...( Info )...

Album: World Recording Sessions
Artist: Doris Day
Year: 2026
Genre: Vocal-Jazz
Playing Time: 00:57:59

Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( TrackList )...

01. That's For Me
02. It Might As Well Be Spring
03. I Dream Of You
04. Goodnight Wherever You Are
05. Swing On A Star
06. Two Heavens
07. It's A Pity To Say Goodnight
08. Moon On My Pillow
09. There's Good Blues Tonight
10. In The Moon Mist
11. Day By Day
12. Land Of Dreams
13. My Number One Dream Come True
14. South America, Take It Away
15. Somewhere In The Night
16. If You Were There
17. The Deevil, Devil, Divil
18. You May Not Love Me
19. I've Never Forgotten
20. 'Taint Me
21. Sentimental Journey
22. Invitation to the Blues

...( Info )...

Artist: Threestyle
Album: It's Our Turn
Genre: Smooth Jazz, Vocal
Publishing: Welovemusic
Source: link
Duration: 00:49:21
Audio: FLAC, Lossless|WEB-DL
Rip type: tracks


...( TrackList )...


01. How Long I Been Waiting (4:11)
02. Crazy Love (4:11)
03. Sunshine (4:08)
04. She's Got a Habit (4:16)
05. My Everything (4:02)
06. Dream with Me (3:47)
07. I Can't Stop Loving You (4:17)
08. I Never Knew (3:52)
09. It's Our Turn (4:22)
10. Love Is (4:06)
11. No One Like You (4:08)
12. Safe Around Me (4:00)

...( Info )...

Album: Star People [2022 REMASTERED]
Artist: Miles Davis
Year: 1983/2022
Genre: Jazz
Playing Time: 00:58:38

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. Come Get It (00:11:19)
02. It Gets Better (00:09:50)
03. Speak (00:08:27)
04. Star People (00:18:43)
05. U 'N' I (00:05:53)
06. Star On Cicely (00:04:26)

...( Info )...

Album: Live at Keystone Korner
Artist: Joey DeFrancesco
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 01:14:14

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. Awake and Blissed (Live) (7:27)
02. Vibrations in Blue (Live) (9:33)
03. Free (Live) (7:42)
04. Lady G (Live) (11:09)
05. In Times of Reflection (Live) (12:18)
06. Inner Being (Live) (9:18)
07. Roll With It (Live) (7:28)
08. One More Blues (Live) (9:20)

...( Info )...

Album: Massive Negroni
Artist: Sweet Megg
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 00:43:37

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. Right or Wrong Pt. 1 (0:54)
02. Come On Up To The House (3:50)
03. Weed Smokers Dream (3:52)
04. I Don't Want To Set The World On Fire (3:27)
05. Slip In Mules (4:07)
06. Gare de Lyon (2:55)
07. Honeysuckle Rose (3:39)
08. Solitude (4:04)
09. We'll Be Together (4:25)
10. I Must Have That Man (4:48)
11. Where or When (6:07)
12. Right or Wrong Pt. 2 (1:28)

...( Info )...

Album: Now, Not Yet
Artist: Musina
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 00:43:45

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. Ritournelle, Chaos to Cosmos (5:07)
02. Confrontation (6:42)
03. Be Longing (5:46)
04. Necropolitics (5:24)
05. Rivages (4:56)
06. Someone Else Will Not (4:47)
07. Lost Futures (5:40)
08. Flânerie (5:23)

...( Info )...

Album: CLOSER
Artist: Mia Knop Jacobsen
Year: 2026
Genre: Jazz, Vocal-Jazz
Playing Time: 00:32:45

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. Wish It Were Yesterday
02. Curtains
03. Dusty Memoire
04. Closer
05. All Night
06. Honeyland
07. Till I Die
08. A Brother Next Door

...( Info )...

Album: Over the Moon
Artist: Raphael Jost
Year: 2026
Genre: Jazz, Vocal-Jazz
Playing Time: 01:01:27

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 96.0 kHz

...( TrackList )...

01. Over the Moon (4:32)
02. The Ocean (5:32)
03. It Might As Well Be Spriпg (4:02)
04. Big Yellow Taxi (3:33)
05. I’ve Got the World on a Striпg (4:16)
06. The Moon Is Hip Again (4:34)
07. Easy on Me (6:01)
08. Ring-A-Ding-Ding (3:45)
09. That’s All (4:48)
10. Shape of You (4:00)
11. Pennies From Heaven (5:34)
12. When the Lights Are Low (4:52)
13. Someone Is Missing (Album Version) (6:01)

...( Info )...

Album: Gocta
Artist: Antonio Sanchez, David Binney, Ben Monder, Matt Brewer
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 01:30:12+00:24:20

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 96.0 kHz


...( TrackList )...

CD1
1. Gocta (26:45)
2. Tlaloc (28:03)
3. Akna (24:20)
4. Li Po (11:04)

CD2
1. Duke Of Pools (9:12)
2. Qisqys (9:27)
3. Anapamu (5:40)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Subtelność pięknego, ciepłego i zmysłowego głosu Krystyny Stańko poddana została ważnej cezurze. Tym razem – nie siląc się na ortodoksyjnie jazzowe nastroje – wokalistka bawi się muzyką. I tylko sobie wiadomą metodą potrafi zaczarować znane i popularne przecież standardy w przecudowne piosenki-przeboje. To nie tylko zgrabne bossa-nowy i latynoskie nastroje, ale ciekawie przygotowane – i jakby na nowo odczytane – wielkie standardy („My Favorite Things”, „Midnight Sun”, „You Don’t Know What Love Is”, „500 Miles High”, „All The Things You Are”). Być może „sprawcą” tego uroczego albumu jest aranżer Krzysztof Herdzin, który tym razem – i jak to z pewnością lubi – wplótł w muzykę brzmienie orkiestry kameralnej z udziałem kwintetu instrumentów dętych drewnianych. Do tego – takie prowadzona przez Krzysztofa Herdzina – perfekcyjna orkiestra Sinfonia Viva.

Oczywiście Krystyna Stańko nie uległa by tylko takiej pokusie, bo jest przecież „rasową” wokalistką jazzową ! Stąd udział w projekcie jej znakomitego zespołu ( Dominik Bukowski – marimba oraz wibrafon; Piotr Lemańczyk – kontrabas, Marcin Wądołowski – gitara,
Cezary Konrad – perkusja) z gościnnym udziałem wirtuoza skrzypiec Mateusza Smoczyńskiego. Wielkie i popularne przeboje jazzu stają się nie tylko popisem wirtuozerii muyzków, ale także oczywistymi manifestami pięknej, subtelnej (momentami ala Astrud Gilberto) piosenki, gdzie niezwykła jest wokalistyka i wypełniające ją pogodne, płynące nastrojem roztańczonej fiesty, słynne kompozycje ( w tym niezwykle zgrabnie wpleciona w nastrój płyty kompozycja Jerzego Wasowskiego z tekstem Jeremiego Przybory. „Zmierzch”).Piękna, subtelna, pogodna płyta na każdą – nie tylko jazzową – okazję !

Dionizy Piątkowski

Przegapiłem ten album, kiedy ukazał się mniej więcej rok temu. W sumie, to może nawet nie przegapiłem, jakiś mail pewnie pojawił się w mojej skrzynce pocztowej, choć jeśli nawet tak było, to zignorowałem go. Jeśli go zignorowałem, to tylko dlatego, że co do zasady nie przepadam za płytami z jazzowymi standardami nagrywanymi przez wokalistki z dużą grupą instrumentów smyczkowych.

Autorka albumu Aquarius – Krystyna Stańko jako jedna z pierwszych odpowiedziała na nasze redakcyjne wezwanie związane z potrzebą wsparcia naszych rodzimych twórców w trudnym czasie, kiedy sprzedaż płyt jest mocno utrudniona. Tym razem jednak maili było mniej, a oprócz listy utworów i zapowiadającego gatunek, którego nie lubię zdania o uczestnictwie w nagraniu orkiestry Sinfonia Viva, zobaczyłem na ekranie nazwisko Krzysztofa Herdzina. Nie mam nic przeciwko muzykom z tej orkiestry ani żadnej innej orkiestry. Zwyczajnie nie przepadam za smyczkami i tyle.

Do spędzenia cichego poranka, które się teraz zdarzają, bez telefonów i innych oznak normalnego niestety funkcjonowania świata dochodzących zza okna, skłoniła mnie szybkość reakcji Krystyny Stańko, udział Krzysztofa Herdzina i całkiem zgrabnie wyglądająca lista standardów zaproponowanych przez artystów na tej płycie. Nie chcę wytworzyć wrażenia, że w cotygodniowej Płycie Tygodnia teraz pokazuję Wam jakieś gorsze albumy, bo nie ma lepszych. Wcale tak nie jest. Od wielu lat żyję w niewielkim stresie związanym z tym, że może okazać się którejś soboty, że nie mam ciekawej nowej płyty na poniedziałek. To się jednak nigdy nie zdarzyło i nie zdarzy się mimo wszystkich plag nawiedzających świat w ostatnich dniach.

Samoograniczenie, do którego zobowiązałem się prosząc za pośrednictwem redakcyjnego Facebooka o propozycje polskich płyt oczywiście z jednej strony ogranicza mój wybór do jakiegoś skromniego jednego procenta światowych nowości. Być może w innej sytuacji nie sięgnąłbym po Aquarius nigdy. Kiedy już dostarczone pliki przyjęły w zasadzie jedyną strawną dla mnie cyfrową postać płyty, którą mogłem umieścić w domowym odtwarzaczu, szybko zrozumiałem, że rok temu sporo straciłem. Dalej nie lubię Dona Sebeskiego i innych mistrzów multiplikacji brzmienia skrzypiec, altówek i wiolonczeli. Lubię za to mistrzostwo Krzysztofa Herdzina i barwę głosu Krystyny Stańko, która oprócz tego, że mi się podoba, ma cechę wielkich muzycznych mistrzów i mistrzyń – rozpoznaję ją na odległość dzielącą mnie od głośników i już po kilku dźwiękach otwierającego album Aquarius utworu Once I Loved. Od razu brzmi znajomo i przypomina mi album Pata Martino El Hombre, który też prawie zaczyna się od tego utworu. Nie mógł się zacząć, bo pierwszy utwór dedykowany jest ówczesnej żonie Pata Martino – Waltz For Geri.

Niektóre pomysły zapisane dźwiękami na płycie Aquarius brzmią zaskakująco. All The Things You Are Jerome Kerna, mimo że pojawił się na poświęconym mu Songbooku Elli Fitzgerald, częściej nagrywany jest przez gitarzystów i saksofonistów bez tekstu. W wykonaniu Krystyny Stańko, z wibrafonem (Dominik Bukowski) przypomniał mi klimat albumu Place Vendome The Modern Jazz Quartet i The Swingle Singers. Kameralną kompozycję Antonio Carlosa Jobima This Happy Madness nagraną przez samego kompozytora kilka razy pamiętam z wykonań Joe Hendersona i zaskakującego wokalu Dextera Gordona. W tym utworze Krystynie Stańko towarzyszy jedynie bas Piotra Lemańczyka. Brawo za ten pomysł.

Prowadzona jak zwykle fantastycznie przez Krzysztofa Herdzina orkiestra brzmi doskonale, w kilku miejscach pojawia się świetny Mateusz Smoczyński. Na bębnach czujnie rytm wyznacza Cezary Konrad – w sumie to gwiazdorski skład. Jednak na tle tych wszystkich gwiazd najważniejszy jest głos Krystyny Stańko. Za to, że nie zwróciłem Wam uwagi na tej album rok temu powinienem chyba przeprosić, ale albo o jego istnieniu nie wiedziałem, albo nie zainteresowałem się nim, bo przeczytałem, że to z orkiestrą… Wiem, że wszyscy musimy jakoś selekcjonować płyty, o których się dowiadujemy i które chcemy kupić, ale w tym przypadku prosty schemat zawiódł mnie na całej linii. Aquarius to doskonały album. Na pewno zorganizuję sobie lepiej brzmiąca płytę CD, pozbawioną brzmieniowych wad tej, którą sam zrobiłem na komputerze, jak już będzie okazja do wycieczki do najbliższego sklepu.

Rafał Garszczyński


Nie podejrzewam, by tak doświadczona artystka jak Krystyna Stańko za podstawowy cel publikacji nowej płyty, w pewnej mierze nawiązującej do poprzednio wydanej i znakomicie przyjętej „Novos Anos” z roku 2016, przyjęła chęć powtórzenia („sequelu”) tamtego sukcesu. Choć to poniekąd logiczne, zgodne z regułami show-biznesu i wcale zręczne, jeśli tylko „powtórka z rozrywki” okazuje się być równie dojrzała od strony artystycznej.

Przyznam się, że tak postawiłem ową kwestię, gdy spojrzałem na listę wykonawców, towarzyszących wokalistce w nowym projekcie, a zwłaszcza na wykaz utworów. To w dużej mierze nieśmiertelne standardy, chętnie wykonywane np. w trakcie jam sessions i tysiąckrotnie ogrywane w najróżniejszych wersjach – np. All the Things You Are, Once I Loved, My Favourite Things, You Don’t Know What Love Is. A trzy utwory autorstwa A.C. Jobima niejako potwierdzały tezę o kontynuacji wcześniejszego projektu. Musiałem jednak zmienić zdanie, gdy płyta trafiła do odtwarzacza.

Jeśli nawet „Aquarius” jest w pewnym sensie następstwem „Novos Anos” (choćby ze względu na udział Bukowskiego, Lemańczyka i Wądołowskiego), to praprzyczyna jawi się jako wyzwanie. Wydaje się Wam, że All the Things You Are to jednak skamienielina, zaklęta w dziesiątkach, a może i setkach wybitnych interpretacji, i niczego się o tym utworze nowego nie dowiecie? Że choćby przyszło tysiąc atletów, to z Once I Loved nic nowego nie wycisną? I tu objawia się sens nowej płyty Krystyny Stańko. Może nie wszystkie w równym stopniu, ale intencjonalnie zapewne tak – owe do imentu wydawałoby się ograne kompozycje przechodzą swoistą reinkarnację, objawiając słuchaczowi nową postać. Okazuje się, że wizje, w głównej mierze obejmujące kolorystykę, barwę, dynamikę, jeśli mają oparcie w podążającym za wyobraźnią aranżera orkiestrowym aparacie wykonawczym, wyznaczają całkiem nowe przestrzenie.

Ważną rolę w kreowaniu niuansów brzmienia odgrywa technika i produkcja studyjna, ewidentnie podniesiona do rangi współistotnej sztuki. Wreszcie muzycy – najlepsi z najlepszych, jeśli idzie o rozumienie intencji wokalistki i aranżera (a jest nim Krzysztof Herdzin). Połączenie tych elementów, plus adekwatne stosowanie zasad kompozycji, uwzględniających pełną paletę możliwości – daje efekt, o jakim czasem się marzy.

Proszę posłuchać otwierającego płytę Once I Loved. Aranżer nie tknął tych elementów utworu, które decydują o jego przynależności gatunkowej i jednoznacznie kojarzą się słuchaczowi ze stylistyką klasycznej bossa novy A.C. Jobima. Harmonia, rytm, metrum, melodia tematu – wszystko grane „po Bożemu”. A jednak dreszcz przechodzi, gdy aranżer z udziałem inżyniera dźwięku owija ten tradycyjny szkielet utworu w wysmakowane barwy orkiestry, sugeruje skojarzenia harmoniczne, delikatnie zarysowane jednym-dwoma dźwiękami to z jednego, to z drugiego instrumentu, kontrastuje melancholię tekstu z dramatycznym solo skrzypiec Smoczyńskiego…

„Aquarius”, której to płyty słucham raz za razem z rosnącym uznaniem dla jej konceptu i lekkości (jaką osiąga się najcięższą pracą, jak wiadomo), jest niedającym się obalić dowodem, że jazz to sztuka zespołowa, w której suma indywidualności potrafi wyznaczyć nowe perspektywy.

Gdybym to ja decydował o ostatecznym kształcie płyty, nie dołączałbym do niej jedynego polskiego utworu (Przybory i Wasowskiego) Zmierzch. Pełna uroku to piosenka, z wrażliwością zinterpretowana przez wokalistkę, ale na tle pozostałych utworów wydaje się nie wykraczać poza zestaw konwencjonalnych środków aranżacyjnych, nie tworząc „wartości dodanej”, której tak wiele tkwi w dziewięciu interpretacjach standardów i jazz originals z importu.

Stanisław Danielewicz


Zmysłowy głos wokalistki Krystyny Stańko usłyszałem po raz pierwszy 19 lat temu w grupie (0–58), którą współtworzyła z Olem Walickim i Maciejem Grzywaczem. Jej kolejnych albumów firmowanych już własnym nazwiskiem wyczekuję z ciekawością i słucham regularnie. Każda premiera przynosi bowiem ożywczy powiew jazzowej bryzy znad Bałtyku.

Eklektyczny styl Krystyny Stańko pozwala jej śpiewać w każdym stylu, zawsze intrygująco. Na płycie "Aquarius" towarzyszy jej kwintet wytrawnych jazzmanów z wibrafonistą Dominikiem Bukowskim, gitarzystą Marcinem Wądołowskim, kontrabasistą Piotrem Lemańczykiem i perkusistą Cezarym Konradem, gościnnie zagrał skrzypek Mateusz Smoczyński. Orkiestrą Sinfonia Viva dyrygował Krzysztof Herdzin, także autor aranżacji i bogatej instrumentacji.

Album otwierają bossa novy Jobima, które pierwszy raz Krystyna Stańko zaśpiewała na Ladies Jazz Festival Gdynia 2014. Zaśpiewała, to mało powiedziane, wlała w nie radość i gorące serce. Duet z wibrafonem w "You’re Everything" Chicka Corei intryguje harmonią, a udział orkiestry w "500 Miles High" uszlachetnia interpretację.

Wokaliza w "All the Things You Are" zachwyca barwą głosu i zrelaksowanym nastrojem, który współtworzy wibrafon i kontrabas. Partii instrumentalnych, a szczególnie esencjonalnych solówek, słucham z podziwem dla kunsztu naszych jazzmanów. "Aquarius" to rewelacyjna płyta i świetnie zrealizowana.

Marek Dusza


..::TRACK-LIST::..

1. Once I Loved 5:08
Composed By – A. C. Jobim
Lyrics By – R. Gilbert

2. Waters Of March 3:52
Written-By – A. C. Jobim

3. You're Everything 4:22
Lyrics By – N. Potter
Music By – C. Corea

4. 500 Miles High 4:29
Lyrics By – N. Potter
Music By – C. Corea

5. The Midnight Sun 5:02
Lyrics By – J. Mercer
Music By – L. Hampton, S. Burke

6. All The Things You Are 3:30
Lyrics By – O. Hammerstein II
Music By – J. Kern

7. My Favorite Things 4:45
Lyrics By – O. Hemmerstein II
Music By – R. Rodgers

8. You Don't Know What Love Is
Lyrics By – D. Raye
Music By – G. De Paul

9. This Happy Madness 4:15
Lyrics By – G. Lees
Music By – A. C. Jobim

10. Zmierzch 5:53
Lyrics By – J. Przybora
Music By – J. Wasowski



..::OBSADA::..

Dominik Bukowski- marimba, wibrafon
Piotr Lemańczyk- kontrabas
Marcin Wądołowski- gitara
Cezary Konrad- perkusja
Gość specjalny: Mateusz Smoczyński – skrzypce



https://www.youtube.com/watch?v=MP1YV4YN6-0


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Subtelność pięknego, ciepłego i zmysłowego głosu Krystyny Stańko poddana została ważnej cezurze. Tym razem – nie siląc się na ortodoksyjnie jazzowe nastroje – wokalistka bawi się muzyką. I tylko sobie wiadomą metodą potrafi zaczarować znane i popularne przecież standardy w przecudowne piosenki-przeboje. To nie tylko zgrabne bossa-nowy i latynoskie nastroje, ale ciekawie przygotowane – i jakby na nowo odczytane – wielkie standardy („My Favorite Things”, „Midnight Sun”, „You Don’t Know What Love Is”, „500 Miles High”, „All The Things You Are”). Być może „sprawcą” tego uroczego albumu jest aranżer Krzysztof Herdzin, który tym razem – i jak to z pewnością lubi – wplótł w muzykę brzmienie orkiestry kameralnej z udziałem kwintetu instrumentów dętych drewnianych. Do tego – takie prowadzona przez Krzysztofa Herdzina – perfekcyjna orkiestra Sinfonia Viva.

Oczywiście Krystyna Stańko nie uległa by tylko takiej pokusie, bo jest przecież „rasową” wokalistką jazzową ! Stąd udział w projekcie jej znakomitego zespołu ( Dominik Bukowski – marimba oraz wibrafon; Piotr Lemańczyk – kontrabas, Marcin Wądołowski – gitara,
Cezary Konrad – perkusja) z gościnnym udziałem wirtuoza skrzypiec Mateusza Smoczyńskiego. Wielkie i popularne przeboje jazzu stają się nie tylko popisem wirtuozerii muyzków, ale także oczywistymi manifestami pięknej, subtelnej (momentami ala Astrud Gilberto) piosenki, gdzie niezwykła jest wokalistyka i wypełniające ją pogodne, płynące nastrojem roztańczonej fiesty, słynne kompozycje ( w tym niezwykle zgrabnie wpleciona w nastrój płyty kompozycja Jerzego Wasowskiego z tekstem Jeremiego Przybory. „Zmierzch”).Piękna, subtelna, pogodna płyta na każdą – nie tylko jazzową – okazję !

Dionizy Piątkowski

Przegapiłem ten album, kiedy ukazał się mniej więcej rok temu. W sumie, to może nawet nie przegapiłem, jakiś mail pewnie pojawił się w mojej skrzynce pocztowej, choć jeśli nawet tak było, to zignorowałem go. Jeśli go zignorowałem, to tylko dlatego, że co do zasady nie przepadam za płytami z jazzowymi standardami nagrywanymi przez wokalistki z dużą grupą instrumentów smyczkowych.

Autorka albumu Aquarius – Krystyna Stańko jako jedna z pierwszych odpowiedziała na nasze redakcyjne wezwanie związane z potrzebą wsparcia naszych rodzimych twórców w trudnym czasie, kiedy sprzedaż płyt jest mocno utrudniona. Tym razem jednak maili było mniej, a oprócz listy utworów i zapowiadającego gatunek, którego nie lubię zdania o uczestnictwie w nagraniu orkiestry Sinfonia Viva, zobaczyłem na ekranie nazwisko Krzysztofa Herdzina. Nie mam nic przeciwko muzykom z tej orkiestry ani żadnej innej orkiestry. Zwyczajnie nie przepadam za smyczkami i tyle.

Do spędzenia cichego poranka, które się teraz zdarzają, bez telefonów i innych oznak normalnego niestety funkcjonowania świata dochodzących zza okna, skłoniła mnie szybkość reakcji Krystyny Stańko, udział Krzysztofa Herdzina i całkiem zgrabnie wyglądająca lista standardów zaproponowanych przez artystów na tej płycie. Nie chcę wytworzyć wrażenia, że w cotygodniowej Płycie Tygodnia teraz pokazuję Wam jakieś gorsze albumy, bo nie ma lepszych. Wcale tak nie jest. Od wielu lat żyję w niewielkim stresie związanym z tym, że może okazać się którejś soboty, że nie mam ciekawej nowej płyty na poniedziałek. To się jednak nigdy nie zdarzyło i nie zdarzy się mimo wszystkich plag nawiedzających świat w ostatnich dniach.

Samoograniczenie, do którego zobowiązałem się prosząc za pośrednictwem redakcyjnego Facebooka o propozycje polskich płyt oczywiście z jednej strony ogranicza mój wybór do jakiegoś skromniego jednego procenta światowych nowości. Być może w innej sytuacji nie sięgnąłbym po Aquarius nigdy. Kiedy już dostarczone pliki przyjęły w zasadzie jedyną strawną dla mnie cyfrową postać płyty, którą mogłem umieścić w domowym odtwarzaczu, szybko zrozumiałem, że rok temu sporo straciłem. Dalej nie lubię Dona Sebeskiego i innych mistrzów multiplikacji brzmienia skrzypiec, altówek i wiolonczeli. Lubię za to mistrzostwo Krzysztofa Herdzina i barwę głosu Krystyny Stańko, która oprócz tego, że mi się podoba, ma cechę wielkich muzycznych mistrzów i mistrzyń – rozpoznaję ją na odległość dzielącą mnie od głośników i już po kilku dźwiękach otwierającego album Aquarius utworu Once I Loved. Od razu brzmi znajomo i przypomina mi album Pata Martino El Hombre, który też prawie zaczyna się od tego utworu. Nie mógł się zacząć, bo pierwszy utwór dedykowany jest ówczesnej żonie Pata Martino – Waltz For Geri.

Niektóre pomysły zapisane dźwiękami na płycie Aquarius brzmią zaskakująco. All The Things You Are Jerome Kerna, mimo że pojawił się na poświęconym mu Songbooku Elli Fitzgerald, częściej nagrywany jest przez gitarzystów i saksofonistów bez tekstu. W wykonaniu Krystyny Stańko, z wibrafonem (Dominik Bukowski) przypomniał mi klimat albumu Place Vendome The Modern Jazz Quartet i The Swingle Singers. Kameralną kompozycję Antonio Carlosa Jobima This Happy Madness nagraną przez samego kompozytora kilka razy pamiętam z wykonań Joe Hendersona i zaskakującego wokalu Dextera Gordona. W tym utworze Krystynie Stańko towarzyszy jedynie bas Piotra Lemańczyka. Brawo za ten pomysł.

Prowadzona jak zwykle fantastycznie przez Krzysztofa Herdzina orkiestra brzmi doskonale, w kilku miejscach pojawia się świetny Mateusz Smoczyński. Na bębnach czujnie rytm wyznacza Cezary Konrad – w sumie to gwiazdorski skład. Jednak na tle tych wszystkich gwiazd najważniejszy jest głos Krystyny Stańko. Za to, że nie zwróciłem Wam uwagi na tej album rok temu powinienem chyba przeprosić, ale albo o jego istnieniu nie wiedziałem, albo nie zainteresowałem się nim, bo przeczytałem, że to z orkiestrą… Wiem, że wszyscy musimy jakoś selekcjonować płyty, o których się dowiadujemy i które chcemy kupić, ale w tym przypadku prosty schemat zawiódł mnie na całej linii. Aquarius to doskonały album. Na pewno zorganizuję sobie lepiej brzmiąca płytę CD, pozbawioną brzmieniowych wad tej, którą sam zrobiłem na komputerze, jak już będzie okazja do wycieczki do najbliższego sklepu.

Rafał Garszczyński


Nie podejrzewam, by tak doświadczona artystka jak Krystyna Stańko za podstawowy cel publikacji nowej płyty, w pewnej mierze nawiązującej do poprzednio wydanej i znakomicie przyjętej „Novos Anos” z roku 2016, przyjęła chęć powtórzenia („sequelu”) tamtego sukcesu. Choć to poniekąd logiczne, zgodne z regułami show-biznesu i wcale zręczne, jeśli tylko „powtórka z rozrywki” okazuje się być równie dojrzała od strony artystycznej.

Przyznam się, że tak postawiłem ową kwestię, gdy spojrzałem na listę wykonawców, towarzyszących wokalistce w nowym projekcie, a zwłaszcza na wykaz utworów. To w dużej mierze nieśmiertelne standardy, chętnie wykonywane np. w trakcie jam sessions i tysiąckrotnie ogrywane w najróżniejszych wersjach – np. All the Things You Are, Once I Loved, My Favourite Things, You Don’t Know What Love Is. A trzy utwory autorstwa A.C. Jobima niejako potwierdzały tezę o kontynuacji wcześniejszego projektu. Musiałem jednak zmienić zdanie, gdy płyta trafiła do odtwarzacza.

Jeśli nawet „Aquarius” jest w pewnym sensie następstwem „Novos Anos” (choćby ze względu na udział Bukowskiego, Lemańczyka i Wądołowskiego), to praprzyczyna jawi się jako wyzwanie. Wydaje się Wam, że All the Things You Are to jednak skamienielina, zaklęta w dziesiątkach, a może i setkach wybitnych interpretacji, i niczego się o tym utworze nowego nie dowiecie? Że choćby przyszło tysiąc atletów, to z Once I Loved nic nowego nie wycisną? I tu objawia się sens nowej płyty Krystyny Stańko. Może nie wszystkie w równym stopniu, ale intencjonalnie zapewne tak – owe do imentu wydawałoby się ograne kompozycje przechodzą swoistą reinkarnację, objawiając słuchaczowi nową postać. Okazuje się, że wizje, w głównej mierze obejmujące kolorystykę, barwę, dynamikę, jeśli mają oparcie w podążającym za wyobraźnią aranżera orkiestrowym aparacie wykonawczym, wyznaczają całkiem nowe przestrzenie.

Ważną rolę w kreowaniu niuansów brzmienia odgrywa technika i produkcja studyjna, ewidentnie podniesiona do rangi współistotnej sztuki. Wreszcie muzycy – najlepsi z najlepszych, jeśli idzie o rozumienie intencji wokalistki i aranżera (a jest nim Krzysztof Herdzin). Połączenie tych elementów, plus adekwatne stosowanie zasad kompozycji, uwzględniających pełną paletę możliwości – daje efekt, o jakim czasem się marzy.

Proszę posłuchać otwierającego płytę Once I Loved. Aranżer nie tknął tych elementów utworu, które decydują o jego przynależności gatunkowej i jednoznacznie kojarzą się słuchaczowi ze stylistyką klasycznej bossa novy A.C. Jobima. Harmonia, rytm, metrum, melodia tematu – wszystko grane „po Bożemu”. A jednak dreszcz przechodzi, gdy aranżer z udziałem inżyniera dźwięku owija ten tradycyjny szkielet utworu w wysmakowane barwy orkiestry, sugeruje skojarzenia harmoniczne, delikatnie zarysowane jednym-dwoma dźwiękami to z jednego, to z drugiego instrumentu, kontrastuje melancholię tekstu z dramatycznym solo skrzypiec Smoczyńskiego…

„Aquarius”, której to płyty słucham raz za razem z rosnącym uznaniem dla jej konceptu i lekkości (jaką osiąga się najcięższą pracą, jak wiadomo), jest niedającym się obalić dowodem, że jazz to sztuka zespołowa, w której suma indywidualności potrafi wyznaczyć nowe perspektywy.

Gdybym to ja decydował o ostatecznym kształcie płyty, nie dołączałbym do niej jedynego polskiego utworu (Przybory i Wasowskiego) Zmierzch. Pełna uroku to piosenka, z wrażliwością zinterpretowana przez wokalistkę, ale na tle pozostałych utworów wydaje się nie wykraczać poza zestaw konwencjonalnych środków aranżacyjnych, nie tworząc „wartości dodanej”, której tak wiele tkwi w dziewięciu interpretacjach standardów i jazz originals z importu.

Stanisław Danielewicz


Zmysłowy głos wokalistki Krystyny Stańko usłyszałem po raz pierwszy 19 lat temu w grupie (0–58), którą współtworzyła z Olem Walickim i Maciejem Grzywaczem. Jej kolejnych albumów firmowanych już własnym nazwiskiem wyczekuję z ciekawością i słucham regularnie. Każda premiera przynosi bowiem ożywczy powiew jazzowej bryzy znad Bałtyku.

Eklektyczny styl Krystyny Stańko pozwala jej śpiewać w każdym stylu, zawsze intrygująco. Na płycie "Aquarius" towarzyszy jej kwintet wytrawnych jazzmanów z wibrafonistą Dominikiem Bukowskim, gitarzystą Marcinem Wądołowskim, kontrabasistą Piotrem Lemańczykiem i perkusistą Cezarym Konradem, gościnnie zagrał skrzypek Mateusz Smoczyński. Orkiestrą Sinfonia Viva dyrygował Krzysztof Herdzin, także autor aranżacji i bogatej instrumentacji.

Album otwierają bossa novy Jobima, które pierwszy raz Krystyna Stańko zaśpiewała na Ladies Jazz Festival Gdynia 2014. Zaśpiewała, to mało powiedziane, wlała w nie radość i gorące serce. Duet z wibrafonem w "You’re Everything" Chicka Corei intryguje harmonią, a udział orkiestry w "500 Miles High" uszlachetnia interpretację.

Wokaliza w "All the Things You Are" zachwyca barwą głosu i zrelaksowanym nastrojem, który współtworzy wibrafon i kontrabas. Partii instrumentalnych, a szczególnie esencjonalnych solówek, słucham z podziwem dla kunsztu naszych jazzmanów. "Aquarius" to rewelacyjna płyta i świetnie zrealizowana.

Marek Dusza



..::TRACK-LIST::..

1. Once I Loved 5:08
Composed By – A. C. Jobim
Lyrics By – R. Gilbert

2. Waters Of March 3:52
Written-By – A. C. Jobim

3. You're Everything 4:22
Lyrics By – N. Potter
Music By – C. Corea

4. 500 Miles High 4:29
Lyrics By – N. Potter
Music By – C. Corea

5. The Midnight Sun 5:02
Lyrics By – J. Mercer
Music By – L. Hampton, S. Burke

6. All The Things You Are 3:30
Lyrics By – O. Hammerstein II
Music By – J. Kern

7. My Favorite Things 4:45
Lyrics By – O. Hemmerstein II
Music By – R. Rodgers

8. You Don't Know What Love Is
Lyrics By – D. Raye
Music By – G. De Paul

9. This Happy Madness 4:15
Lyrics By – G. Lees
Music By – A. C. Jobim

10. Zmierzch 5:53
Lyrics By – J. Przybora
Music By – J. Wasowski



..::OBSADA::..

Dominik Bukowski- marimba, wibrafon
Piotr Lemańczyk- kontrabas
Marcin Wądołowski- gitara
Cezary Konrad- perkusja
Gość specjalny: Mateusz Smoczyński – skrzypce



https://www.youtube.com/watch?v=MP1YV4YN6-0


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...

Album: House of Trane
Artist: Jim Snidero
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 00:53:46

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 44.1 kHz

...( TrackList )...

01. Ascent (7:07)
02. Hearth Felt (5:49)
03. Glass Ring (7:09)
04. Free to Be (7:11)
05. Faith (6:05)
06. Relaxin' in Dix Hills (7:09)
07. A Weaver of Dreams (6:18)
08. Resolution (6:58)

...( Info )...

Album: The Game Changer
Artist: Brandon Sanders
Year: 2026
Genre: Post-Bop
Playing Time: 00:52:15

Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( TrackList )...

01. The Game Changer 6:12
02. What Is This Thing Called Love 4:17
03. James Arthur 5:26
04. Sunsets in Santa Monica 5:44
05. Isfahan 5:25
06. Quiet Nights of Quiet Stars 3:33
07. Shrimp and Grits 5:27
08. S.M.B. 5:57
09. Pamela the Queen 5:46
10. Footsteps in the Dark 4:19

...( Info )...

Album: Cocktail Italy, vol. 5
Artist: Papik
Year: 2026
Genre: Smooth Jazz, Jazz Pop
Playing Time: 00:50:08

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. Papik, Stefy Gamboni - Certe cose si fanno (3:53)
02. Papik, Alan Scaffardi - Dove arriva quel cespuglio (4:02)
03. Papik, Laura Lanzillo - Per sempre sì (3:57)
04. Papik, Frances Alina - Nell'aria (3:17)
05. Papik, Agostino Penna - Canzoni alla radio (3:59)
06. Papik, Frankie Lovecchio - Splendida giornata (3:51)
07. Papik, Katia Rizzo - Insieme a te non ci sto più (3:01)
08. Papik, Sara Galimberti - L'angelo custode (4:52)
09. Papik, Valentina Martucci - So ancora di te (4:27)
10. Papik, Alan Scaffardi, Alessandro Pitoni - La faccia delle donne (4:02)
11. Papik, Vittoria Siggillino - Senza un briciolo di testa (3:31)
12. Papik, Claudio Fiori - Solo un po' di paura (3:35)
13. Papik, Laura Lanzillo, Larry Del Prete - Ci vorresti tu (3:41)

...( Info )...

Artist: Stephanie Lottermoser
Title: LIVE at the Bauer Studios
Year: 2026
Genre: Smooth Jazz, Vocal Jazz
Duration: 00:43:21
Format/Codec: FLAC
Audio Bitrate: Lossless
Resolution: 24-Bit / 96.0 kHz


...( TrackList )...

01. Stephanie Lottermoser - CFE (live at the Bauer Studios) (4:57)
02. Stephanie Lottermoser - Just The Night (live at the Bauer Studios) (4:34)
03. Stephanie Lottermoser - Karma (live at the Bauer Studios) (7:43)
04. Stephanie Lottermoser - Sultane Qalbam (live at the Bauer Studios) (3:55)
05. Stephanie Lottermoser - Morgen (live at the Bauer Studios) (6:01)
06. Stephanie Lottermoser - What Kind Of Lovesong (live at the Bauer Studios) (6:16)
07. Stephanie Lottermoser - Ikigai (live at the Bauer Studios) (4:11)
08. Stephanie Lottermoser - Cold Duck Time (live at the Bauer Studios) (5:43)

...( Info )...

Artist: Aria
Title: Rectify
Year: 2026
Genre: Jazz, Vocal-Jazz
Duration: 00:35:16
Format/Codec: FLAC
Audio Bitrate: Lossless
Resolution: 24 Bit / 44.1 kHz


...( TrackList )...


01. Rectify Your Soul
02. Home To You
03. Angel
04. Resentment
05. Belong
06. It's All Your Fault
07. Coma Cupid
08. Only Time I Get
09. Something to Talk About

...( Info )...

Artist: Stella Cole
Title: Imagination
Year: 2026
Genre: Vocal Jazz
Duration: 00:35:02
Format/Codec: FLAC
Audio Bitrate: Lossless
Resolution: 24-Bit / 96.0 kHz


...( TrackList )...

1. As Time Goes By (4:03)
2. Singin’ In The Rain (3:49)
3. Imagination (4:12)
4. Polka Dots and Moonbeams (4:42)
5. It Had To Be You (2:58)
6. I’m Old Fashioned (3:46)
7. Soon It’s Gonna Rain (4:21)
8. Till There Was You (2:57)
9. That’s All (4:13)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Z pewnością album ZERO WASTE odnosi się do ekologii i troski o Ziemię. Jest to na tyle silny i rozwijający się ruch społeczny, że nie mogłem oprzeć się nawiązaniu do niego.
Dlatego też okładka częściowo imituje zastosowanie ekologicznego kartonu. Jednak jak można odnieść ideę ZERO WASTE do plastikowej tacki na CD i samej płyty wewnątrz opakowania?
To właśnie hipokryzja i nieszczerość zakorzeniona w ludzkiej naturze – tym samym i w mojej.
Dlatego ZERO WASTE to raczej ogólny komentarz do Świata – globalnych trendów, incydentów politycznych, modnych haseł czy szerokiego spektrum zachowań ludzkich.
Wszystkie te aspekty zostały zblendowane z subiektywnymi emocjami autora – jego marzeniami, rozczarowaniami, lękami oraz nadziejami – i skomponowane w spójną muzyczną opowieść ZERO WASTE.

Album ZERO WASTE to debiutancki materiał zespołu Szymon Zawodny Quintet.
Na krążku znajduje się 8 autorskich kompozycji lidera nierzadko inspirowanych wyważoną estetyką ECM’owskich nagrań
czy oszczędną w środkach twórczością Briana Blade’a wraz z występującymi w jego utworach soczystymi dwugłosami saksofonów.
Z drugiej strony jednak muzyką z wpływami mainstreamu, modern jazzu oraz muzyki klasycznej. Nagrane utwory tworzą spójną historię pod nazwą ZERO WASTE.
Album z pozoru odnoszący się do ekologii jest jednak raczej ogólnym komentarzem do obecnego stanu Świata.
Nawiązuje on do globalnych trendów, modnych haseł, wydarzeń na Świecie, ale także traktuje o subiektywnych emocjach autora.
Dlatego na płycie znajdziemy tytuły takie jak: Radioactive Dance, Back to the Roots, Political Bull…t czy Countryside Living.
Koncepcją albumu w jego fizycznym wymiarze jest również odzwierciedlenie hipokryzji – okładka częściowo imitująca ECO karton na modłę „zero waste”, wewnątrz zaś płyta CD i „tray” wykonane z tworzywa sztucznego.

Szymon Zawodny Quintet to zespół złożony z muzyków trójmiejskiego środowiska, powołany do życia na początku 2023 roku przez lidera Szymona Zawodnego. Obszarem w jakim poruszają się muzycy to jazz i muzyka improwizowana nierzadko inspirowana wyważoną estetyką ECM’owskich nagrań czy oszczędną w środkach twórczością Briana Blade’a. Z drugiej strony jednak muzyką z wpływami mainstreamu, modern jazzu oraz muzyki klasycznej.



..::TRACK-LIST::..

1. Morning Sea
2. Jazzgot
3. Eco-Friendly
4. Political Bull…t
5. Countryside Living
6. Back to the Roots
7. Funeral of the Humanity
8. Radioactive Dance



..::OBSADA::..

Alto Saxophone, Flute – Szymon Zawodny
Double Bass – Konrad Żołnierek
Drums – Mikołaj Stańko
Piano – Dominik Kisiel
Tenor Saxophone, Soprano Saxophone – Szymon Kowalik



https://www.youtube.com/watch?v=WdTTrTl-H5Q


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Z pewnością album ZERO WASTE odnosi się do ekologii i troski o Ziemię. Jest to na tyle silny i rozwijający się ruch społeczny, że nie mogłem oprzeć się nawiązaniu do niego.
Dlatego też okładka częściowo imituje zastosowanie ekologicznego kartonu. Jednak jak można odnieść ideę ZERO WASTE do plastikowej tacki na CD i samej płyty wewnątrz opakowania?
To właśnie hipokryzja i nieszczerość zakorzeniona w ludzkiej naturze – tym samym i w mojej.
Dlatego ZERO WASTE to raczej ogólny komentarz do Świata – globalnych trendów, incydentów politycznych, modnych haseł czy szerokiego spektrum zachowań ludzkich.
Wszystkie te aspekty zostały zblendowane z subiektywnymi emocjami autora – jego marzeniami, rozczarowaniami, lękami oraz nadziejami – i skomponowane w spójną muzyczną opowieść ZERO WASTE.

Album ZERO WASTE to debiutancki materiał zespołu Szymon Zawodny Quintet.
Na krążku znajduje się 8 autorskich kompozycji lidera nierzadko inspirowanych wyważoną estetyką ECM’owskich nagrań
czy oszczędną w środkach twórczością Briana Blade’a wraz z występującymi w jego utworach soczystymi dwugłosami saksofonów.
Z drugiej strony jednak muzyką z wpływami mainstreamu, modern jazzu oraz muzyki klasycznej. Nagrane utwory tworzą spójną historię pod nazwą ZERO WASTE.
Album z pozoru odnoszący się do ekologii jest jednak raczej ogólnym komentarzem do obecnego stanu Świata.
Nawiązuje on do globalnych trendów, modnych haseł, wydarzeń na Świecie, ale także traktuje o subiektywnych emocjach autora.
Dlatego na płycie znajdziemy tytuły takie jak: Radioactive Dance, Back to the Roots, Political Bull…t czy Countryside Living.
Koncepcją albumu w jego fizycznym wymiarze jest również odzwierciedlenie hipokryzji – okładka częściowo imitująca ECO karton na modłę „zero waste”, wewnątrz zaś płyta CD i „tray” wykonane z tworzywa sztucznego.

Szymon Zawodny Quintet to zespół złożony z muzyków trójmiejskiego środowiska, powołany do życia na początku 2023 roku przez lidera Szymona Zawodnego. Obszarem w jakim poruszają się muzycy to jazz i muzyka improwizowana nierzadko inspirowana wyważoną estetyką ECM’owskich nagrań czy oszczędną w środkach twórczością Briana Blade’a. Z drugiej strony jednak muzyką z wpływami mainstreamu, modern jazzu oraz muzyki klasycznej.



..::TRACK-LIST::..

1. Morning Sea
2. Jazzgot
3. Eco-Friendly
4. Political Bull…t
5. Countryside Living
6. Back to the Roots
7. Funeral of the Humanity
8. Radioactive Dance



..::OBSADA::..

Alto Saxophone, Flute – Szymon Zawodny
Double Bass – Konrad Żołnierek
Drums – Mikołaj Stańko
Piano – Dominik Kisiel
Tenor Saxophone, Soprano Saxophone – Szymon Kowalik



https://www.youtube.com/watch?v=WdTTrTl-H5Q


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...

Album: Four & More [2022 Remastered]
Artist: Miles Davis
Year: 1966
Genre: Jazz, Hard Bop, Modal
Playing Time: 00:54:08

Format/Codec: FLAC
Audio bitrate: Lossless 24 Bit / 48.0 kHz

...( TrackList )...

01. So What (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:09:10)
02. Walkin' (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:08:09)
03. Joshua (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:09:29)
04. Go-Go (Theme And Announcement) (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:01:43)
05. Four (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:06:20)
06. Seven Steps To Heaven (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:07:48)
07. There Is No Greater Love (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:10:07)
08. Go-Go (Theme And Announcement) (Live At Philharmonic Hall, New York, NY - February 1964) (00:01:22)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

„Stanisław Ignacy Witkiewicz-Witkacy malarz, pisarz, dramaturg, filozof, pianista amator tworzył improwizacje, które nazywał „chlustami”. Były to spontaniczne, nieokiełznane wybuchy emocji, w których stawiał na ekspresję i autentyczność totalnej improwizacji free.

Utwory, które usłyszą państwo na płycie inspirowane „chlustami” Witkacego są to krótkie, nieprzewidywalne miniatury „komponowane” w stanie całkowitej wolności twórczej. Proces tworzenia poszczególnych miniatur nie przekraczał 15 minut. Utwory są „muzycznymi portretami” w stylu Firmy Portretowej Witkacego. Wystawa portretów Witkacego jest eksponowana w Białym Spichlerzu Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Muzyka zawarta na płycie jest „dźwiękową kliszą” groteskowej, absurdalnej, nieprzewidywalnej -niosącej głębokie przeżycia metafizyczne- twórczości genialnego Artysty „czystej formy”- Witkacego.”

Leszek Kułakowski


Inspirację obrazami i rysunkami Witkacego pianista Leszek Kułakowski ma na wyciągnięcie ręki – w Muzeum Pomorza Środkowego w słupskim Białym Spichlerzu, gdzie jest wystawa stała dzieł tego wyjątkowego artysty. Właśnie w Słupsku Kułakowski mieszka, tu jest dyrektorem artystycznym Komeda Jazz Festiwal, a na Akademii Muzycznej w Gdańsku profesorem klasy kompozycji Departamentu Jazzu.

Już w 2021 r. zaprezentował własną suitę "Witkacy Narkotyki" zainspirowaną traktatem filozoficzno-estetycznym "Narkotyki" Stanisława Ignacego Witkiewicza. Nowy album tria Leszka Kułakowskiego jest efektem niesłabnących fascynacji pianisty twórczością propagatora "czystej formy" w sztuce.

Tytułowe "Chlusty" to tworzone spontanicznie, pod wpływem chwili, nasycone emocjami dzieła Witkacego, niczym free-jazzowe improwizacje, jak sugeruje nam Leszek Kułakowski i jego trio z kontrabasistą Piotrem Kułakowskim i perkusistą Tomaszem Sowińskim.

Dziesięć utworów albumu to zaskakujące pomysłami muzyczne portrety zagrane w czasie rzeczywistym, nieprzekraczającym kwadransa, bo tak szybko malował lub rysował Witkacy. Dzięki doświadczeniu lidera, wybitnego kompozytora i improwizatora, utwory mają zwartą formę i bogatą dramaturgię. To mistrzowska, barwna opowieść o sytuacjach, osobach, myślach i sytuacjach. Do wielokrotnego, wnikliwego słuchania.


Leszek Kułakowski – wybitny kompozytor i pianista, od wielu lat zafascynowany jest twórczością Witkacego. Projekt muzycznego zilustrowania filozoficznego traktatu „Wariata z Krupówek” dojrzewał długo, ale rezultat przerósł najśmielsze oczekiwania. Powstała filozoficzna, jazzowa suita niezwykle spójna z motoryką literackich dywagacji Witkacego. „Witkacy Narkotyki” z muzyką Leszka Kułakowskiego zainspirowaną traktatem filozoficzno-estetycznym „Narkotyki” Ignacego Stanisława Witkiewicza przedstawiono podczas Komeda Jazz Festival w Słupsku, w październiku 2021 roku. „Jako «wizjoner jazzu» – bo tak nazywa mnie krytyka – rzucam artystyczne wyzwanie wizjonerowi czystej formy. Poza tym jestem artystą od «zadań specjalnych», lubię twórcze tajemnice, wyzwania” – wyjaśniał genezę projektu Leszek Kułakowski. „ Gdyby dziś żył Witkacy, jestem co do tego absolutnie pewien, byłby tym projektem wręcz zachwycony” – napisał w recenzji Andrzej Winiszewski.

Najnowszy projekt Leszka Kułakowskiego i jego Trio jest wynikiem fascynacji twórczością Stanisława Ignacego Witkiewicza-Witkacego, szczególnie jego działalnością w „firmie portretowej”. Album „Chlusty” jest impresją Kułakowskiego i kontynuacja pomysłu „Witkacy Narkotyki”. Tym razem pianista w autorskim trio (Tomasz Sowiński -perkusja i Piotr Kułakowsk – kontrabas) bawi się ”manierą Witkacego” wprowadzając intensywność jazzowej ekspresji oraz staranność kompozycji w rytm sensacyjnych historii z życia kontrowersyjnego, polskiego artysty. Witkacy był wizjonerem wyprzedzającym swoją epokę. Był jedynym z niewielu polskich twórców, których znaczenie w historii sztuki światowej wciąż trwa i nie słabnie. Jego dokonaniami można śmiało obdzielić kilka pracowitych życiorysów. W roku 1925 Witkacy założył słynną „Firmę Portretową”, gdzie przez kilkanaście lat namalował kilka tysięcy portretów ! Największa kolekcja portretów Witkacego (około 200) znajduje się w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Witkacy, tworząc swoje portrety, był często pod wpływem substancji psychotropowych, notując na obrazach rodzaj zażytej przez niego substancji (alkohol, morfina, peyotl, kokaina, eter). Kontrowersyjny artysta stworzył własną abstrakcyjną wizję „tworzenia świata”, reprezentował formizm, który był nowoczesnym stylem narodowym, nową formą dla polskiej awangardy plastycznej. Witkacy stworzył także oryginalny styl portretowy, który łączył deformację, ekspresję i elementy groteski. Jego portrety były zazwyczaj abstrakcyjne i zdeformowane, ale są przecież nie tylko dziełem sztuki, ale także manifestem jego artystycznych przekonań i świadectwem epoki. Ich znaczenie dla polskiej kultury wykracza poza granice estetyki, obejmując także refleksję nad kondycją ludzką, psychologią oraz miejscem sztuki w społeczeństwie. Inspiracja abstrakcyjną sztuką Witkacego oraz wyrafinowany, oryginalny język muzyczny Leszka Kułakowskiego stworzyły kolejną, nieszablonową i artystyczna odsłonę wyjątkowego pomysłu.

Dionizy Piątkowski



Muzyka "Witkacy Chlusty" jest muzyczną częścią projektu mulitimedialnego Leszek Kułakowski Witkacy MultiArt. Podczas koncertów wyświetlane są̨, zsynchronizowane z dźwiękiem, tworzone „na żywo" przez artystę̨ wizualnego Andrzeja Wąsika kolaże i wizualizacje z fragmentami obrazów Witkacego w formie videoprojekcji wielkoformatowych, wypełniających całkowicie przestrzeń́ sali koncertowej, wyświetlane na dużym ekranie współgrają z muzyką L. Kułakowskiego. Ale to już inna historia, którą polecam przeżyć osobiście...

Właśnie wczoraj dostąpiłem tego zaszczytu...

FA



..::TRACK-LIST::..

1. Chlust, po porannej kawie
2. A Distant Foreign Countryside
3. Chlust, czyli gentle, ale nie zawsze
4. Łucja
5. Paula
6. Detausz Łakukowski
7. Chlust, czyli zacznij od jednego dźwięku
8. Wte i wewte
9. Gębon i Atanazy w jednym stali domu
10. Epilog - Miłosny zew do Mechtyldy



..::OBSADA::..

Leszek Kułakowski – kompozycja, fortepian
Tomasz Sowiński – perkusja
Piotr Kułakowski – kontrabas



https://www.youtube.com/watch?v=Tileo2Tt33M


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

„Stanisław Ignacy Witkiewicz-Witkacy malarz, pisarz, dramaturg, filozof, pianista amator tworzył improwizacje, które nazywał „chlustami”. Były to spontaniczne, nieokiełznane wybuchy emocji, w których stawiał na ekspresję i autentyczność totalnej improwizacji free.

Utwory, które usłyszą państwo na płycie inspirowane „chlustami” Witkacego są to krótkie, nieprzewidywalne miniatury „komponowane” w stanie całkowitej wolności twórczej. Proces tworzenia poszczególnych miniatur nie przekraczał 15 minut. Utwory są „muzycznymi portretami” w stylu Firmy Portretowej Witkacego. Wystawa portretów Witkacego jest eksponowana w Białym Spichlerzu Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Muzyka zawarta na płycie jest „dźwiękową kliszą” groteskowej, absurdalnej, nieprzewidywalnej -niosącej głębokie przeżycia metafizyczne- twórczości genialnego Artysty „czystej formy”- Witkacego.”

Leszek Kułakowski


Inspirację obrazami i rysunkami Witkacego pianista Leszek Kułakowski ma na wyciągnięcie ręki – w Muzeum Pomorza Środkowego w słupskim Białym Spichlerzu, gdzie jest wystawa stała dzieł tego wyjątkowego artysty. Właśnie w Słupsku Kułakowski mieszka, tu jest dyrektorem artystycznym Komeda Jazz Festiwal, a na Akademii Muzycznej w Gdańsku profesorem klasy kompozycji Departamentu Jazzu.

Już w 2021 r. zaprezentował własną suitę "Witkacy Narkotyki" zainspirowaną traktatem filozoficzno-estetycznym "Narkotyki" Stanisława Ignacego Witkiewicza. Nowy album tria Leszka Kułakowskiego jest efektem niesłabnących fascynacji pianisty twórczością propagatora "czystej formy" w sztuce.

Tytułowe "Chlusty" to tworzone spontanicznie, pod wpływem chwili, nasycone emocjami dzieła Witkacego, niczym free-jazzowe improwizacje, jak sugeruje nam Leszek Kułakowski i jego trio z kontrabasistą Piotrem Kułakowskim i perkusistą Tomaszem Sowińskim.

Dziesięć utworów albumu to zaskakujące pomysłami muzyczne portrety zagrane w czasie rzeczywistym, nieprzekraczającym kwadransa, bo tak szybko malował lub rysował Witkacy. Dzięki doświadczeniu lidera, wybitnego kompozytora i improwizatora, utwory mają zwartą formę i bogatą dramaturgię. To mistrzowska, barwna opowieść o sytuacjach, osobach, myślach i sytuacjach. Do wielokrotnego, wnikliwego słuchania.


Leszek Kułakowski – wybitny kompozytor i pianista, od wielu lat zafascynowany jest twórczością Witkacego. Projekt muzycznego zilustrowania filozoficznego traktatu „Wariata z Krupówek” dojrzewał długo, ale rezultat przerósł najśmielsze oczekiwania. Powstała filozoficzna, jazzowa suita niezwykle spójna z motoryką literackich dywagacji Witkacego. „Witkacy Narkotyki” z muzyką Leszka Kułakowskiego zainspirowaną traktatem filozoficzno-estetycznym „Narkotyki” Ignacego Stanisława Witkiewicza przedstawiono podczas Komeda Jazz Festival w Słupsku, w październiku 2021 roku. „Jako «wizjoner jazzu» – bo tak nazywa mnie krytyka – rzucam artystyczne wyzwanie wizjonerowi czystej formy. Poza tym jestem artystą od «zadań specjalnych», lubię twórcze tajemnice, wyzwania” – wyjaśniał genezę projektu Leszek Kułakowski. „ Gdyby dziś żył Witkacy, jestem co do tego absolutnie pewien, byłby tym projektem wręcz zachwycony” – napisał w recenzji Andrzej Winiszewski.

Najnowszy projekt Leszka Kułakowskiego i jego Trio jest wynikiem fascynacji twórczością Stanisława Ignacego Witkiewicza-Witkacego, szczególnie jego działalnością w „firmie portretowej”. Album „Chlusty” jest impresją Kułakowskiego i kontynuacja pomysłu „Witkacy Narkotyki”. Tym razem pianista w autorskim trio (Tomasz Sowiński -perkusja i Piotr Kułakowsk – kontrabas) bawi się ”manierą Witkacego” wprowadzając intensywność jazzowej ekspresji oraz staranność kompozycji w rytm sensacyjnych historii z życia kontrowersyjnego, polskiego artysty. Witkacy był wizjonerem wyprzedzającym swoją epokę. Był jedynym z niewielu polskich twórców, których znaczenie w historii sztuki światowej wciąż trwa i nie słabnie. Jego dokonaniami można śmiało obdzielić kilka pracowitych życiorysów. W roku 1925 Witkacy założył słynną „Firmę Portretową”, gdzie przez kilkanaście lat namalował kilka tysięcy portretów ! Największa kolekcja portretów Witkacego (około 200) znajduje się w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Witkacy, tworząc swoje portrety, był często pod wpływem substancji psychotropowych, notując na obrazach rodzaj zażytej przez niego substancji (alkohol, morfina, peyotl, kokaina, eter). Kontrowersyjny artysta stworzył własną abstrakcyjną wizję „tworzenia świata”, reprezentował formizm, który był nowoczesnym stylem narodowym, nową formą dla polskiej awangardy plastycznej. Witkacy stworzył także oryginalny styl portretowy, który łączył deformację, ekspresję i elementy groteski. Jego portrety były zazwyczaj abstrakcyjne i zdeformowane, ale są przecież nie tylko dziełem sztuki, ale także manifestem jego artystycznych przekonań i świadectwem epoki. Ich znaczenie dla polskiej kultury wykracza poza granice estetyki, obejmując także refleksję nad kondycją ludzką, psychologią oraz miejscem sztuki w społeczeństwie. Inspiracja abstrakcyjną sztuką Witkacego oraz wyrafinowany, oryginalny język muzyczny Leszka Kułakowskiego stworzyły kolejną, nieszablonową i artystyczna odsłonę wyjątkowego pomysłu.

Dionizy Piątkowski



Muzyka "Witkacy Chlusty" jest muzyczną częścią projektu mulitimedialnego Leszek Kułakowski Witkacy MultiArt. Podczas koncertów wyświetlane są̨, zsynchronizowane z dźwiękiem, tworzone „na żywo" przez artystę̨ wizualnego Andrzeja Wąsika kolaże i wizualizacje z fragmentami obrazów Witkacego w formie videoprojekcji wielkoformatowych, wypełniających całkowicie przestrzeń́ sali koncertowej, wyświetlane na dużym ekranie współgrają z muzyką L. Kułakowskiego. Ale to już inna historia, którą polecam przeżyć osobiście...

Właśnie wczoraj dostąpiłem tego zaszczytu...

FA



..::TRACK-LIST::..

1. Chlust, po porannej kawie
2. A Distant Foreign Countryside
3. Chlust, czyli gentle, ale nie zawsze
4. Łucja
5. Paula
6. Detausz Łakukowski
7. Chlust, czyli zacznij od jednego dźwięku
8. Wte i wewte
9. Gębon i Atanazy w jednym stali domu
10. Epilog - Miłosny zew do Mechtyldy



..::OBSADA::..

Leszek Kułakowski – kompozycja, fortepian
Tomasz Sowiński – perkusja
Piotr Kułakowski – kontrabas



https://www.youtube.com/watch?v=Tileo2Tt33M


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...

Album: Atlantic Jazz Legends
Artist: Nina Simone
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 01:34:38

Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( TrackList )...

01 – Solitude
02 – That’s Him Over There
03 – A Single Woman
04 – Forbidden Fruit
05 – It Don’t Mean a Thing (If It Ain’t Got That Swing)
06 – Willow Weep for Me
07 – Work Song
08 – You’ve Been Gone Too Long
09 – No Good Man
10 – I Got It Bad (And That Ain’t Good)
11 – Just Say I Love Him
12 – It Might as Well Be Spring
13 – If I Should Lose You
14 – I Love to Love
15 – Marry Me
16 – That’s All
17 – The Man With a Horn
18 – You Can Sing a Rainbow
19 – Stompin’ at the Savoy
20 – Since My Love Has Gone (2005 Remaster)
21 – Baubles Bangles and Beads
22 – Where Can I Go Without You ?
23 – Tomorrow (We Will Meet Once More)
24 – I Like the Sunrise (2004 Remaster)
25 – Theme from “Middle of the Night”
26 – Falling in Love Again
27 – Do Nothin’ Till You Hear from Me
28 – Chilly Winds Don’t Blow
29 – Memphis In June
30 – Love’s Been Good to Me

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nieszablonowy, szczery i bardzo potrzebny album...

FA


„Pauza świata,
zatrzymanie biegu, co wyciągał nas
Dobry czas,
by zakończyć,
tę szaloną pogoń”

Zatrzymanie, pauza globalna. Wymuszone, trudne, ale też potrzebne, choć nie na tak długim dystansie. Wszyscy to dobrze znamy. Większość z nas wiecznie zagoniona, obiecująca sobie zwolnienie, oddech, wakacje w ciszy, izolacji od zgiełku, a przede wszystkim od pracy, nigdy postanowienia nie realizuje. Aż do znamiennego 2020 roku. Jedni zagubili się, pozwalając sobie jednak na oddech, inni żyli i żyją w napięciu, czy dotrwają do tego „normalniejszego jutra”.

Pandemia wszystkim nam dała się we znaki, dotkliwie odczuły ją kultura i sztuka, w tym branża muzyczna. Dla kogo tworzyć, skoro zamknięte sale i kluby, jak grać i śpiewać do bezdusznej kamery? Pomijając aspekt finansowy, z którym ciężko dyskutować, w końcu jak jest, każdy zdaje sobie sprawę, „pauza świata” postawiła wiele innych wyzwań w tym to, jak żyć bez planów, codziennością. Różnie radzili sobie z tym czasem artyści, w większości jednak tworzyli, dzielili się swoją muzyką i wydawali płyty, w których często słychać piętno niespodziewanej rzeczywistości. Także dla Krystyny Stańko tworzenie stało się sposobem na radzenie sobie z trudną sytuacją, tłumaczeniem obecnego świata, podzieleniem się przemyśleniami i sposobem na otuchę.

We wrześniu 2020 roku wokalistka wraz z najbliższymi muzycznymi kompanami i przyjaciółmi – Dominikiem Bukowskim (wi­b­ra­fon, marimba) oraz Piotrem Lemańczykiem (kontrabas, gitara basowa) – weszła do studia, by nagrać muzykę, która znalazła się na albumie „Fale”. Jedenaście utworów wykonanych w kameralnym składzie, który sprzyja aurze intymności, od samego początku przełamuje dystans między artystami a słuchaczem. Muzyka rozwija się niespiesznie i spokojnie, poza jednym wyjątkiem – Myślisz?, jest kojąca, raczej wyciszona i refleksyjna. Nie ma wątpliwości, że jest też bardzo osobista. Muzycznej przestrzeni nie zdominował tutaj głos, siły rozkładają się dosyć demokratycznie. Przemyślane, skłaniające do zadumy teksty są raczej oszczędne, między słowami sporo jest miejsca dla dwóch wspaniałych instrumentalistów. Ich gra jest także dosyć oszczędna, służy budowaniu klimatu, służy słowom, a słowa służą muzyce. Symbioza tekstów, których autorką jest głównie Krystyna Stańko, i muzyki, którą poza jednym wyjątkiem, napisali Dominik Bukowski i Piotr Lemańczyk sprawia, że album jest spójną opowieścią od pierwszego, do ostatniego dźwięku.

Krystyna Stańko na swoim albumie w piękny sposób przekuła te wszystkie doświadczenia, które przyniósł rok 2020. „Fale” to osobista, ale uniwersalna opowieść o tym, przez co artystka, jak i my sami, przeszliśmy ostatnimi czasy. To także, a może przede wszystkim muzyka, która koi, pozwala odetchnąć, złapać równowagę, uspokoić galopujące myśli. Każe się wsłuchać, ale też zawiesić oko na okładce, poczuć jej przyjemną teksturę i spokojnie pomyśleć, co dalej.

„Teraz ważne dokąd pójdziesz,
wyznaczając swój własny punkt”

Mery Zimny


Długo wpatrywałem się w okładkę najnowszego albumu „Fale”, jakie wraz z wibrafonistą Dominikiem Bukowskim i basistą Piotrem Lemańczykiem zrealizowała wokalistka Krystyna Stańko. Graficzna estetyka okładki (malarki i fotograf Alexandry Hinz – Władyki), przywołująca na myśl najlepsze grafiki i albumy ECM, prześladowała mnie do chwili, aż nie pojawiły się pierwsze dźwięki tej na subtelnej, jazzowo precyzyjnej i przywołującej „brzmienie powyżej ciszy” sesji.

Bo album „Fale” nie jest typowym, kolejnym jazzowym „produkcyjniakiem”, lecz niezwykle dokładnie przemyślaną i przygotowaną koncepcja artystyczną. „Pomysł nagrania płyty w trio, z muzykami, którzy towarzyszą mi od lat: wirtuozem wibrafonu Dominikiem Bukowskim i wybitnym kontrabasistą Piotrem Lemańczykiem, artystami, którym ufam, których podziwiam i którzy są dla mnie inspiracją – wyjaśnia genezę nagrania Krystyna Stańko. Umówiliśmy się na kompozycje, pisanie tekstów i próby, jak tylko pandemia odpuści”. Ale to „covidove zamknięcie” i rygory pandemii stały się być może kreatywnym zaczątkiem emocjonalnego myślenie o muzyce, łączenia pięknych tekstów w potok subtelnych, artystycznych zdarzeń. Album „Fale” zbudowały zarówno kompozycje Dominika Bukowskiego („Into”, „Fale”, ”Prawda to ty”, „Morska”, „Własny punkt”, „Outro”) i Piotra Lemańczyka (”Kolory Pragnień”, „Pauza świata”, „Między wersami”), jak i autorski song „Myślisz” Krystyny Stańko oraz standard Krzysztofa Komedy „Nie jest źle” (ze słowami Agnieszki Osieckiej; premiera tej piosenki – w wykonaniu Urszuli Dudziak- odbyła się prawie niemal sześć dekad temu).

„ 7 marca 2020 roku zaśpiewałam ostatni koncert przed pandemią. – wspomina, w Jazz Forum, Krystyna Stańko. To był wieczór szczególny, zaprosiłam swoich studentów wokalistyki i zaprzyjaźniony zespół instrumentalny. Poszło dobrze i już cieszyliśmy się na kolejne muzyczne wydarzenia. Tymczasem komunikaty zewsząd informowały o groźnym wirusie… Ustały stacjonarne zajęcia w Akademii Muzycznej, pojawiły się online… Ustały próby, koncerty, plany stanęły pod wielkim znakiem zapytania. Nastąpił lockdown, zakaz wychodzenia, nawet do pobliskiego lasu. W naszym domu zapanował inny rytm, nie miał nic wspólnego z dotychczasowym nieustającym pośpiechem. Czas stał się naszym sprzymierzeńcem, więcej bliskości, zauważanie drobnych spraw i wspaniałości natury, jej niewiarygodnego piękna i znaczenia. Pierwsze spotkania z Dominikiem Bukowskim i Piotrem Lemańczykiem pamiętam jako te upragnione, wyczekiwane, radosne, zaczęliśmy regularne próby, utwory powstawały dość szybko, ani się spostrzegliśmy, a już mieliśmy materiał na płytę, której nadałam tytuł „Fale”, wielowarstwowy, działający na wyobraźnię, bardzo mi, gdańszczance wychowanej kilometr od plaży, bliski. Dominik i Piotr stworzyli kompozycje, które zainspirowały mnie do napisania tekstów. Z pewnością są one odbiciem tego dziwnego czasu, gdy wiele rzeczy się dla mnie przewartościowało, dostrzegłam, co ważne, ponadczasowe…”.

Dionizy Piątkowski



..::TRACK-LIST::..

1. Intro 0:37
Music By – D. Bukowski

2. Fale 4:20
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

3. Kolory Pragnień 4:45
Music By – P. Lemańczyk
Words By – K. Stańko

4. Prawda To Ty 4:32
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

5. Pauza Świata 3:34
Music By – P. Lemańczyk
Words By – K. Stańko

6. Morska 4:48
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

7. Między Wersami 4:57
Music By – P. Lemańczyk
Words By – K. Stańko

8. Myślisz? 1:57
Music By, Words By – K. Stańko

9. Własny Punkt 5:07
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

10. Outro 0:41
Music By – D. Bukowski

11. Nie Jest Źle 5:47
Music By – K. Komeda
Words By – A. Osiecka



..::OBSADA::..

Lead Vocals, Percussion – Krystyna Stańko
Vibraphone, Marimba, Voice – Dominik Bukowski
Double Bass, Voice – Piotr Lemańczyk



https://www.youtube.com/watch?v=UHliC4_Yo8E


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nieszablonowy, szczery i bardzo potrzebny album...

FA


„Pauza świata,
zatrzymanie biegu, co wyciągał nas
Dobry czas,
by zakończyć,
tę szaloną pogoń”

Zatrzymanie, pauza globalna. Wymuszone, trudne, ale też potrzebne, choć nie na tak długim dystansie. Wszyscy to dobrze znamy. Większość z nas wiecznie zagoniona, obiecująca sobie zwolnienie, oddech, wakacje w ciszy, izolacji od zgiełku, a przede wszystkim od pracy, nigdy postanowienia nie realizuje. Aż do znamiennego 2020 roku. Jedni zagubili się, pozwalając sobie jednak na oddech, inni żyli i żyją w napięciu, czy dotrwają do tego „normalniejszego jutra”.

Pandemia wszystkim nam dała się we znaki, dotkliwie odczuły ją kultura i sztuka, w tym branża muzyczna. Dla kogo tworzyć, skoro zamknięte sale i kluby, jak grać i śpiewać do bezdusznej kamery? Pomijając aspekt finansowy, z którym ciężko dyskutować, w końcu jak jest, każdy zdaje sobie sprawę, „pauza świata” postawiła wiele innych wyzwań w tym to, jak żyć bez planów, codziennością. Różnie radzili sobie z tym czasem artyści, w większości jednak tworzyli, dzielili się swoją muzyką i wydawali płyty, w których często słychać piętno niespodziewanej rzeczywistości. Także dla Krystyny Stańko tworzenie stało się sposobem na radzenie sobie z trudną sytuacją, tłumaczeniem obecnego świata, podzieleniem się przemyśleniami i sposobem na otuchę.

We wrześniu 2020 roku wokalistka wraz z najbliższymi muzycznymi kompanami i przyjaciółmi – Dominikiem Bukowskim (wi­b­ra­fon, marimba) oraz Piotrem Lemańczykiem (kontrabas, gitara basowa) – weszła do studia, by nagrać muzykę, która znalazła się na albumie „Fale”. Jedenaście utworów wykonanych w kameralnym składzie, który sprzyja aurze intymności, od samego początku przełamuje dystans między artystami a słuchaczem. Muzyka rozwija się niespiesznie i spokojnie, poza jednym wyjątkiem – Myślisz?, jest kojąca, raczej wyciszona i refleksyjna. Nie ma wątpliwości, że jest też bardzo osobista. Muzycznej przestrzeni nie zdominował tutaj głos, siły rozkładają się dosyć demokratycznie. Przemyślane, skłaniające do zadumy teksty są raczej oszczędne, między słowami sporo jest miejsca dla dwóch wspaniałych instrumentalistów. Ich gra jest także dosyć oszczędna, służy budowaniu klimatu, służy słowom, a słowa służą muzyce. Symbioza tekstów, których autorką jest głównie Krystyna Stańko, i muzyki, którą poza jednym wyjątkiem, napisali Dominik Bukowski i Piotr Lemańczyk sprawia, że album jest spójną opowieścią od pierwszego, do ostatniego dźwięku.

Krystyna Stańko na swoim albumie w piękny sposób przekuła te wszystkie doświadczenia, które przyniósł rok 2020. „Fale” to osobista, ale uniwersalna opowieść o tym, przez co artystka, jak i my sami, przeszliśmy ostatnimi czasy. To także, a może przede wszystkim muzyka, która koi, pozwala odetchnąć, złapać równowagę, uspokoić galopujące myśli. Każe się wsłuchać, ale też zawiesić oko na okładce, poczuć jej przyjemną teksturę i spokojnie pomyśleć, co dalej.

„Teraz ważne dokąd pójdziesz,
wyznaczając swój własny punkt”

Mery Zimny


Długo wpatrywałem się w okładkę najnowszego albumu „Fale”, jakie wraz z wibrafonistą Dominikiem Bukowskim i basistą Piotrem Lemańczykiem zrealizowała wokalistka Krystyna Stańko. Graficzna estetyka okładki (malarki i fotograf Alexandry Hinz – Władyki), przywołująca na myśl najlepsze grafiki i albumy ECM, prześladowała mnie do chwili, aż nie pojawiły się pierwsze dźwięki tej na subtelnej, jazzowo precyzyjnej i przywołującej „brzmienie powyżej ciszy” sesji.

Bo album „Fale” nie jest typowym, kolejnym jazzowym „produkcyjniakiem”, lecz niezwykle dokładnie przemyślaną i przygotowaną koncepcja artystyczną. „Pomysł nagrania płyty w trio, z muzykami, którzy towarzyszą mi od lat: wirtuozem wibrafonu Dominikiem Bukowskim i wybitnym kontrabasistą Piotrem Lemańczykiem, artystami, którym ufam, których podziwiam i którzy są dla mnie inspiracją – wyjaśnia genezę nagrania Krystyna Stańko. Umówiliśmy się na kompozycje, pisanie tekstów i próby, jak tylko pandemia odpuści”. Ale to „covidove zamknięcie” i rygory pandemii stały się być może kreatywnym zaczątkiem emocjonalnego myślenie o muzyce, łączenia pięknych tekstów w potok subtelnych, artystycznych zdarzeń. Album „Fale” zbudowały zarówno kompozycje Dominika Bukowskiego („Into”, „Fale”, ”Prawda to ty”, „Morska”, „Własny punkt”, „Outro”) i Piotra Lemańczyka (”Kolory Pragnień”, „Pauza świata”, „Między wersami”), jak i autorski song „Myślisz” Krystyny Stańko oraz standard Krzysztofa Komedy „Nie jest źle” (ze słowami Agnieszki Osieckiej; premiera tej piosenki – w wykonaniu Urszuli Dudziak- odbyła się prawie niemal sześć dekad temu).

„ 7 marca 2020 roku zaśpiewałam ostatni koncert przed pandemią. – wspomina, w Jazz Forum, Krystyna Stańko. To był wieczór szczególny, zaprosiłam swoich studentów wokalistyki i zaprzyjaźniony zespół instrumentalny. Poszło dobrze i już cieszyliśmy się na kolejne muzyczne wydarzenia. Tymczasem komunikaty zewsząd informowały o groźnym wirusie… Ustały stacjonarne zajęcia w Akademii Muzycznej, pojawiły się online… Ustały próby, koncerty, plany stanęły pod wielkim znakiem zapytania. Nastąpił lockdown, zakaz wychodzenia, nawet do pobliskiego lasu. W naszym domu zapanował inny rytm, nie miał nic wspólnego z dotychczasowym nieustającym pośpiechem. Czas stał się naszym sprzymierzeńcem, więcej bliskości, zauważanie drobnych spraw i wspaniałości natury, jej niewiarygodnego piękna i znaczenia. Pierwsze spotkania z Dominikiem Bukowskim i Piotrem Lemańczykiem pamiętam jako te upragnione, wyczekiwane, radosne, zaczęliśmy regularne próby, utwory powstawały dość szybko, ani się spostrzegliśmy, a już mieliśmy materiał na płytę, której nadałam tytuł „Fale”, wielowarstwowy, działający na wyobraźnię, bardzo mi, gdańszczance wychowanej kilometr od plaży, bliski. Dominik i Piotr stworzyli kompozycje, które zainspirowały mnie do napisania tekstów. Z pewnością są one odbiciem tego dziwnego czasu, gdy wiele rzeczy się dla mnie przewartościowało, dostrzegłam, co ważne, ponadczasowe…”.

Dionizy Piątkowski



..::TRACK-LIST::..

1. Intro 0:37
Music By – D. Bukowski

2. Fale 4:20
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

3. Kolory Pragnień 4:45
Music By – P. Lemańczyk
Words By – K. Stańko

4. Prawda To Ty 4:32
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

5. Pauza Świata 3:34
Music By – P. Lemańczyk
Words By – K. Stańko

6. Morska 4:48
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

7. Między Wersami 4:57
Music By – P. Lemańczyk
Words By – K. Stańko

8. Myślisz? 1:57
Music By, Words By – K. Stańko

9. Własny Punkt 5:07
Music By – D. Bukowski
Words By – K. Stańko

10. Outro 0:41
Music By – D. Bukowski

11. Nie Jest Źle 5:47
Music By – K. Komeda
Words By – A. Osiecka



..::OBSADA::..

Lead Vocals, Percussion – Krystyna Stańko
Vibraphone, Marimba, Voice – Dominik Bukowski
Double Bass, Voice – Piotr Lemańczyk



https://www.youtube.com/watch?v=UHliC4_Yo8E


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...

Album: Instrumentals
Artist: Christophe Goze
Year: 2023
Genre: Chillout, Downtempo, Jazz
Playing Time: 00:47:39

Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( TrackList )...

01. You & I (Instrumental) (4:49)
02. Love (Instrumental) (4:15)
03. Resolution (Instrumental) (3:53)
04. Lazy Sunday (Instrumental) (4:14)
05. Waiting For You (Instrumental) (5:26)
06. At The End Of The Street (Instrumental) (4:46)
07. Memory Of You (Instrumental) (3:40)
08. I Will Always Love You (Instrumental) (4:08)
09. Cielo (Instrumental) (4:40)
10. Mourir D'aimer (Instrumental) (4:11)
11. Take Me Home (Instrumental) (3:36)

...( Info )...


Album: City Lights
Artist: Christophe Goze
Year: 2026
Genre: Jazz
Playing Time: 00:28:34

Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( TrackList )...

01. Soho Soul 03:26
02. City Lights 03:22
03. Californian Dream 03:50
04. Shibuya 03:34
05. JazzaBossa 03:17
06. Rabat Square 04:27
07. Rendez Vous 03:04
08. Sera Blu 03:32

...( Info )...

Album: My Kind Of Blue
Artist: Christophe Goze
Year: 2024
Genre: Jazz
Playing Time: 00:39:54

Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( TrackList )...

01. Resolution
02. Butterflies
03. Timelapse
04. Smoothin'
05. When the world is running down
06. Far Away
07. Echoes of a dream
08. My kind of blue
09. Pink Lemonade
10. Anatol

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Louis Armstrong - All Time Greatest Hits
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Louis Armstrong
Album................: All Time Greatest Hits
Genre................: Jazz
Source...............: WEB
Year.................: 1994
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 61 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Geffen

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Louis Armstrong - What a Wonderful World [02:20]
2. Louis Armstrong - Hello Dolly [02:28]
3. Louis Armstrong - Sittin' in the Sun [03:01]
4. Louis Armstrong - Mack the Knife (Theme From Three Penny Opera)[03:23]
5. Louis Armstrong - A Kiss to Build a Dream On [03:04]
6. Louis Armstrong - It Takes Two to Tango [02:56]
7. Louis Armstrong - That Lucky Old Sun (Just Rolls Around Heaven All Day)[03:07]
8. Louis Armstrong - Kiss of Fire [03:05]
9. Louis Armstrong - (When We Are Dancin') I Get Ideas [03:28]
10. Louis Armstrong - Gone Fishin' (feat. Bing Crosby) [02:33]
11. Louis Armstrong - Skokiaan [04:59]
12. Louis Armstrong - La Vie en rose [03:25]
13. Louis Armstrong - The Dummy Song [02:22]
14. Louis Armstrong - Chloe [03:04]
15. Louis Armstrong - I Still Get Jealous [02:14]
16. Louis Armstrong - When You're Smiling (The Whole World Smiles With You)[04:06]
17. Louis Armstrong - Blueberry Hill [02:54]
18. Louis Armstrong - When It's Sleepy Time Down South [03:15]

Playing Time.........: 55:51
Total Size...........: 344,76 MB

..::INFO::..

Louis Daniel Armstrong, występujący pod pseudonimami artystycznymi Satchmo, Satch lub Pops (ur. 4 sierpnia 1901 w Nowym Orleanie, zm. 6 lipca 1971 w Nowym Jorku) ti amerykański trębacz i wokalista jazzowy. Wyróżniał się stylem gry na trąbce i wokalistyką jazzową, do której wprowadził śpiew scatem. Jeden z najwybitniejszych trębaczy i muzyków jazzowych w historii muzyki. W 1990 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Jego imieniem nazwany został stadion w kompleksie tenisowym USTA National Tennis Center. Urodził się 4 sierpnia 1901, choć sam utrzymywał, że 4 lipca 1900. Pochodził z biednej rodziny mieszkającej w Nowym Orleanie. Wstawka zawiera składankę największych przebojów Louisa Armstronga.

Artist: Louis Armstrong

Title: Best Of Louis Armstrong

Country: USA

Year: 2026

Genre: Jazz

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

01 What A Wonderful World
02 A Kiss To Build A Dream On
03 When You’re Smiling (The Whole World Smiles With You) (Without Intro)
04 It’s Been A Long, Long Time
05 Blueberry Hill
06 La vie en rose (Single Version)
07 Moon River
08 Cabaret (Single Version)
09 Hello, Dolly!
10 C’est si bon
11 Go Down Moses
12 Dream A Little Dream Of Me