Minus tylko za czas trwania. Nie lubię jak tak dobre płyty tak szybko się kończą.

Wujas


Recenzowałem Königreichssaal już w zeszłym roku i byłem pozytywnie zaskoczony, tak muzyką jak i generalnie wydaniem ich debiutu. Niedawno trio z Lewina Brzeskiego podesłało mi swoją nową EPkę. I powiem na wstępie – czapki z głów.

Redaktor Bartosz Cieślak stworzył gdzieś w internecie wpis, iż Königreichssaal to kapela egzystująca poza koleżeńskimi układami większości sceny i ja się z tym zgadzam i przez to szerzej nieznana. Prawda jest bowiem taka, że gdyby materiał z taką muzyką wypuścił ktoś z black metalowej socjety, gdyby wydał ją któryś z uznanych labeli, z miejsca zrobiłby się hajp na ten zespół. W chuj zasłużony. A tak, pozostają na uboczu, ale liczę że wkrótce się to zmieni. O ile pierwsza płyta była ciekawa, o tyle już najnowsza EPka to bardzo duży krok do przodu. Oraz w bok od inspiracji z debiutu. „Loewen (Podróż przez dziesiąty krąg piekła)” wydaje mi się koncept albumem dotyczącym Lewina Brzeskiego – niewielkiej mieściny, z której pochodzi zespół. Muzycznie, zespół zdecydowanie poszerza swoje horyzonty. O ile na debiucie było słychać sporo Mgły czy Blut Aus Nord, o tyle teraz jest zdecydowanie bogatszy wybór nazw, które przychodzą mi do głowy. Przede wszystkim, muzyka Königreichssaal przywodzi mi na myśl Thy Worshiper, tak z czasów gdy wydawali „Czarną Dziką Czerwień”, może też w jakimś sensie Blaze of Perdition, Peste Noir czy Non Opus Dei lub też sceny pogańskiego black metalu z lat dziewięćdziesiątych. No sporo tego, ale całość jest doprawdy przemyślana. Ta muzyka porywa i frapuje, dawno nie słyszałem tak dobrego, a przy tym dość świeżego krążka. Każdy z trzech utworów jest doskonale skomponowany i zaaranżowany, nieważne czy to butny „W służbie królestwa głupoty” w którym użyto akordeonu, ponury „Matko zwątpienia” z partiami damskich deklamacji czy eteryczny „Lot nad narkotycznym gniazdem” – wszystkie przykuwają uwagę i nie pozwalają skupić się na niczym innym, jak wsłuchiwanie się w muzykę i teksty. Właśnie, teksty. Polskojęzyczne teksty na EPce są moim zdaniem bardzo dobrze napisane oraz bardzo dobrze wykonane pod względem wokalnym – zresztą to akurat znam już z debiutu, że De Atevs dysponuje bogatym arsenałem, tu chyba jest on jeszcze bardziej rozwinięty. Wisienką na torcie u Königreichssaal jest ponownie samo wydanie. „Loewen (Podróż przez dziesiąty krąg piekła)” wydany jest bardzo starannie, wkładka po prostu cieszy oko. To ja już się nachwaliłem.

Wspaniała to EPka, ogromny krok w rozwoju tego zespołu. Mam nadzieję, że usłyszy o nich więcej osób, które odpowiednio docenią te dwadzieścia minut muzyki. Jestem oczarowany.

Oracle



..::OBSADA::..

1. Aderare
2. W służbie królestwu głupoty
3. Lot nad narkotycznym gniazdem
4. Matko zwątpienia



https://www.youtube.com/watch?v=U7tgAiEzWQ4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Wszyscy ci, którzy wstąpili do domu naszego nieproszeni, oraz ci wszyscy, którzy temu wstąpieniu biernie się przyglądali, zostają skazani na ścięcie'

Tymi słowami rodzima formacja Königreichssaal rozpoczyna pierwszą w swojej karierze EP-kę Loewen i zabiera nas w podróż po swoim rodzinnym miasteczku, tytułowym Lewinie Brzeskim, „dziesiątym kręgu piekła”, jeśli wierzyć okładce. Bardzo szybko można więc zorientować się, że trio nie zamierza zachęcać nikogo do przeprowadzki – zajmuje to zaledwie dwadzieścia sekund. A im dalej w las, tym więcej (piekielnych) drzew.

Zlokalizowane w województwie opolskim miasto jest głównym bohaterem trzech utworów składających się na tę EP-kę. Bohaterem w żadnym wypadku nie pozytywnym: w napisanych tym razem wyłącznie w języku polskim tekstach (nie licząc szeptanej po niemiecku deklamacji, która ma miejsce w końcówce Lotu nad narkotycznym gniazdem) czuć rozpacz i beznadzieję, często też wręcz obrzydzenie otaczającą zespół rzeczywistością. „Naszą karą tu żyć”, usłyszymy w pierwszym pełnym utworze, W służbie królestwu głupoty. Jeśli to nie daje do myślenia, to nie wiem co mogłoby.

Cały ten pesymizm muzyki z Loewen dziwić szczególnie nie powinien. Już przy recenzowaniu pełnowymiarowego Witnessing the Dearth zauważałem łatwość, z jaką zespołowi przychodzi tworzenie posępnego klimatu. Tutaj słychać go od pierwszych dźwięków złowieszczego W służbie królestwu głupoty, który to utwór jest przy okazji najlepszą pozycją na krążku… no chyba, że jest nią boleśnie piękny Matko zwątpienia, w którym bodajże najlepiej zobrazowana jest beznadzieja związana z życiem w Lewinie (tutaj na spory plus również wokal Ewy Sad i ten fortepian w końcówce… cudo!). Trudno mi się zdecydować, lecz to tylko i wyłącznie dobrze świadczy o nowym materiale zespołu. Świetny chrapliwy wokal, niejako korespondujący z tym, w jaki sposób macierzyste miasto Königreichssaal zostało tutaj namalowane, jest na tyle klarowny, aby nie musieć posiłkować się książeczką w celu zrozumienia tekstów – to ogromny plus, gdyż Loewen to nie jest black metal, w którym teksty grają drugo- lub nawet trzeciorzędną rolę. Pomaga w tym też średnie tempo dwóch pierwszych utworów oraz powolne, marszowe ostatniego. Nawet brzmienie całości, nieco bardziej przybrudzone niż w przypadku debiutanckiego albumu tria, doskonale oddaje to, co formacja chce tutaj przekazać.

W zasadzie jedyną poważną wadą tego wydawnictwa, jaką mogę wskazać, jest jego długość – dwadzieścia jeden minut to zdecydowanie zbyt mało. Oczywiście piszę to z przymrużeniem oka, jednak zupełnie szczerze mam nadzieję, że następny w rozkładzie jazdy Königreichssaal jest kolejny pełniak. Loewen udowadnia, że rewelacyjna jakość debiutu zespołu nie była dziełem przypadku. Ci goście po prostu nie popełniają błędów. Oby taki stan rzeczy trwał jak najdłużej, a jeśli fakt zamieszkiwania Lewina Brzeskiego ma skutkować kolejnymi tak świetnymi wydawnictwami, to egoistycznie powiem: mieszkajcie tam jak najdłużej!

Łukasz W


Loewen to Lewin Brzeski. Stąd pochodzi Königreichssaal. Jest jakby złym duchem tego miasta. Częścią jego mrocznej historii, zapisanej w murach, legendach, obeliskach, starych mapach i fotografiach. Jest muzycznym odbiciem jego ciemnej strony, wyjawiającym jego ukrytą głęboko tajemnicę, której podtytuł brzmi: „Podróż przez dziesiąty krąg piekła.”

W ogóle dużo tu takiego lokalnego klimatu. Od samego początku stajemy się świadkami jakiegoś sądu na zdrajcami, którzy zostaną ścięci. Zaczyna się złowrogo, a potem jest tylko jeszcze bardziej rozpaczliwie. Königreichssaal to black metal jednocześnie melodyjny i katastroficzny. Dźwięki płyną, falują i rozbrzmiewają ostrym, żelaznym chłodem, a w ich objęciach rozgrywają się dramaty, dzieją straszne rzeczy, których tragiczna otoczka wypluwana jest rozpaczliwym krzykiem: „Gdzie nie rzucisz tu kamieniem trafisz kurwę, głupca, niegodziwca”. Pierwszy „W Służbie Królestwu Głupoty” jest po prostu fantastyczny. Ale dalej nie jest gorzej. W „Lot Nad Narkotycznym Gniazdem” pojawiają się deklamacje po polsku i niemiecku, tempo robi się marszowe, ale tragedia trwa, a nawet wyrażona jest jeszcze dosadniej: „Jedyną ucieczką jest lot narkotyczny nad wymarłym gniazdem”. Wszystko rozmazuje się w najwolniejszym „Matko Zwątpienia”, gdzie pojawia się zwiastujący zwąpienie głos kobiecy.

Wokal jest doskonały. Mocny, zachrypnięty, ale zrozumiały. Daje to niesamowity efekt grozy. Do tego te inwokacje, fragment starego wiersza. Wszystko to tworzy unikalną atmosferę. Muzycznie tak samo dobrze. Fabuła misternie zaaranżowana i dająca nieomalże efekt teatralny. W niczym nie ustępuje to Martwej Aurze czy Non Opus Dei. Minus tylko za czas trwania. Nie lubię jak tak dobre płyty tak szybko się kończą.

Wujas


Recenzowałem Königreichssaal już w zeszłym roku i byłem pozytywnie zaskoczony, tak muzyką jak i generalnie wydaniem ich debiutu. Niedawno trio z Lewina Brzeskiego podesłało mi swoją nową EPkę. I powiem na wstępie – czapki z głów.

Redaktor Bartosz Cieślak stworzył gdzieś w internecie wpis, iż Königreichssaal to kapela egzystująca poza koleżeńskimi układami większości sceny i ja się z tym zgadzam i przez to szerzej nieznana. Prawda jest bowiem taka, że gdyby materiał z taką muzyką wypuścił ktoś z black metalowej socjety, gdyby wydał ją któryś z uznanych labeli, z miejsca zrobiłby się hajp na ten zespół. W chuj zasłużony. A tak, pozostają na uboczu, ale liczę że wkrótce się to zmieni. O ile pierwsza płyta była ciekawa, o tyle już najnowsza EPka to bardzo duży krok do przodu. Oraz w bok od inspiracji z debiutu. „Loewen (Podróż przez dziesiąty krąg piekła)” wydaje mi się koncept albumem dotyczącym Lewina Brzeskiego – niewielkiej mieściny, z której pochodzi zespół. Muzycznie, zespół zdecydowanie poszerza swoje horyzonty. O ile na debiucie było słychać sporo Mgły czy Blut Aus Nord, o tyle teraz jest zdecydowanie bogatszy wybór nazw, które przychodzą mi do głowy. Przede wszystkim, muzyka Königreichssaal przywodzi mi na myśl Thy Worshiper, tak z czasów gdy wydawali „Czarną Dziką Czerwień”, może też w jakimś sensie Blaze of Perdition, Peste Noir czy Non Opus Dei lub też sceny pogańskiego black metalu z lat dziewięćdziesiątych. No sporo tego, ale całość jest doprawdy przemyślana. Ta muzyka porywa i frapuje, dawno nie słyszałem tak dobrego, a przy tym dość świeżego krążka. Każdy z trzech utworów jest doskonale skomponowany i zaaranżowany, nieważne czy to butny „W służbie królestwa głupoty” w którym użyto akordeonu, ponury „Matko zwątpienia” z partiami damskich deklamacji czy eteryczny „Lot nad narkotycznym gniazdem” – wszystkie przykuwają uwagę i nie pozwalają skupić się na niczym innym, jak wsłuchiwanie się w muzykę i teksty. Właśnie, teksty. Polskojęzyczne teksty na EPce są moim zdaniem bardzo dobrze napisane oraz bardzo dobrze wykonane pod względem wokalnym – zresztą to akurat znam już z debiutu, że De Atevs dysponuje bogatym arsenałem, tu chyba jest on jeszcze bardziej rozwinięty. Wisienką na torcie u Königreichssaal jest ponownie samo wydanie. „Loewen (Podróż przez dziesiąty krąg piekła)” wydany jest bardzo starannie, wkładka po prostu cieszy oko. To ja już się nachwaliłem.

Wspaniała to EPka, ogromny krok w rozwoju tego zespołu. Mam nadzieję, że usłyszy o nich więcej osób, które odpowiednio docenią te dwadzieścia minut muzyki. Jestem oczarowany.

Oracle


..::TRACK-LIST::..

1. Aderare
2. W służbie królestwu głupoty
3. Lot nad narkotycznym gniazdem
4. Matko zwątpienia



https://www.youtube.com/watch?v=U7tgAiEzWQ4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Drugi solowy album lidera Leprous jest być może najbardziej majestatyczną rzeczą, jaką kiedykolwiek nagrał. Czy ambicje norweskiego piosenkarza idą w parze z dobrym songwritingiem?

Jeszcze w okolicach premiery „Pitfalls” macierzystego zespołu Einara Solberga sam zainteresowany opowiadał – nie bez racji – że nie do końca czuje się częścią współczesnej sceny progresywnej, która zjada swój ogon. Na przestrzeni tych paru lat muzyk chyba zrewidował swój pogląd nie tylko nieco bardziej technicznymi materiałami Leprous, ale przede wszystkim tym, co słyszymy na „Vox Occulta”. O ile debiut artysty, „16”, biegł w kierunku alternatywnego art rocka, o tyle tegoroczne dzieło wokalisty jest zdecydowanie bardziej bombastyczne, pompatyczne i… progresywne. – Chcę być tą kinematograficzną postacią w progu. Na nowej płycie totalnie do tego dążyłem – podkreśla twórca w zapowiedzi prasowej. Zawartość krążka dowodzi, że nikogo nie oszukuje.

„Vox Occulta” ocieka majestatem. Gdy Hans Zimmer przejdzie na emeryturę, Einar Solberg będzie jego godnym następcą. Progresywny rock w wydaniu Norwega na tym materiale nie jest oszczędny, tylko epicki do granic. Wszelkie symfoniczne smaczki, kontrasty na bazie cicho-hymnicznie i przede wszystkim jego operowe zawodzenia wyzierają tu z każdego kąta. Nie każdy doceni taki natłok wszystkiego, lecz trzeba przyznać, że artysta przemawia prosto z serca. To nie kreacja, tylko emocjonalny wyrzut ubrany w elementy graniczące z przesadą, bo przecież każdy z nas bywa – że posłużę się tytułem piosenki z jego debiutu – „Over the Top”. Orkiestra Norweskiego Radia odpowiadająca za symfoniczne aranżacje i instrumentarium idealnie zgrywa się z głosowymi popisami Solberga. Posłuchajcie tylko tych rozedgranych smyków i niemal djentowego riffu w „Liberatio”. Zwróćcie uwagę na kolosa „Grex”, w którym znalazło się miejsce i na staroszkolnego progrocka, i na wątki niemal musicalowe. Einar ma łeb na karku. To czuć od razu.

„Vox Occulta” to kawał muzyki. Na jej tle „16” jawi się jako sympatyczna muzyka o krótkim terminie przydatności do spożycia. Jej następczyni albo was w sobie rozkocha, albo przesyci, ale na pewno prędko o niej nie zapomnicie. Sprawdźcie to!

Łukasz Brzozowski


The idea of going solo is a little counterintuitive in a genre like prog where bands dominate the scene. Figures like Devin Townsend and Steven Wilson have dabbled both in group and solo projects but have been such bold personalities as to dominate their band projects regardless. Leprous frontman Einar Solberg rather unfairly faced criticism that his main band had become little more than a solo project with recent releases—an accusation that was largely refuted by Solberg’s solo debut 16 in 2023. The multifaceted outing spanned a wide range of genres and experiments as Solberg began to feel out his solo sound, and probably the most significant throughline was the widespread use of symphonic backing.

If orchestra was the blood of 16, it’s the beating heart of Vox Occulta, Solberg’s solo sophomore. Many artists attempt orchestral projects but so often the orchestra is relegated to mere accompaniment. For Solberg, however, the Norwegian Radio Orchestra are perhaps the most vital players, and the rock instruments are subsumed into the orchestral forest rather than standing in their own clearing. Chris Baum (Bent Knee) towers a little higher on lead violin duties; meanwhile, guitar duties are shared between Pierre Danel (Novelists), Ben Levin (ex-Bent Knee), and John Browne (Monuments). The team is rounded out by Jed Lingat on bass, and Keli Guðjónsson (Agent Fresco) dominating drums. This core group never overwhelms in the mix, clearly audible but wending their way under the orchestra with knotty riffs, like root systems under a canopy of strings and woodwinds.

Solberg utilises the whole of his expansive vocal range on Vox Occulta, spanning beseeching falsetto, half-whispers, and even significant use of his latterly absent harsh vocals. Indeed, this is the most we’ve heard of Solberg’s growls since The Congregation, culminating in the full-throated mid-section on “Vita Fragilis” and the cathartic resolution on “Grex”. Meanwhile, the more melodic and restrained “Serenitas”, built around a gently rising scale motif, sees Solberg push his falsetto to its limit at the climactic release, and features a gorgeously bluesy guitar solo. The loping strings and thunderous brass of the title track prove a positively Zimmerian opening to a more Broadway style track; one imagines Solberg crouched like Batman only to stand up and start projecting with broad hand gestures as skronky djent plumbs beneath galloping strings.

In its more metal moments, Adam Noble’s mix never loses sight of the orchestral elements, blending lead guitars deftly into harmonies with the strings (“Grex”), and allowing Danel and Lingat’s riffs to thrum along in the place where the bassoons and tubas usually lay, without any of these textures ever becoming lost. With co-production from Solberg and David Castillo, the trio use negative space sublimely, allowing for all sorts of embellishments to layer into the whole such as a sudden xylophone remark leading into the heavier section of “Vita Fragilis” or the syncopated backing vocal accents on “Liberatio”. Vox Occulta’s lustre is to die for and allows its ensemble to shine across the record.

Countless breathtaking moments cluster Vox Occulta: the cascading string arpeggios that animate “Liberatio” falling in Poissonian rainform while an off-kilter “Mirage”-esque riff beneath, the nasty clean bass groove lumbering up and down in the background of “Medulla”, the Holstian jubilance of the orchestra post vituperative climax of “Vita Fragilis”, the incredible vocal control and deft restraint Solberg demonstrates on closer “Anima Lucis”… From minor textural highlights to Solberg’s consistently and unsurprisingly brilliant vocal work, we could be here for the rest of the review discussing Vox Occulta’s myriad apogees, but instead we need to talk about “Grex”, a career highlight for Solberg. Opening with a mournful violin solo, the track progresses through a number of identities: a lead guitar/string duet, a Guthrie Govan-esque guitar solo, and a quiet operatic requiem. But it’s the off-kilter guitar motif reminiscent of “The Sky is Red” which grabs attention at the halfway point, a seeming non-sequitur that foreshadows the track’s apocalyptic climax to come. When the song eventually explodes, it’s into a nasty groove as Solberg alternately implores and screams ‘a silence far too loud, I march into the crowd’—the singer self-atomising into the fray with bittersweet acceptance as tenebrous strings overlay a rhythm section that threatens to collapse under the weight of its own seismicity.

Any critiques to be levelled at Vox Occulta are largely structural. At the macro level, the album’s pacing is a little off, front-loading the record with the more dynamic cuts and cluttering the second half with all the tracks that demand listener patience. A little rearrangement would have left Vox Occulta more balanced and with the softer—and arguably weaker—tracks (“Serenitas”, “Anima Lucis”) better contrasted. At the micro level, it’s down to some traditional Solbergisms (those good ol’ backing whoas and ohs) and Solberg’s love of abrupt endings—many-a-track on 16 just stopped, and the trend continues on Vox Occulta. Unfortunately, these abrupt cut-offs only feel impactful in moderation, and many times, particularly on closer “Anima Lucis”, tracks feel a touch incomplete for the suddenness of their conclusion. These are minor issues, none really detracting from the ambition and spectacle of Vox Occulta, but nevertheless signalling some missed potential.

A solo release is rarely ever completely solo, but it’s testament to Einar Solberg’s talent and taste that he assembled such a team to bring to life this opus. Holistic in vision, flawlessly produced, and emotionally bracing, Solberg has delivered a truly ambitious work of theatrical, orchestral metal that can stand toe-to-toe with the genre’s titans.

Dani Copelli



..::TRACK-LIST::..

1. Stella Mortua (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 05:26
2. Medulla 05:31
3. Vox (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 07:58
4. Liberatio 04:40
5. Serenitas 06:45
6. Vita Fragilis (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 05:27
7. Grex 11:48
8. Anima Lucis (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 07:05



..::OBSADA::..

Einar Solberg - vocals, keys, piano
Jed Lingat - bass
Keli Guðjónsson - drums
Pierre Danel - guitar
Ben Levin - guitar
John Browne - guitar
Chris Baum - violin

The Norwegian Radio Orchestra



https://www.youtube.com/watch?v=qwWiHEFN0gA


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Drugi solowy album lidera Leprous jest być może najbardziej majestatyczną rzeczą, jaką kiedykolwiek nagrał. Czy ambicje norweskiego piosenkarza idą w parze z dobrym songwritingiem?

Jeszcze w okolicach premiery „Pitfalls” macierzystego zespołu Einara Solberga sam zainteresowany opowiadał – nie bez racji – że nie do końca czuje się częścią współczesnej sceny progresywnej, która zjada swój ogon. Na przestrzeni tych paru lat muzyk chyba zrewidował swój pogląd nie tylko nieco bardziej technicznymi materiałami Leprous, ale przede wszystkim tym, co słyszymy na „Vox Occulta”. O ile debiut artysty, „16”, biegł w kierunku alternatywnego art rocka, o tyle tegoroczne dzieło wokalisty jest zdecydowanie bardziej bombastyczne, pompatyczne i… progresywne. – Chcę być tą kinematograficzną postacią w progu. Na nowej płycie totalnie do tego dążyłem – podkreśla twórca w zapowiedzi prasowej. Zawartość krążka dowodzi, że nikogo nie oszukuje.

„Vox Occulta” ocieka majestatem. Gdy Hans Zimmer przejdzie na emeryturę, Einar Solberg będzie jego godnym następcą. Progresywny rock w wydaniu Norwega na tym materiale nie jest oszczędny, tylko epicki do granic. Wszelkie symfoniczne smaczki, kontrasty na bazie cicho-hymnicznie i przede wszystkim jego operowe zawodzenia wyzierają tu z każdego kąta. Nie każdy doceni taki natłok wszystkiego, lecz trzeba przyznać, że artysta przemawia prosto z serca. To nie kreacja, tylko emocjonalny wyrzut ubrany w elementy graniczące z przesadą, bo przecież każdy z nas bywa – że posłużę się tytułem piosenki z jego debiutu – „Over the Top”. Orkiestra Norweskiego Radia odpowiadająca za symfoniczne aranżacje i instrumentarium idealnie zgrywa się z głosowymi popisami Solberga. Posłuchajcie tylko tych rozedgranych smyków i niemal djentowego riffu w „Liberatio”. Zwróćcie uwagę na kolosa „Grex”, w którym znalazło się miejsce i na staroszkolnego progrocka, i na wątki niemal musicalowe. Einar ma łeb na karku. To czuć od razu.

„Vox Occulta” to kawał muzyki. Na jej tle „16” jawi się jako sympatyczna muzyka o krótkim terminie przydatności do spożycia. Jej następczyni albo was w sobie rozkocha, albo przesyci, ale na pewno prędko o niej nie zapomnicie. Sprawdźcie to!

Łukasz Brzozowski


The idea of going solo is a little counterintuitive in a genre like prog where bands dominate the scene. Figures like Devin Townsend and Steven Wilson have dabbled both in group and solo projects but have been such bold personalities as to dominate their band projects regardless. Leprous frontman Einar Solberg rather unfairly faced criticism that his main band had become little more than a solo project with recent releases—an accusation that was largely refuted by Solberg’s solo debut 16 in 2023. The multifaceted outing spanned a wide range of genres and experiments as Solberg began to feel out his solo sound, and probably the most significant throughline was the widespread use of symphonic backing.

If orchestra was the blood of 16, it’s the beating heart of Vox Occulta, Solberg’s solo sophomore. Many artists attempt orchestral projects but so often the orchestra is relegated to mere accompaniment. For Solberg, however, the Norwegian Radio Orchestra are perhaps the most vital players, and the rock instruments are subsumed into the orchestral forest rather than standing in their own clearing. Chris Baum (Bent Knee) towers a little higher on lead violin duties; meanwhile, guitar duties are shared between Pierre Danel (Novelists), Ben Levin (ex-Bent Knee), and John Browne (Monuments). The team is rounded out by Jed Lingat on bass, and Keli Guðjónsson (Agent Fresco) dominating drums. This core group never overwhelms in the mix, clearly audible but wending their way under the orchestra with knotty riffs, like root systems under a canopy of strings and woodwinds.

Solberg utilises the whole of his expansive vocal range on Vox Occulta, spanning beseeching falsetto, half-whispers, and even significant use of his latterly absent harsh vocals. Indeed, this is the most we’ve heard of Solberg’s growls since The Congregation, culminating in the full-throated mid-section on “Vita Fragilis” and the cathartic resolution on “Grex”. Meanwhile, the more melodic and restrained “Serenitas”, built around a gently rising scale motif, sees Solberg push his falsetto to its limit at the climactic release, and features a gorgeously bluesy guitar solo. The loping strings and thunderous brass of the title track prove a positively Zimmerian opening to a more Broadway style track; one imagines Solberg crouched like Batman only to stand up and start projecting with broad hand gestures as skronky djent plumbs beneath galloping strings.

In its more metal moments, Adam Noble’s mix never loses sight of the orchestral elements, blending lead guitars deftly into harmonies with the strings (“Grex”), and allowing Danel and Lingat’s riffs to thrum along in the place where the bassoons and tubas usually lay, without any of these textures ever becoming lost. With co-production from Solberg and David Castillo, the trio use negative space sublimely, allowing for all sorts of embellishments to layer into the whole such as a sudden xylophone remark leading into the heavier section of “Vita Fragilis” or the syncopated backing vocal accents on “Liberatio”. Vox Occulta’s lustre is to die for and allows its ensemble to shine across the record.

Countless breathtaking moments cluster Vox Occulta: the cascading string arpeggios that animate “Liberatio” falling in Poissonian rainform while an off-kilter “Mirage”-esque riff beneath, the nasty clean bass groove lumbering up and down in the background of “Medulla”, the Holstian jubilance of the orchestra post vituperative climax of “Vita Fragilis”, the incredible vocal control and deft restraint Solberg demonstrates on closer “Anima Lucis”… From minor textural highlights to Solberg’s consistently and unsurprisingly brilliant vocal work, we could be here for the rest of the review discussing Vox Occulta’s myriad apogees, but instead we need to talk about “Grex”, a career highlight for Solberg. Opening with a mournful violin solo, the track progresses through a number of identities: a lead guitar/string duet, a Guthrie Govan-esque guitar solo, and a quiet operatic requiem. But it’s the off-kilter guitar motif reminiscent of “The Sky is Red” which grabs attention at the halfway point, a seeming non-sequitur that foreshadows the track’s apocalyptic climax to come. When the song eventually explodes, it’s into a nasty groove as Solberg alternately implores and screams ‘a silence far too loud, I march into the crowd’—the singer self-atomising into the fray with bittersweet acceptance as tenebrous strings overlay a rhythm section that threatens to collapse under the weight of its own seismicity.

Any critiques to be levelled at Vox Occulta are largely structural. At the macro level, the album’s pacing is a little off, front-loading the record with the more dynamic cuts and cluttering the second half with all the tracks that demand listener patience. A little rearrangement would have left Vox Occulta more balanced and with the softer—and arguably weaker—tracks (“Serenitas”, “Anima Lucis”) better contrasted. At the micro level, it’s down to some traditional Solbergisms (those good ol’ backing whoas and ohs) and Solberg’s love of abrupt endings—many-a-track on 16 just stopped, and the trend continues on Vox Occulta. Unfortunately, these abrupt cut-offs only feel impactful in moderation, and many times, particularly on closer “Anima Lucis”, tracks feel a touch incomplete for the suddenness of their conclusion. These are minor issues, none really detracting from the ambition and spectacle of Vox Occulta, but nevertheless signalling some missed potential.

A solo release is rarely ever completely solo, but it’s testament to Einar Solberg’s talent and taste that he assembled such a team to bring to life this opus. Holistic in vision, flawlessly produced, and emotionally bracing, Solberg has delivered a truly ambitious work of theatrical, orchestral metal that can stand toe-to-toe with the genre’s titans.

Dani Copelli



..::TRACK-LIST::..

1. Stella Mortua (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 05:26
2. Medulla 05:31
3. Vox (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 07:58
4. Liberatio 04:40
5. Serenitas 06:45
6. Vita Fragilis (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 05:27
7. Grex 11:48
8. Anima Lucis (feat. The Norwegian Radio Orchestra) 07:05



..::OBSADA::..

Einar Solberg - vocals, keys, piano
Jed Lingat - bass
Keli Guðjónsson - drums
Pierre Danel - guitar
Ben Levin - guitar
John Browne - guitar
Chris Baum - violin

The Norwegian Radio Orchestra



https://www.youtube.com/watch?v=qwWiHEFN0gA


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Various Artists - I Love You - (2 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Various Artists
Album................: I Love You
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 1997
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 64-66 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Polystar – Germany

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. The Dreamers - I Love You (Intro) [01:22]
2. Sarah Brightman - Time To Say Goddbye [04:00]
3. Soraya - Suddenly [03:43]
4. No Mercy - When I Die [04:23]
5. Peter Andre - I Feel You [04:57]
6. R. Kelly - I Believe I Can Fly [04:40]
7. Barry White - Just The Way You Are [04:34]
8. Gloia Estefan - I'm Not Giving You Up [04:07]
9. Terence Trent D'arby - Delicate [04:06]
10. Boyzone - Words [03:41]
11. Gary Barlow - Forever Love [04:06]
12. Curtis Stigers - I Wonder Why [04:16]
13. INXS - Beautiful Girl [03:16]
14. Tina Turner - In Your Wildest Dreams [05:18]
15. East 17 feat. Gabrielle - If You Ever [03:56]
16. Nils Lofgren - Valentine [05:29]
17. Assembly - Never Never [03:19]
18. Man Doki With Bobby Kimball - Rainbow Angel [03:48]

Playing Time.........: 01:13:10
Total Size...........: 489,96 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. R'n'G - Rythm Of My Heart [03:54]
2. Toni Braxton - You're Makin' Me High [03:43]
3. Damage - Love II Love [03:51]
4. 3 T - I Need You [03:50]
5. Dune - Who Wants To Live Forever [03:41]
6. Backstreet Boys - Anywhere For You [04:37]
7. Randy Crawford - Purple Rain [05:41]
8. George Michael - Heal The Pain [04:32]
9. Oleta Adams - Get Here [04:29]
10. Intrigue - If You've Ever Been In Love [03:32]
11. Green Camp - One Day I'll Fly Away [03:24]
12. Tony! Toni! Tone! - It Never Rains [04:35]
13. Neneh Cherry - Woman [04:15]
14. Smoke City - Underwater Love [03:51]
15. Cardigans - Lovefool [03:14]
16. Gabrielle - Walk On By [02:58]
17. E-40 - Things'll Never Change [03:58]
18. Artur - Time After Time [03:41]
19. The Dreamers - I Love You (Outtro) [01:31]

Playing Time.........: 01:13:26
Total Size...........: 477,76 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


'The storm before the calm before the storm! There is a certain order or science behind the madness of Joe Zawinul.'



..::TRACK-LIST::..

Blue sound / note 3
Fast city
Three postcards
Come sunday
Roof tops of Vienna



..::OBSADA::..

Joe Zawinul - keyboards, vocals
Manolo Badrena - percussions, vocals
Amit Chatterjee - guitar
Linley Marthe - bass
Nathaniel Townsley - drums
Sabine Kabongo - vocals



https://www.youtube.com/watch?v=60GnPcEX2_I


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Monty Python - Contractual Obligation Album
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Monty Python
Album................: Contractual Obligation Album
Genre................: Comedy
Source...............: CD
Year.................: 1980-1997
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 52 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Arista

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Monty Python - Sit On My Face [00:44]
2. Monty Python - Announcement [00:21]
3. Monty Python - Henry Kissinger [00:48]
4. Monty Python - String [02:19]
5. Monty Python - Never Be Rude To An Arab [01:00]
6. Monty Python - I Like Chinese [03:10]
7. Monty Python - Bishop [02:33]
8. Monty Python - Medical Love Song [02:09]
9. Monty Python - Farewell To John Denver [00:15]
10. Monty Python - Finland [02:18]
11. Monty Python - I'm So Worried [03:18]
12. Monty Python - I Bet You They Won't Play This Song On The Radio[00:54]
13. Monty Python - Martydom Of St. Victor [01:41]
14. Monty Python - Here Comes Another One [01:58]
15. Monty Python - Bookshop [04:22]
16. Monty Python - Do What John [00:34]
17. Monty Python - Rock Notes [02:11]
18. Monty Python - Muddy Knees [02:11]
19. Monty Python - Crocodile [02:34]
20. Monty Python - Decomposing Composers [02:43]
21. Monty Python - Bells [02:22]
22. Monty Python - Traffic Lights [01:55]
23. Monty Python - All Things Dull & Ugly [01:28]
24. Monty Python - A Scottish Farewell [00:24]

Playing Time.........: 44:24
Total Size...........: 225,44 MB

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Lenka - Shadows
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Lenka
Album................: Shadows
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 2013
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 60 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Skipalong Records

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Lenka - Nothing Here But Love [03:29]
2. Lenka - Faster With You [03:42]
3. Lenka - Heart To The Party [03:05]
4. Lenka - After The Winter [03:32]
5. Lenka - Find A Way To You [03:46]
6. Lenka - Honeybee [04:19]
7. Lenka - No Harm Tonight [04:12]
8. Lenka - Two Heartbeats [04:05]
9. Lenka - Monsters [02:28]
10. Lenka - Nothing [04:23]
11. Lenka - The Top Of Memory Lane [04:12]

Playing Time.........: 41:19
Total Size...........: 248,98 MB

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Toto Cutugno - Greatest Hits
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Toto Cutugno
Album................: Greatest Hits
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 2002
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 65 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: ZYX Music – Germany

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Toto Cutugno - Figli [04:10]
2. Toto Cutugno - Donna Donna Mia [03:01]
3. Toto Cutugno - Flash [03:16]
4. Toto Cutugno - Insieme 1992 [04:28]
5. Toto Cutugno - Voglio L'Anima [04:03]
6. Toto Cutugno - Mi Piacerebbe [04:36]
7. Toto Cutugno - Solo Noi [04:04]
8. Toto Cutugno - L'Italiano [03:56]
9. Toto Cutugno - Soli [04:03]
10. Toto Cutugno - Voglio Andare A Vivere In Campagna [04:26]
11. Toto Cutugno - Gli Amori [04:18]
12. Toto Cutugno - Il Sognatore [04:29]
13. Toto Cutugno - Africa [03:16]
14. Toto Cutugno - Ario [03:43]
15. Toto Cutugno - Le Mamme [04:10]
16. Toto Cutugno - Serenata [03:53]
17. Toto Cutugno - Sinfonia [04:38]
18. Toto Cutugno - Canzone D'Amore [04:35]

Playing Time.........: 01:13:11
Total Size...........: 477,86 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

On the stage of Jazz-à-Juan 2010, Joshua Redman achieves the feat of leading his two trios at the same time, and he does it with brilliance. Born in Berkeley in 1969 and trained at Harvard, this multi-influenced saxophonist is the son of the incredible musician Dewey Redman, himself a great jazz master and saxophonist. Here he immerses us in an atypical musical experience, where the symmetry created by this double trio is at its most captivating.

Since the 1990s, he has been collaborating with the most talented musicians of the new generation: Brad Mehldau, Roy Hargrove, Charlie Haden, but also previous generations, such as Chick Corea and Dave Brubeck. His name alone is now enough to evoke an unusual, technical, passionate and extremely creative playing. This concert is once again the tangible proof of an extraordinary musical capacity. The master leaves us simply amazed.



..::TRACK-LIST::..

Identity Thief (Joshua Redman)
Ghost (Joshua Redman)
Insomnomaniac (Joshua Redman)
Ugly Beauty (Thelonious Monk)
Faraway (Joshua Redman)
Little Ditty (Joshua Redman)
Barracudas (Gil Evans - Miles Davis)



..::OBSADA::..

Joshua Redman - Saxophone
Matt Penman - Double bass
Reuben Rogers - Double bass
Gregory Hutchinson - Drums
Bill Stewart - Drums



https://www.youtube.com/watch?v=F0j3Lk_j5K8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Germańce grają przepotężny death doom pełen zgnilizny posypanej gruzem. Wystarczy posłuchać trzy masakrujące demosy, które tylko trochę bardziej jakby chujowo nagrać a świat by uwierzył, że oni grali już w 1991 roku. No ale demosy są z lat 2021/2022 i zawierają absolutnie genialny decior.

Hajasz


CD that compiles the three demos from '21 and '22 plus three bonuses from this German band of very heavy mid-tempo Death Metal with influences in the vein of MYTHIC, ROTTREVORE, DERKETA, RIPPIKOULU...



..::TRACK-LIST::..

From demo 'Putrefaction' 2021
1. Ripping Tombs
2. Putrid Death
3. Bonedress

From demo 'Morbification' 2022
4. The Organs Crawler
5. Necrotic Rapture
6. Sentenced To Mold

From demo 'Dissemination' 2022
7. Corpse Disembodied
8. Necrophilic Impetus
9. Postmortal Defloration
10. Otherworldly Slime

Bonus Tracks from Split:
11. Void Kings
12. Maggots Reign
13. Offalic Dreams



..::OBSADA::..

G. - Guitars, Vocals
L. - Guitars
E. - Bass
J. - Drums



https://www.youtube.com/watch?v=Ny7xuchLDCA


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Germańce grają przepotężny death doom pełen zgnilizny posypanej gruzem. Wystarczy posłuchać trzy masakrujące demosy, które tylko trochę bardziej jakby chujowo nagrać a świat by uwierzył, że oni grali już w 1991 roku. No ale demosy są z lat 2021/2022 i zawierają absolutnie genialny decior.

Hajasz


CD that compiles the three demos from '21 and '22 plus three bonuses from this German band of very heavy mid-tempo Death Metal with influences in the vein of MYTHIC, ROTTREVORE, DERKETA, RIPPIKOULU...



..::TRACK-LIST::..

From demo 'Putrefaction' 2021
1. Ripping Tombs
2. Putrid Death
3. Bonedress

From demo 'Morbification' 2022
4. The Organs Crawler
5. Necrotic Rapture
6. Sentenced To Mold

From demo 'Dissemination' 2022
7. Corpse Disembodied
8. Necrophilic Impetus
9. Postmortal Defloration
10. Otherworldly Slime

Bonus Tracks from Split:
11. Void Kings
12. Maggots Reign
13. Offalic Dreams



..::OBSADA::..

G. - Guitars, Vocals
L. - Guitars
E. - Bass
J. - Drums



https://www.youtube.com/watch?v=Ny7xuchLDCA


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Zajebiście po dziś dzień pluję sobie w mordę, że przegapiłem prawdopodobnie jedyną okazję, by zobaczyć Wrathprayer na żywca. Było to co prawda jakieś sześć lat temu, ale niesmak i wkurwienie pozostały. Jaki ja żem głupi był, to ja nawet nie. Jedno jest natomiast pewne: twórcy “The Sun of Moloch: The Sublimation of Sulphur’s Essence Which Spawned Death and Life” to mistrzowie gruzu i aż dziw bierze, że trzeba było czekać ponad dekadę na nowy materiał…

I gdy w końcu po dwunastu latach wjechał w odtwarzacz “Enkoimeterion” zostałem szybko wrzucony do głębokiego grobowca pełnego trupów i namacalnego zła. Wrathprayer przez te dwanaście lat nie próżnował, a tylko dojrzewał sobie spokojnie głęboko pod trupią ziemią hodując należycie grobową zgniliznę która, gdy tylko odpowiednio dojrzała, została wydobyta przez uchylenie nagrobnej płyty, rozlewając tym samym po świecie chorą miksturę śmierć jak i czarciego metalu. Ten substrat nasiąkniętego odorem takich załóg jak Teitanblood czy chociażby Grave Miasma co rusz na “Enkoimeterion” otwiera kolejne przestrzenie dusznych i śmierdzących fetorem cmentarnych krypt i zakamarków, gdzie każdy chorobliwy riff czy też jadowity wokal wydostają się na wolność by powoli karmić się truchłem i inną przeżartą przez zło padliną (miażdżący, walcowaty miejscami “Mercy Begets Savagery”). I choć nie jest to już totalny ciężar jak na “In Utter Darkness”, to nadal jest to waga ultra ciężka, która niczym zamykający się sarkofag zgniata powoli każdą, nawet najmniejszą kość przy agonalnym krzyku skazanego na wieczne cierpienie (wyróżniający się “Seelenabgründe”).

Grobowa atmosfera, duszne brzmienie i opętany wokal czynią z “Enkoimeterion” esencję grobowego, śmierć / czarnego metalowego jadu i jeden z najlepszych tworów w tym nie pańskim roku. Posypało gruzem proszę państwa, oj posypało.

Łysy

In this era of hyper-connection and instant gratification, the few artists who operate methodically, deliberately, and with painstaking attention to detail are those most likely to produce meritorious and enduring work. Though sparse, Wrathprayer’s output over the last 15 years has been among the most consistently impressive. Formed in 2006, the duo of guitarist and vocalist God of Torment and drummer Pestifer Fides released their demo in 2009 and, three years later, their debut full-length, The Sun of Moloch, co-released by NWN! and R. Forster’s Ross Bay Cult label. With that album, Wrathprayer, along with bands like Teitanblood and Necros Christos, helped usher in a wave of esoteric Black/Death metal—a novel synthesis of the two genres, infusing the plodding and intricate brutality of death metal with the occult disposition of black metal. Their last recordings were completed in 2014 but remained unreleased until they appeared on the 2017 split release with fellow Chileans Force of Darkness. After lying dormant for a decade, Wrathprayer now reemerge with a malevolent masterpiece entitled Enkoimeterion or the Enlivening of the Spiritual Heirs to Amalek, which finds the band advancing further toward the dark horizon of their sound. Written in 2019-2020 and recorded live in the studio two years later, Enkoimeterion, their second full-length release, showcases masterful composition and enhanced sound quality, far surpassing the band’s earlier work. The title refers to the abaton, or sleep chamber, located within the healing temples dedicated to the Greek god Asclepius, who visited the somnolent guests in their dreams to diagnose their illnesses and reveal the cures—a therapeutic approach to dreaming known as “incubation.” Wrathprayer’s invocation of such arcane concepts is neither haphazard nor ironic; their lyrics offer philosophical and metaphysical insight woven together with poetic fervor. Those inclined can pore over the body of lyrics presented here, untangling and deciphering the various themes, searching for the locus of meaning within. The music is likewise evocative and complex. After opening with a short symphonic excerpt from a work by the modern Chilean composer Prospero Bisquertt Prado, Wrathprayer descend into cavernous regions, immersed in a deep darkness illuminated by hallucinatory visions. Permeating the album is a striated network of bold labyrinthine riffs, sharp-edged and steeped in crimson, drawn taut across the roiling percussive frenzy of the drums. The six new tracks presented here coalesce into something greater, a composite whole that feels complete and expertly composed—an album that stands out amid the uninspired detritus produced in the last decade. As with Wrathprayer’s debut album, Enkoimeterion bears the imprimatur of one of the most visionary occult artists of the last century, Denis Forkas, whose cover art provides the final element, connecting the tripartite presentation of idea, imagery, and sound.

Description by J. Campbell



..::TRACK-LIST::..

1. Lord of Agony 00:49
2. Seed of Corruption 06:36
3. Mercy Begets Savagery 05:33
4. Seelenabgründ 06:01
5. Harpagisometha 06:13
6. Man's Obsolescence 04:46
7. Caliginous Ecstasy 05:15



..::OBSADA::..

Pestifer Fides - Drums
God of Torment - Vocals, Guitars, Bass, Keyboards



https://www.youtube.com/watch?v=cICZ0M1BfJk


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Zajebiście po dziś dzień pluję sobie w mordę, że przegapiłem prawdopodobnie jedyną okazję, by zobaczyć Wrathprayer na żywca. Było to co prawda jakieś sześć lat temu, ale niesmak i wkurwienie pozostały. Jaki ja żem głupi był, to ja nawet nie. Jedno jest natomiast pewne: twórcy “The Sun of Moloch: The Sublimation of Sulphur’s Essence Which Spawned Death and Life” to mistrzowie gruzu i aż dziw bierze, że trzeba było czekać ponad dekadę na nowy materiał…

I gdy w końcu po dwunastu latach wjechał w odtwarzacz “Enkoimeterion” zostałem szybko wrzucony do głębokiego grobowca pełnego trupów i namacalnego zła. Wrathprayer przez te dwanaście lat nie próżnował, a tylko dojrzewał sobie spokojnie głęboko pod trupią ziemią hodując należycie grobową zgniliznę która, gdy tylko odpowiednio dojrzała, została wydobyta przez uchylenie nagrobnej płyty, rozlewając tym samym po świecie chorą miksturę śmierć jak i czarciego metalu. Ten substrat nasiąkniętego odorem takich załóg jak Teitanblood czy chociażby Grave Miasma co rusz na “Enkoimeterion” otwiera kolejne przestrzenie dusznych i śmierdzących fetorem cmentarnych krypt i zakamarków, gdzie każdy chorobliwy riff czy też jadowity wokal wydostają się na wolność by powoli karmić się truchłem i inną przeżartą przez zło padliną (miażdżący, walcowaty miejscami “Mercy Begets Savagery”). I choć nie jest to już totalny ciężar jak na “In Utter Darkness”, to nadal jest to waga ultra ciężka, która niczym zamykający się sarkofag zgniata powoli każdą, nawet najmniejszą kość przy agonalnym krzyku skazanego na wieczne cierpienie (wyróżniający się “Seelenabgründe”).

Grobowa atmosfera, duszne brzmienie i opętany wokal czynią z “Enkoimeterion” esencję grobowego, śmierć / czarnego metalowego jadu i jeden z najlepszych tworów w tym nie pańskim roku. Posypało gruzem proszę państwa, oj posypało.

Łysy

In this era of hyper-connection and instant gratification, the few artists who operate methodically, deliberately, and with painstaking attention to detail are those most likely to produce meritorious and enduring work. Though sparse, Wrathprayer’s output over the last 15 years has been among the most consistently impressive. Formed in 2006, the duo of guitarist and vocalist God of Torment and drummer Pestifer Fides released their demo in 2009 and, three years later, their debut full-length, The Sun of Moloch, co-released by NWN! and R. Forster’s Ross Bay Cult label. With that album, Wrathprayer, along with bands like Teitanblood and Necros Christos, helped usher in a wave of esoteric Black/Death metal—a novel synthesis of the two genres, infusing the plodding and intricate brutality of death metal with the occult disposition of black metal. Their last recordings were completed in 2014 but remained unreleased until they appeared on the 2017 split release with fellow Chileans Force of Darkness. After lying dormant for a decade, Wrathprayer now reemerge with a malevolent masterpiece entitled Enkoimeterion or the Enlivening of the Spiritual Heirs to Amalek, which finds the band advancing further toward the dark horizon of their sound. Written in 2019-2020 and recorded live in the studio two years later, Enkoimeterion, their second full-length release, showcases masterful composition and enhanced sound quality, far surpassing the band’s earlier work. The title refers to the abaton, or sleep chamber, located within the healing temples dedicated to the Greek god Asclepius, who visited the somnolent guests in their dreams to diagnose their illnesses and reveal the cures—a therapeutic approach to dreaming known as “incubation.” Wrathprayer’s invocation of such arcane concepts is neither haphazard nor ironic; their lyrics offer philosophical and metaphysical insight woven together with poetic fervor. Those inclined can pore over the body of lyrics presented here, untangling and deciphering the various themes, searching for the locus of meaning within. The music is likewise evocative and complex. After opening with a short symphonic excerpt from a work by the modern Chilean composer Prospero Bisquertt Prado, Wrathprayer descend into cavernous regions, immersed in a deep darkness illuminated by hallucinatory visions. Permeating the album is a striated network of bold labyrinthine riffs, sharp-edged and steeped in crimson, drawn taut across the roiling percussive frenzy of the drums. The six new tracks presented here coalesce into something greater, a composite whole that feels complete and expertly composed—an album that stands out amid the uninspired detritus produced in the last decade. As with Wrathprayer’s debut album, Enkoimeterion bears the imprimatur of one of the most visionary occult artists of the last century, Denis Forkas, whose cover art provides the final element, connecting the tripartite presentation of idea, imagery, and sound.

Description by J. Campbell



..::TRACK-LIST::..

1. Lord of Agony 00:49
2. Seed of Corruption 06:36
3. Mercy Begets Savagery 05:33
4. Seelenabgründ 06:01
5. Harpagisometha 06:13
6. Man's Obsolescence 04:46
7. Caliginous Ecstasy 05:15



..::OBSADA::..

Pestifer Fides - Drums
God of Torment - Vocals, Guitars, Bass, Keyboards



https://www.youtube.com/watch?v=cICZ0M1BfJk


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Various Artists - Wonderful Life - (4 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Various Artists
Album................: Wonderful Life
Genre................: Pop/Ballads
Source...............: CD
Year.................: 2011
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 65-71 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Compact Disc Club – Greece

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. Berlin - Take My Breath Away [04:07]
2. Jennifer Rush - The Power Of Love [05:53]
3. Cyndi Lauper - Time After Time [03:56]
4. Eric Carmen - All By Myself [04:51]
5. Bonnie Tyler - Total Eclipse Of The Heart [04:25]
6. Mort Shuman - Sorrow [04:19]
7. Harry Nilsson - Without You [03:11]
8. Lionel Richie - Hello [04:05]
9. Chris De Burgh - The Lady In Red [04:02]
10. Dan Fogelberg - Rhythm Of The Rain [04:20]
11. Black - Wonderful Life [04:46]
12. The Christians - Words [05:58]
13. Vaya Con Dios - Puerto Rico [04:18]
14. Rita Coolidge - We'Re All Alone [03:33]
15. Johnny Logan - Hold Me Now [03:01]
16. Paul Young - Wherever I Lay My Hat [05:51]
17. Dana Glover - It Is You (I Have Loved) [03:56]

Playing Time.........: 01:14:38
Total Size...........: 501,68 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. Sade - Smooth Operator [04:11]
2. Black - Everything’s Coming Up Roses [04:04]
3. Extreme - More Than Words [05:29]
4. Eros Ramazzotti - Un’ Altra Te [04:36]
5. Tasmin Archer - Sleeping Satellite [04:30]
6. Dee Clee - See The Day [04:33]
7. Vaya Con Dios - What's A Woman [03:49]
8. Cock Robin - Worlds Apart [05:48]
9. Ten Sharp - You [04:20]
10. Hurts - Wonderful Life [04:11]
11. Savage Garden - To The Moon & Back [04:09]
12. Manic Street Preachers - The Everlasting [05:48]
13. Natalie Imbruglia - Torn [04:00]
14. Lisa Stansfield - All Woman [05:14]
15. Blue & Shania Twain - Forever And For Always [04:01]
16. Toni Braxton - Another Sad Love Song [04:57]

Playing Time.........: 01:13:46
Total Size...........: 526,18 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 3
---------------------------------------------------------------------

1. Barry Manilow - Can't Smile Without You [03:05]
2. Demis Roussos - My Friend The Wind [03:49]
3. Righteous Brothers - Unchained Melody [03:34]
4. Timi Yuro - Hurt [02:25]
5. Elvis Presley - Love Me Tender [02:39]
6. Lionel Richie & Diana Ross - Endless Love [04:22]
7. Stylistics - You Make Me Feel Brand New [05:26]
8. Marvin Gaye - Sexual Healing [04:44]
9. Kool And The Gang - Cherish [04:14]
10. Yvonne Elliman - Love Me [03:16]
11. Barry White - Just The Way You Are [04:07]
12. Marvin Gaye - Mercy Mercy Me (The Ecology) [03:10]
13. Michael Jackson - Ben [02:42]
14. Diana Ross - Touch Me In The Morning [03:24]
15. Daryl Hall & John Oates - One On One [03:47]
16. Rick Astley - Cry For Help [04:47]
17. Carly Simon - Nobody Does It Better [03:24]
18. The Hollies - He Ain't Heavy He's My Brother [04:11]
19. Dusty Springfield - You Don't Have To Say You Love Me [02:46]
20. Eurythmics - Here Comes The Rain Again [04:57]

Playing Time.........: 01:14:57
Total Size...........: 494,52 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 4
---------------------------------------------------------------------

1. The Moody Blues - Nights In White Satin [04:23]
2. Chicken Shack - I'd Rather Go Blind [03:12]
3. Rainbow - The Temple Of The King [04:35]
4. Kansas - Dust In The Wind [03:20]
5. Air Supply - Lost In Love [03:49]
6. Scorpions - Wind Of Change [05:07]
7. Styx - Babe [04:20]
8. Europe - Carrie [04:28]
9. Heart - Dog & Butterfly [05:04]
10. Joe Cocker - Many Rivers To Cross [03:39]
11. Dave Stewart & Candy Dulfer - Lily Was Here [04:15]
12. Cock Robin - When Your Heart Is Weak [04:36]
13. Curtis Stigers - I Wonder Why [04:22]
14. Jimmy Nail - Love Don't Live Here Anymore [03:26]
15. Toto - I’ll Be Over You [03:47]
16. The Alan Parsons Project - Don’t Let It Show [04:15]
17. Paul Young - Love Will Tear Us Apart [04:55]
18. Concrete Blonde - Everybody Knows [04:38]

Playing Time.........: 01:16:20
Total Size...........: 500,15 MB

...( Info )...

Artist: Modern Talking
Album: Ready For Romance
Year: 1986
Style: Euro-Disco, Synth-pop
Format: WAV

...( TrackList )...

Brother Louie 3:40
2 Just We Two (Mona Lisa) 3:56
3 Lady Lai 4:55
4 Doctor For My Heart 3:17
5 Save Me - Don't Break Me 3:45
6 Atlantis Is Calling (S.O.S. For Love) 3:49
7 Keep Love Alive 3:26
8 Hey You 3:20
9 Angie's Heart 3:38
10 Only Love Can Break My Heart 3:38

...( Info )...

Artist: Modern Talking
Album: Ready For Romance
Year: 1986
Style: Euro-Disco, Synth-pop
Format: [mp3@320kbps]

...( TrackList )...

1 Brother Louie 3:40
2 Just We Two (Mona Lisa) 3:56
3 Lady Lai 4:55
4 Doctor For My Heart 3:17
5 Save Me - Don't Break Me 3:45
6 Atlantis Is Calling (S.O.S. For Love) 3:49
7 Keep Love Alive 3:26
8 Hey You 3:20
9 Angie's Heart 3:38
10 Only Love Can Break My Heart 3:38

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Dwupłytowy album zawierający nagrania z koncertu „Supershow” (1969), występu w Questors Theatre (1970) oraz studyjne nagrania i dema z 1971 roku. Materiał pokazuje zespół w okresie przejściowym między blues-rockiem a bardziej rozbudowanym rockiem progresywnym z elementami jazzu. Dominują improwizacje, rozbudowane kompozycje i charakterystyczna gra sekcji rytmicznej Jona Hisemana.



..::TRACK-LIST::..

CD 1:
1. Those Who Are About To Die Salute You (Supershow, 26 March 1969) 5:11
2. Debut (Supershow, 26 March 1969) 4:41
3. Downhill And Shadows (Questors Theatre, 14 May 1970) 12:16
4. The Valentyne Suite (Questors Theatre, 14 May 1970) 9:02

CD 2:
Upon Tomorrow (Tracks 1-4)
1. Upon Tomorrow 7:49
2. Jumping Off The Sun 5:32
3. Sleepwalker 7:01
4. The Pirate’s Dream 12:51
5. Thank God For Things That Grow (Advision Studios, 13 August 1971) 7:18
6. The Pirate’s Dream (Demo, Lansdowne Studios, 1 August 1971) 11:59
7. Upon Tomorrow (Demo, Lansdowne Studios, 1 August 1971) 6:37
8. Thank God For Things That Grow (Demo, Lansdowne Studios, 1 August 1971) 5:42



..::OBSADA::..

Saxophone - Dick Heckstall-Smith
Vocals - Chris Farlowe
Guitar - James Litherland (tracks: 1-1 and 1-2)
Drums - Jon Hiseman
Electric Organ [Hammond Organ], Keyboards, Mellotron - Dave Greenslade
Bass - Mark Clarke, Tony Reeves (tracks: 1-1 and 1-2)



https://www.youtube.com/watch?v=quC5BLwRTsQ


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Dwupłytowy album zawierający nagrania z koncertu „Supershow” (1969), występu w Questors Theatre (1970) oraz studyjne nagrania i dema z 1971 roku. Materiał pokazuje zespół w okresie przejściowym między blues-rockiem a bardziej rozbudowanym rockiem progresywnym z elementami jazzu. Dominują improwizacje, rozbudowane kompozycje i charakterystyczna gra sekcji rytmicznej Jona Hisemana.



..::TRACK-LIST::..

CD 1:
1. Those Who Are About To Die Salute You (Supershow, 26 March 1969) 5:11
2. Debut (Supershow, 26 March 1969) 4:41
3. Downhill And Shadows (Questors Theatre, 14 May 1970) 12:16
4. The Valentyne Suite (Questors Theatre, 14 May 1970) 9:02

CD 2:
Upon Tomorrow (Tracks 1-4)
1. Upon Tomorrow 7:49
2. Jumping Off The Sun 5:32
3. Sleepwalker 7:01
4. The Pirate’s Dream 12:51
5. Thank God For Things That Grow (Advision Studios, 13 August 1971) 7:18
6. The Pirate’s Dream (Demo, Lansdowne Studios, 1 August 1971) 11:59
7. Upon Tomorrow (Demo, Lansdowne Studios, 1 August 1971) 6:37
8. Thank God For Things That Grow (Demo, Lansdowne Studios, 1 August 1971) 5:42



..::OBSADA::..

Saxophone - Dick Heckstall-Smith
Vocals - Chris Farlowe
Guitar - James Litherland (tracks: 1-1 and 1-2)
Drums - Jon Hiseman
Electric Organ [Hammond Organ], Keyboards, Mellotron - Dave Greenslade
Bass - Mark Clarke, Tony Reeves (tracks: 1-1 and 1-2)



https://www.youtube.com/watch?v=quC5BLwRTsQ


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Fenomenalny, chwytliwy death/doom z Finlandii. W składzie muzycy GOREPHILIA, CORPSESSED, SOLOTHUS. Trzeci album, który bez wątpienia przypadnie do gustu fanom TEMPLE OF VOID, SATURNUS, INSOMNIUM, WINE FROM TEARS i wczesnych TIAMAT, KATATONIA.


„The Tragedy“ is an phenomenal outstanding and extremely catchy piece of an Death/Doom Metal f.f.o. Temple Of Void, Saturnus, Insomnium, Wine From Tears or early Tiamat.

CATALEPTIC was formed 2003 and contains members from well known acts like Gorephilia, Corpsessed or Solothus.

CATALEPTIC about „The Tragedy“:
"After a few crucial line-up changes and with the help of a producer from outside the band our new effort The Tragedy is a truly ambitious offering. Musically it takes a leap forward: The
most diverse record we've done, while still sounding very Cataleptic. Lyrically it revolves around a theme of war, betrayal and revenge. Bronze clad Champion of the battlefield faces betrayal and commences the Age of Fire. Want to hear some music with character without metal sub-genre boundaries? Give this album a spin."



..::TRACK-LIST::..

1. Alpha Strike 06:11
2. Disarmed. Disowned. Betrayed 07:57
3. Whipped To Drudgery 03:08
4. Lost 05:29
5. Recompense In Death 10:25
6. To Burn This World (Omega Campaign) 12:54



https://www.youtube.com/watch?v=svcU4LTc0FE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!