...( Info )...

Artist: Joe Farrell
Album: Canned Funk flac
Year: (1974/2011)
Gerne: Jazz fusion , Jazz-funk
Format: [Flac]

...( TrackList )...

01 Canned Funk.flac
02 Animal.flac
03 Suite Martinique.flac
04 Spoken Silence.flac

...( Info )...


Artist: Joe Farrell
Album: Moon Germs
Year: (1973/2001)
Genre: Jazz fusion , Post-bop.
Format: [Flac]

...( TrackList )...

01 Great Gorge.flac
02 Moon Germs.flac
03 Times Lie.flac
04 Bass Folk Song.flac

...( Info )...

Artist...............: Bobby Caldwell
Album................: August Moon
Year.................: 1982
Genre................: Jazz
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Bobby Caldwell - Sherry
002. Bobby Caldwell - She Loves My Car
003. Bobby Caldwell - Fraulein
004. Bobby Caldwell - She Does It Better
005. Bobby Caldwell - Cover Girl
006. Bobby Caldwell - Loaded Gun
007. Bobby Caldwell - Class of 69
008. Bobby Caldwell - Saying Goodnight
009. Bobby Caldwell - Once You Give In
010. Bobby Caldwell - Never Loved Before

...( Info )...

Artist: VA
Album: Acid Jazz Vol. 1
Year: (1988)
Genre: Jazz
Format: [Flac]

...( TrackList )...

01. Func Inc - The Better Half [6:37]
02. Pucho - Got Myself A Good Man [5:44]
03. Houston Person - The Houston Express [5:51]
04. Eric Kloss - Grits And Gravy [2:36]
05. Ivan 'Boogaloo Joe' Jones - Hoochie Coo Chickie [5:22]
06. Gene Ammons - Lady Mama [6:46]
07. Leon Spencer - Hip Shaker [3:00]
08. Eddie Jefferson - Psychedelic Sally [2:50]
09. Houston Person - Soul Dance [4:13]
10. Sonny Phillips - Sure 'Nuff, Sure 'Nuff [6:48]
11. Charles Earland - Sing A Simple Song [5:42]

...( Info )...

Artist...............: Youn Sun Nah
Album................: Lost Pieces
Year.................: 2026
Genre................: Vocal jazz , jazz
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Youn Sun Nah - Shell Of Me
002. Youn Sun Nah - Where'd You Hide
003. Youn Sun Nah - Just The Same
004. Youn Sun Nah - Lost Pieces
005. Youn Sun Nah - A Map Of Pain
006. Youn Sun Nah - I Run. I Stay
007. Youn Sun Nah - I Can't Sleep
008. Youn Sun Nah - Collapse
009. Youn Sun Nah - We Never Were
010. Youn Sun Nah - My Home
011. Youn Sun Nah - Wth Is Love!

...( Info )...

Artist...............: Kento Tsubosaka
Album................: Lines
Year.................: 2026
Genre................: Jazz
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Kento Tsubosaka - Rhizome Changes
002. Kento Tsubosaka - Isolation
003. Kento Tsubosaka - Old Chair
004. Kento Tsubosaka - Stomp
005. Kento Tsubosaka - Revolving Memories
006. Kento Tsubosaka - Tropical Song
007. Kento Tsubosaka - Prelude No. 2 In C-Sharp Minor
008. Kento Tsubosaka - Rubato For A Mystical Moment
009. Kento Tsubosaka - Sing It
010. Kento Tsubosaka - Ballad No. 2 In E-Flat Major
011. Kento Tsubosaka - The Joy Of Living (Trio Version)
012. Kento Tsubosaka - Tree Of Children (Trio Version)

...( Info )...

Artist...............: Art Pepper
Album................: Everything Happens To Me: 1959 - Live At The Cellar
Year.................: 2026
Genre................: Jazz
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Art Pepper - When You're Smiling (Incomplete - Live At The Cellar, 1959)
002. Art Pepper - Cherokee (Live At The Cellar, 1959)
003. Art Pepper - Over The Rainbow (Version 1 – Live At The Cellar, 1959)
004. Art Pepper - All The Things You Are (Live At The Cellar, 1959)
005. Art Pepper - Indiana (Back Home In Indiana) (Live At The Cellar, 1959)
006. Art Pepper - Lover Man (Live At The Cellar, 1959)
007. Art Pepper - Yardbird Suite (Version 1 – Live At The Cellar, 1959)
008. Art Pepper - Sweet Georgia Brown (Incomplete - Live At The Cellar, 1959)
009. Art Pepper - What Is This Thing Called Love (Live At The Cellar, 1959)
010. Art Pepper - Yardbird Suite (Version 2 – Live At The Cellar, 1959)
011. Art Pepper - Band Intros (Live At The Cellar, 1959)
012. Art Pepper - What's New (Incomplete - Live At The Cellar, 1959)
013. Art Pepper - Holiday Flight (Version 1 – Live At The Cellar, 1959)
014. Art Pepper - Stompin' At The Savoy (Live At The Cellar, 1959)
015. Art Pepper - Allen's Alley (Version 1 – Live At The Cellar, 1959)
016. Art Pepper - These Foolish Things (Remind Me Of You) (Incomplete - Live At The Cellar, 1959)
017. Art Pepper - Holiday Flight (Version 2 – Live At The Cellar, 1959)
018. Art Pepper - Tangerine (Live At The Cellar, 1959)
019. Art Pepper - The Way You Look Tonight (Live At The Cellar, 1959)
020. Art Pepper - Everything Happens To Me (Live At The Cellar, 1959)
021. Art Pepper - Bernie's Tune (Live At The Cellar, 1959)
022. Art Pepper - I Surrender Dear (Live At The Cellar, 1959)
023. Art Pepper - Over The Rainbow (Version 2 – Live At The Cellar, 1959)
024. Art Pepper - Allen's Alley (Version 2 – Live At The Cellar, 1959)
025. Art Pepper - Brown Gold (Incomplete - Live At The Cellar, 1959)
026. Art Pepper - Holiday Flight (Version 3 – Live At The Cellar, 1959)
027. Art Pepper - Strike Up The Band (Live At The Cellar, 1959)
028. Art Pepper - Somebody Loves Me (Live At The Cellar, 1959)
029. Art Pepper - There Will Never Be Another You, Pt. 1 (Live At The Cellar, 1959)
030. Art Pepper - There Will Never Be Another You, Pt. 2 (Live At The Cellar, 1959)
031. Art Pepper - Allen's Alley (Version 3 – Live At The Cellar, 1959)
032. Art Pepper - Walkin' (Incomplete - Live At The Cellar, 1959)

...( Info )...

Artist...: The Manhattan Transfer
Album....: The Very Best Of
Year.....: 1994
Genre....: Jazz pop , vocal jazz , swing.
Encoder..: FLAC 1.2.1 Lossless

...( TrackList )...

01 Boy From New York City 3:42
02 Trickle Trickle 2:21
03 Gloria 3:01
04 Operateor 3:13
05 Tuxedo Junction 3:07
06 Four Brohers 3:51
07 Ray's Rockhouse 5:10
08 Soul Food To Go ( Sina ) 5:17
09 Spice Of Life 3:43
10 Baby Come Back To Me 2:57
11 Candy 3:30
12 A Nightinggale Sang In Berkeley 3:51
Square
13 Birdland 6:03
14 Java Jive 2:48
15 Route 66 2:58
16 Twilight Zone Twilight Tone 6:07
17 Chanson D'amour 2:56

...( Info )...

Artist: Kitty Kallen
Composer: Kitty Kallen
Title: Essential Classics Vol. 49: Kitty Kallen
Year: 2024
Genre: Jazz
Publisher (label): Essential Classics
Duration: 00:58:20
Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps


...( TrackList )...

CD 01 Essential Classics, Vol. 49: Kitty Kallen: (00:30:17)

01. Little Things Mean a Lot (00:02:59)
02. Its Been a Long, Long Time (00:03:24)
03. If I Give My Heart to You (00:02:47)
04. I'll Buy That Dream (00:03:24)
05. I'm Beginning to See the Light (00:03:16)
06. That Old Feeling (00:02:30)
07. In the Chapel in the Moonlight (00:02:54)
08. Never in a Million Years (00:02:52)
09. Love Is a Sacred Thing (00:02:37)
10. Always in My Heart (00:03:34)


CD 02 Essential Classics, Vol. 49: Kitty Kallen: (00:28:03)

01. Abba Dabba Honeymoon (00:02:13)
02. I'm Old Fashioned (00:03:09)
03. Misty (00:02:46)
04. The Wonder of You (00:03:12)
05. Heartless Heart (00:02:23)
06. I Want You All to Myself (00:03:00)
07. Come Spring (00:03:08)
08. True Love (00:02:17)
09. Blues in My Heart (00:02:51)
10. My Heart Belongs to Daddy (00:03:04)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Multiinstrumentalista Michał Urbaniak (skrzypce, saksofon, lyricon) urodził się w Warszawie w 1943 roku, ale dorastał w Łodzi, której jest ambasadorem i honorowym obywatelem. W 1962 roku po raz pierwszy wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie występował z kwintetem Andrzeja Trzaskowskiego The Wreckers na festiwalach jazzowych w Waszyngtonie, Newport, Nowym Orleanie i Nowym Jorku. Otrzymał entuzjastyczne recenzje, w tym od New York Times.

Od 1969 roku prowadził Michał Urbaniak Group, która składała się głównie z polskich muzyków jazzowych, a mianowicie Adama Makowicza (fortepian elektryczny), Pawła Jarzębskiego (bas), Czesława Bartkowskiego (perkusja) i jego żony Urszuli Dudziak (wokal). To nagranie na żywo przez Radio Bremen zostało również wykonane w tym składzie.

Następnie wraz z żoną przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie występował w wielu klubach i salach koncertowych (Carnegie Hall, Beacon Theatre) z takimi sławami jazzu jak Herbie Hancock, Chick Corea i Billy Cobham. W 1985 roku wziął udział w sesji nagraniowej z Milesem Davisem do albumu "Tutu!". Był współzałożycielem tak zwanego "UrbJazz fusion jazz" w Nowym Jorku. Jako pierwszy twórca muzyki fusion, wprowadził rock, rap i hip-hop do jazzu w 1989 roku z zespołem Urbanator i w 1995 roku z "UrbSymphony Project". W latach 2000 napisał muzykę do 25 amerykańskich filmów, a także występował jako aktor. Do tej pory ten wyjątkowy polski artysta wydał ponad 60 albumów.



..::TRACK-LIST::..

CD 1 - 'Paratyphus B' and 'Inactin'
1. Paratyphus B 3:46
2. Valium 12:51
3. Irena 3:27
4. Winter Piece 3:45
5. Sound Pieces 15:07
6. Inactin 6:57
7. Alu 3:59
8. Ekim 5:48
9. Silence 3:30
10. Fall 7:40
11. Groovy Desert 4:56
12. Lato 8:02


CD 2 - Live At Lila Eule, Bremen / Germany, January 21, 1972
1. Winter Piece 4:34
2. Introduction / Valium 28:13
3. Irena 17:44

CD 3 - Live At Lila Eule, Bremen / Germany, January 21, 1972
4. Paratyphus B 3:10
5. Sound Pieces 11:07
6. Groovy Desert / Silence / Lato 34:08



..::OBSADA::..

'Paratyphus B'
Vocals, Percussion - Urszula Dudziak
Congas - Branislav Kovacev
Drums - Czesław Bartkowski
Electric Bass - Paweł Jarzębski
Electric Piano - Adam Makowicz
Electric Violin, Soprano Saxophone, Tenor Saxophone, Flute - Michał Urbaniak

'Inactin'
Voice, Percussion, Effects [Dynacord Echocord] - Urszula Dudziak
Violin [Barcus Berry & Violectra], Soprano Saxophone - Michał Urbaniak
Piano [Fender], Clavinet [Hohner] - Adam Makowicz
Drums, Cymbal [Paiste Cymbals] - Czesław Bartkowski
Bass [Barcus Berry], Acoustic Bass - Roman Dyląg

'Live At Lila Eule, Bremen / Germany, January 21, 1972'
Elec. Violin, Ten. Saxophone - Michał Urbaniak
Vocals, Perc., Sound Effects - Urszula Dudziak
El. Piano - Adam Makowicz
Bass - Paweł Jarcębski
Drums - Czesław Bartkowski




https://www.youtube.com/watch?v=wN16lHuzHgY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Multiinstrumentalista Michał Urbaniak (skrzypce, saksofon, lyricon) urodził się w Warszawie w 1943 roku, ale dorastał w Łodzi, której jest ambasadorem i honorowym obywatelem. W 1962 roku po raz pierwszy wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie występował z kwintetem Andrzeja Trzaskowskiego The Wreckers na festiwalach jazzowych w Waszyngtonie, Newport, Nowym Orleanie i Nowym Jorku. Otrzymał entuzjastyczne recenzje, w tym od New York Times.

Od 1969 roku prowadził Michał Urbaniak Group, która składała się głównie z polskich muzyków jazzowych, a mianowicie Adama Makowicza (fortepian elektryczny), Pawła Jarzębskiego (bas), Czesława Bartkowskiego (perkusja) i jego żony Urszuli Dudziak (wokal). To nagranie na żywo przez Radio Bremen zostało również wykonane w tym składzie.

Następnie wraz z żoną przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie występował w wielu klubach i salach koncertowych (Carnegie Hall, Beacon Theatre) z takimi sławami jazzu jak Herbie Hancock, Chick Corea i Billy Cobham. W 1985 roku wziął udział w sesji nagraniowej z Milesem Davisem do albumu "Tutu!". Był współzałożycielem tak zwanego "UrbJazz fusion jazz" w Nowym Jorku. Jako pierwszy twórca muzyki fusion, wprowadził rock, rap i hip-hop do jazzu w 1989 roku z zespołem Urbanator i w 1995 roku z "UrbSymphony Project". W latach 2000 napisał muzykę do 25 amerykańskich filmów, a także występował jako aktor. Do tej pory ten wyjątkowy polski artysta wydał ponad 60 albumów.



..::TRACK-LIST::..

CD 1 - 'Paratyphus B' and 'Inactin'
1. Paratyphus B 3:46
2. Valium 12:51
3. Irena 3:27
4. Winter Piece 3:45
5. Sound Pieces 15:07
6. Inactin 6:57
7. Alu 3:59
8. Ekim 5:48
9. Silence 3:30
10. Fall 7:40
11. Groovy Desert 4:56
12. Lato 8:02


CD 2 - Live At Lila Eule, Bremen / Germany, January 21, 1972
1. Winter Piece 4:34
2. Introduction / Valium 28:13
3. Irena 17:44

CD 3 - Live At Lila Eule, Bremen / Germany, January 21, 1972
4. Paratyphus B 3:10
5. Sound Pieces 11:07
6. Groovy Desert / Silence / Lato 34:08



..::OBSADA::..

'Paratyphus B'
Vocals, Percussion - Urszula Dudziak
Congas - Branislav Kovacev
Drums - Czesław Bartkowski
Electric Bass - Paweł Jarzębski
Electric Piano - Adam Makowicz
Electric Violin, Soprano Saxophone, Tenor Saxophone, Flute - Michał Urbaniak

'Inactin'
Voice, Percussion, Effects [Dynacord Echocord] - Urszula Dudziak
Violin [Barcus Berry & Violectra], Soprano Saxophone - Michał Urbaniak
Piano [Fender], Clavinet [Hohner] - Adam Makowicz
Drums, Cymbal [Paiste Cymbals] - Czesław Bartkowski
Bass [Barcus Berry], Acoustic Bass - Roman Dyląg

'Live At Lila Eule, Bremen / Germany, January 21, 1972'
Elec. Violin, Ten. Saxophone - Michał Urbaniak
Vocals, Perc., Sound Effects - Urszula Dudziak
El. Piano - Adam Makowicz
Bass - Paweł Jarcębski
Drums - Czesław Bartkowski




https://www.youtube.com/watch?v=wN16lHuzHgY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...

Artist: Cecile Brocas
Title: That Was a Dream
Year: 2026
Genre: Jazz
Country: France
Duration: 00:50:15
Format/Codec: MP3
Audio Bitrate: 320 kbps


...( TrackList )...

01. - Monk's Dream [05:27]
02. - You'd Be So Nice To Come Home To [04:09]
03. - Que feras-tu de ta vie ? [06:11]
04. - Love For Sale [05:19]
05. - All I've Ever Really Wanted [05:15]
06. - It's Crazy [03:22]
07. - Skylark [04:14]
08. - Social Call [04:51]
09. - Peace [04:17]
10. - The Song Is You [03:43]
11. - La muraille de Chine [03:38]

...( Info )...

Artist...............: Lorenzo Feliciati
Album................: Groove First
Genre................: Fusion & Jazz rock
Year.................: 2025
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Lorenzo Feliciati - Morning Wow
002. Lorenzo Feliciati - Next #2
003. Lorenzo Feliciati - Force Quit
004. Lorenzo Feliciati - Oslo
005. Lorenzo Feliciati - Wrong Cable
006. Lorenzo Feliciati - Kudos
007. Lorenzo Feliciati - Spicy as Wasabi
008. Lorenzo Feliciati - Back Where We Started
009. Lorenzo Feliciati - Good Goods
010. Lorenzo Feliciati - Lights

...( Info )...


Artist...............: Al Doum & The Faryds
Album................: Ipnagogico
Genre................: Psychedelic jazz , spiritual jazz , experimental fusion
Year.................: 2026
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Al Doum & The Faryds - Arise I
002. Al Doum & The Faryds - Arise II
003. Al Doum & The Faryds - Borracho
004. Al Doum & The Faryds - Money I
005. Al Doum & The Faryds - Money II
006. Al Doum & The Faryds - Party Cells
007. Al Doum & The Faryds - Utopia I
008. Al Doum & The Faryds - Utopia II

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Ogniste krzyki i szepty.

Twórczość Fire! gości stale na Nowej Muzyce i nie tylko w przypadku tria, ale też oczywiście w kontekście dużego oblicza Fire! Orchestry. Wiosną ubiegłego roku ukazało się doskonałe wydawnictwo Fire! Orchestry „Echoes” (recenzja) sprzęgnięte z niezapomnianymi koncertami w Pardon, To Tu. Od poprzedniego albumu Fire! „Defeat” minęły już trzy lata, a tak o nim pisał „szalikowiec” Jarek Szczęsny: Niecodzienny charakter nowej płyty zespołu nie tylko ukazał ich w nowym, spokojniejszym świetle, ale również rozszerzył ich stylistyczne granice. Jakie czasy, taki Fire!. Na pewno wtedy rozszerzała perspektywę brzmienia grupy wykorzystana elektronika, której tym razem nie uświadczymy na ich ósmym krążku „Testament”. Przypomnę tylko, że Fire! debiutowali w 2009 roku albumem „You Liked Me Five Minutes Ago”.

Nowy materiał został zarejestrowany w Chicago w studiu Electrical Audio Steve’a Albiniego i pierwszy raz w historii Fire! bez użycia wspomnianej elektroniki, fletów czy bez udziału gości (nagrywali z Jimem O’Rourke, Orenem Ambarchim, Stephenem O’Malleyem, Davidem Sandströmem). To jednak teraz w studiu Albiniego tylko Mats Gustafsson (saksofon barytonowy), Johan Berthling (bas) i Andreas Werliin (perkusja).

W pełznącym tempie z niepowtarzalną dozą intymności wybrzmiewają pierwsze takty „Work Song For A Scattered Past”, a chodzi o bas Berthlinga, dołączającą do niego perkusję Werliina i chwilę później jedyne w swoim rodzaju składowe stylu (brzmienie, artykulacja, oddech, ekspresja) Gustafssona. Brzmią tu jak rasowa, soczysta kapela rockowa. „The Dark Inside Of Cabbage” jest jak z jednej strony katapulta unoszona na barkach krautrockowej dźwigni z grawerem „Can” o mocno zredukowanym tempie, a z drugiej – jak coś iście współczesnego (ten przemykający field recording w głębokim tle) czy wyciągającego na wierzch inną paletę jazzowej kolorystyki. Upraszczanie, upraszczanie i jeszcze raz upraszczanie, ale nie spłaszczanie siły wyrazu.

„Four Ways Of Dealing With One Way” otwiera niesamowicie mięsiście brzmiąca perkusja Werliina. To jeden z tych współczesnych bębniarzy, który potrafi znacznie więcej niż tylko rzemieślniczo towarzyszyć swoim muzycznym partnerom. Totalna precyzja miesza się u niego z nieograniczoną wyobraźnią, zmysłowością i wizją. U Werliina zestaw „gada”, „żyje” i jest w pełni brzmieniową istotą, a krajobraz rozpościerający się nad jego perkusyjnymi naciągami jest falującą hybrydą autentyczności, emocji czy dalekosiężnego widzenia i odczuwania.

„Running Bison. Breathing Entity. Sleeping Reality.” wprowadza nas w intymny trans, spiritual jazz bliższy Pharoaha Sandersa, lecz do… czasu, kiedy wydobywa się ryk barytonu Gustafssona i jego głosu po oderwaniu oddechu od ustnika saksofonu, aż po delikatne free jazzowe zrywy. Najdłuższa i zamykająca całość kompozycja „One Testament. One Aim. One More To Go. Again.” zaczyna się od rzężenia dzikiej bestii okrytej łuną ciemności, która przycupnęła sobie i postanowiła pokazać swój szeroki wachlarz oddechowy technik służących do komunikacji pozawerbalnej z otaczającym światem. I nie jest to złowieszczy przekaz, lecz będący emanacją naturalnego kodu, w tym przypadku gry Gustafssona. Z każdą sekundą, minutą jest tylko gęściej, intensywniej. Harmoniczne układy basu Berthlinga krzyżują się z saksofonowo-perkusyjnym szaleństwem, aż do „opadnięcia” i grania strumieniem melancholii, fakturą i głęboką emocją.

Podobnie jak rok temu Fire! Orchestra płytą „Echoes” ustawili rok w muzyce współczesnego jazzu, muzyki improwizowanej i ogólnie muzyki współczesnej z wieloma odnośnikami kulturowymi, tak teraz Fire! czynią podobny zabieg przy pomocy „Testament”. Zawieszają wysoko poprzeczkę innym jazzowym – i nie tylko – składom. Po raz kolejny ci trzej świetni muzycy rysują wyraźną linię jakości, do której może i stosunkowo łatwo jest się zbliżyć, co nie znaczy, że łatwo jest ją przekroczyć i finalnie nie popaść w rozmycie. A więc kto się zbliży i narysuje własną linię?


Łukasz Komła


Jeśli można być czegoś pewnym w fonograficznym roku kalendarzowym, to nowego albumu - a przynajmniej koncertówki czy EPki - tria Fire! lub jego rozbudowanego wcielenia Fire! Orchestra. W zeszłym roku pod tym drugim szyldem ukazał się monumentalny "Echoes", w którego nagraniu uczestniczyło ponad czterdziestu muzyków. Tym razem skład został ograniczony do absolutnego minimum. Na płycie słychać wyłącznie barytonowy saks - i sporadyczne pokrzykiwania - Matsa Gustafssona, bas Johana Berthlinga oraz bębny Andreasa Werliina. Żadnej elektroniki, fletów czy grających na dodatkowych instrumentach gości, co dotąd było na płytach Fire! normą. Cały materiał zarejestrowano w trakcie dwóch dni, prosto na analogową taśmę, bez żadnych dogrywek i żmudnych miksów. Wszystko to zgodnie ze szkołą Steve'a Albiniego, w którego studiu i z którego pomocą album powstawał.

W takiej surowej wersji trio wypada wcale nie mniej ekscytująco. Naprawdę świetny jest otwieracz "Work Song for a Scattered Past", w którym dosadny, nieśpieszny i na swój sposób chwytliwy groove sekcji rytmicznej stanowi podkład dla z początku melodyjnych, ale z czasem coraz bardziej agresywnych, przy czym porywających partii saksofonu. Muzycy na jeszcze większy ascetyzm stawiają w hipnotycznym "The Dark Inside of Cabbage", prowadzony linią basu złożoną z zaledwie dwóch dźwięków i jednostajną perkusją, którym towarzyszą tym razem bardziej oszczędne rzężenia barytonu. Wszystko to jednak zmierza do satysfakcjonującej kulminacji z drugiej połowy, kiedy utwór na chwilę nabiera większej intensywności.

Mając tak ograniczone możliwości, zespół stara się nieco zniuansować poszczególne utwory, aby nie brzmiały do siebie zbyt podobnie. I tak w "Four Ways of Dealing With One Way" zamiast jednostajnego, wyrazistego rytmu są kotłujące się bębny oraz wycofany bas, a partie saksofonu tym razem wypadają bardziej nastrojowo. Jedynie tempo pozostaje raczej wolne, a klimat - minorowy. W pierwszych minutach "Running Bison. Breathing Entity. Sleeping Reality." Gustafsson wciąż gra w subtelniejszy, bardziej melodyjny sposób, ale wraca wyrazisty groove. W dalszej części nie zabrakło wzrostu dynamiki i ostrzejszych, wręcz freejazzowych solówek na barytonie. W finałowym "One Testament. One Aim. One More to Go. Again." bardziej rozluźniona gra Werlina i Berthlinga łączy się z kolei z pełnymi emocji, coraz bardziej ekspresyjnymi, a póżniej wyciszonymi dźwiękami saksofonu.

Odkąd tylko poznałem Fire! (i Fire! Orchestrę) za sprawą albumu "The Hands" sprzed sześciu lat, zespół właściwie co roku wydaje albumy, które okazują się pewniakami do rocznego podsumowania. W przypadku "Testament" będzie najpewniej tak samo. To kolejny świetny album, na którym pomimo ograniczenia instrumentarium do absolutnego minimum, udało się zachować rozpoznawalność, a także - i to chyba najważniejsze - dowieźć naprawdę intrygujący oraz, na ile było to w takim składzie możliwe, zróżnicowany materiał.

Paweł Pałasz


Fire! have always been about finding the essence by getting to the core of the music. Their 8th album sees the trio - for the first time on record - stripped down to the bare-bones essentials; with no flutes, no electronics, no guests and no extras, recorded live in the studio to analogue tape - the Steve Albini way - with the master himself at the controls in Electrical Audio in Chicago. Thus, this album stands as a true testament to the group's expressive power and glowing intimacy. Musically, Testament can be seen as an extension of their previous full length album Defeat, released two years ago, to the month.
A solitary bass figure from Johan Berthling, quickly joined by a stout drum groove, gets it all going in a familiar fashion before Gustafsson adds desolate cries and whispers from his baritone sax. This approach is even more honed on the second track, with the most simplistic groove you're likely to hear in jazz and Gustafsson shifting between extended, lonely, tortured lines, only once abrupted by a series of short bursts. The third track starts with loose and relatively lively drums that continue throughout, but the mournful saxophone maintains a subdued atmosphere. Track four is a real beauty with the trio slipping into a trance-like dream state before shifting gear halfway into its nine minutes. The final track is the most dynamic of the lot, shifting between bursts of energy and lyrical beauty. Fire's debut album, You Liked Me Five Minutes Ago, was released in 2009 to wide international acclaim. "The basic strategy of pairing the expressive energy of free jazz with a sturdy sense of groove has yielded something potent and self-contained" (New York Times). Between this and Testament there's been six albums, including collaborations with Jim O'Rourke (Unreleased?) and Oren Ambarchi (In The Mouth A Hand), as well as the Requies EP with Stephen O'Malley and David Sandström in 2022.
Testament was recorded and mixed during a three-day stint at Steve Albini's Electrical Audio studio in Chicago in December 2022.



..::TRACK-LIST::..

1. Work Song For A Scattered Past 06:56
2. The Dark Inside Of Cabbage 05:20
3. Four Ways Of Dealing With One Way 08:38
4. Running Bison. Breathing Entity. Sleeping Reality. 10:37
5. One Testament. One Aim. One More To Go. Again. 09:02



..::OBSADA::..

Mats Gustafsson - baritone sax
Johan Berthling - bass
Andreas Werliin - drums



https://www.youtube.com/watch?v=NLBpxyu_o3c



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Ogniste krzyki i szepty.

Twórczość Fire! gości stale na Nowej Muzyce i nie tylko w przypadku tria, ale też oczywiście w kontekście dużego oblicza Fire! Orchestry. Wiosną ubiegłego roku ukazało się doskonałe wydawnictwo Fire! Orchestry „Echoes” (recenzja) sprzęgnięte z niezapomnianymi koncertami w Pardon, To Tu. Od poprzedniego albumu Fire! „Defeat” minęły już trzy lata, a tak o nim pisał „szalikowiec” Jarek Szczęsny: Niecodzienny charakter nowej płyty zespołu nie tylko ukazał ich w nowym, spokojniejszym świetle, ale również rozszerzył ich stylistyczne granice. Jakie czasy, taki Fire!. Na pewno wtedy rozszerzała perspektywę brzmienia grupy wykorzystana elektronika, której tym razem nie uświadczymy na ich ósmym krążku „Testament”. Przypomnę tylko, że Fire! debiutowali w 2009 roku albumem „You Liked Me Five Minutes Ago”.

Nowy materiał został zarejestrowany w Chicago w studiu Electrical Audio Steve’a Albiniego i pierwszy raz w historii Fire! bez użycia wspomnianej elektroniki, fletów czy bez udziału gości (nagrywali z Jimem O’Rourke, Orenem Ambarchim, Stephenem O’Malleyem, Davidem Sandströmem). To jednak teraz w studiu Albiniego tylko Mats Gustafsson (saksofon barytonowy), Johan Berthling (bas) i Andreas Werliin (perkusja).

W pełznącym tempie z niepowtarzalną dozą intymności wybrzmiewają pierwsze takty „Work Song For A Scattered Past”, a chodzi o bas Berthlinga, dołączającą do niego perkusję Werliina i chwilę później jedyne w swoim rodzaju składowe stylu (brzmienie, artykulacja, oddech, ekspresja) Gustafssona. Brzmią tu jak rasowa, soczysta kapela rockowa. „The Dark Inside Of Cabbage” jest jak z jednej strony katapulta unoszona na barkach krautrockowej dźwigni z grawerem „Can” o mocno zredukowanym tempie, a z drugiej – jak coś iście współczesnego (ten przemykający field recording w głębokim tle) czy wyciągającego na wierzch inną paletę jazzowej kolorystyki. Upraszczanie, upraszczanie i jeszcze raz upraszczanie, ale nie spłaszczanie siły wyrazu.

„Four Ways Of Dealing With One Way” otwiera niesamowicie mięsiście brzmiąca perkusja Werliina. To jeden z tych współczesnych bębniarzy, który potrafi znacznie więcej niż tylko rzemieślniczo towarzyszyć swoim muzycznym partnerom. Totalna precyzja miesza się u niego z nieograniczoną wyobraźnią, zmysłowością i wizją. U Werliina zestaw „gada”, „żyje” i jest w pełni brzmieniową istotą, a krajobraz rozpościerający się nad jego perkusyjnymi naciągami jest falującą hybrydą autentyczności, emocji czy dalekosiężnego widzenia i odczuwania.

„Running Bison. Breathing Entity. Sleeping Reality.” wprowadza nas w intymny trans, spiritual jazz bliższy Pharoaha Sandersa, lecz do… czasu, kiedy wydobywa się ryk barytonu Gustafssona i jego głosu po oderwaniu oddechu od ustnika saksofonu, aż po delikatne free jazzowe zrywy. Najdłuższa i zamykająca całość kompozycja „One Testament. One Aim. One More To Go. Again.” zaczyna się od rzężenia dzikiej bestii okrytej łuną ciemności, która przycupnęła sobie i postanowiła pokazać swój szeroki wachlarz oddechowy technik służących do komunikacji pozawerbalnej z otaczającym światem. I nie jest to złowieszczy przekaz, lecz będący emanacją naturalnego kodu, w tym przypadku gry Gustafssona. Z każdą sekundą, minutą jest tylko gęściej, intensywniej. Harmoniczne układy basu Berthlinga krzyżują się z saksofonowo-perkusyjnym szaleństwem, aż do „opadnięcia” i grania strumieniem melancholii, fakturą i głęboką emocją.

Podobnie jak rok temu Fire! Orchestra płytą „Echoes” ustawili rok w muzyce współczesnego jazzu, muzyki improwizowanej i ogólnie muzyki współczesnej z wieloma odnośnikami kulturowymi, tak teraz Fire! czynią podobny zabieg przy pomocy „Testament”. Zawieszają wysoko poprzeczkę innym jazzowym – i nie tylko – składom. Po raz kolejny ci trzej świetni muzycy rysują wyraźną linię jakości, do której może i stosunkowo łatwo jest się zbliżyć, co nie znaczy, że łatwo jest ją przekroczyć i finalnie nie popaść w rozmycie. A więc kto się zbliży i narysuje własną linię?


Łukasz Komła


Jeśli można być czegoś pewnym w fonograficznym roku kalendarzowym, to nowego albumu - a przynajmniej koncertówki czy EPki - tria Fire! lub jego rozbudowanego wcielenia Fire! Orchestra. W zeszłym roku pod tym drugim szyldem ukazał się monumentalny "Echoes", w którego nagraniu uczestniczyło ponad czterdziestu muzyków. Tym razem skład został ograniczony do absolutnego minimum. Na płycie słychać wyłącznie barytonowy saks - i sporadyczne pokrzykiwania - Matsa Gustafssona, bas Johana Berthlinga oraz bębny Andreasa Werliina. Żadnej elektroniki, fletów czy grających na dodatkowych instrumentach gości, co dotąd było na płytach Fire! normą. Cały materiał zarejestrowano w trakcie dwóch dni, prosto na analogową taśmę, bez żadnych dogrywek i żmudnych miksów. Wszystko to zgodnie ze szkołą Steve'a Albiniego, w którego studiu i z którego pomocą album powstawał.

W takiej surowej wersji trio wypada wcale nie mniej ekscytująco. Naprawdę świetny jest otwieracz "Work Song for a Scattered Past", w którym dosadny, nieśpieszny i na swój sposób chwytliwy groove sekcji rytmicznej stanowi podkład dla z początku melodyjnych, ale z czasem coraz bardziej agresywnych, przy czym porywających partii saksofonu. Muzycy na jeszcze większy ascetyzm stawiają w hipnotycznym "The Dark Inside of Cabbage", prowadzony linią basu złożoną z zaledwie dwóch dźwięków i jednostajną perkusją, którym towarzyszą tym razem bardziej oszczędne rzężenia barytonu. Wszystko to jednak zmierza do satysfakcjonującej kulminacji z drugiej połowy, kiedy utwór na chwilę nabiera większej intensywności.

Mając tak ograniczone możliwości, zespół stara się nieco zniuansować poszczególne utwory, aby nie brzmiały do siebie zbyt podobnie. I tak w "Four Ways of Dealing With One Way" zamiast jednostajnego, wyrazistego rytmu są kotłujące się bębny oraz wycofany bas, a partie saksofonu tym razem wypadają bardziej nastrojowo. Jedynie tempo pozostaje raczej wolne, a klimat - minorowy. W pierwszych minutach "Running Bison. Breathing Entity. Sleeping Reality." Gustafsson wciąż gra w subtelniejszy, bardziej melodyjny sposób, ale wraca wyrazisty groove. W dalszej części nie zabrakło wzrostu dynamiki i ostrzejszych, wręcz freejazzowych solówek na barytonie. W finałowym "One Testament. One Aim. One More to Go. Again." bardziej rozluźniona gra Werlina i Berthlinga łączy się z kolei z pełnymi emocji, coraz bardziej ekspresyjnymi, a póżniej wyciszonymi dźwiękami saksofonu.

Odkąd tylko poznałem Fire! (i Fire! Orchestrę) za sprawą albumu "The Hands" sprzed sześciu lat, zespół właściwie co roku wydaje albumy, które okazują się pewniakami do rocznego podsumowania. W przypadku "Testament" będzie najpewniej tak samo. To kolejny świetny album, na którym pomimo ograniczenia instrumentarium do absolutnego minimum, udało się zachować rozpoznawalność, a także - i to chyba najważniejsze - dowieźć naprawdę intrygujący oraz, na ile było to w takim składzie możliwe, zróżnicowany materiał.

Paweł Pałasz


Fire! have always been about finding the essence by getting to the core of the music. Their 8th album sees the trio - for the first time on record - stripped down to the bare-bones essentials; with no flutes, no electronics, no guests and no extras, recorded live in the studio to analogue tape - the Steve Albini way - with the master himself at the controls in Electrical Audio in Chicago. Thus, this album stands as a true testament to the group's expressive power and glowing intimacy. Musically, Testament can be seen as an extension of their previous full length album Defeat, released two years ago, to the month.
A solitary bass figure from Johan Berthling, quickly joined by a stout drum groove, gets it all going in a familiar fashion before Gustafsson adds desolate cries and whispers from his baritone sax. This approach is even more honed on the second track, with the most simplistic groove you're likely to hear in jazz and Gustafsson shifting between extended, lonely, tortured lines, only once abrupted by a series of short bursts. The third track starts with loose and relatively lively drums that continue throughout, but the mournful saxophone maintains a subdued atmosphere. Track four is a real beauty with the trio slipping into a trance-like dream state before shifting gear halfway into its nine minutes. The final track is the most dynamic of the lot, shifting between bursts of energy and lyrical beauty. Fire's debut album, You Liked Me Five Minutes Ago, was released in 2009 to wide international acclaim. "The basic strategy of pairing the expressive energy of free jazz with a sturdy sense of groove has yielded something potent and self-contained" (New York Times). Between this and Testament there's been six albums, including collaborations with Jim O'Rourke (Unreleased?) and Oren Ambarchi (In The Mouth A Hand), as well as the Requies EP with Stephen O'Malley and David Sandström in 2022.
Testament was recorded and mixed during a three-day stint at Steve Albini's Electrical Audio studio in Chicago in December 2022.



..::TRACK-LIST::..

1. Work Song For A Scattered Past 06:56
2. The Dark Inside Of Cabbage 05:20
3. Four Ways Of Dealing With One Way 08:38
4. Running Bison. Breathing Entity. Sleeping Reality. 10:37
5. One Testament. One Aim. One More To Go. Again. 09:02



..::OBSADA::..

Mats Gustafsson - baritone sax
Johan Berthling - bass
Andreas Werliin - drums



https://www.youtube.com/watch?v=NLBpxyu_o3c



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...


Artist: Grant Geissman
Album: Bop! Bang! Boom!
Year: (2012)
Genre: Jazz , Bebop , Contemporary Jazz
Format: [FLAC]

...( TrackList )...

01 - Boom!
02 - The Singularity
03 - Q Tip (For Quincy Jones) (with Tom Scott)
04 - Un poco español (with Russell Ferrante)
05 - Go to the Window
06 - Good Morning, Mr. Phelps (with Russell Ferrante)
07 - $25 Stella (with Van Dyke Parks & Doug Lacey)
08 - Texas Shuffle (with Albert Lee & Larry Carlton)
09 - Samba en menor
10 - Guitarism (For Ron Purcell)
11 - Take Yer Time (with Chuck Lorre, Dennis C. Brown & Mike Finnigan)
12 - Off the Grid (with Tom Scott)

...( Info )...

Artist: Electro Swing Celebration
Album: Electro Swing Party
AI-generated content
Genre: Electro-Swing, Jazz
Edition: Electro Swing Celebration
Source: link
Duration: 00:39:33
Audio: FLAC, Lossless|WEB-DL
Rip type: tracks

...( TrackList )...

01. The Disco Shuffle (2:52)
02. Bourbon & Brass (2:36)
03. Radio Electroswing (2:26)
04. Electro Swing Party (2:57)
05. Swing Fever Tonight (2:41)
06. Flappertronica (2:34)
07. 1920s Jazz Meets Electro Swing (2:23)
08. Mister Gatsby's Beat (3:01)
09. Jazz Joint Jitter (2:57)
10. Slow Electro & Swing (3:07)
11. Retro Beat Parade (2:34)
12. Midnight Lindy (3:14)
13. Vinyl Vibes Reloaded (3:15)
14. Swingin' Voltage (2:55)

...( Info )...

Artist - Blue Floyd
Album - Begins
Year - 2008
Genre - Jazz-funk , jam jazz
Format - MP3 320kbps

...( TrackList )...

Disc 1

01. HAL 9000 Intro - Shine On You Crazy Diamond
02. Have A Cigar
03. Fearless
04. Interstellar Overdrive - Wish You Were Here
05. Drums
06. Set The Controls For The Heart Of The Sun
07. Hey You - Another Brick In The Wall Pt. 2

Disc 2

01. In The Flesh - Sheep
02. Money
03. Us & Them - Jam
04. Young Lust
05. Beatjam - Come Together
06. Beatjam - Taxman

...( Info )...

Artist...............: Robert Stillman
Album................: 10,000 Rivers
Year.................: 2026
Genre................: Jazz
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Robert Stillman - 10,000 Rivers (Jobs)
002. Robert Stillman - Reality Distortion Field
003. Robert Stillman - The Zentrepreneur (Carrots)
004. Robert Stillman - Knowledge Is Free! (Woz)
005. Robert Stillman - If You Knew Him Like I Know Him (Ive)
006. Robert Stillman - The California Ideology (A Walking Meeting)
007. Robert Stillman - No Off
008. Robert Stillman - To Be Loved By You (Kids)

...( Info )...

Artist: Electro Swing Radio
Album: Swingin' Into Christmas
Genre: Electro Swing, Jazz
Publication: Watershed Records
Source: link
Duration: 00:58:55
Audio: FLAC, Lossless|WEB-DL
Rip type: tracks

...( TrackList )...

01. Swingin' Sleigh Ride (Christmas Electro Swing Music) (1:56)
02. Santa's Swing Parade (Christmas Electro Swing Music) (1:31)
03. Snowman Shuffle (Christmas Electro Swing Music) (1:41)
04. Candy Cane Charleston (Christmas Electro Swing Music) (1:39)
05. Christmas Morning Cocoa (Christmas Electro Swing Music) (1:47)
06. Reindeer Ride (Christmas Electro Swing Music) (2:27)
07. We Met Under Mistletoe (Christmas Electro Swing Music) (1:51)
08. Twinkle Town Stomp (Christmas Electro Swing Music) (1:33)
09. Where'd That Snowman Go (Christmas Electro Swing Music) (2:06)
10. North Pole Nights (Christmas Electro Swing Music) (2:11)
11. Eggnog Sippin' (Christmas Electro Swing Music) (1:56)
12. Merry & Bright (Christmas Electro Swing Music) (2:02)
13. Christmas Eve Excite (Christmas Electro Swing Music) (2:05)
14. Krampus Got His Way (Christmas Electro Swing Music) (1:44)
15. Cozy in December (Christmas Electro Swing Music) (1:57)
16. Wintertime Lovers (Christmas Electro Swing Music) (2:24)
17. Joy of the Season (Christmas Electro Swing Music) (2:20)
18. Hope is Born (Christmas Electro Swing Music) (1:44)
19. Cozy Hearts Club (Christmas Electro Swing Music) (1:50)
20. First Snow Swing (Christmas Electro Swing Music) (2:02)
21. Star Over the Stable (Christmas Electro Swing Music) (2:11)
22. Little Candle Swing (Christmas Electro Swing Music) (1:50)
23. Santa Landed Downtown (Christmas Electro Swing Music) (1:32)
24. Up to Our Toes in Snow (Christmas Electro Swing Music) (2:02)
25. Hot Buttered Swing (Christmas Electro Swing Music) (1:48)
26. Holiday Hideaway (Christmas Electro Swing Music) (2:11)
27. Cinnamon Swingtime (Christmas Electro Swing Music) (1:28)
28. Toast to Tomorrow (Christmas Electro Swing Music) (1:40)
29. It Snowed in California (Christmas Electro Swing Music) (1:50)
30. Candy Cane Kisses (Christmas Electro Swing Music) (1:41)
31. Frosted Sugar Swing (Christmas Electro Swing Music) (1:57)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Aura – album nagrany w 1985 przez Milesa Davisa z poszerzonym składem Big Bandu Radia Duńskiego i wydany w 1989.

Aura jest albumem koncepcyjnym i zawiera suitę kompozycji Pallego Mikkelborga. Skomponowana została i dedykowana Milesowi Davisowi po otrzymaniu przez niego w grudniu 1984 nagrody Leonie Sonning Music Prize.
Każda z dziesięciu części suity zatytułowana jest innym kolorem.
Wykonawcą był rozszerzony jazzowy big band, którego rdzeniem był Big Band Radia Duńskiego z tak znanymi muzykami jak Niels-Henning Ørsted Pedersen i Marilyn Mazur. Dokooptowano między innymi Johna McLaughlina.
Było to pierwsze nagranie Milesa Davisa z big bandem po 20 latach.
Charakter muzyki jest stosunkowo mało jazzowy; bardziej zbliża się do fusion z silnymi wpływami współczesnej muzyki (poważnej), zwłaszcza takich kompozytorów jak Olivier Messiaen i Charles Ives. Samą muzykę cechuje chłód.

Po nagraniu albumu Miles Davis zachwycony umiejętnościami Marilyn Mazur zatrudnił ją w swoim następnym zespole koncertującym.
Ze względów kontraktowych album przeleżał na półce do 1989 r., kiedy został wydany przez Columbię.
W 1990 r. otrzymał nagrodę Grammy za "najlepsze jazzowe instrumentalne wykonanie".



The ten performances comprising Miles’ last album on the Columbia label were recorded in 1985 but not released until 1989, sandwiched between various titles on Warner Bros. It was special and unexpected, achieving an effective meeting of the old Miles, of the pinched, lost-in-the-wilderness cry on his Gil Evans collaborations, with mid-1970s, On The Corner Miles—with even the newer Miles: icy, yet still plaintive in his voice. The predominant sounds on Aura are electronic synthesizers and electric guitar mixed in with a jazz orchestra: somber brass and reed parts, delivering airy delicacy on some tracks and bubbling bursts of energy on others. The arrangements are austere and deeply resonant, leaving much space for Miles’ trumpet.

Aura derived from a tribute to Miles held in early 1985 in Denmark after he won the country’s top cultural award. Part of the prize was a recording with Danish musicians; Miles benefited greatly from the guiding hand of Danish composer/trumpeter Palle Mikkelborg, a jazz modernist with deep classical leanings who composed and arranged all the tunes, using the Danish Radio big band and a few special guests, including bassist Niels-Henning Ørsted Pedersen, drummer (and Miles’ nephew) Vince Wilburn, Jr. and guitarist John McLaughlin. Some dated musical elements—like gated drums and a heavy use of reverb—betray Aura as a product of the 1980s; fortunately a sense of good taste and balance prevails.

The tracks are named for simple colors—the closer to white the more subtle and subdued they are musically. The more intense the shade, the more dynamic. “Orange” introduces electronics to the party and gets it rocking. “Red”—with throbbing bass line and tide-like synthesizer swells—flows from one section to another with a kind of solemnity, like a movie score. “Violet” captures McLaughlin in full-force with his less distorted, 1990s sound, cleaner and clearer than the 1970s. It’s Aura’s final track and also includes an especially effective moment when Miles switches from playing mute to open bell. It makes one wish the guitarist and trumpeter had made more music together back in the day.

Aura is Miles’ last great album—fully realized, a suite that made sense as a whole. In 1990, the album earned Miles two GRAMMY Awards for both Best Jazz Instrumental Performance, Soloist and Best Jazz Instrumental Performance, Big Band.



..::TRACK-LIST::..

CD - Aura (1989):
1. Intro 4:26
2. White 6:02
3. Yellow 6:45
4. Orange 8:32
5. Red 6:03
6. Green 8:10
7. Blue 6:32
8. Electric Red 4:17
9. Indigo 5:56
10. Violet 9:00



..::OBSADA::..

Trumpet - Miles Davis
Trumpets and flugelhorns - Benny Rosenfeld, Idrees Sulieman, Jens Winther, Palle Bolvig, Perry Knudsen, Palle Mikkelborg
Trombones - Jens Engel, Ture Larsen, Vincent Nilsson
Bass trombone - Ole Kurt Jensen
Bass trombone, tuba - Axel Windfeld
Saxophones and woodwinds - Bent Jædig, Flemming Madsen, Jesper Thilo, Per Carsten, Uffe Karskov
Oboe and English horn - Niels Eje
Keyboards - Kenneth Knudsen, Ole Kock Hansen, Thomas Clausen
Guitars - Bjarne Roupé, John McLaughlin
Bass - Niels-Henning Ørsted Pedersen
Fender bass and fretless bass - Bo Stief
Drums - Lennart Gruvstedt
Electronic drums - Vincent Wilburn Jr.
Percussion - Ethan Weisgaard, Marilyn Mazur
Harp - Lillian Thornquist
Vocals - Eva Hess-Thaysen




https://www.youtube.com/watch?v=tlMB01PNDfQ


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Aura – album nagrany w 1985 przez Milesa Davisa z poszerzonym składem Big Bandu Radia Duńskiego i wydany w 1989.

Aura jest albumem koncepcyjnym i zawiera suitę kompozycji Pallego Mikkelborga. Skomponowana została i dedykowana Milesowi Davisowi po otrzymaniu przez niego w grudniu 1984 nagrody Leonie Sonning Music Prize.
Każda z dziesięciu części suity zatytułowana jest innym kolorem.
Wykonawcą był rozszerzony jazzowy big band, którego rdzeniem był Big Band Radia Duńskiego z tak znanymi muzykami jak Niels-Henning Ørsted Pedersen i Marilyn Mazur. Dokooptowano między innymi Johna McLaughlina.
Było to pierwsze nagranie Milesa Davisa z big bandem po 20 latach.
Charakter muzyki jest stosunkowo mało jazzowy; bardziej zbliża się do fusion z silnymi wpływami współczesnej muzyki (poważnej), zwłaszcza takich kompozytorów jak Olivier Messiaen i Charles Ives. Samą muzykę cechuje chłód.

Po nagraniu albumu Miles Davis zachwycony umiejętnościami Marilyn Mazur zatrudnił ją w swoim następnym zespole koncertującym.
Ze względów kontraktowych album przeleżał na półce do 1989 r., kiedy został wydany przez Columbię.
W 1990 r. otrzymał nagrodę Grammy za "najlepsze jazzowe instrumentalne wykonanie".



The ten performances comprising Miles’ last album on the Columbia label were recorded in 1985 but not released until 1989, sandwiched between various titles on Warner Bros. It was special and unexpected, achieving an effective meeting of the old Miles, of the pinched, lost-in-the-wilderness cry on his Gil Evans collaborations, with mid-1970s, On The Corner Miles—with even the newer Miles: icy, yet still plaintive in his voice. The predominant sounds on Aura are electronic synthesizers and electric guitar mixed in with a jazz orchestra: somber brass and reed parts, delivering airy delicacy on some tracks and bubbling bursts of energy on others. The arrangements are austere and deeply resonant, leaving much space for Miles’ trumpet.

Aura derived from a tribute to Miles held in early 1985 in Denmark after he won the country’s top cultural award. Part of the prize was a recording with Danish musicians; Miles benefited greatly from the guiding hand of Danish composer/trumpeter Palle Mikkelborg, a jazz modernist with deep classical leanings who composed and arranged all the tunes, using the Danish Radio big band and a few special guests, including bassist Niels-Henning Ørsted Pedersen, drummer (and Miles’ nephew) Vince Wilburn, Jr. and guitarist John McLaughlin. Some dated musical elements—like gated drums and a heavy use of reverb—betray Aura as a product of the 1980s; fortunately a sense of good taste and balance prevails.

The tracks are named for simple colors—the closer to white the more subtle and subdued they are musically. The more intense the shade, the more dynamic. “Orange” introduces electronics to the party and gets it rocking. “Red”—with throbbing bass line and tide-like synthesizer swells—flows from one section to another with a kind of solemnity, like a movie score. “Violet” captures McLaughlin in full-force with his less distorted, 1990s sound, cleaner and clearer than the 1970s. It’s Aura’s final track and also includes an especially effective moment when Miles switches from playing mute to open bell. It makes one wish the guitarist and trumpeter had made more music together back in the day.

Aura is Miles’ last great album—fully realized, a suite that made sense as a whole. In 1990, the album earned Miles two GRAMMY Awards for both Best Jazz Instrumental Performance, Soloist and Best Jazz Instrumental Performance, Big Band.



..::TRACK-LIST::..

CD - Aura (1989):
1. Intro 4:26
2. White 6:02
3. Yellow 6:45
4. Orange 8:32
5. Red 6:03
6. Green 8:10
7. Blue 6:32
8. Electric Red 4:17
9. Indigo 5:56
10. Violet 9:00



..::OBSADA::..

Trumpet - Miles Davis
Trumpets and flugelhorns - Benny Rosenfeld, Idrees Sulieman, Jens Winther, Palle Bolvig, Perry Knudsen, Palle Mikkelborg
Trombones - Jens Engel, Ture Larsen, Vincent Nilsson
Bass trombone - Ole Kurt Jensen
Bass trombone, tuba - Axel Windfeld
Saxophones and woodwinds - Bent Jædig, Flemming Madsen, Jesper Thilo, Per Carsten, Uffe Karskov
Oboe and English horn - Niels Eje
Keyboards - Kenneth Knudsen, Ole Kock Hansen, Thomas Clausen
Guitars - Bjarne Roupé, John McLaughlin
Bass - Niels-Henning Ørsted Pedersen
Fender bass and fretless bass - Bo Stief
Drums - Lennart Gruvstedt
Electronic drums - Vincent Wilburn Jr.
Percussion - Ethan Weisgaard, Marilyn Mazur
Harp - Lillian Thornquist
Vocals - Eva Hess-Thaysen




https://www.youtube.com/watch?v=tlMB01PNDfQ


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...

Artist: VA
Title: Best of 2025 - Jazz
Year: 2025
Genre: Jazz
Publisher (label): Impulse!
Duration: 08:50:18
Format/Codec: FLAC
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: Lossless
Bit Depth: 24 Bit/44.1 kHz


...( TrackList )...

001. Brandee Younger Feat. Shabaka - End Means (00:04:12)
002. Dave McMurray - I LOVE LIFE even when I'm hurting (00:06:58)
003. Linda May Han Oh Feat. Ambrose Akinmusire & Tyshawn Sorey - Strange Heavens (00:04:49)
004. Neneh Cherry & Marshall Allen - New Dawn (00:06:34)
005. Hiromi Feat. Sonicwonder - OUT THERE: Takin' Off (00:06:33)
006. daoud & Mehdi Nassouli - la fièvre (00:02:29)
007. Mary Halvorson - About Ghosts (00:05:13)
008. Charles Lloyd - Figure In Blue, memories of Duke (00:07:13)
009. Kamasi Washington & Ami Taf Ra Feat. Kamasi Washington - Gnawa (00:07:16)
010. Kenny Barron Feat. Cécile McLorin Salvant - Song For Abdullah (00:05:43)
011. Emma Rawicz - Particles of Change (00:07:34)
012. GoGo Penguin - Fallowfield Loops (00:04:44)
013. Cécile McLorin Salvant - Anything but now (00:02:23)
014. Dave Holland, Django Bates, Anouar Brahem & Anja Lechner - Dancing Under the Meteorites (00:04:26)
015. Artemis - Olive Branch (00:05:31)
016. Alabaster Deplume - Oh My Actual Days (00:03:48)
017. Yuhan Su - Pieces Peace (00:06:35)
018. Aaron Parks - For María José (00:04:55)
019. Milena Casado - Yet I Can See (00:04:53)
020. Tyreek McDole Feat. Tomoki Sanders - The Creator Has A Master Plan (00:07:18)
021. Julia Hülsmann Quartet - They Stumble, They Walk (00:04:25)
022. Brad Mehldau - Everything Means Nothing to Me (00:05:20)
023. Terri Lyne Carrington & Christie Dashiell Feat. Julian Preister, Matthew Stevens, Weedie Braimah, Morgan Guerin & Milena Casado - Tears For Johannesburg (00:07:51)
024. Adrien Soleiman - Les Enfants (00:03:45)
025. Dabin Ryu - Baby Man (00:06:44)
026. Elliot Galvin Feat. Shabaka Hutchings - Gold Bright (00:07:28)
027. Gabi Hartmann - Take a Swing at the Moon (00:03:40)
028. Don Was & Don Was and the Pan-Detroit Ensemble - Nubian Lady (00:09:19)
029. Anat Fort - Mumbo Jumbo (00:05:33)
030. Donny McCaslin - Wasteland (00:05:23)
031. Brittany Davis - Change Me (00:06:20)
032. Chip Wickham & peach. - Nara Black (00:05:13)
033. Jesse Harris - Dolores (00:03:11)
034. Alfa mist - Roulette (00:07:40)
035. Enji - Ulbar (00:04:03)
036. Brandon Woody - Real Love Pt. 1 (00:07:36)
037. Holly Cole - Steppin' Out With My Baby (00:02:41)
038. Anders Jormin, Arve Henriksen, Trygve Seim & Markku Ounaskari - Armon Lapset (00:03:48)
039. Lucia - Veracruz (00:02:58)
040. Ambrose Akinmusire - Bloomed (the ongoing processional of nighas in hoodies) (00:07:35)
041. Anne Paceo Feat. Cynthia Abraham - Inside (00:03:28)
042. Azymuth - Andaraí (00:06:33)
043. Lea Maria Fries - Witch's Broom (00:04:13)
044. Harold Lopez-Nussa - Alma y Fuego (00:06:55)
045. Sun-Mi Hong - A Never-Wilting Petal II: Loneliness (00:05:59)
046. Jaleel Shaw - Baldwin's Blues (00:06:24)
047. Sml - Chicago Four (00:03:34)
048. Theo Croker & Sullivan Fortner - A Prayer for Peace (00:02:55)
049. Laura Agnusdei - The Drowned World (00:05:00)
050. John Scofield & Dave Holland - Memories of Home (00:05:28)
051. Kalia Vandever - Unearth What You Already Knew (00:07:30)
052. Pino Palladino & Blake Mills - Taka (00:04:19)
053. Olga Amelchenko - Irreversible (00:04:50)
054. Butcher Brown Feat. Melanie Charles - Unwind (00:03:58)
055. Joshua Redman Feat. Melissa Aldana, Philip Norris, Paul Cornish & Nazir Ebo - So It Goes (00:06:59)
056. Dhafer Youssef - Eyeblink and Eternity (Pt. 2) (00:04:03)
057. Kassa Overall - REBIRTH OF SLICK (COOL LIKE DAT) (00:03:05)
058. Metropole Orkest & Jasper Blom Quartet - Your Beauty and My Brains (00:09:06)
059. John Patitucci Feat. Chris Potter & Brian Blade - Lipím (00:07:40)
060. Mulatu Astatke - Nètsanèt (00:08:16)
061. Rez Abbasi Feat. Eric McPherson, Bill Ware & Stephan Crump - Presence (00:08:09)
062. Sven Wunder - Daybreak (00:02:18)
063. Fergus McCreadie - Sparrowsong (00:03:46)
064. James Brandon Lewis Quartet - Abstraction Is Deliverance (00:06:12)
065. Marius Neset, Anton Eger, Elliot Galvin & Conor Chaplin - Hyp3rsonic Cabar3t (00:05:43)
066. Cochemea - Ancestros Futuros (00:04:51)
067. Isaiah J. Thompson - I. The Cakewalk Dilemma (00:05:25)
068. Joe Lovano & Marcin Wasilewski Trio - Love in the Garden (00:04:12)
069. Tingvall Trio - Pax (00:04:00)
070. Branford Marsalis Quartet - Spiral Dance (00:08:21)
071. Harlan Silverman, Roman Norfleet, Kennedy Verrett & The Cosmic Tones Research Trio - Awakenings (00:02:51)
072. Paul Cornish Feat. Jeff Parker - Palindrome (00:05:23)
073. Wolfgang Muthspiel, Scott Colley & Brian Blade - Roll (00:02:30)
074. David Murray Quartet - Bald Ego (00:07:01)
075. Nitai Hershkovits, Rejoicer & Cinema Royal - Cinema Royal (00:04:00)
076. Greg Foat, Jihad Darwish & Moses Boyd - Skipping Tones (00:04:28)
077. Chris Cheek Feat. Bill Frisell, Tony Scherr & Rudy Royston - Smoke Rings (00:04:30)
078. Nels Cline - The 23 (00:05:15)
079. Christian McBride & Samara Joy - Old Folks (00:04:19)
080. Fred Hersch, Joey Baron & Drew Gress - The Surrounding Green (00:05:41)
081. Knats - Tortuga (For Me Mam) (00:06:15)
082. Louis Sclavis Feat. Benjamin Moussay, Sarah Murcia, Olivier Laisney & Christophe Lavergne - Phoolan Devi (00:04:48)
083. Noah Fürbringer, Moses Yoofee Vester, Roman Klobe & Moses Yoofee Trio - BOND (00:03:41)
084. Nate Smith, Lionel Loueke & Michael League - MAGIC DANCE (00:03:36)
085. Tom Skinner - Kaleidoscopic Visions (00:03:47)
086. Emil Brandqvist Trio - A Visit to Reality (00:04:25)
087. Gerald Clayton - Cinnamon Sugar (00:04:15)
088. Paolo Fresu - The Windmills of Your Mind (00:03:38)
089. Trio of Bloom Feat. Nels Cline, Marcus Gilmore & Craig Taborn - Queen King (00:08:58)
090. Metropole Orkest, Jules Buckley & Snarky Puppy - Waves Upon Waves (00:07:40)
091. Phi-Psonics - New Pyramid (00:06:02)
092. Till Brönner - Estate (00:05:31)
093. Peace Flag Ensemble - The Past Is What Changes The Most (00:03:45)
094. Johnathan Blake - My Life Matters (00:06:23)
095. The Getdown, Laurent Coulondre, Arnaud Dolmen & Grégory Privat - Amber's Ballad (00:04:03)
096. Sultan Stevenson - El Roi (00:04:09)
097. The Circling Sun - Constellation (00:07:31)
098. Vijay Iyer & Wadada Leo Smith - Floating River Requiem (for Patrice Lumumba) (00:06:29)
099. Josh Johnson, Carlos Nino & Nate Mercereau - Openness (00:03:19)
100. Ben Lamar Gay - for Breezy (00:03:13)

...( Info )...

Artist: Gene Krupa
Album: Not So Quiet
Year: (1997)
Genre: Jazz, swing, big band
Format: [Flac]

...( Opis )...

Eugene Bertram Krupa (15 stycznia 1909 – 16 października 1973) był amerykańskim perkusistą jazzowym, liderem zespołu i kompozytorem.
Krupa jest powszechnie uważany za jednego z najbardziej wpływowych perkusistów w historii muzyki popularnej. Jego solo perkusyjne w nagraniu Benny'ego Goodmana z 1937 roku „Sing, Sing, Sing” podniosło rolę perkusisty z akompaniatora do ważnego solisty w zespole.

Gene Krupa, najmłodsze z dziewięciorga dzieci Anny (z domu Oslowski) i Bartłomieja Krupy, urodził się w Chicago w stanie Illinois w Stanach Zjednoczonych. Bartłomiej był imigrantem z Polski, urodzonym we wsi Łęki Górne w południowo-wschodniej Polsce. Anna urodziła się w Shamokin w stanie Pensylwania i również była pochodzenia polskiego.


...( TrackList )...

01. Chicago Rhythm Kings - Baby Won't You Please Come Home [2:41]
02. Miff Mole's Little Molers - Shim-Me-Sha-Wabble [3:03]
03. Benny Goodman And His Orchestra - Ain't-Cha Glad [3:19]
04. Benny Goodman And His Orchestra - Sometimes I'm Happy [3:41]
05. Gene Krupa And His Chicagoans - The Last Round-Up [2:46]
06. Gene Krupa's Swing Band - I Hope Gabriel Likes My Music [3:06]
07. Benny Goodman Trio - China Boy [2:31]
08. Benny Goodman And His Orchestra - Bugle Call Rag [3:01]
09. Benny Goodman And His Orchestra - Sing, Sing, Sing (Live) [12:15]
10. Gene Krupa And His Orchestra - Drummin' Man [3:01]
11. Gene Krupa And His Orchestra - Blue Rhythm Fantasy [5:54]
12. Gene Krupa And His Orchestra - Drum Boogie (Live) [3:18]
13. Gene Krupa And His Orchestra - Ball Of Fire [3:05]
14. Metronome All-Stars - Dear Old Southland [3:22]
15. Gene Krupa And His Orchestra - That Drummer's Band [3:06]
16. Benny Goodman Trio - Limehouse Blues [2:30]
17. Tommy Dorsey And His Orchestra - Not So Quiet, Please [2:09]
18. Gene Krupa And His Orchestra - What's This [2:47]
19. Gene Krupa Trio - Dark Eyes [3:28]
20. Gene Krupa And His Orchestra - How High The Moon [3:20]

...( Info )...

Artist...............: Roberto Cipelli, Paolo Fresu, Philippe Garcia, Gianmaria Testa & Attilio Zanchi
Album................: F. à Léo
Genre................: Jazz
Year.................: 2008
Codec................: Reference libFLAC 1.5


...( TrackList )...

001. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Avec le temps (Intro)
002. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Les forains
003. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - A Saint Germain des près
004. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Lettura Art Poétique di Paul Verlaine
005. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Vingt Ans
006. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Lettura Art Poétique di Paul Verlaine
007. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Les poètes
008. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - F.
009. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Lettura Art Poétique di Paul Verlaine
010. Paolo Fresu, Roberto Cipelli, Attilio Zanchi, Gianmaria Testa & Philippe Garcia - Free poetique
011. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - Monsieur William
012. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - Lettura Art Poétique di Paul Verlaine
013. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - L'Adieu
014. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - Lontano lontano
015. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - Lettura Art Poétique di Paul Verlaine
016. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - Colloque sentimental
017. Roberto Cipelli Paolo Fresu Philippe Garcia Gianmaria Testa Attilio Zanchi - Col tempo - Avec le temps

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeden z tych muzyków, którzy zawsze szli z duchem czasu. Miles Davis miał w swoim zespole elektryczne organy, fortepian Fendera, gitarę basową, syntezatory jako jeden z pierwszych jazzmanów w ogóle. Gitara elektryczna była w jazzie już wcześniej, ale Davis wybierał od pewnego momentu muzyków o rockowych korzeniach, grających w funkowy sposób, z przesterem i czadem, jak na późnych płytach Hendrixa. Do tego podłączył sobie do trąbki mikrofon i grał z użyciem pedału wah-wah. Gdy publika jakoś przełknęła studyjną układankę „Kurewskiego Nasienia” i epickie, pokomplikowane utwory w rodzaju „Pharaoh’s Dance” – wrzucił pulsujący hipnotycznym rytmem, rytmem czarnej ulicy początku lat 70. „On The Corner” – przez krytykę początkowo strzaskany, obecnie uważany za jeden z najbardziej niedocenionych albumów w historii muzyki. Gdy jeden z fanów zagadnął go po koncercie, narzekając, że to co teraz, to on nie ogarnia, że maestro za ostro idzie do przodu a on wolałby, żeby Miles grał to, co kiedyś, Davis odpowiedział krótko: „Mam kurwa na ciebie czekać?!” Po pięciu latach radosnego korzystania z wszelkich możliwych używek, powrócił w roku 1980 ze składem…

No właśnie. Dużo było tam elektroniki, były bębny Simmonsa, masa syntezatorów. Tylko że… O ile Miles z końca lat 60. i lat 70. to była muzyka niesamowicie zakręcona i intensywna, tak spora część muzyki z płyt Milesa z lat 80. budziła już mocno mieszane uczucia. Miałem kiedyś okazję rozmawiać z pewnym muzykiem o płycie „Tutu”. Generalnie opinia była taka: brzmieniowo fantastycznie, te wszystkie syntezatory, samplery, brzmienia, tak wcześniej nikt nie grał, tylko że brzmienie to jedno, a same utwory już wypadają dość średnio.

Z „You’re Under Arrest” jest w sumie podobny problem. Instrumentalne adaptacje „Human Nature” Jacko i “Time After Time” Cyndi Lauper same w sobie są w porządku, przyjemnie, lekko sobie płyną, świetnie pasują pod podkład jakiejś miłej kolacyjki w intymnym gronie, ale… Właśnie. Ciągle gdzieś z tyłu głowy zostaje świadomość, że to ten facet, który popełnił niesamowite płyty w rodzaju „Dark Magus”, „Agharta” czy „Pangaea”. I takie klimatyczne, nastrojowe, wręcz nieco popowe granie wydaje się pochodzić z zupełnie innego świata.

Nieco ciekawiej wypadają „Something’s On Your Mind” i utwór tytułowy. Wciąż co prawda daleko tutaj do zakręconego grania sprzed półtorej dekady, ale to mocno elektroniczne, instrumentalne granie z dość melodyjną grą trąbki zaczyna wciągać. A absolutną perełką jest tutaj „Katia”.

Zaś najbardziej intrygujące kompozycje stanowią klamrę albumu. „One Phone Call” to swoista reminiscencja nieprzyjemnych przygód z policją, jakich Davis miał w swoim życiu niemało, przerobiona w tajemniczą, futurystyczną muzyczną wizję państwa policyjnego. Słychać tam głos Stinga, wykrzykującego po francusku tzw. prawa Mirandy; trafił się też polski akcent. Zaś wieńczący płytę utwór to kolejny dźwiękowy zapis nuklearnej paranoi pierwszej połowy lat 80. Jest ponury szum syntezatora, jak wycie płomieni po eksplozji bomby atomowej. Jest trąbka imitująca płacz dziecka i dzwony, bijące na trwogę… To taki fragment muzyki, jaki Roger Waters z chęcią zamieściłby na „The Final Cut” – gdyby tylko mu się tam nie zapomniało, że przekaz tekstowy wypadałoby oprawić jakąś ciekawą muzyką.

Tak w sumie: płyta nierówna, chwilami ciekawa, chwilami intrygująca, chwilami porywająca, chwilami trochę – jak na takiego artystę jak Davis – zbyt przewidywalna. Jak w sumie cała twórczość Milesa Davisa w latach 80.

Piotr 'Strzyż' Strzyżowski



..::TRACK-LIST::..

You're Under Arrest (1985):
1. One Phone Call/Street Scenes 4:35
Written By - M. Davis

2. Human Nature 4:29
Written By - J. Bettis, S. Porcaro

3. MD 1/Something's On Your Mind/MD 2 7:17
Written By [Md 1] - M. Davis
Written By [Md 2] - M. Davis
Written By [Something's On Your Mind] - H. Eaves III, J. Williams

4. Ms. Morrisine 4:52
Written-By – M. Davis, M. Tynes Irving, R. Irving III

5. Katia Prelude 0:42
Written By - M. Davis, R. Irving III

6. Katia 7:38
Written By - R. Irving III

7. Time After Time 3:38
Written By - C. Lauper, R. Hyman

8. You're Under Arrest 6:13
Written By - J. Scofield

9. Medley: Jean Pierre/You're Under Arrest/Then There Were None 3:22
Written By [Jean Pierre] - M. Davis
Written By [Then There Were None] - M. Davis, R. Irving III
Written By [You're Under Arrest] - J. Scofield



..::OBSADA::..

Miles Davis trumpet, "Police Voices, Davis Voices" (1), arrangements (1–7, 9), Oberheim OB-Xa (5, 6)
Robert Irving III - synthesizers (1–4, 7, 9), arrangements (2, 4–7, 9), Yamaha DX7 (5, 6, 8), Korg Polysix and Oberheim OB-Xa (5, 6), organ and clavinet (8), celesta (9)
John Scofield - guitar (1–3, 7–9), arrangements (8)
John McLaughlin - all guitars (4), guitar (5, 6)
Darryl Jones, aka "The Munch" - bass
Al Foster - drums (1, 7–9)
Vincent Wilburn - drums (2, 3), Simmons drums (4–6)
Steve Thornton - percussion, Spanish voice (1)
Bob Berg - soprano saxophone (1), tenor saxophone (8, 9)
Sting - French policeman's voice (1)
Marek Olko - Polish voice (1)
James "J.R." Prindiville (Jim Rose, road manager) - sound of handcuffs (1)



https://www.youtube.com/watch?v=FvSniu9U1YQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeden z tych muzyków, którzy zawsze szli z duchem czasu. Miles Davis miał w swoim zespole elektryczne organy, fortepian Fendera, gitarę basową, syntezatory jako jeden z pierwszych jazzmanów w ogóle. Gitara elektryczna była w jazzie już wcześniej, ale Davis wybierał od pewnego momentu muzyków o rockowych korzeniach, grających w funkowy sposób, z przesterem i czadem, jak na późnych płytach Hendrixa. Do tego podłączył sobie do trąbki mikrofon i grał z użyciem pedału wah-wah. Gdy publika jakoś przełknęła studyjną układankę „Kurewskiego Nasienia” i epickie, pokomplikowane utwory w rodzaju „Pharaoh’s Dance” – wrzucił pulsujący hipnotycznym rytmem, rytmem czarnej ulicy początku lat 70. „On The Corner” – przez krytykę początkowo strzaskany, obecnie uważany za jeden z najbardziej niedocenionych albumów w historii muzyki. Gdy jeden z fanów zagadnął go po koncercie, narzekając, że to co teraz, to on nie ogarnia, że maestro za ostro idzie do przodu a on wolałby, żeby Miles grał to, co kiedyś, Davis odpowiedział krótko: „Mam kurwa na ciebie czekać?!” Po pięciu latach radosnego korzystania z wszelkich możliwych używek, powrócił w roku 1980 ze składem…

No właśnie. Dużo było tam elektroniki, były bębny Simmonsa, masa syntezatorów. Tylko że… O ile Miles z końca lat 60. i lat 70. to była muzyka niesamowicie zakręcona i intensywna, tak spora część muzyki z płyt Milesa z lat 80. budziła już mocno mieszane uczucia. Miałem kiedyś okazję rozmawiać z pewnym muzykiem o płycie „Tutu”. Generalnie opinia była taka: brzmieniowo fantastycznie, te wszystkie syntezatory, samplery, brzmienia, tak wcześniej nikt nie grał, tylko że brzmienie to jedno, a same utwory już wypadają dość średnio.

Z „You’re Under Arrest” jest w sumie podobny problem. Instrumentalne adaptacje „Human Nature” Jacko i “Time After Time” Cyndi Lauper same w sobie są w porządku, przyjemnie, lekko sobie płyną, świetnie pasują pod podkład jakiejś miłej kolacyjki w intymnym gronie, ale… Właśnie. Ciągle gdzieś z tyłu głowy zostaje świadomość, że to ten facet, który popełnił niesamowite płyty w rodzaju „Dark Magus”, „Agharta” czy „Pangaea”. I takie klimatyczne, nastrojowe, wręcz nieco popowe granie wydaje się pochodzić z zupełnie innego świata.

Nieco ciekawiej wypadają „Something’s On Your Mind” i utwór tytułowy. Wciąż co prawda daleko tutaj do zakręconego grania sprzed półtorej dekady, ale to mocno elektroniczne, instrumentalne granie z dość melodyjną grą trąbki zaczyna wciągać. A absolutną perełką jest tutaj „Katia”.

Zaś najbardziej intrygujące kompozycje stanowią klamrę albumu. „One Phone Call” to swoista reminiscencja nieprzyjemnych przygód z policją, jakich Davis miał w swoim życiu niemało, przerobiona w tajemniczą, futurystyczną muzyczną wizję państwa policyjnego. Słychać tam głos Stinga, wykrzykującego po francusku tzw. prawa Mirandy; trafił się też polski akcent. Zaś wieńczący płytę utwór to kolejny dźwiękowy zapis nuklearnej paranoi pierwszej połowy lat 80. Jest ponury szum syntezatora, jak wycie płomieni po eksplozji bomby atomowej. Jest trąbka imitująca płacz dziecka i dzwony, bijące na trwogę… To taki fragment muzyki, jaki Roger Waters z chęcią zamieściłby na „The Final Cut” – gdyby tylko mu się tam nie zapomniało, że przekaz tekstowy wypadałoby oprawić jakąś ciekawą muzyką.

Tak w sumie: płyta nierówna, chwilami ciekawa, chwilami intrygująca, chwilami porywająca, chwilami trochę – jak na takiego artystę jak Davis – zbyt przewidywalna. Jak w sumie cała twórczość Milesa Davisa w latach 80.

Piotr 'Strzyż' Strzyżowski



..::TRACK-LIST::..

You're Under Arrest (1985):
1. One Phone Call/Street Scenes 4:35
Written By - M. Davis

2. Human Nature 4:29
Written By - J. Bettis, S. Porcaro

3. MD 1/Something's On Your Mind/MD 2 7:17
Written By [Md 1] - M. Davis
Written By [Md 2] - M. Davis
Written By [Something's On Your Mind] - H. Eaves III, J. Williams

4. Ms. Morrisine 4:52
Written-By – M. Davis, M. Tynes Irving, R. Irving III

5. Katia Prelude 0:42
Written By - M. Davis, R. Irving III

6. Katia 7:38
Written By - R. Irving III

7. Time After Time 3:38
Written By - C. Lauper, R. Hyman

8. You're Under Arrest 6:13
Written By - J. Scofield

9. Medley: Jean Pierre/You're Under Arrest/Then There Were None 3:22
Written By [Jean Pierre] - M. Davis
Written By [Then There Were None] - M. Davis, R. Irving III
Written By [You're Under Arrest] - J. Scofield



..::OBSADA::..

Miles Davis trumpet, "Police Voices, Davis Voices" (1), arrangements (1–7, 9), Oberheim OB-Xa (5, 6)
Robert Irving III - synthesizers (1–4, 7, 9), arrangements (2, 4–7, 9), Yamaha DX7 (5, 6, 8), Korg Polysix and Oberheim OB-Xa (5, 6), organ and clavinet (8), celesta (9)
John Scofield - guitar (1–3, 7–9), arrangements (8)
John McLaughlin - all guitars (4), guitar (5, 6)
Darryl Jones, aka "The Munch" - bass
Al Foster - drums (1, 7–9)
Vincent Wilburn - drums (2, 3), Simmons drums (4–6)
Steve Thornton - percussion, Spanish voice (1)
Bob Berg - soprano saxophone (1), tenor saxophone (8, 9)
Sting - French policeman's voice (1)
Marek Olko - Polish voice (1)
James "J.R." Prindiville (Jim Rose, road manager) - sound of handcuffs (1)



https://www.youtube.com/watch?v=FvSniu9U1YQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

„Decoy” nagrali poza Milesem Davisem: klawiszowiec Robert Irving III, gitarzysta John Scofield, saksofoniści Branford Marsalis i Bill Evans, basista Darryl „The Munch” Jones oraz perkusiści Al Foster i Mino Cinelu. Miles Davis nalegał, by mógł sam wyprodukować album… I tak się stało. Davis doszedł do wniosku, że jego nowy album będzie mógł być odtwarzany na antenie radiowej, jeśli doda więcej syntezatorów, a także wzmocnione linie basu i overdub. Wydaje się, że „Decoy” jest materiałem, w którym Davis czuje rytm lat 80-tych jak swój własny, choć jednocześnie muzyka znajdująca się na rozdrożu- wciąż pojawiają się wysłużone free-rockowe jamy, ale także próby nowych fuzji techno, jazzu i popu.

Album otwiera tytułowy mocno funkowo-jazzowy utwór z lekkim brzmieniem lat 80.. „Robot 415” to krótki techno-jazzowy kawałek, dziwaczny, ale interesujący. „Code MD” to jedna z pierwszych próba Davisa stworzenia eleganckiego pop-jazzu opartego na nowych rytmach. „Freaky Deaky”- utwór z natrętną linią basu, kończy stronę A longplay’a. Druga strona rozpoczyna się 'What it Is’, klasycznym, typowym dla Davisa ciężkim rockiem w rodzaju dżemu z początku lat 70-tych. W tym utworze John Scofield potwierdza, że jest nietuzinkowym gitarzystą. W „That’s Right” zespół sięga po korzenie- grają powolnego zmęczonego bluesa. Stronę B (pierwszego winylowego wydania) kończy wściekły kawałek bliski nurtowi rockowemu- „That’s What Happened”, w którym Davis i Schofield skupiają na sobie uwagę słuchaczy.

Ten niezły album na pewno zadowoli każdego fana Milesa Davisa, ale czy innych fanów jazzu również? Możliwe, że tak...



..::TRACK-LIST::..

Decoy (1983):
1. Decoy 8:32
Written By R. Irving III

2.Robot 415 1:08
Written By - M. Davis, R. Irving III

3. Code M.D. 5:55
Written By - R. Irving III

4. Freaky Deaky 4:31
Written By - M. Davis

5. What It Is 4:32
Written By - J. Scofield, M. Davis

6. That's Right 11:08
Written By - M. Davis

7. That's What Happened 3:30
Written By - J. Scofield, M. Davis



..::OBSADA::..

Miles Davis - trumpet, synthesizers (2, 4–7), arrangements (2, 5–7)
Robert Irving III - synthesizers (1–3, 6), electric drum programming and arrangements (1–3), synth bass (2)
John Scofield - guitars (1, 3, 5–7)
Darryl "The Munch" Jones - electric bass (1, 3–7)
Al Foster - drums (1, 3–7)
Mino Cinelu - percussion
Branford Marsalis - soprano saxophone (1, 3, 6)
Bill Evans - soprano saxophone (5, 7)
Gil Evans - arrangements (6)



https://www.youtube.com/watch?v=sK70BcvR6WI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

„Decoy” nagrali poza Milesem Davisem: klawiszowiec Robert Irving III, gitarzysta John Scofield, saksofoniści Branford Marsalis i Bill Evans, basista Darryl „The Munch” Jones oraz perkusiści Al Foster i Mino Cinelu. Miles Davis nalegał, by mógł sam wyprodukować album… I tak się stało. Davis doszedł do wniosku, że jego nowy album będzie mógł być odtwarzany na antenie radiowej, jeśli doda więcej syntezatorów, a także wzmocnione linie basu i overdub. Wydaje się, że „Decoy” jest materiałem, w którym Davis czuje rytm lat 80-tych jak swój własny, choć jednocześnie muzyka znajdująca się na rozdrożu- wciąż pojawiają się wysłużone free-rockowe jamy, ale także próby nowych fuzji techno, jazzu i popu.

Album otwiera tytułowy mocno funkowo-jazzowy utwór z lekkim brzmieniem lat 80.. „Robot 415” to krótki techno-jazzowy kawałek, dziwaczny, ale interesujący. „Code MD” to jedna z pierwszych próba Davisa stworzenia eleganckiego pop-jazzu opartego na nowych rytmach. „Freaky Deaky”- utwór z natrętną linią basu, kończy stronę A longplay’a. Druga strona rozpoczyna się 'What it Is’, klasycznym, typowym dla Davisa ciężkim rockiem w rodzaju dżemu z początku lat 70-tych. W tym utworze John Scofield potwierdza, że jest nietuzinkowym gitarzystą. W „That’s Right” zespół sięga po korzenie- grają powolnego zmęczonego bluesa. Stronę B (pierwszego winylowego wydania) kończy wściekły kawałek bliski nurtowi rockowemu- „That’s What Happened”, w którym Davis i Schofield skupiają na sobie uwagę słuchaczy.

Ten niezły album na pewno zadowoli każdego fana Milesa Davisa, ale czy innych fanów jazzu również? Możliwe, że tak...



..::TRACK-LIST::..

Decoy (1983):
1. Decoy 8:32
Written By R. Irving III

2.Robot 415 1:08
Written By - M. Davis, R. Irving III

3. Code M.D. 5:55
Written By - R. Irving III

4. Freaky Deaky 4:31
Written By - M. Davis

5. What It Is 4:32
Written By - J. Scofield, M. Davis

6. That's Right 11:08
Written By - M. Davis

7. That's What Happened 3:30
Written By - J. Scofield, M. Davis



..::OBSADA::..

Miles Davis - trumpet, synthesizers (2, 4–7), arrangements (2, 5–7)
Robert Irving III - synthesizers (1–3, 6), electric drum programming and arrangements (1–3), synth bass (2)
John Scofield - guitars (1, 3, 5–7)
Darryl "The Munch" Jones - electric bass (1, 3–7)
Al Foster - drums (1, 3–7)
Mino Cinelu - percussion
Branford Marsalis - soprano saxophone (1, 3, 6)
Bill Evans - soprano saxophone (5, 7)
Gil Evans - arrangements (6)



https://www.youtube.com/watch?v=sK70BcvR6WI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!