..::INFO::..

Everlast wydał w 2026 roku "Embers to Ashes" - ósmy album i pierwszy od ośmiu lat; nieskazitelną, refleksyjną kolekcją, która oddaje życie charakteryzujące się ciężko zdobytymi lekcjami, nagłymi zwrotami i chwilami triumfu i straty. Wyprodukowany przez Yelawolfa, zmiksowany przez Chrisa Lord-Alge'a i nagrany w Nashville z pomocą autora piosenek Davida Raya (Jelly Roll, Teddy Swims), album pokazuje go bardziej nieustraszonego i emocjonalnie bezpośredniego niż kiedykolwiek wcześniej. Everlast jest dobrze znany. Nie chodzi tylko o to, że nagrał jeden z największych hip-hopowych hitów w historii - "Jump Around" z 1992 roku z House of Pain - lub że stworzył hymn empatii "What It's Like" ze swojego potrójnie platynowego albumu "Whitey Ford Sings the Blues". Nie chodzi o nominacje do Grammy czy wygraną z Santaną. Chodzi o sposób, w jaki na nowo zdefiniował związek rapu z bluesem i rockiem oraz o człowieczeństwo, które zawsze wnosił do tego brzmienia. Przez ponad trzy dekady dokumentował życie tak, jak je przeżywał - od pokornych wzlotów po druzgocące upadki - a na "Embers to Ashes" ta perspektywa jest głębsza niż kiedykolwiek wcześniej.

Title: Embers To Ashes

Artist: Everlast

Country: USA

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

1. Losing Man's Game
2. Never Coming Home
3. Mistaken Identity
4. My Hollywood
5. Broken Heart For Hire
6. Stones
7. Out of Your Way
8. Lies
9. Rubber Bullets
10. Every Dog Has Its Day
11. Ain't Coming Home Tonight
12. Love Don't Heal
13. Embers To Ashes
14. 1987
15. Happy You Can Cry
16. Peace of Mind
17. Young Man

..::INFO::..

Ewa Braun to nieistniejąca już niestety polska grupa zaliczana do sceny rocka alternatywnego i noise. Zespół, który powstał w Słupsku, uważany jest za jeden z najbardziej oryginalnych w historii polskiej muzyki w ogóle! Ewa Braun nagrała pięć płyt, w tym jedną koncertową. Zespół za płytę Sea Sea był nominowany do nagrody muzycznej Fryderyk ’99 i do Machinera w kategorii muzyka niezależna. Gazeta muzyczna BRUM uznała Sea Sea za płytę roku 1999. Muzyka zespołu znalazła się na płycie w prestiżowym brytyjskim piśmie muzycznym WIRE. Płyty ewy braun znajdują się w dystrybucji muzyki niezależnej w takich krajach jak: Niemcy, Holandia, Belgia, Dania, Japonia, USA, Czechy, Węgry, Chorwacja. Zespół ma na swoim koncie wiele koncertów w Polsce i w Europie. W maju 2000 roku, nakładem wytwórni Antena Krzyku Unc., ukazał się czwarty album zespołu pt. ELECTROMOVEMENT. Wstawka zawiera debiutancką płytę zespołu.

Title: Love Peace Noise

Artist: Ewa Braun

Country: Polska

Year: 1994

Genre: Rock, Noise

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

A1.+∞
A2.Zeszły Piątek
A3.Stąd Do Wieczności
A4.Midnite Express
A5.Ogień
B1.Zmartwychwstanie
B2.1692
B3.Elektrownia Atomowa
B4.Ziemia
B5.-∞

..::INFO::..

Grace Cummings to australijska piosenkarka, autorka tekstów i aktorka teatralna z Melbourne. Wydała cztery albumy studyjne: „Refuge Cove”, „Storm Queen”, „Ramona” i „Bloodhorse!”. Znana jest ze swojego wyjątkowego głosu, który jest opisywany jako władczy i magnetyczny, potężny i mający niszczycielską siłę.

Title: Bloodhorse!

Artist: Grace Cummings

Country: Australia

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

1 The Hills Are Alive with the Sound of Morphine
2 My God
3 Paradise
4 Fake
5 Bloodhorse!/Bloodhorse (Take Two)
6 I'm Not Crazy
7 John Lennon
8 Witch! Witch! Witch!
9 My Island and Me
10 the Magnum Opus of the North Is a Cowboy Boot
11 See You in Fifty Years

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Chinatown Trio to projekt stworzony przez artystów związanych z wołowską sceną alternatywną – Konrada Fedorczaka (perkusja, ex-Hopper i Stephans) i Marcina Loksia (gitara i bas, ex-Blue Raincoat, Hopper, Turnip Farm, Vermona Kids) oraz pochodzącego z Chicago polskiego muzyka Przemka Drążka (gitara, trąbka i flugelhorn, znany m.in. z Krzycz, Rope i Mako Sica).
Projekt łączy lokalne doświadczenia z międzynarodową perspektywą, budując brzmienie oparte na swobodnej improwizacji, dialogu i eksperymentach dźwiękowych.


Chinatown Trio is a project created by artists associated with the Wołów alternative scene – Konrad Fedorczak (drums) and Marcin Lokś (guitar, bass), along with Chicago-based Polish musican Przemek Drążek (guitar, trumpet, flugelhorn).
The project combines local experiences with an international perspective, building a sound based on free improvisation, dialogue, and sonic experimentation.



..::TRACK-LIST::..

1. Hyde Park 12:41
2. Ed Clark Avenue 03:56
3. Missing Street 10:30
4. Last Summer By The Old Pond, Lower Binfield 10:00
5. Mountain 09:39
6. Walk 10:07



..::OBSADA::..

Konrad Fedorczak - drums
Marcin Lokś - guitar, bass
Przemek Drążek - guitar, trumpet, flugelhorn




https://fonoradar.bandcamp.com/album/chinatown-trio-soundtrack-of-a-nonexistent-city



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Chinatown Trio to projekt stworzony przez artystów związanych z wołowską sceną alternatywną – Konrada Fedorczaka (perkusja, ex-Hopper i Stephans) i Marcina Loksia (gitara i bas, ex-Blue Raincoat, Hopper, Turnip Farm, Vermona Kids) oraz pochodzącego z Chicago polskiego muzyka Przemka Drążka (gitara, trąbka i flugelhorn, znany m.in. z Krzycz, Rope i Mako Sica).
Projekt łączy lokalne doświadczenia z międzynarodową perspektywą, budując brzmienie oparte na swobodnej improwizacji, dialogu i eksperymentach dźwiękowych.


Chinatown Trio is a project created by artists associated with the Wołów alternative scene – Konrad Fedorczak (drums) and Marcin Lokś (guitar, bass), along with Chicago-based Polish musican Przemek Drążek (guitar, trumpet, flugelhorn).
The project combines local experiences with an international perspective, building a sound based on free improvisation, dialogue, and sonic experimentation.



..::TRACK-LIST::..

1. Hyde Park 12:41
2. Ed Clark Avenue 03:56
3. Missing Street 10:30
4. Last Summer By The Old Pond, Lower Binfield 10:00
5. Mountain 09:39
6. Walk 10:07



..::OBSADA::..

Konrad Fedorczak - drums
Marcin Lokś - guitar, bass
Przemek Drążek - guitar, trumpet, flugelhorn




https://fonoradar.bandcamp.com/album/chinatown-trio-soundtrack-of-a-nonexistent-city



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

There have been so many reunions of classic bands from the indie/punk sphere, that it's become something of a game. Who can keep their sound but progress it into something that makes sense in 2025? It's a challenge. June of 44 seem blissfully unaware that this was the assignment.

I read an interview with Prince from the late 00s where he said he didn't like Purple Rain anymore. The interviewer, aghast, asked why not. Prince's response was that he just wished he could fix all the guitar parts. Now, to my ears, there is absolutely nothing wrong with the guitar parts in Purple Rain. But then again, I am not a guitar genius like Prince. This record, and maybe the whole goal of a June of 44 reunion, seems to come from a similar impulse. These recordings seem aimed to fix some flaw with the originals that has been irritating the band since their release. I can't find it, but maybe you can. I don't understand it, but I have to give it to them for caring this much about the music.

The real new content here are the remixes. I don't have much to say about them other than they were sort of a curiosity, and don't really match my personal taste in electronic music.

8deadsuns



..::TRACK-LIST::..

1. A Chance To Cure Is A Chance To Cut Your Face [Remix-Matmos]
2. Rerecorded Syntax
3. Cardiac Atlas
4. Post-Modern Hereditary Dance Steps
5. A Past To Face [Remix-John McEntire]
6. No Escape, Levitate
7. Generate
8. Paint Your Face



https://www.youtube.com/watch?v=jiHmnIt0yLo


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

There have been so many reunions of classic bands from the indie/punk sphere, that it's become something of a game. Who can keep their sound but progress it into something that makes sense in 2025? It's a challenge. June of 44 seem blissfully unaware that this was the assignment.

I read an interview with Prince from the late 00s where he said he didn't like Purple Rain anymore. The interviewer, aghast, asked why not. Prince's response was that he just wished he could fix all the guitar parts. Now, to my ears, there is absolutely nothing wrong with the guitar parts in Purple Rain. But then again, I am not a guitar genius like Prince. This record, and maybe the whole goal of a June of 44 reunion, seems to come from a similar impulse. These recordings seem aimed to fix some flaw with the originals that has been irritating the band since their release. I can't find it, but maybe you can. I don't understand it, but I have to give it to them for caring this much about the music.

The real new content here are the remixes. I don't have much to say about them other than they were sort of a curiosity, and don't really match my personal taste in electronic music.

8deadsuns



..::TRACK-LIST::..

1. A Chance To Cure Is A Chance To Cut Your Face [Remix-Matmos]
2. Rerecorded Syntax
3. Cardiac Atlas
4. Post-Modern Hereditary Dance Steps
5. A Past To Face [Remix-John McEntire]
6. No Escape, Levitate
7. Generate
8. Paint Your Face



https://www.youtube.com/watch?v=jiHmnIt0yLo


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

Phoebe Lucille Bridgers (ur. 17 sierpnia 1994 w Pasadenie) to amerykańska piosenkarka, autorka tekstów i producentka z Los Angeles, Kalifornia. Wydała cztery albumy. Wszystkie zyskały pozytywne opinie krytyków, a Punisher przez wielu został nazwany najlepszym albumem roku 2020. Dzięki niemu Bridgers otrzymała cztery nominacje do Grammy, w tym Best New Artist. Jest znana jako członek zespołu boygenius (razem z Lucy Dacus i Julien Baker) oraz Better Oblivion Community Center (z Conorem Oberstem). Wstawka zawiera najnowszy album artystki.

Title: Lost Weekend

Artist: Phoebe Bridgers

Country: USA

Year: 2026

Genre: Alterntywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

The Outside
Lost Boys
Kill Me
The Governor's Waltz
Bobby
Lost Weekend
Haunted
Panorama
Still Standing
Liberty Tree
Never Going Back!
Other Plans
Lost Parade
I Can't Wait
As Above
Lost Weekend (Reprise)
Best Dressed

..::INFO::..

Train on the Island, najnowsze, piąte wydawnictwo Aldous Harding, to materiał nagrany w walijskim studiu Rockfield, ponownie pod okiem Johna Parisha, znanego także z wieloletniej współpracy z PJ Harvey. Parish nie jest specjalistą od rewolucji w brzmieniu. Słychać to na płytach Polly Jean i nie inaczej jest na nowym krążku Harding - to płyta na której artystka poszła delikatnie o krok dalej, pojawia się więcej elektroniki i zapętlone beaty, ale nie jest to zmiana radykalna. Harding, która w teledyskach i na scenie kreuje wizerunek artystki awangardowej i ekspresyjnej, nagrała płytę przepełnioną spokojem, która zamiast epatować ekscentrycznością, pozwala wybrzmieć emocjom ukrytym pod powierzchnią tych piosenek.

Title: Train On The Island

Artist: Aldous Harding

Country: Nowa Zelandia

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

1.I Ate the Most
2.One Stop
3.Train on the Island
4.Worms
5.Venus in the Zinnia (featuring H. Hawkline)
6.If Lady Does It
7.San Francisco
8.What Am I Gonna Do?
9.Riding That Symbol
10.Coats

..::INFO::..

Blue Morpho to drugi solowy album Eda O’Briena (gitarzysty Radiohead) wydany w maju 2026 roku, który zebrał bardzo pozytywne recenzje za swój hipnotyzujący, introwertyczny i terapeutyczny klimat. Krytycy i fani zgodnie podkreślają, że krążek jest znacznie bardziej spójny i przemyślany niż jego debiutancki materiał Earth. Tytuł płyty nawiązuje do brazylijskiego motyla i symbolizuje proces przepracowywania traumy oraz odnajdywania piękna w ciemności.

Title: Blue Morpho

Artist: Ed O'Brien

Country: Wielka Brytania

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

1.Incantations
2.Blue Morpho
3.Sweet Spot
4.Teachers
5.Solfeggio
6.Thin Places
7.Obrigado

..::INFO::..

Pussy Riot to rosyjska grupa anarchofeministyczna, przedstawiająca swoje poglądy przy użyciu języka i formy wypowiedzi, wzorowanych na całokształcie estetyki i kultury punk, a także na ruchu feministycznym Riot Grrrl. Grupa znana jest z protestów politycznych i prowokacji obyczajowych. Występy grupy mają formę nielegalnych akcji i happeningów w rozmaitych, najczęściej niekonwencjonalnych miejscach: na stacjach metra, dachach trolejbusów, na Placu Czerwonym, a także w drogich butikach odwiedzanych przez rosyjską klasę wyższą. Rosyjską opinię publiczną grupa prowokuje także wulgarnym językiem. Wstawka zawiera debiutancki album studyjny Pussy Riot.

Title: CYKA

Artist: Pussy Riot

Country: Rosja

Year: 2026

Genre: Indie

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

Gods Left
Pain / Боль
Nothing To Lose
Cyka Ft Vladimir Putin
Murka
Gore feat. B-Real
Candy Dopamine feat. Avenged Sevenfold
Faceless Pigs
09. Utopia feat. Salem Ilese
Disobey
God Loves The Fierce / Бог Любит Лютых
Cancel Me
Blizzard
Outro

..::INFO::..

Morrissey, właśc. Steven Patrick Morrissey (ur. 22 maja 1959 w Manchesterze) to angielski wokalista i autor tekstów piosenek. Lider i autor tekstów zespołu The Smiths. Zespół odniósł wielki sukces, ale rozpadł się w 1987 roku, a Morrissey rozpoczął karierę solową, w czasie której dziesięciokrotnie trafił do Top Ten UK Singles Chart. Jego pierwszy solowy album Viva hate wszedł w 1988 roku na pierwsze miejsce UK Albums Chart. Jest uważany za prekursora muzyki indie. Magazyn „New Musical Express” uznał Morrisseya za jednego z najbardziej wpływowych artystów w historii, zaś „The Independent” ocenił, że „największe gwiazdy zwykle są już martwe, zanim osiągną status ikony, on jednak osiągnął to za życia”. Stacja BBC prowadziła z Morrisseyem rozmowy dotyczące ewentualnego reprezentowania przez niego Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2007 w Helsinkach[3]; ostatecznie pomysł nie został zrealizowany. Pod koniec 2014 roku ujawnił, że zdiagnozowano u niego nowotwór. Wstawka zawiera najnowszy album Morriseya.

Artist: Morrissey

Title: Deluxe Notre-Dame

Country: Wielka Brytania

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

01 – Deluxe Notre-Dame – Notre-Dame
02 – Deluxe Notre-Dame – Hello Hell
03 – Deluxe Notre-Dame – Happy New Tears
04 – Deluxe Notre-Dame – Notre-Dame (Orchestrated Version)
05 – Make-up is a Lie – You’re Right, It’s Time
06 – Make-up is a Lie
07 – Make-up is a Lie – Amazona
08 – Make-up is a Lie – Headache
09 – Make-up is a Lie – Boulevard
10 – Make-up is a Lie – Zoom Zoom the Little Boy
11 – Make-up is a Lie – The Night Pop Dropped
12 – Make-up is a Lie – Kerching Kerching
13 – Make-up is a Lie – Lester Bangs
14 – Make-up is a Lie – Many Icebergs Ago
15 – Make-up is a Lie – The Monsters of Pig Alley

..::INFO::..

Hubert Dobaczewski, ps. Spięty (ur. 1974) to polski kompozytor, wokalista, autor tekstów i gitarzysta znany z działalności w zespołach Lao Che i Koli. Prowadzi również solową działalność artystyczną w ramach projektu Spięty. Z wykształcenia magister ekonomii. Karierę muzyczną rozpoczynał pod koniec lat 90., grając w lokalnych formacjach Hope I oraz Aberration. W latach 1998–2003 występował z hip-hopową grupą Koli, nagrywając z nią album Szemrany, Jest też autorem wszystkich tekstów na tym albumie. W 1999 roku wraz z byłymi członkami grupy Koli – Mariuszem „Denatą" Denstem i Michałem „Dimonem" Jastrzębskim – założył zespół Lao Che. W zespole pełni funkcję wokalisty i gitarzysty, odpowiadając również za teksty utworów. Czwarta, najnowsza płyta Spiętego to świat widziany oczami H. D., gdzie śmiech, ironia, pytania, obawy i lęki to jedynie część jego składowych. Na nowym albumie usłyszycie muzykę, która była inspirowana tańcem - zarówno jego tradycyjną formą jak bolero czy tango, ale również zupełnie współczesnym funkiem czy disco.

Title: Full HD

Artist: Spięty

Country: Polska

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

1. SERCONOŚNY
2. ZAPALENIE PRZEDROSTKA
3. ATRAPA ŁAJDAKA
4. STAN PODGORĄCZKOWY SOBOTNIEJ NOCY
5. KOWALSKI WŁASNEGO LOSU
6. JĘZYK PŁOCKI
7. ZAPRÓSZENIE DO OGNIA
8. PALIPUENTA
9. NAUKOWCY WCIĄŻ NIE WIEDZĄ
10. NAJSTARSZY CHŁOPCZYK ŚWIATA
11. SAMOWOLNE OPUSZCZENIE CIAŁA


https://www.youtube.com/watch?v=AzFZ_xNCw7U

..::INFO::..

Daria ze Śląska, właśc. Daria Ryczek-Zając (ur. 21 sierpnia 1990 w Katowicach) to polska wokalistka, autorka tekstów i kompozytorka. Trzykrotnie nagradzona Fryderykiem, w kategorii fonograficzny debiut roku, album roku indie pop oraz album roku pop alternatywny. Rodzina, młodość i edukacja
Daria ze Śląska, pochodząca z katowickiego Giszowca[6], należy do pierwszego pokolenia Ślązaków w rodzinie; jej ojciec przyjechał na Śląsk w poszukiwaniu pracy przy kopalni. Matka Ryczek-Zając pracowała w domu kultury. W młodości nagrywała covery artystów soulowych Halo. Co jest grane? to trzecia, najnowsza płyta łącząca w sobie dobrze znany styl wcześniejszych nagrań z otwarciem na nowe brzmienia, tematy i sposoby pisania. Daria ze Śląska z pewnością udowadnia, że wciąż znajduje efektowne sposoby na mówienie o miłości, która przegrywa z codziennością. Duże wrażenie robi w przypadku wielu jej nowych piosenek relacja między muzyką, chyba najbardziej różnorodną na tle wcześniejszych dokonań, a tekstami.

Title: Halo, Co Jest Grane

Artist: Daria Ze Śląska

Country: Polska

Year: 2026

Genre: Alternatywna, Pop

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

Trudno jest być sobą
Ciężki plecak
Plastelina
A może jeszcze się da
Miłość itd.
Tańcz
JPRDL
Pan ze stolicy
Wariatka
ABS
Len
Nie Masz Sił To Płacz

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Trzeci album zespołu Tuleje to wyraźny zwrot ku miejskiej surowości i nowej tożsamości brzmieniowej. Największą zmianą fundamentu muzycznego jest wysunięcie na pierwszy plan gitary basowej, która niemal całkowicie zastępuje znany z poprzednich płyt kontrabas (pojawiający się tu jedynie w formie subtelnych, nostalgicznych akcentów).Ta zmiana instrumentarium nadaje materiałowi bardziej sprężysty, "asfaltowy" charakter, idealnie korespondujący z warstwą liryczną. Teksty, tym razem pisane przede wszystkim w trzeciej osobie, rezygnują z osobistych wyznań na rzecz roli uważnego obserwatora. Każdy utwór to odrębna, zamknięta historia osadzona głęboko w miejskiej rzeczywistości – od dusznych klatek schodowych, stacji metra i nocnych autobusów, po anonimowe mikro-dramaty rozgrywające się w świetle neonów.

Płyta tworzy dźwiękową mapę metropolii, gdzie puls basu staje się rytmem chodników, a dystans narratora pozwala słuchaczowi w pełni zanurzyć się w losach bohaterów tych miejskich opowieści.

Wydawca

Pieśń z Babiaka w nocnym autobusie
W jednym z zeszytów zatytułowanych Folklor muzyczny z okolic Konina, które na przełomie XX i XXI wieku zebrał muzykolog Krzysztof Pydyński, zachowały się melodie z Babiaka, Kramska i Osieka Wielkiego – wsi, których nazwy niewiele znaczą dla kogokolwiek poza ich mieszkańcami i etnomuzykologami. Te publikacje, z dołączonymi kasetami i płytami CD, latami leżały na półkach u Gosi Zagajewskiej i Ksawerego Wójcińskiego, aż w pewnym momencie artyści postanowili po nie sięgnąć. Z tego impulsu narodziły się Tuleje – i jeden z najciekawszych projektów polskiej awangardy ludowej ostatnich lat.

To trio tworzą: Gosia Zagajewska (głos, teksty), Ksawery Wójciński (kontrabas, gitara basowa) i Wojtek Kurek (perkusja). Każde z nich to nazwisko z trochę innego świata. Wójciński to wybitny kontrabasista mający na koncie udział w kilkudziesięciu albumach z najróżniejszymi formacjami improwizowanymi; Kurek to perkusista znany z radykalnych elektronicznych eksperymentów; Zagajewska – wokalistka i poetka, członkini m.in. Voice Act, Casting Lots i Figi, autorka świetnie przyjętego debiutu poetyckiego Wyrobiska (wydanego w 2023 roku przez łódzki oddział SPP).

Ich pierwsze dwa albumy – Ciche miejsca (2022) i Puste ulice (2023) wydane przez Gusstaff Records ugruntowały pozycję Tulei tuż obok twórców, którzy polską tradycję przeciągają do współczesności bez taryfy ulgowej: choćby poszukującego Księżyca, projektów Remka Hanaja czy folk-punkowej Hańby!. Jednak to byt osobny, inny od każdej z tych formacji.

Bo Tuleje od początku robiły coś specyficznego. Zamiast rekonstruować oryginalne pieśni z konińskich zeszytów, zespół brał archaiczne melodie i podkładał pod nie nowe teksty – autorskie wiersze Zagajewskiej. Pieśń ludowa zostaje, ale język przesuwa się o sto lat. To zabieg na pozór drobny, w praktyce jednak wywrotowy: pozwala uniknąć cepeliowskiego skansenu, nie zdradzając przy tym źródła.

Wiersze Zagajewskiej, znane z publikacji w „biBLiotece”, „KONTENCIE”, „Drobiazgach” czy „Tlenie Literackim”, trudno wpisać w obowiązujące obecnie w polskiej poezji główne nurty. Jest w nich coś z somatycznego konkretu, dyscypliny obserwacji i eksperymentalnej lingwistyki – nigdy nie ma tu jednak efekciarstwa. Tytuł jej tomu, Wyrobiska, mówi sporo: to język wykopany, wybrany prosto ze złoża, pozbawiony zbędnego tłuszczu. Ma w sobie ciężar materiału i precyzję narzędzia.

W Tulejach ta poetyka odnajduje swój dźwiękowy odpowiednik. Zagajewska nie śpiewa tak, jak przyzwyczaiły nas do tego wokalistki współczesnego folku – nie inscenizuje wiejskiej szorstkości na siłę, nie udaje muzyki dawnej, nie chowa się też za bezpiecznym, jazzowym kunsztem. Traktuje głos tak, jak traktuje słowo: jako medium, które trzeba precyzyjnie dobrać do zadania. Raz to chłodna recytacja, raz krzyk, kiedy indziej frazowanie tak bliskie tradycyjnemu, ludowemu lamentowi, że trudno uwierzyć w metrykę urodzenia artystki.

Nagłe przejaśnienia – wydawane przez Gusstaff Records oraz Don’t Sit On My Vinyl, we współpracy z Polskim Radiem – przynoszą głęboką korektę brzmienia. Najważniejszą decyzją aranżacyjną jest tu przesunięcie akcentu na gitarę basową, która niemal całkowicie wypiera znany z poprzednich płyt kontrabas (ten ostatni wraca jedynie w formie efemerycznych, powidokowych mikro-wstawek).

To nie jest niewinna roszada instrumentów. Kontrabas u Wójcińskiego zawsze miał w sobie coś z organicznej, głębokiej i rezonującej tkanki starej chałupy – naturalnie napowietrzał i zmiękczał sekcję. Bas elektryczny pracuje zgoła inaczej: jego dźwięk jest kanciasty, zmatowiony, uderza zwartym, mechanicznym, wręcz zimnofalowym atakiem. Wprowadza duszny, seryjny trans.

Ta brzmieniowa transformacja buduje idealnie zurbanizowaną, klaustrofobiczną przestrzeń, która staje się naturalnym tłem dla nowej warstwy lirycznej. Teksty, tym razem pisane przede wszystkim w trzeciej osobie, rezygnują z intymnych, pamiętnikarskich wyznań na rzecz chłodnej roli miejskiego obserwatora. Z konińskiej prowincji Tuleje przenoszą nas do wnętrza współczesnego, banalnego mikrokosmosu: do dusznych klatek schodowych, podziemnych peronów stacji metra, nocnych autobusów i anonimowych dramatów rozgrywających się w surowym świetle jarzeniówek.

Gdy Zagajewska melodeklamuje na tle jednostajnego, niemal industrialnego motywu basu natychmiast staje przed nami polskie miasto bez makijażu. To już nie jest opowieść o polnej drodze, ale o betonie, który nasiąkł dokładnie tym samym rodzajem tęsknoty i samotności.

Mogłoby się wydawać, że to zerwanie z folkową tożsamością. W praktyce jest dokładnie odwrotnie. Pieśń ludowa nigdy nie była muzyką czystego pejzażu – była kroniką ludzi, którzy w tym krajobrazie próbowali przetrwać. Ballada o niewiernym kochanku, o zmęczeniu pracą, o dziewczynie, która szuka ucieczki w nurcie wiejskiego stawu – to przecież bezpośrednie strukturalne odpowiedniki miejskich opowieści Zagajewskiej. Tuleje nie odchodzą od ludowej narracji; przenoszą ją po prostu do świata, w którym wiejską sadzawkę zastąpiło torowisko tramwajowe, a swaty – algorytm Tindera. Surowy, elektryczny bas okazuje się najbardziej logicznym językiem tego transferu.

W tym miejscu warto dotknąć kwestii, na której w pisaniu o muzyce najłatwiej się wyłożyć. Tuleje to zespół, który nieustannie operuje pojęciem prawdy – bez używania samego słowa, rzecz jasna, bo ono w recenzjach potrafi brzmieć pretensjonalnie. A jednak trudno o inny termin.

Muzyka ludowa nosi w sobie prawdę, której nie da się sfałszować: prawdę powtarzalności. Pieśń, która przeszła przez setki gardeł, ma w sobie destylat doświadczenia, którego sterylny album studyjny rzadko dotyka. Prawda poezji Zagajewskiej jest podobna: to nie sucha zgodność z faktami, lecz idealna adekwatność słowa do tego, co naprawdę widzi autorka. Tuleje robią coś ryzykownego: nakładają jedną prawdę na drugą i sprawdzają, czy te światy nie zaczną zgrzytać.

Nie zgrzytają. Obie te prawdy pochodzą bowiem z tego samego źródła – z uważnego patrzenia. Wiejska śpiewaczka i miejska poetka spoglądają na rzeczywistość z innych punktów, ale obie robią to bez filtra. Tak właśnie spoglądają na świat Tuleje – nie ma tu żadnego fałszu. Jest za to ogromna dyscyplina i pasja. Czyli dokładnie to, czego brakuje większości polskich folkowych projektów: głębokie przekonanie, że tradycji nie trzeba na siłę „ratować” ani rekonstruować w garniturach. Ona doskonale wie, co ze sobą zrobić, jeśli tylko da się jej do ręki współczesny instrument.

Nagłe przejaśnienia to płyta dla każdego, kto szuka folku potrafiącego mówić językiem bezwzględnej teraźniejszości; dla każdego, kto czytając Zagajewską, pomyślał, że te wiersze aż proszą się o gęstą sekcję rytmiczną. To album dla tych, którzy jeżdżą nocnym autobusem linii 503 i podskórnie czują, że to też jest przestrzeń do snucia współczesnych pieśni o doli i niedoli. Dla każdego, kto przyjmuje do wiadomości, że polskie miasto i polska wieś nie są dwoma osobnymi bytami, ale tym samym światem – przesuniętym zaledwie o pokolenie lub dwa.

I wreszcie dla każdego, kto ceni w muzyce fundamentalną zasadę, którą Tuleje respektują bezkompromisowo: że dźwięki, które nie mają nic istotnego do opowiedzenia, po prostu nie powinny powstawać.

Karol Mazurek

The band Tuleje consists of Gosia Zagajewska, Ksawery Wójciński and Wojtek Kurek. Their original arrangement of folk music from eastern Greater Poland is filled with deep respect for the original material, and at the same time expresses their subjective view of tradition. A bold look, full of references to jazz, blues, early music and free improvisation.

But Tuleje's third album marks a distinct shift towards urban rawness and a new sonic identity. The greatest change to the musical foundation is the foregrounding of the bass guitar, which almost entirely replaces the double bass from previous albums (appearing here only as subtle, nostalgic accents). This shift in instrumentation gives the material a more resilient, "asphalt" character, perfectly complementing the lyrical layer. The lyrics, this time written primarily in the third person, forgo personal confessions in favor of a keen observer.
Each track is a distinct, self-contained story embedded deep within the urban reality – from stuffy stairwells, metro stations, and night buses, to anonymous micro-dramas unfolding in neon light.
The album creates a sonic map of the metropolis, where the bass pulse becomes the rhythm of the sidewalks, and the narrator's detachment allows the listener to fully immerse themselves in the fates of the characters in these urban tales



..::TRACK-LIST::..

1. Płot 02:51
2. Włos 03:16
3. Grzbiet 04:34
4. Noc 04:42
5. Lot 03:14
6. Kiosk (feat. Maurycy Wójciński) 03:33
7. Drzwi 06:04
8. Len (only CD) 03:51
9. Miot 08:18



..::OBSADA::..

Gosia Zagajewska - vocal
Ksawery Wójciński – bass, double bass, vocal
Wojtek Kurek – drums. vocal



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Trzeci album zespołu Tuleje to wyraźny zwrot ku miejskiej surowości i nowej tożsamości brzmieniowej. Największą zmianą fundamentu muzycznego jest wysunięcie na pierwszy plan gitary basowej, która niemal całkowicie zastępuje znany z poprzednich płyt kontrabas (pojawiający się tu jedynie w formie subtelnych, nostalgicznych akcentów).Ta zmiana instrumentarium nadaje materiałowi bardziej sprężysty, "asfaltowy" charakter, idealnie korespondujący z warstwą liryczną. Teksty, tym razem pisane przede wszystkim w trzeciej osobie, rezygnują z osobistych wyznań na rzecz roli uważnego obserwatora. Każdy utwór to odrębna, zamknięta historia osadzona głęboko w miejskiej rzeczywistości – od dusznych klatek schodowych, stacji metra i nocnych autobusów, po anonimowe mikro-dramaty rozgrywające się w świetle neonów.

Płyta tworzy dźwiękową mapę metropolii, gdzie puls basu staje się rytmem chodników, a dystans narratora pozwala słuchaczowi w pełni zanurzyć się w losach bohaterów tych miejskich opowieści.

Wydawca

Pieśń z Babiaka w nocnym autobusie
W jednym z zeszytów zatytułowanych Folklor muzyczny z okolic Konina, które na przełomie XX i XXI wieku zebrał muzykolog Krzysztof Pydyński, zachowały się melodie z Babiaka, Kramska i Osieka Wielkiego – wsi, których nazwy niewiele znaczą dla kogokolwiek poza ich mieszkańcami i etnomuzykologami. Te publikacje, z dołączonymi kasetami i płytami CD, latami leżały na półkach u Gosi Zagajewskiej i Ksawerego Wójcińskiego, aż w pewnym momencie artyści postanowili po nie sięgnąć. Z tego impulsu narodziły się Tuleje – i jeden z najciekawszych projektów polskiej awangardy ludowej ostatnich lat.

To trio tworzą: Gosia Zagajewska (głos, teksty), Ksawery Wójciński (kontrabas, gitara basowa) i Wojtek Kurek (perkusja). Każde z nich to nazwisko z trochę innego świata. Wójciński to wybitny kontrabasista mający na koncie udział w kilkudziesięciu albumach z najróżniejszymi formacjami improwizowanymi; Kurek to perkusista znany z radykalnych elektronicznych eksperymentów; Zagajewska – wokalistka i poetka, członkini m.in. Voice Act, Casting Lots i Figi, autorka świetnie przyjętego debiutu poetyckiego Wyrobiska (wydanego w 2023 roku przez łódzki oddział SPP).

Ich pierwsze dwa albumy – Ciche miejsca (2022) i Puste ulice (2023) wydane przez Gusstaff Records ugruntowały pozycję Tulei tuż obok twórców, którzy polską tradycję przeciągają do współczesności bez taryfy ulgowej: choćby poszukującego Księżyca, projektów Remka Hanaja czy folk-punkowej Hańby!. Jednak to byt osobny, inny od każdej z tych formacji.

Bo Tuleje od początku robiły coś specyficznego. Zamiast rekonstruować oryginalne pieśni z konińskich zeszytów, zespół brał archaiczne melodie i podkładał pod nie nowe teksty – autorskie wiersze Zagajewskiej. Pieśń ludowa zostaje, ale język przesuwa się o sto lat. To zabieg na pozór drobny, w praktyce jednak wywrotowy: pozwala uniknąć cepeliowskiego skansenu, nie zdradzając przy tym źródła.

Wiersze Zagajewskiej, znane z publikacji w „biBLiotece”, „KONTENCIE”, „Drobiazgach” czy „Tlenie Literackim”, trudno wpisać w obowiązujące obecnie w polskiej poezji główne nurty. Jest w nich coś z somatycznego konkretu, dyscypliny obserwacji i eksperymentalnej lingwistyki – nigdy nie ma tu jednak efekciarstwa. Tytuł jej tomu, Wyrobiska, mówi sporo: to język wykopany, wybrany prosto ze złoża, pozbawiony zbędnego tłuszczu. Ma w sobie ciężar materiału i precyzję narzędzia.

W Tulejach ta poetyka odnajduje swój dźwiękowy odpowiednik. Zagajewska nie śpiewa tak, jak przyzwyczaiły nas do tego wokalistki współczesnego folku – nie inscenizuje wiejskiej szorstkości na siłę, nie udaje muzyki dawnej, nie chowa się też za bezpiecznym, jazzowym kunsztem. Traktuje głos tak, jak traktuje słowo: jako medium, które trzeba precyzyjnie dobrać do zadania. Raz to chłodna recytacja, raz krzyk, kiedy indziej frazowanie tak bliskie tradycyjnemu, ludowemu lamentowi, że trudno uwierzyć w metrykę urodzenia artystki.

Nagłe przejaśnienia – wydawane przez Gusstaff Records oraz Don’t Sit On My Vinyl, we współpracy z Polskim Radiem – przynoszą głęboką korektę brzmienia. Najważniejszą decyzją aranżacyjną jest tu przesunięcie akcentu na gitarę basową, która niemal całkowicie wypiera znany z poprzednich płyt kontrabas (ten ostatni wraca jedynie w formie efemerycznych, powidokowych mikro-wstawek).

To nie jest niewinna roszada instrumentów. Kontrabas u Wójcińskiego zawsze miał w sobie coś z organicznej, głębokiej i rezonującej tkanki starej chałupy – naturalnie napowietrzał i zmiękczał sekcję. Bas elektryczny pracuje zgoła inaczej: jego dźwięk jest kanciasty, zmatowiony, uderza zwartym, mechanicznym, wręcz zimnofalowym atakiem. Wprowadza duszny, seryjny trans.

Ta brzmieniowa transformacja buduje idealnie zurbanizowaną, klaustrofobiczną przestrzeń, która staje się naturalnym tłem dla nowej warstwy lirycznej. Teksty, tym razem pisane przede wszystkim w trzeciej osobie, rezygnują z intymnych, pamiętnikarskich wyznań na rzecz chłodnej roli miejskiego obserwatora. Z konińskiej prowincji Tuleje przenoszą nas do wnętrza współczesnego, banalnego mikrokosmosu: do dusznych klatek schodowych, podziemnych peronów stacji metra, nocnych autobusów i anonimowych dramatów rozgrywających się w surowym świetle jarzeniówek.

Gdy Zagajewska melodeklamuje na tle jednostajnego, niemal industrialnego motywu basu natychmiast staje przed nami polskie miasto bez makijażu. To już nie jest opowieść o polnej drodze, ale o betonie, który nasiąkł dokładnie tym samym rodzajem tęsknoty i samotności.

Mogłoby się wydawać, że to zerwanie z folkową tożsamością. W praktyce jest dokładnie odwrotnie. Pieśń ludowa nigdy nie była muzyką czystego pejzażu – była kroniką ludzi, którzy w tym krajobrazie próbowali przetrwać. Ballada o niewiernym kochanku, o zmęczeniu pracą, o dziewczynie, która szuka ucieczki w nurcie wiejskiego stawu – to przecież bezpośrednie strukturalne odpowiedniki miejskich opowieści Zagajewskiej. Tuleje nie odchodzą od ludowej narracji; przenoszą ją po prostu do świata, w którym wiejską sadzawkę zastąpiło torowisko tramwajowe, a swaty – algorytm Tindera. Surowy, elektryczny bas okazuje się najbardziej logicznym językiem tego transferu.

W tym miejscu warto dotknąć kwestii, na której w pisaniu o muzyce najłatwiej się wyłożyć. Tuleje to zespół, który nieustannie operuje pojęciem prawdy – bez używania samego słowa, rzecz jasna, bo ono w recenzjach potrafi brzmieć pretensjonalnie. A jednak trudno o inny termin.

Muzyka ludowa nosi w sobie prawdę, której nie da się sfałszować: prawdę powtarzalności. Pieśń, która przeszła przez setki gardeł, ma w sobie destylat doświadczenia, którego sterylny album studyjny rzadko dotyka. Prawda poezji Zagajewskiej jest podobna: to nie sucha zgodność z faktami, lecz idealna adekwatność słowa do tego, co naprawdę widzi autorka. Tuleje robią coś ryzykownego: nakładają jedną prawdę na drugą i sprawdzają, czy te światy nie zaczną zgrzytać.

Nie zgrzytają. Obie te prawdy pochodzą bowiem z tego samego źródła – z uważnego patrzenia. Wiejska śpiewaczka i miejska poetka spoglądają na rzeczywistość z innych punktów, ale obie robią to bez filtra. Tak właśnie spoglądają na świat Tuleje – nie ma tu żadnego fałszu. Jest za to ogromna dyscyplina i pasja. Czyli dokładnie to, czego brakuje większości polskich folkowych projektów: głębokie przekonanie, że tradycji nie trzeba na siłę „ratować” ani rekonstruować w garniturach. Ona doskonale wie, co ze sobą zrobić, jeśli tylko da się jej do ręki współczesny instrument.

Nagłe przejaśnienia to płyta dla każdego, kto szuka folku potrafiącego mówić językiem bezwzględnej teraźniejszości; dla każdego, kto czytając Zagajewską, pomyślał, że te wiersze aż proszą się o gęstą sekcję rytmiczną. To album dla tych, którzy jeżdżą nocnym autobusem linii 503 i podskórnie czują, że to też jest przestrzeń do snucia współczesnych pieśni o doli i niedoli. Dla każdego, kto przyjmuje do wiadomości, że polskie miasto i polska wieś nie są dwoma osobnymi bytami, ale tym samym światem – przesuniętym zaledwie o pokolenie lub dwa.

I wreszcie dla każdego, kto ceni w muzyce fundamentalną zasadę, którą Tuleje respektują bezkompromisowo: że dźwięki, które nie mają nic istotnego do opowiedzenia, po prostu nie powinny powstawać.

Karol Mazurek

The band Tuleje consists of Gosia Zagajewska, Ksawery Wójciński and Wojtek Kurek. Their original arrangement of folk music from eastern Greater Poland is filled with deep respect for the original material, and at the same time expresses their subjective view of tradition. A bold look, full of references to jazz, blues, early music and free improvisation.

But Tuleje's third album marks a distinct shift towards urban rawness and a new sonic identity. The greatest change to the musical foundation is the foregrounding of the bass guitar, which almost entirely replaces the double bass from previous albums (appearing here only as subtle, nostalgic accents). This shift in instrumentation gives the material a more resilient, "asphalt" character, perfectly complementing the lyrical layer. The lyrics, this time written primarily in the third person, forgo personal confessions in favor of a keen observer.
Each track is a distinct, self-contained story embedded deep within the urban reality – from stuffy stairwells, metro stations, and night buses, to anonymous micro-dramas unfolding in neon light.
The album creates a sonic map of the metropolis, where the bass pulse becomes the rhythm of the sidewalks, and the narrator's detachment allows the listener to fully immerse themselves in the fates of the characters in these urban tales



..::TRACK-LIST::..

1. Płot 02:51
2. Włos 03:16
3. Grzbiet 04:34
4. Noc 04:42
5. Lot 03:14
6. Kiosk (feat. Maurycy Wójciński) 03:33
7. Drzwi 06:04
8. Len (only CD) 03:51
9. Miot 08:18



..::OBSADA::..

Gosia Zagajewska - vocal
Ksawery Wójciński – bass, double bass, vocal
Wojtek Kurek – drums. vocal



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

„Halo, co jest grane?” to trzeci studyjny album Darii ze Śląska, wydany nakładem Jazzboy Records. To płyta o tym wszystkim, o co sami czasem boimy się zapytać. Daria ponownie zaprasza nas do świata szczerych i osobistych historii, jednak tym razem patrzy nieco szerzej. W przenikliwy i właściwy sobie sposób komentuje ludzkie słabości oraz absurdy rzeczywistości, których sama bywała częścią.

Jak mówi artystka:

'Nie wiem, kiedy minęły ostatnie dwa lata pracy nad tym albumem, ale doskonale wiem, że najczęściej pojawiającym się w mojej głowie pytaniem było właśnie "Halo, co jest grane?". Chyba nie istnieje na nie poprawna odpowiedź. Znam za to swoją i to właśnie ją opisałam na przestrzeni tych kilkunastu historii. Cieszę się, że podjęłam tę samodzielną próbę, bo dzięki temu mogłam odwiedzić miejsca, do których kiedyś nie miałabym odwagi wejść. To daje siłę'.

Artystka zaprosiła do wspólnej produkcji muzyków, z którymi pracowała nad pierwszymi albumami: Olek Świerkot, Kuba Galiński, trio: Pat Stawiński, Kuba Staruszkiewicz i Kamil Pater, ale też otworzyła się na zupełnie nowe współprace jak te z Patrickiem the Panem czy lessmanem. To też pierwszy album, na którym powstały utwory skomponowane, w części, bądź całości, podczas prób wraz z zespołem, z którym od ponad 2 lat koncertuje (Żenia Shadziul, Tomasz Kasiukiewicz, Michał Jastrzębski).

Jedynym gościem na albumie jest Fisz, o którym Daria śpiewała na pierwszej płycie. A co zupełnie miłe, za miks odpowiada Emade, brat muzyka, z którym od lat tworzą kultowy duet.



..::TRACK-LIST::..

1. Trudno jest być sobą
2. Ciężki plecak
3. Plastelina
4. A może jeszcze się da
5. Miłość itd.
6. Tańcz
7. Jprdl
8. Pan ze stolicy
9. Abs
10. Len (feat. Fisz)
11. Wariatka!
12. Nie masz sił to płacz



https://www.youtube.com/watch?v=6SBhpY-ja8I



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

„Halo, co jest grane?” to trzeci studyjny album Darii ze Śląska, wydany nakładem Jazzboy Records. To płyta o tym wszystkim, o co sami czasem boimy się zapytać. Daria ponownie zaprasza nas do świata szczerych i osobistych historii, jednak tym razem patrzy nieco szerzej. W przenikliwy i właściwy sobie sposób komentuje ludzkie słabości oraz absurdy rzeczywistości, których sama bywała częścią.

Jak mówi artystka:

'Nie wiem, kiedy minęły ostatnie dwa lata pracy nad tym albumem, ale doskonale wiem, że najczęściej pojawiającym się w mojej głowie pytaniem było właśnie "Halo, co jest grane?". Chyba nie istnieje na nie poprawna odpowiedź. Znam za to swoją i to właśnie ją opisałam na przestrzeni tych kilkunastu historii. Cieszę się, że podjęłam tę samodzielną próbę, bo dzięki temu mogłam odwiedzić miejsca, do których kiedyś nie miałabym odwagi wejść. To daje siłę'.

Artystka zaprosiła do wspólnej produkcji muzyków, z którymi pracowała nad pierwszymi albumami: Olek Świerkot, Kuba Galiński, trio: Pat Stawiński, Kuba Staruszkiewicz i Kamil Pater, ale też otworzyła się na zupełnie nowe współprace jak te z Patrickiem the Panem czy lessmanem. To też pierwszy album, na którym powstały utwory skomponowane, w części, bądź całości, podczas prób wraz z zespołem, z którym od ponad 2 lat koncertuje (Żenia Shadziul, Tomasz Kasiukiewicz, Michał Jastrzębski).

Jedynym gościem na albumie jest Fisz, o którym Daria śpiewała na pierwszej płycie. A co zupełnie miłe, za miks odpowiada Emade, brat muzyka, z którym od lat tworzą kultowy duet.



..::TRACK-LIST::..

1. Trudno jest być sobą
2. Ciężki plecak
3. Plastelina
4. A może jeszcze się da
5. Miłość itd.
6. Tańcz
7. Jprdl
8. Pan ze stolicy
9. Abs
10. Len (feat. Fisz)
11. Wariatka!
12. Nie masz sił to płacz



https://www.youtube.com/watch?v=6SBhpY-ja8I



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

Primus to amerykańska grupa muzyczna wykonująca metal alternatywny z wpływami funky, heavy metalu i rocka. Twórczość Primusa charakteryzują humorystyczne teksty utworów oraz wyeksponowana rola gitary basowej. Zespół między innymi wsławił się nagraniem czołówki do popularnej kreskówki dla dorosłych - South Park. Primus został założony przez Lesa Claypoola w 1984 w El Sobrante w Kalifornii. W 1996 odszedł z zespołu perkusista Tim Alexander. Jego następcą został wieloletni przyjaciel Primusa, Bryan „Brain” Mantia. W 2000 odszedł z zespołu Brain, a działalność Primusa uległa zawieszeniu. Zespół reaktywował się w 2003. Obecnie perkusistą jest Jay Lane, który był członkiem zespołu przed wydaniem pierwszego albumu, Suck on This. Wstawka zawiera EPkę, najnowsze wydawnictwo zespołu.

Title: A Handful Of Nuggs

Artist: Primus

Country: USA

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

01 – The Ol’ Grizz
02 – Holy Diver (feat. Puddles Pity Party)
03 – Little Lord Fentanyl (feat. Puscifer)
04 – Duchess (And The Proverbial Mind Spread) (Live from the Mann Music Center, Philadelphia, PA)

..::INFO::..

Laibach to słoweński zespół założony w 1980 roku w górniczo-przemysłowej miejscowości Trbovlje w byłej Jugosławii. Skrzydło muzyczne interdyscyplinarnego kolektywu artystycznego Neue Slowenische Kunst (NSK)[1], w którego skład wchodzą: grupa sztuki wizualnej IRWIN, grupa teatralna Noordung (dawniej Gledališče Sester Scipion Nasice), studio grafiki i designu Novi Kolektivizem i Departament Czystej i Stosowanej Filozofii. Laibach uczestniczył również w projektach artystycznych Germania, Strom und Klang, Kraftbach, Peter Paracelsus i 300.000 Verschiedene Krawalle. Zespół stworzył muzykę do wielu przedstawień teatralnych takich jak: Makbet, Krst pod Triglavom, No Fire Escape in Hell czy Molitevi stroj. Część utworów bazuje na przeróbkach piosenek najbardziej znanych zespołów światowych, takich jak The Beatles, Queen, Europe czy The Rolling Stones. Wstawka zawiera najnowszą, dwudziestą trzecią płytę zespołu.

Artist: Laibach

Title: Musick

Country: Słowenia

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

1. Musick (feat. Wiyaala)
2. Fluid Emancipation
3. Singularity (feat. Donna Marina Martensson)
4. Resistencia (feat. Gregor Strasbergar)
5. Love Machine (feat. Senidah)
6. Luigi Mangione
7. Keep It Reel (feat. Manca Trampus)
8. Yes Maybe No (feat. Donna Marina Martensson)
9. Allgorhythm (feat. Wiyaala)
10. Das Gottliche Kind

..::INFO::..

The Claypool Lennon Delirium to amerykański zespół rockowy, w skład którego wchodzą basista/wokalista Les Claypool, znany z pracy w Primus, gitarzysta/wokalista Sean Ono Lennon z The Ghost of a Saber Tooth Tiger, klawiszowiec/wokalista Joao Nogueira z Stone Giant oraz perkusista Paulo Baldi z Cake. Wstawka zawiera trzeci, najnowszy album studyjny zespołu.


Title: The Great Parrot-Ox And The Golden Egg Of Empathy

Artist: The Claypool Lennon Delirium

Country: USA

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

1.Pro-Log
2.WAP (What a Predicament)
3.The Wake Up Call
4.Meat Machines
5.Troll Bait
6.Simplest of Deeds
7.Heart of Chrome
8.Through the Horizon
9.Mantra of the Manatee
10.The Golden Egg of Empathy (feat. WILLOW)
11.Cliptopia
12.Cliptron Scuttle
13.Melody of Entropy
14.It’s a Wrap

..::INFO::..

Tori Amos, właśc. Myra Ellen Amos (ur. 22 sierpnia 1963 w Newton) to amerykańska piosenkarka, autorka tekstów i piosenek, pianistka. Śpiewa, grając na fortepianie, przy akompaniamencie sekcji rytmicznej, elektrycznych gitar i niekiedy sekcji smyczkowej. Jej utwory charakteryzują się metaforycznym przesłaniem i osobistym wydźwiękiem. Do 2005 sprzedała ponad 12 milionów albumów na całym świecie. Była nominowana do wielu nagród muzycznych, w tym np. osiem razy do nagrody Grammy. In Times of Dragons to najnowszy, osiemnasty album Tori Amos - metaforyczna opowieść o walce Demokracji z Tyranią, odzwierciedlająca obecne, ohydne, nieprzypadkowe podpalanie demokracji w czasie rzeczywistym przez 'Wierzące w Dyktatora Demoniczne Jaszczurki' (‘Dictator believing Lizard Demons') w ich przejęciu Ameryki” - wyjaźnia Tori Amos w komunikacie prasowym.

Title: In Times Of Dragons

Artist: Tori Amos

Country: USA

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

1.Shush
2.In Times of Dragons
3.Provincetown
4.St. Teresa
5.Gasoline Girls
6.Ode to Minnesota
7.Fanny Faudrey
8.Veins
9.Strawberry Moon
10.Song of Sorrow
11.Flood
12.Pyrite
13.Tempest
14.Angelshark
15.Blue Lotus
16.Stronger Together
17.23 Peaks

..::INFO::..

Flea, znany na całym świecie jako basista Red Hot Chili Peppers, zaprezentował swój pierwszy w pełni autorski album solowy zatytułowany „Honora”. Wydawnictwo, które ukazało się w marcu 2026 roku, stanowi wyraźne odejście od rockowego brzmienia, z jakim artysta jest kojarzony od dekad, i kieruje uwagę słuchaczy w stronę jazzu oraz bardziej kameralnej formy ekspresji. „Honora” to projekt wyjątkowo osobisty. Flea nie tylko odpowiada za kompozycje i aranżacje, ale także powraca na nim do swojego pierwszego instrumentu – trąbki. To właśnie jej brzmienie stanowi jeden z fundamentów albumu, nadając całości refleksyjny, momentami intymny charakter. Artysta od lat podkreślał swoje związki z jazzem, jednak dopiero teraz zdecydował się w pełni rozwinąć ten wątek w formie autorskiego wydawnictwa. Do współpracy przy nagraniach zaprosił cenionych muzyków sceny alternatywnej i jazzowej. Wśród nich znaleźli się m.in. Josh Johnson, Jeff Parker, Anna Butterss oraz Deantoni Parks. Na płycie pojawiają się także goście wokalni, których udział subtelnie uzupełnia brzmienie całości, nie dominując jednak nad instrumentalnym charakterem materiału.

Title: Honora

Artist: Flea

Country: USA

Year: 2026

Genre: Jazz, Rock

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

1.Golden Wingship
2.A Plea
3.Traffic Lights (featuring Thom Yorke)
4.Frailed
5.Morning Cry
6.Maggot Brain
7.Wichita Lineman (featuring Nick Cave)
8.Thinkin Bout You
9.Willow Weep for Me
10.Free As I Want to Be

..::INFO::..

Debiutancki album studyjny angielskiego zespołu alternatywnego indie My New Band Believe, zatytułowany My New Band Believe, ukazał się 10 kwietnia 2026 roku nakładem Rough Trade Records. Zespół został założony przez Camerona Pictona, wcześniej związanego z Black Midi, i obejmuje różnych muzyków, takich jak Kiran Leonard, Caius Williams, Steve Noble oraz Andrew Cheetham. Singiel spoza albumu, „Numerology”, który znalazł się w edycjach deluxe, został wydany 17 lutego, natomiast „Love Story” ukazał się 17 marca.

Title: My New Band Believe

Artist: My New Band Believe

Country: Wielka Brytania

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

1.Target Practice
2.In the Blink of an Eye
3.Heart of Darkness
4.Love Story
5.Pearls
6.Opposite Teacher
7.Actress
8.One Night

..::INFO::..

Enter Shikari to brytyjski zespół rockowy założony w 1999 roku przez Chrisa Battena, Rou Reynoldsa i Roba Rolfe'a. Muzyka Enter Shikari łączy elementy różnych gatunków muzycznych. Pierwsze single oraz dema są najczęściej kwalifikowane jako kawałki metalcorowe, późniejsze utwory zaliczane do przede wszystkim post-hardcore, rocka alternatywnego, rocka eksperymentalnego, są oni uważani również za pionierów gatunku electronicore. Późniejsza twórczość zawiera elementy typowe dla m.in. drum and bass, dubstepu czy też muzyki trance. Różnorodne są także elementy wokalne, gdyż teksty są nie tylko śpiewane, ale także we wcześniejszej twórczości krzyczane, a w późniejszej rapowane. Wstawka zawiera osmy, najnowszy album zespołu.

Title: Lose Your Self

Artist: Enter Shikari

Country: Wielka Brytania

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

Lose Your Self
Find Out The Hard Way...
Dead In The Water
demons
The Flick Of A Switch I.
i can't keep my hands clean
it's OK
The Flick Of A Switch II.
Shipwrecked!
Spaceship Earth (I. Avec Abandon)
Spaceship Earth (II. Angoscioso)
Spaceship Earth (III. Maestoso)

...( Info )...

Artist: Paige Valentine
Album: Lucky Blue
Year: (2024)
Gerne: Alternative , indie pop with retro and atmospheric influences. [FLAC]
Format: Flac

...( TrackList )...

01 - High
02 - Navigate
03 - Cloud Dancing
04 - Horoscopes
05 - Retrograde
06 - Don’t Tell Her
07 - Hung Up
08 - Hung Up (Endless Summer Reprise)
09 - Maps
10 - Pure (Reimagined)

...( Info )...

Audiogram to zespół muzyczny założony w 2016 roku w Bytomiu, tworzący autorski materiał z pogranicza rap metalu i metalu alternatywnego.

...( TrackList )...

1. Audiogram - Destrukcja
2. Audiogram - Reset
3. Audiogram - Niereformowalny
4. Audiogram - Krzyk
5. Audiogram - Czy widzisz mnie
6. Audiogram - Fobia
7. Audiogram - Ostatni Raz

...( Dane Techniczne )...
flac+mp3

...( Info )...

Artist...............: Glomarì
Album................: Strumenti dell'indugio
Year.................: 2026
Genre................: Alternative , indie blending folk and electronic elements with experimental and introspective tones
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Glomarì - Chiamata alle Arti!
002. Glomarì - Il Teatro dell’Anima
003. Glomarì - Chi ha potato le siepi del labirinto
004. Glomarì - L’ultimo esemplare di Quagga
005. Glomarì - Il Monte Ore
006. Glomarì - Una festa al capezzale
007. Glomarì - Calicantus
008. Glomarì - Sette porte
009. Glomarì - Un Uovo Mondo
010. Glomarì - Dopo il segnale acustico

...( Info )...

Artist...............: Jaranoia
Album................: Precipitavamo Con Distacco Come La Neve
Year.................: 2026
Genre................: Alternativa e indie
Format...............: Flac

...( TrackList )...

001. Jaranoia - Venere
002. Jaranoia - La Linea Di Karman
003. Jaranoia - Gotico Sudista
004. Jaranoia - Nostalgia Del Presente
005. Jaranoia - Balistica
006. Jaranoia - Artropode
007. Jaranoia - Documenti Delle Macerie
008. Jaranoia - L'Amore È Un Falso D'Autore
009. Jaranoia - Il Tempo Che Ci Vuole
010. Jaranoia - Recidive
011. Jaranoia - Stalattiti
012. Jaranoia Feat. Ela Paura - Nella Stanza Accanto (feat. Ela Paura)

..::INFO::..

Gorillaz to brytyjski wirtualny zespół muzyczny powstały w 1998 roku z inicjatywy muzyka Damon Albarn (lidera zespołu Blur) oraz rysownika i twórcy komiksów Jamie Hewlett. Grupa wyróżnia się tym, że jej oficjalnymi „członkami” są animowane postacie: 2-D, Murdoc Niccals, Noodle i Russel Hobbs, które funkcjonują w teledyskach, grafikach i projektach multimedialnych. Muzyka Gorillaz łączy różne style, m.in. alternative rock, hip-hop, elektronikę, dub, pop i world music, a projekty zespołu często powstają we współpracy z licznymi gośćmi ze świata muzyki. Debiutancki album Gorillaz (2001) przyniósł im międzynarodową popularność dzięki singlom „Clint Eastwood” i „19-2000”. Kolejne płyty, takie jak Demon Days (2005), Plastic Beach (2010) czy Humanz (2017), ugruntowały pozycję projektu jako jednego z najbardziej oryginalnych przedsięwzięć w muzyce popularnej XXI wieku. Wstawka zawiera najnowszy, dziewiąty album studyjny Gorillaz.

Title: The Mountain (Deluxe)

Artist: Gorillaz

Country: Wielka Brytania

Year: 2026

Genre: Alternatywna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

The Mountain (feat. Dennis Hopper, Ajay Prasanna, Anoushka Shankar, Amaan & Ayaan Ali Bangash)
The Moon Cave (feat. Asha Puthli, Bobby Womack, Dave Jolicoeur, Jalen Ngonda & Black Thought)
The Happy Dictator (feat. Sparks)
The Hardest Thing (feat. Tony Allen)
Orange County (feat. Bizarrap, Kara Jackson & Anoushka Shankar)
The God of Lying (feat. IDLES)
The Empty Dream Machine (feat. Black Thought, Johnny Marr & Anoushka Shankar)
The Manifesto (feat. Trueno & Proof)
The Plastic Guru (feat. Johnny Marr & Anoushka Shankar)
Delirium (feat. Mark E. Smith)
Damascus (feat. Omar Souleyman & Yasiin Bey)
The Shadowy Light (feat. Asha Bhosle, Gruff Rhys, Ajay Prasanna, Amaan & Ayaan Ali Bangash)
Casablanca (feat. Paul Simonon & Johnny Marr)
The Sweet Prince (feat. Ajay Prasanna, Johnny Marr & Anoushka Shankar)
The Sad God (feat. Black Thought, Ajay Prasanna & Anoushka Shankar)
Bolly Noir (feat. Niloy Ahsan)
Noah's Descendants (feat. Anoushka Shankar & Pamela Jain)
The Mountain – Hindu Jea Band Jaipur
Meri Sapno Ki Rani – Hindu Jea Band Jaipur