...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Dawno, dawno temu istniał zespół z New Jersey o nazwie Ripping Corpse . W latach 1987-1992 nagrali cztery dema i jeden pełnometrażowy album zatytułowany „ Dreaming With the Dead” , a potem... BUM!. Jeśli nie słyszeliście o zespole, być może słyszeliście o jego członkach. Jeden z nich, Eric Rutan, dołączył później do czegoś o nazwie Morbid Angel . Robił też kilka innych rzeczy, na przykład brał udział w projekcie Hate Eternal .

Reszta Ripping Corpse później dołączyła do zespołu o nazwie Dim Mak . Pomiędzy '99 a 2006 Dim Mak wyprodukował trzy albumy. Teraz, pięć lat po ostatnim, nowy jest w drodze. Oryginalny skład Dim Mak nie przetrwał w nienaruszonym stanie, ale dwaj kluczowi członkowie nadal tam są - obaj są wychowankami Ripping Corpse: gitarzysta Shaune Kelley (który był również w Hate Eternal) i basista Scot Nornick . Nie odczuli specjalnie degradacji w dziale perkusyjnym, ponieważ obecnym perkusistą jest John Longstreth z Origin i Gorguts . Nowym wokalistą jest facet o imieniu Joe Capizzi , który był kiedyś w zespole, którego nie znam, o nazwie The Dying Light .




Named after the deadliest form of martial art, otherwise known as the “death point strike” & “poison hands” DIM MAK attack the listener with pinpoint precision and light-speed velocity. The Emergence of Reptilian Altars features DIM MAK’s trademark intricate multi-speed song structures played with high-velocity aggression. Features former members of Hate Eternal, Origin, The Red Chord, Ripping Corpse, and The Dying Light.



..::TRACK-LIST::..

1. Thrice Cursed 04:16
2. The Sounds of Carnage 03:41
3. The Secret of the Tides of Blood 03:56
4. Between Immensity and Eternity 04:16
5. Through the Rivers of Pestilence 02:01
6. Fully Disassembled 03:57
7. The Emergence of Reptilian Altars 04:07
8. Kutulu 03:55



..::OBSADA::..

John Longstreth - Drums
Shaune Kelley - Guitars
Joe Capizzi - Vocals
Scott Hornick - Bass



https://www.youtube.com/watch?v=4QBFjAhb3JY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::TRACK-LIST::..

Spectrum Road - Live at Porgy and Bess Vienna Austria 2012-07-11

1. Comming Back Home (Jan Hammer)
2. Where (Tony Williams)
3. Spectrum Blues (Spectrum Road)
4. An t-Eilan Muileach (trad.)
5. One World (Tony Williams)
6. Sunshine Your Love (Jack Bruce)



..::OBSADA::..

John Medeski - organ, keyboards
Jack Bruce - bass, vocals
Cindy Blackman-Santana - drums, vocals
Vernon Reid - guitar



https://www.youtube.com/watch?v=XsNfk1ZfErM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

To wspaniałe wydawnictwo przygotowano dla uczczenia 40. rocznicy powstania zespołu. Pięknie wydany zestaw zawiera 21 CD (zremasterowanych i opakowanych jak LP), 36-stronicową książeczkę z historią zespołu i szczegółowymi opisami każdego albumu oraz 32-stronicową książkę ze wspomnieniami Manfreda, anegdotami i plakatem przedstawiającym aktualny skład zespołu.

Atrakcją jest bez wątpienia album 'Live In Ersingen' zarejestrowany 22 lipca 2011r. z nowym wokalistą Robertem Hartem oraz kompilacja 'Leftovers' zawierająca przebojowe single, nie publikowane wcześniej nagrania oraz rarytasy.
Nakład zestawu jest limitowany!



I would have given up long ago with the EARTH BAND had not my dad bought "Somewhere in Afrika" on cassette just as it was released here in America. This is the version with the hit "Runner". I couldn't be more surprised with this album. The EARTH BAND released way too many albums that were too commercial for my liking after "The Roaring Silence". And while the music on "Somewhere in Afrika" still sticks to the 3-4 minute song format meant for radio airplay, the band now incorporated African music with pop. Think of a precursor to Peter GABRIEL's "So" or Paul SIMON's "Graceland" (both from 1986). But the major difference is "Somewhere in Afrika" has a much more darker and serious tone than "Graceland" ever did.
The reason is it's partially a concept album against Apartheid-ran South Africa (MANN had left South Africa in the early '60s to England because of Apartheid, as had many other South African born musicians, like Trevor Rabin or Duncan MacKay). Here you get a version of the POLICE's "Demolition Man". Here Steve Waller is the one singing the vocals. This version is trimmed down quite a bit from the original off "Ghost in the Machine", making it easier for radio stations to play it than the original. Plus there's no horns as in the original. "Runner", found on the American version actually became a minor hit. There's also a cover of Al STEWART's "Nostradamus", called "Eyes of Nostradamus" here, again, trimmed down and shortned, but still a well-produced and well-played song. "Third World Service" is another great piece where the band combined African music with pop.

The second half of the album consists of everything from full-blown African music, to a cover of Bob MARLEY's "Redemption Song" to a suite that is basically a collection of songs protesting Apartheid. Having just the cassette, the thing bothering me is no mention of who was in the band, but I do know that Steve Waller is there, playing guitar and singing. Mann even at this point is still playing his Minimoog! But I also assume the band also had some African musicians helping out as well. Certainly, as far as African/'80s pop hybrids went, it certainly did not have the success of Peter GABRIEL's "So" and Paul SIMON's "Graceland" from a few years later, it's still recommended if you like that style of music.

Proghead


As the title suggests, African rhythms are predominant on this album. Side two of the LP is occupied by the "Africa suite", which, while nominally occupying about 10 minutes, effectively lasts for the whole side. The highlight of the side is the interpretation of BOB MARLEY's "Redemption song", a rousing modern day hymn, full of optimism and hope. Chris Thompson's vocals are perfect for the track, sitting comfortably on top of the tribal "No Kwazulu" backing vocals.

Elsewhere on the album, there is a cover version of the vastly underrated Al Stewart's "Eyes of Nostradamus". While the version here does full justice to an excellent song, it does not add anything to Stewart's definitive original (his live version on the "Indian summer" album is also superb).

I never particularly rated STING'S "Demolition man" in the first place, and the disappointingly faithful rendition included here does little to change that. MMEB have come up with many fine cover versions, especially of songs written by Bob Dylan and Bruce Springsteen (and now of course Bob Marley), but "Demolition man" falls into the notable exception category.

The three "conventional" MMEB tracks on the first side (which include the two cover versions mentioned above) sit slightly uneasily with the overt African influences of all the remaining tracks. They are sandwiched between the synth backed chanting of "Tribal statistics" and the first appearance of the recurring theme "Brothers and sisters of Anzaia". The band do however successfully blend together their own melodic rock sound with the ethnic African sounds which dominate much of this album.

Over the last couple of decades, the trek to Africa for inspiration has become a well worn path for many artists. Manfred Mann's South African heritage however probably offers greater credibility to his venture than that of some of his peers.

In all, a rather inconsistent, but ultimately enjoyable album by MMEB, with a couple of excellent tracks, and some good instrumental work.

Easy Livin



..::TRACK-LIST::..

CD 11 - Somewhere In Afrika (1982):
1. Tribal Statistics 4:16
Written By - Qunta

2. Eyes Of Nostradamus 3:30
Written By - Stewart

3. Third World Service 5:21
Written By - Anthony Moore

4. Demolition Man 3:45
Written By - Sting

5. Brothers And Sisters Of Azania 2:50
Written By - Mann

6. Africa Suite:
a. Brothers And Sisters Of Africa 3:08
Written By - Mann

b. To Bantustan? 2:37
Written By - Mann

c. Koze Kobenini? 1:25
Written By - Mann, Irwing

d. Lalela 1:34
Written By - Mann, Lingwood

7. Redemption Song (No Kwazulu) 7:37
Written By - Marley

8. Somewhere In Africa 1:38
Arranged By - Lingwood, Mann
Written By - Traditional



..::OBSADA::..

Manfred Mann - keyboards, synthesisers, vocals ("Brothers and Sisters of Azania" and its reprise in the 7 minute version of "Redemption Song")
John Lingwood - drums, percussion
Steve Waller - vocals, guitar ("Eyes of Nostradamus", "Third World Service", "Demolition Man" and "To Bantustan?")
Chris Thompson - vocals ("Runner", "Tribal Statistics", "Brothers and Sisters of Africa" and "Redemption Song")
Matt Irving - bass, programming (MC4)
Shona Laing - vocals
Trevor Rabin - lead guitar on "Redemption Song", guitar solo on "Runner"
Mick Rogers - guitar, backing vocals on "Runner"

African vocals recorded in London Chief Dawethi, Fats Mothya, Jabu Mbalu, Rufus Sefothuma, Zanty Lekau




https://www.youtube.com/watch?v=k8AgERfCW7k



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

To wspaniałe wydawnictwo przygotowano dla uczczenia 40. rocznicy powstania zespołu. Pięknie wydany zestaw zawiera 21 CD (zremasterowanych i opakowanych jak LP), 36-stronicową książeczkę z historią zespołu i szczegółowymi opisami każdego albumu oraz 32-stronicową książkę ze wspomnieniami Manfreda, anegdotami i plakatem przedstawiającym aktualny skład zespołu.

Atrakcją jest bez wątpienia album 'Live In Ersingen' zarejestrowany 22 lipca 2011r. z nowym wokalistą Robertem Hartem oraz kompilacja 'Leftovers' zawierająca przebojowe single, nie publikowane wcześniej nagrania oraz rarytasy.
Nakład zestawu jest limitowany!



I would have given up long ago with the EARTH BAND had not my dad bought "Somewhere in Afrika" on cassette just as it was released here in America. This is the version with the hit "Runner". I couldn't be more surprised with this album. The EARTH BAND released way too many albums that were too commercial for my liking after "The Roaring Silence". And while the music on "Somewhere in Afrika" still sticks to the 3-4 minute song format meant for radio airplay, the band now incorporated African music with pop. Think of a precursor to Peter GABRIEL's "So" or Paul SIMON's "Graceland" (both from 1986). But the major difference is "Somewhere in Afrika" has a much more darker and serious tone than "Graceland" ever did.
The reason is it's partially a concept album against Apartheid-ran South Africa (MANN had left South Africa in the early '60s to England because of Apartheid, as had many other South African born musicians, like Trevor Rabin or Duncan MacKay). Here you get a version of the POLICE's "Demolition Man". Here Steve Waller is the one singing the vocals. This version is trimmed down quite a bit from the original off "Ghost in the Machine", making it easier for radio stations to play it than the original. Plus there's no horns as in the original. "Runner", found on the American version actually became a minor hit. There's also a cover of Al STEWART's "Nostradamus", called "Eyes of Nostradamus" here, again, trimmed down and shortned, but still a well-produced and well-played song. "Third World Service" is another great piece where the band combined African music with pop.

The second half of the album consists of everything from full-blown African music, to a cover of Bob MARLEY's "Redemption Song" to a suite that is basically a collection of songs protesting Apartheid. Having just the cassette, the thing bothering me is no mention of who was in the band, but I do know that Steve Waller is there, playing guitar and singing. Mann even at this point is still playing his Minimoog! But I also assume the band also had some African musicians helping out as well. Certainly, as far as African/'80s pop hybrids went, it certainly did not have the success of Peter GABRIEL's "So" and Paul SIMON's "Graceland" from a few years later, it's still recommended if you like that style of music.

Proghead


As the title suggests, African rhythms are predominant on this album. Side two of the LP is occupied by the "Africa suite", which, while nominally occupying about 10 minutes, effectively lasts for the whole side. The highlight of the side is the interpretation of BOB MARLEY's "Redemption song", a rousing modern day hymn, full of optimism and hope. Chris Thompson's vocals are perfect for the track, sitting comfortably on top of the tribal "No Kwazulu" backing vocals.

Elsewhere on the album, there is a cover version of the vastly underrated Al Stewart's "Eyes of Nostradamus". While the version here does full justice to an excellent song, it does not add anything to Stewart's definitive original (his live version on the "Indian summer" album is also superb).

I never particularly rated STING'S "Demolition man" in the first place, and the disappointingly faithful rendition included here does little to change that. MMEB have come up with many fine cover versions, especially of songs written by Bob Dylan and Bruce Springsteen (and now of course Bob Marley), but "Demolition man" falls into the notable exception category.

The three "conventional" MMEB tracks on the first side (which include the two cover versions mentioned above) sit slightly uneasily with the overt African influences of all the remaining tracks. They are sandwiched between the synth backed chanting of "Tribal statistics" and the first appearance of the recurring theme "Brothers and sisters of Anzaia". The band do however successfully blend together their own melodic rock sound with the ethnic African sounds which dominate much of this album.

Over the last couple of decades, the trek to Africa for inspiration has become a well worn path for many artists. Manfred Mann's South African heritage however probably offers greater credibility to his venture than that of some of his peers.

In all, a rather inconsistent, but ultimately enjoyable album by MMEB, with a couple of excellent tracks, and some good instrumental work.

Easy Livin



..::TRACK-LIST::..

CD 11 - Somewhere In Afrika (1982):
1. Tribal Statistics 4:16
Written By - Qunta

2. Eyes Of Nostradamus 3:30
Written By - Stewart

3. Third World Service 5:21
Written By - Anthony Moore

4. Demolition Man 3:45
Written By - Sting

5. Brothers And Sisters Of Azania 2:50
Written By - Mann

6. Africa Suite:
a. Brothers And Sisters Of Africa 3:08
Written By - Mann

b. To Bantustan? 2:37
Written By - Mann

c. Koze Kobenini? 1:25
Written By - Mann, Irwing

d. Lalela 1:34
Written By - Mann, Lingwood

7. Redemption Song (No Kwazulu) 7:37
Written By - Marley

8. Somewhere In Africa 1:38
Arranged By - Lingwood, Mann
Written By - Traditional



..::OBSADA::..

Manfred Mann - keyboards, synthesisers, vocals ("Brothers and Sisters of Azania" and its reprise in the 7 minute version of "Redemption Song")
John Lingwood - drums, percussion
Steve Waller - vocals, guitar ("Eyes of Nostradamus", "Third World Service", "Demolition Man" and "To Bantustan?")
Chris Thompson - vocals ("Runner", "Tribal Statistics", "Brothers and Sisters of Africa" and "Redemption Song")
Matt Irving - bass, programming (MC4)
Shona Laing - vocals
Trevor Rabin - lead guitar on "Redemption Song", guitar solo on "Runner"
Mick Rogers - guitar, backing vocals on "Runner"

African vocals recorded in London Chief Dawethi, Fats Mothya, Jabu Mbalu, Rufus Sefothuma, Zanty Lekau




https://www.youtube.com/watch?v=k8AgERfCW7k



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

To wspaniałe wydawnictwo przygotowano dla uczczenia 40. rocznicy powstania zespołu. Pięknie wydany zestaw zawiera 21 CD (zremasterowanych i opakowanych jak LP), 36-stronicową książeczkę z historią zespołu i szczegółowymi opisami każdego albumu oraz 32-stronicową książkę ze wspomnieniami Manfreda, anegdotami i plakatem przedstawiającym aktualny skład zespołu.

Atrakcją jest bez wątpienia album 'Live In Ersingen' zarejestrowany 22 lipca 2011r. z nowym wokalistą Robertem Hartem oraz kompilacja 'Leftovers' zawierająca przebojowe single, nie publikowane wcześniej nagrania oraz rarytasy.
Nakład zestawu jest limitowany!


Ever own one of those albums that you just can't believe others have not really listened to enough or not discovered the true inner charm and beauty of? That is exactly the case with MANFRED MANN's "Chance". This is an album I just love from side 1 to the end of side 2. "Chance" was also the last of the 70's Classic MANFRED MANN And His Electric Band albums and is literally a product of 1979 and 1980 writing and recording. This album is a wonderful mix of part prog, part 70's artrock and part pop. On the recording of this album Mann tried to keep the old band intact but had to suppliment with some new members. It might be the most inconsistent of all his 70's albums, butit still works cohesively for me. Long standing lead Chris Thompson only sings on 3 tracks and Trevor Rabin steps in for guitar duties. This is far far too underrated an album and a vintage one at that which is still waiting to be discovered. ...Come on take a "Chance"

loserboy


We don't guarantee... you will enjoy all of it
MMEB were riding high on the back of a couple of enormously successful singles when they released "Chance". The ingredients were all there for further singles success on the back of this album, but those hits for some reason failed to materialise. Chris Thomson, who had left the band in 1979 but continued to tour and record with them, adds his distinctive tones to the first three tracks here. For the remainder, a number of singers are brought in such as Steve Waller (on "This is your heart") Willy Findlayson ("Heart on the street") Peter Marsh ("Stranded") Dyan Birch ("No guarantee"), and even Manfred Mann himself on "Adolescent dream". When added to the list of five guitarists, including one Trevor Rabin (also associate producer), this gives the album a disjointed feel. It took over a year to record, during which time Manfred Mann himself reports that a lot of time was spent on tracks which were eventually rejected. Others such as "On the run" and "Fritz the blank" metamorphosed into completely different pieces of music from those they started out as.

The opening track, "Lies (through the eighties)" borrows a lot musically from "Blinded by the light", with an uplifting chorus containing an eco-sensitive lyric. There is also what would now be referred to as a "sample" from Joni Mitchell's "Big yellow taxi". Quite why the song failed to find further success for MMEB is something of a mystery, it seems to have all the right ingredients.

"For you" reverts to the tried and tested policy of taking a Dylan or Springsteen (in this case the latter) song and improving it out of all recognition. It really is quite astonishing to compare the raw, unkempt original of Springsteen, with the refined melodic rock performance of MMEB. This is a superb rendition, and one of MMEB's finest pieces on any album.

As soon as Mann starts to sing on "Adolescent dream" it is clear that the unique vocals of Chris Thompson are behind us (for this album at least). Mann may be a great keyboard player, but this already mediocre song is made worse by his ill advised indulgence. "Fritz the blank", which originally had lyrics until Rabin wisely suggested it remain an instrumental, sounds like a Slippermen outtake from "The lamb lies down on Broadway".

"Stranded", which was originally record for "Watch" but rejected, is reworked for "Chance". The track includes radio shipping forecasts, something other bands would mimic, even into the 21st century. Peter Marsh does his best to sound reasonably like Chris Thomson here, but once again the song is adequate, but no more.

"Hello, this is your heart" is a pretty effective heavier piece, with blues overtones and some fine guitar work. Interestingly the copyright date on this song is 1973. "No guarantee" was a completed song which Mann decided he did not like, although he was pleased with the backing track. He therefore used the wording of a commercial guarantee to provide the lyrics, resulting in the track which appears here. This creates lines such as "We don't guarantee any work caused by the failure of the water supply"! It's not actually as bad as it sounds, the song is quite original and enjoyable. "Heart on the street" sounds a little too like what has gone before, lacking anything distinctive by way of melody or lyrical content.

Manfred Mann's sleeve notes are informative, but tend to betray a lack of enthusiasm for the finished product. His closing thought is that the album is "more or less how we intended it to be", although with the revolving door for the vocalist and guitar slots, it is difficult to identify exactly who "we" are.

In all, a decent but rather ordinary album. Had Chris Thompson remained on board for the entire album, it would undoubtedly have benefited from his talents. The fact that he provides the vocals for the two best songs is no coincidence.

Easy Livin



..::TRACK-LIST::..

CD 10 - Chance:
1. Lies (Through The 80s) 4:37
Written By - Newman

2. On The Run 3:51
Written By - Palmer, Mann, Ashton

3. For You 5:43
Written By - Springsteen

4. Adolescent Dream 2:47
Written By - Mann

5. Fritz The Blank 2:52
Written By - Mann

6. Stranded 5:51
Written By - Mann, Heron

7. Hello, I Am Your Heart 5:21
Written By - Linde

8. No Guarantee 3:50
Written By - Mann

9. Heart On The Street 4:52
Written By - Gray



..::OBSADA::..

Manfred Mann - keyboards, vocals ("Adolescent Dream")
John Lingwood - drums
Pat King - bass, bass pedals, backing vocals
Mick Rogers - guitars, backing vocals
Steve Waller - guitars, vocals ("Hello, I Am Your Heart")
Chris Thompson - vocals ("Lies Through the 80s", "On the Run", "For You"; co-lead vocals on "Stranded")

Additional musicians:
Trevor Rabin - guitars, backing vocals
Robbie McIntosh - guitars, backing vocals
Geoff Whitehorn - guitars, backing vocals
Barbara Thompson - saxophone ("On the Run")
Dyan Birch - vocals ("No Guarantee" and others)
Willy Finlayson - vocals ("Heart on the Street")
Peter Marsh - vocals ("Stranded")
Carol Stocker - backing vocals




https://www.youtube.com/watch?v=fRp6AxL0CD8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

To wspaniałe wydawnictwo przygotowano dla uczczenia 40. rocznicy powstania zespołu. Pięknie wydany zestaw zawiera 21 CD (zremasterowanych i opakowanych jak LP), 36-stronicową książeczkę z historią zespołu i szczegółowymi opisami każdego albumu oraz 32-stronicową książkę ze wspomnieniami Manfreda, anegdotami i plakatem przedstawiającym aktualny skład zespołu.

Atrakcją jest bez wątpienia album 'Live In Ersingen' zarejestrowany 22 lipca 2011r. z nowym wokalistą Robertem Hartem oraz kompilacja 'Leftovers' zawierająca przebojowe single, nie publikowane wcześniej nagrania oraz rarytasy.
Nakład zestawu jest limitowany!


Ever own one of those albums that you just can't believe others have not really listened to enough or not discovered the true inner charm and beauty of? That is exactly the case with MANFRED MANN's "Chance". This is an album I just love from side 1 to the end of side 2. "Chance" was also the last of the 70's Classic MANFRED MANN And His Electric Band albums and is literally a product of 1979 and 1980 writing and recording. This album is a wonderful mix of part prog, part 70's artrock and part pop. On the recording of this album Mann tried to keep the old band intact but had to suppliment with some new members. It might be the most inconsistent of all his 70's albums, butit still works cohesively for me. Long standing lead Chris Thompson only sings on 3 tracks and Trevor Rabin steps in for guitar duties. This is far far too underrated an album and a vintage one at that which is still waiting to be discovered. ...Come on take a "Chance"

loserboy


We don't guarantee... you will enjoy all of it
MMEB were riding high on the back of a couple of enormously successful singles when they released "Chance". The ingredients were all there for further singles success on the back of this album, but those hits for some reason failed to materialise. Chris Thomson, who had left the band in 1979 but continued to tour and record with them, adds his distinctive tones to the first three tracks here. For the remainder, a number of singers are brought in such as Steve Waller (on "This is your heart") Willy Findlayson ("Heart on the street") Peter Marsh ("Stranded") Dyan Birch ("No guarantee"), and even Manfred Mann himself on "Adolescent dream". When added to the list of five guitarists, including one Trevor Rabin (also associate producer), this gives the album a disjointed feel. It took over a year to record, during which time Manfred Mann himself reports that a lot of time was spent on tracks which were eventually rejected. Others such as "On the run" and "Fritz the blank" metamorphosed into completely different pieces of music from those they started out as.

The opening track, "Lies (through the eighties)" borrows a lot musically from "Blinded by the light", with an uplifting chorus containing an eco-sensitive lyric. There is also what would now be referred to as a "sample" from Joni Mitchell's "Big yellow taxi". Quite why the song failed to find further success for MMEB is something of a mystery, it seems to have all the right ingredients.

"For you" reverts to the tried and tested policy of taking a Dylan or Springsteen (in this case the latter) song and improving it out of all recognition. It really is quite astonishing to compare the raw, unkempt original of Springsteen, with the refined melodic rock performance of MMEB. This is a superb rendition, and one of MMEB's finest pieces on any album.

As soon as Mann starts to sing on "Adolescent dream" it is clear that the unique vocals of Chris Thompson are behind us (for this album at least). Mann may be a great keyboard player, but this already mediocre song is made worse by his ill advised indulgence. "Fritz the blank", which originally had lyrics until Rabin wisely suggested it remain an instrumental, sounds like a Slippermen outtake from "The lamb lies down on Broadway".

"Stranded", which was originally record for "Watch" but rejected, is reworked for "Chance". The track includes radio shipping forecasts, something other bands would mimic, even into the 21st century. Peter Marsh does his best to sound reasonably like Chris Thomson here, but once again the song is adequate, but no more.

"Hello, this is your heart" is a pretty effective heavier piece, with blues overtones and some fine guitar work. Interestingly the copyright date on this song is 1973. "No guarantee" was a completed song which Mann decided he did not like, although he was pleased with the backing track. He therefore used the wording of a commercial guarantee to provide the lyrics, resulting in the track which appears here. This creates lines such as "We don't guarantee any work caused by the failure of the water supply"! It's not actually as bad as it sounds, the song is quite original and enjoyable. "Heart on the street" sounds a little too like what has gone before, lacking anything distinctive by way of melody or lyrical content.

Manfred Mann's sleeve notes are informative, but tend to betray a lack of enthusiasm for the finished product. His closing thought is that the album is "more or less how we intended it to be", although with the revolving door for the vocalist and guitar slots, it is difficult to identify exactly who "we" are.

In all, a decent but rather ordinary album. Had Chris Thompson remained on board for the entire album, it would undoubtedly have benefited from his talents. The fact that he provides the vocals for the two best songs is no coincidence.

Easy Livin



..::TRACK-LIST::..

CD 10 - Chance:
1. Lies (Through The 80s) 4:37
Written By - Newman

2. On The Run 3:51
Written By - Palmer, Mann, Ashton

3. For You 5:43
Written By - Springsteen

4. Adolescent Dream 2:47
Written By - Mann

5. Fritz The Blank 2:52
Written By - Mann

6. Stranded 5:51
Written By - Mann, Heron

7. Hello, I Am Your Heart 5:21
Written By - Linde

8. No Guarantee 3:50
Written By - Mann

9. Heart On The Street 4:52
Written By - Gray



..::OBSADA::..

Manfred Mann - keyboards, vocals ("Adolescent Dream")
John Lingwood - drums
Pat King - bass, bass pedals, backing vocals
Mick Rogers - guitars, backing vocals
Steve Waller - guitars, vocals ("Hello, I Am Your Heart")
Chris Thompson - vocals ("Lies Through the 80s", "On the Run", "For You"; co-lead vocals on "Stranded")

Additional musicians:
Trevor Rabin - guitars, backing vocals
Robbie McIntosh - guitars, backing vocals
Geoff Whitehorn - guitars, backing vocals
Barbara Thompson - saxophone ("On the Run")
Dyan Birch - vocals ("No Guarantee" and others)
Willy Finlayson - vocals ("Heart on the Street")
Peter Marsh - vocals ("Stranded")
Carol Stocker - backing vocals




https://www.youtube.com/watch?v=fRp6AxL0CD8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

„Po zanurzeniu się w archiwum, aby przedstawić serię istotnych wznowień, Bureau B kontynuuje wspieranie chaotycznej błyskotliwości Faust za pomocą LP z zupełnie nową muzyką, której kuratorem jest pomysłodawca Zappi Diermaier i zespół muzycznych przyjaciół, w tym Uwe Bastiansen, Elke Drapatz, Dirk Dresselhaus, Jochen Arbeit, Sonja Kosche, Andrew Unruh i współzałożyciel Gunther Wüsthoff. Przez lata Faust stał się wieloma różnymi bytami, z których każdy był tak oddzielny jak palce, ale tak połączony jak dłoń, która tworzy ich tytułową pięść.

W latach 1971-1974 zespół z Hamburga przecierał śmiałe szlaki dźwiękowe, pomagając stworzyć odrębny i deliryczny nurt niemieckiej muzyki, który znamy jako Krautrock. Bezkompromisowe, innowacyjne i eksperymentalne wydawnictwa z tego okresu i historie towarzyszące ich powstaniu są niczym innym jak legendą, a fakt, że po przerwie zespół powrócił i pozostał aktywny w różnych oddzielnych i równoległych wcieleniach, jest całkowicie odpowiedni dla tych muzycznych rewolucjonistów. Na Blickwinkel wcielenie Diermaiera obejmuje synchroniczność i przypadek, aby uchwycić moment w sześciościeżkowej migawce industrialnego zgrzytu, niepokojącej atmosfery i psychodelicznej motoryki”.


"After dipping into the archive to deliver a series of essential reissues, Bureau B continues to encourage the chaotic brilliance of Faust with an LP of brand new music curated by originator Zappi Diermaier and a band of musical friends, including Uwe Bastiansen, Elke Drapatz, Dirk Dresselhaus, Jochen Arbeit, Sonja Kosche, Andrew Unruh, and fellow founding member Gunther Wüsthoff. Over the years, Faust has become many things, each as separate as the fingers but as together as the hand that makes up their eponymous fist. From 1971 to 1974, the Hamburg band blazed a bold sonic trail, helping to create the distinct and delirious strand of German music we've come to know as Krautrock. Uncompromising, innovative, and experimental, their releases in that period and the stories accompanying their creation are nothing short of legendary, and the fact that after a hiatus, the band returned and remained active in a variety of separate and simultaneous incarnations is entirely fitting for these musical revolutionaries. On Blickwinkel, Diermaier's incarnation embraces synchronicity and chance in order to capture the moment in a six-track snapshot of industrial churn, unsettling ambience, and psychedelic motorik."



I honestly didn't expect them to make a new album this year. I thought after the series of archival releases after ,,Daumenbruch'', I figured that Faust was done for good. A band going for 50 years usually indicates that someday, they'll disband, and they'll be considered a legacy. However, Faust plays on unexpectations, and so it now seems like they're gonna still continue making new music, even if they're half a decade old at this point. It's exciting, and after listening to their newest effort of Blickwinkel, I can definitely say that Faust shows no sign of stopping their streak of great new music!
Much like its predecessor, Blickwinkel is very focused on a more post-rock adjacent sound to the krautrock. However, what I think really shines for this album, in retrospect, is that it uses that more post-rockish sound found on ,,Daumenbruch'', and merges it with that classic early 70s Faust sound. Each track has moments that remind me heavily of stuff off of So Far, or even their debut! Not only is this merging just a really fun time to experience, but it genuinely sounds good. My favorite track of Künstliche Intelligenz shows this extremely well, starting off as this super noisy, almost alien sounding track with minor jazz inflections, until after the half-way point where it becomes a more stylized track that feels like a more proper Faust song. Even after the half-way point, though, the song still continues some of the insanity that the first half showcased, and I think it is all incredibly well put together.

I also really like the jamming Faust showcases here. They have a level of playing etiquette that I very much enjoy, going through long sessions of strums and drumming to great a mix of intriguingly cryptic moods, as well as heavy atmospheres that really prove their worth for me. Kratie in particular is great at this, being the biggest track on here of course. At 13 minutes, Faust proves that they're still one of the best at making intricate and fun krautrock jams, 50 years after they proved it for the first time on Faust IV.

Though perhaps this album could be a bit better if it didn't also sound like a bit of a rehash from ,,Daumenbruch'' on certain points. Now, do not get me wrong, I love ,,Daumenbruch'', I think it is one of the best albums of the entire Faust discography, but at times Blickwinkel feels like they were just making another ,,Daumenbruch''. Now, I say 'at times' because I say the more ,,Daumenbruch'' focused elements are quite few, but even though they're small they're very noticeable. The first track of For Schlaghammer shows this kinda thing off the worst in my opinion. Still a good track but man it is definitely not a strong opener to showcase what kind of an album Blickwinkel is.

Despite that, though, Blickwinkel proves to be a smash hit to my ears! While a lot of the releases so far in the 2020s for Faust have been hit or miss, they still prove that they're a band to be a fan for with releases such as this. I hope one day they'll make a new studio effort that can rival, if not surpass their masterpiece. At this rate, and with what Blickwinkel shows, that prospect may be right around the corner soon.

Dapper~Blueberries



..::TRACK-LIST::..

1. For Schlaghammer 08:25
2. Künstliche Intelligenz 09:12
3. Sunny Night 09:03
4. Kriminelle Kur 03:57
5. Die 5. Revolution 08:34
6. Kratie 13:32



..::OBSADA::..

Drums, Percussion, Performer [Metal Plate / Grinder] - Zappi W. Diermaier
Bass, Guitar, Effects - Dirk Dresselhaus
Drum [Drum Effect], Effects [Drum Effect] - Elke Drapatz
Guitar, Effects, Performer [Objects], Kalimba, Harmonium - Jochen Arbeit
Guitar, Synthesizer, Sampler - Uwe Bastiansen
Performer [Objects / Bed Harp / Ventilator] - Sonja Kosche




https://www.youtube.com/watch?v=v5b8enJxPrk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

„Po zanurzeniu się w archiwum, aby przedstawić serię istotnych wznowień, Bureau B kontynuuje wspieranie chaotycznej błyskotliwości Faust za pomocą LP z zupełnie nową muzyką, której kuratorem jest pomysłodawca Zappi Diermaier i zespół muzycznych przyjaciół, w tym Uwe Bastiansen, Elke Drapatz, Dirk Dresselhaus, Jochen Arbeit, Sonja Kosche, Andrew Unruh i współzałożyciel Gunther Wüsthoff. Przez lata Faust stał się wieloma różnymi bytami, z których każdy był tak oddzielny jak palce, ale tak połączony jak dłoń, która tworzy ich tytułową pięść.

W latach 1971-1974 zespół z Hamburga przecierał śmiałe szlaki dźwiękowe, pomagając stworzyć odrębny i deliryczny nurt niemieckiej muzyki, który znamy jako Krautrock. Bezkompromisowe, innowacyjne i eksperymentalne wydawnictwa z tego okresu i historie towarzyszące ich powstaniu są niczym innym jak legendą, a fakt, że po przerwie zespół powrócił i pozostał aktywny w różnych oddzielnych i równoległych wcieleniach, jest całkowicie odpowiedni dla tych muzycznych rewolucjonistów. Na Blickwinkel wcielenie Diermaiera obejmuje synchroniczność i przypadek, aby uchwycić moment w sześciościeżkowej migawce industrialnego zgrzytu, niepokojącej atmosfery i psychodelicznej motoryki”.


"After dipping into the archive to deliver a series of essential reissues, Bureau B continues to encourage the chaotic brilliance of Faust with an LP of brand new music curated by originator Zappi Diermaier and a band of musical friends, including Uwe Bastiansen, Elke Drapatz, Dirk Dresselhaus, Jochen Arbeit, Sonja Kosche, Andrew Unruh, and fellow founding member Gunther Wüsthoff. Over the years, Faust has become many things, each as separate as the fingers but as together as the hand that makes up their eponymous fist. From 1971 to 1974, the Hamburg band blazed a bold sonic trail, helping to create the distinct and delirious strand of German music we've come to know as Krautrock. Uncompromising, innovative, and experimental, their releases in that period and the stories accompanying their creation are nothing short of legendary, and the fact that after a hiatus, the band returned and remained active in a variety of separate and simultaneous incarnations is entirely fitting for these musical revolutionaries. On Blickwinkel, Diermaier's incarnation embraces synchronicity and chance in order to capture the moment in a six-track snapshot of industrial churn, unsettling ambience, and psychedelic motorik."



I honestly didn't expect them to make a new album this year. I thought after the series of archival releases after ,,Daumenbruch'', I figured that Faust was done for good. A band going for 50 years usually indicates that someday, they'll disband, and they'll be considered a legacy. However, Faust plays on unexpectations, and so it now seems like they're gonna still continue making new music, even if they're half a decade old at this point. It's exciting, and after listening to their newest effort of Blickwinkel, I can definitely say that Faust shows no sign of stopping their streak of great new music!
Much like its predecessor, Blickwinkel is very focused on a more post-rock adjacent sound to the krautrock. However, what I think really shines for this album, in retrospect, is that it uses that more post-rockish sound found on ,,Daumenbruch'', and merges it with that classic early 70s Faust sound. Each track has moments that remind me heavily of stuff off of So Far, or even their debut! Not only is this merging just a really fun time to experience, but it genuinely sounds good. My favorite track of Künstliche Intelligenz shows this extremely well, starting off as this super noisy, almost alien sounding track with minor jazz inflections, until after the half-way point where it becomes a more stylized track that feels like a more proper Faust song. Even after the half-way point, though, the song still continues some of the insanity that the first half showcased, and I think it is all incredibly well put together.

I also really like the jamming Faust showcases here. They have a level of playing etiquette that I very much enjoy, going through long sessions of strums and drumming to great a mix of intriguingly cryptic moods, as well as heavy atmospheres that really prove their worth for me. Kratie in particular is great at this, being the biggest track on here of course. At 13 minutes, Faust proves that they're still one of the best at making intricate and fun krautrock jams, 50 years after they proved it for the first time on Faust IV.

Though perhaps this album could be a bit better if it didn't also sound like a bit of a rehash from ,,Daumenbruch'' on certain points. Now, do not get me wrong, I love ,,Daumenbruch'', I think it is one of the best albums of the entire Faust discography, but at times Blickwinkel feels like they were just making another ,,Daumenbruch''. Now, I say 'at times' because I say the more ,,Daumenbruch'' focused elements are quite few, but even though they're small they're very noticeable. The first track of For Schlaghammer shows this kinda thing off the worst in my opinion. Still a good track but man it is definitely not a strong opener to showcase what kind of an album Blickwinkel is.

Despite that, though, Blickwinkel proves to be a smash hit to my ears! While a lot of the releases so far in the 2020s for Faust have been hit or miss, they still prove that they're a band to be a fan for with releases such as this. I hope one day they'll make a new studio effort that can rival, if not surpass their masterpiece. At this rate, and with what Blickwinkel shows, that prospect may be right around the corner soon.

Dapper~Blueberries



..::TRACK-LIST::..

1. For Schlaghammer 08:25
2. Künstliche Intelligenz 09:12
3. Sunny Night 09:03
4. Kriminelle Kur 03:57
5. Die 5. Revolution 08:34
6. Kratie 13:32



..::OBSADA::..

Drums, Percussion, Performer [Metal Plate / Grinder] - Zappi W. Diermaier
Bass, Guitar, Effects - Dirk Dresselhaus
Drum [Drum Effect], Effects [Drum Effect] - Elke Drapatz
Guitar, Effects, Performer [Objects], Kalimba, Harmonium - Jochen Arbeit
Guitar, Synthesizer, Sampler - Uwe Bastiansen
Performer [Objects / Bed Harp / Ventilator] - Sonja Kosche




https://www.youtube.com/watch?v=v5b8enJxPrk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Page, Beck, Clapton - The Night Of The Kings (2 CD)
(Recorded live at the Royal Albert Hall, London, UK, 1983)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Page, Beck, Clapton
Album................: The Night Of The Kings
Genre................: Rock, Blues
Source...............: CD
Year.................: 1992
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 64-66 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Beech Marten Records - Unofficial Release

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. Page, Beck, Clapton - Everybody's Got To Change [04:29]
2. Page, Beck, Clapton - Lay Down Sally [04:38]
3. Page, Beck, Clapton - Wonderful Tonight [04:33]
4. Page, Beck, Clapton - Cocaine [04:49]
5. Page, Beck, Clapton - Women Are Smarter [03:14]
6. Page, Beck, Clapton - Roadrunner [03:33]
7. Page, Beck, Clapton - Slowdown Sunrise [05:12]
8. Page, Beck, Clapton - Take Me To The River [05:07]
9. Page, Beck, Clapton - Gimme Some Lovin' [05:05]

Playing Time.........: 40:43
Total Size...........: 271,66 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. Page, Beck, Clapton - Star Cycle [05:37]
2. Page, Beck, Clapton - Pump [05:49]
3. Page, Beck, Clapton - Out Of A Book [04:41]
4. Page, Beck, Clapton - Goodbye Pork Pie Hat [04:37]
5. Page, Beck, Clapton - People Get Ready [04:25]
6. Page, Beck, Clapton - Hi Ho Silver Lining [04:28]
7. Page, Beck, Clapton - Prelude [02:09]
8. Page, Beck, Clapton - Who's To Blame [04:08]
9. Page, Beck, Clapton - City Sirens [03:56]
10. Page, Beck, Clapton - Tulsa Time [04:30]
11. Page, Beck, Clapton - Layla [07:01]
12. Page, Beck, Clapton - Bomber's Moon [04:09]
13. Page, Beck, Clapton - Good Night Irene [03:37]

Playing Time.........: 59:12
Total Size...........: 381,65 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..



Cudowna epicka przygoda!
Uwaga!
Zero oryginalności!



..::TRACK-LIST::..

1. Cimmeria (Intro) 01:03
2. For Metal, We Ride 09:08
3. Ancestors' Wrath 05:48
4. Phoenix on the Blade 08:29
5. Attack of the Necromancer 05:24
6. Mists of Time 09:50
7. Necropolis (Manilla Road Cover) 03:16
8. Winds of Hyboria 12:07



..::OBSADA::..

Vidarr - Guitar, Vocals, Bass
Kicker - Drums, Percussion




https://www.youtube.com/watch?v=48fiFg87mM4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..



Cudowna epicka przygoda!
Uwaga!
Zero oryginalności!



..::TRACK-LIST::..

1. Cimmeria (Intro) 01:03
2. For Metal, We Ride 09:08
3. Ancestors' Wrath 05:48
4. Phoenix on the Blade 08:29
5. Attack of the Necromancer 05:24
6. Mists of Time 09:50
7. Necropolis (Manilla Road Cover) 03:16
8. Winds of Hyboria 12:07



..::OBSADA::..

Vidarr - Guitar, Vocals, Bass
Kicker - Drums, Percussion




https://www.youtube.com/watch?v=48fiFg87mM4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 15 - Sessions 3
July 10, 1969
1. The Court Of The Crimson King (Take 6) 9:38

July 16, 1969
2. The Court Of The Crimson King (Take 1 And 2) 13:52
3. The Court Of The Crimson King (Takes 3 To 7) 31:10
4. The Court Of The Crimson King (Takes 8 To 10) 17:11
5. The Court Of The Crimson King (Trailer Take 1) 2:37




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 15 - Sessions 3
July 10, 1969
1. The Court Of The Crimson King (Take 6) 9:38

July 16, 1969
2. The Court Of The Crimson King (Take 1 And 2) 13:52
3. The Court Of The Crimson King (Takes 3 To 7) 31:10
4. The Court Of The Crimson King (Takes 8 To 10) 17:11
5. The Court Of The Crimson King (Trailer Take 1) 2:37




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Suzi Quatro - Greatest Hits
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Suzi Quatro
Album................: Greatest Hits
Genre................: Rock, Glam
Source...............: CD
Year.................: 1999
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 65 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: EMI Japan

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Suzi Quatro - Can The Can [03:35]
2. Suzi Quatro - 48 Crash [03:54]
3. Suzi Quatro - Daytona Demon [03:59]
4. Suzi Quatro - Devil Gate Drive [03:48]
5. Suzi Quatro - Too Big [03:21]
6. Suzi Quatro - Fever [03:41]
7. Suzi Quatro - The Wild One [02:52]
8. Suzi Quatro - Your Mama Won't Like Me [03:59]
9. Suzi Quatro - All Shook Up [03:48]
10. Suzi Quatro - Make Me Smile (Some Up And See Me) [03:43]
11. Suzi Quatro - Tear Me Apart [02:59]
12. Suzi Quatro - Born To Run [04:01]
13. Suzi Quatro - If You Can't Give Me Love [03:52]
14. Suzi Quatro - The Race Is On [03:57]
15. Suzi Quatro - You Keep A Knockin' [03:14]
16. Suzi Quatro - Move It [03:38]
17. Suzi Quatro - Roxy Roller [03:07]
18. Suzi Quatro - She's In Love With You [03:33]
19. Suzi Quatro - Mama's Boy [03:35]
20. Suzi Quatro - I've Never Been In Love [03:01]

Playing Time.........: 01:11:47
Total Size...........: 470,27 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 14 - Sessions 2
July 9, 1969
1. I Talk To The Wind Takes 5 To 8 27:41
2. I Talk To The Wind Takes 9 To 12 25:37

July 10, 1969
3. The Court of the Crimson King Stereo Takes 25:43




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 14 - Sessions 2
July 9, 1969
1. I Talk To The Wind Takes 5 To 8 27:41
2. I Talk To The Wind Takes 9 To 12 25:37

July 10, 1969
3. The Court of the Crimson King Stereo Takes 25:43




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 13 - Sessions 1
June 12, 1969
1. 21st Century Schizoid Man (Morgan Studio Instrumental) 6:46

July 7, 1969
2. Epitaph Takes 1 To 3 24:31
3. Epitaph Takes 4 To 8 12:04

July 9, 1969
4. I Talk To The Wind Takes 1 To 4 14:14




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 13 - Sessions 1
June 12, 1969
1. 21st Century Schizoid Man (Morgan Studio Instrumental) 6:46

July 7, 1969
2. Epitaph Takes 1 To 3 24:31
3. Epitaph Takes 4 To 8 12:04

July 9, 1969
4. I Talk To The Wind Takes 1 To 4 14:14




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

To jest ABSOLUTNY KLEJNOT!!!
Nie miałem okazji poznać tej płyty w epoce.. Dopiero po ponad 40 latach!
Powiem, bez przesady, że gdybym miał (znał go) ten krążek w tamtych latach to ze szczęścia 'sfajdałbym się po same pachy'!!!

FA


As many unsung heroes are hosted here in this column, we couldn’t just leave out from this fine gathering, the mighty Savage. While we been mentioned so many times the love we have for N.W.O.B.H.M. and thrash as genres, still we haven’t written many stories behind proto thrash or N.W.O.B.H.M. on 45rpm albums. “Loose ‘n Lethal” is one of those pioneers of extreme music that only a few remembers it as something more than a typical release of its time and genre. Probably due to the nature o extreme sound and it’s rapidly changing environment the bands that played a bit faster than the usual in the early 80’s never capitalized their pattern as the younger bands across the Atlantic took over with their aggressive style and manners. Think of Raven, Jaguar, Atomkraft and Savage, as only Venom (that was never actually a part of N.W.O.B.H.M. movement after all) capitalized their speedy way of playing, and you‘ll get what I mean. Savage had some speedy songs but as genuine teens that musically came of age in the 70’s were no one track mind guys and tried to have not only fast, but mid tempo songs too, filled with melodic riffs in their guitar driven sound in the veins of Scorpions and U.F.O. Of course they were true rockers and their songs were full of testosterone and caused adrenaline explosion.

Savage was formed in Mansfield, U.K., in 1976 by 16-year-old Chris Bradley on bass, Chris Gent behind mic, Lee Statham on guitars and Mick Percival on drums, but after only one official concert, they disbanded and was re-formed in 1978 by Bradley, Andy Bradbury on guitar, Simon Dawson on drums and his 15-year-old brother Andy Dawson on guitar. Line-up issues continued as Wayne Renshaw replaced Andy Bradbury, and Dave Lindley replaced Simon Dawson. This lineup recorded ‘Let it Loose’ (in 1981 for their first demo tape), and appeared in compilation albums ‘Scene of the Crime’ (1981) and ‘Metal Fatigue’ (1982) and also the double A-side single ‘Aint No Fit Place’/’The China Run’. Mark Brown replaced after a while Lindley.

Their debut album, ‘Loose ‘N Lethal’ was released in 1983. It starts emphatically with its fastest tune, “Let It Loose” that is gets you from the throat. This is their most popular song, as it is the one that Ulrich picked for his band to cover it. “Cry Wolf” continues with its masculine riffs and mid tempo galloping rhythm. Raw sound and pure NWOBHM is what you get on “Berlin”, the third song of the album, too. While the vocal lines isn’t something extra ordinary, still it fits like a glove with the rough melodies and the whole attitude of the band. More razor sharp riffs and macho guitars and lyrics on “Dirty Money”, before we take a break and a deep breath with “Ain’t No Fit Place” that slows down to a more Priest-like composition. “On The Rocks” is a Michael Schenker era Scorpions song that magnetizes you with its catchy vibe and leads to the best track of the album, “China Run” (and one of my wives favorites) that has a simple structure and the typical galloping riffs, but it is an excellent example of brilliant straightforward heavy metal formula. While the album ends -with no filler on its track listing- once again with another Priest-like mid paced rocker, entitled “White Hot”.

Due to a lack of support from management or record company this gem is totally underrated. Savage continued to make the one mistake after the other and in 1984 decided to leave Ebony Records and signed to a new label, Zebra Records. At the end of the year they issued their first release for Zebra, the 12″ EP “We Got the Edge”. This was followed their sophomore studio album “Hyperactive”, that gained some great reviews and that was it. A couple of years later (1986) Savage split-up for 8-9 years before resurrected in 1995 releasing their third album “Holy Wars”. Albums followed in 1998, “Babylon”, and 2000, “Xtreme Machine”. The band was almost dead for a decade while suddenly resurfaced in 2011 with a new album “Sons of Malice”, with the lineup featuring: Chris Bradley on vocals and bass, Andy Dawson and Kris Bradley (Chris’s son and Andy’s nephew) on guitars and Mark Nelson on drums. Their last full length effort “7”came out via Minus2Zebra on October 2015.

Giorgos Tsekas



..::TRACK-LIST::..

1. Let It Loose 3:19
2. Cry Wolf 4:37
3. Berlin 4:51
4. Dirty Money 4:48
5. Ain't No Fit Place 5:41
6. On The Rocks 3:55
7. The China Run 4:11
8. White Hot 3:50

Bonus Tracks:
9. Ain't No Fit Place (Ebony Records 7" 1982) 5:34
10. Let It Loose (Scene Of The Crime 1981) 3:28
11. Dirty Money (Scene Of The Crime 1981) 5:09
12. The China Run (Ebony Records 7" 1982) 4:03
13. Ain't No Fit Place (Metal Fatique 1982) 4:40
14. No Cause To Kill (1980 Demo) 3:46
15. The Devil Take You (1980 Demo) 4:53
16. Back On The Road (1980 Demo) 3:59
17. She Don't Need You (Demo 1980) 4:53
18. Let It Loose (Demo 1980) 3:36



..::OBSADA::..

Bass Guitar, Lead Vocals - Chris Bradley
Drums - Mark Brown
Guitar - Wayne Renshaw
Lead Guitar, Vocals - Andy Dawson



https://www.youtube.com/watch?v=Ccm-JZBH3j8


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

To jest ABSOLUTNY KLEJNOT!!!
Nie miałem okazji poznać tej płyty w epoce.. Dopiero po ponad 40 latach!
Powiem, bez przesady, że gdybym miał (znał go) ten krążek w tamtych latach to ze szczęścia 'sfajdałbym się po same pachy'!!!

FA


As many unsung heroes are hosted here in this column, we couldn’t just leave out from this fine gathering, the mighty Savage. While we been mentioned so many times the love we have for N.W.O.B.H.M. and thrash as genres, still we haven’t written many stories behind proto thrash or N.W.O.B.H.M. on 45rpm albums. “Loose ‘n Lethal” is one of those pioneers of extreme music that only a few remembers it as something more than a typical release of its time and genre. Probably due to the nature o extreme sound and it’s rapidly changing environment the bands that played a bit faster than the usual in the early 80’s never capitalized their pattern as the younger bands across the Atlantic took over with their aggressive style and manners. Think of Raven, Jaguar, Atomkraft and Savage, as only Venom (that was never actually a part of N.W.O.B.H.M. movement after all) capitalized their speedy way of playing, and you‘ll get what I mean. Savage had some speedy songs but as genuine teens that musically came of age in the 70’s were no one track mind guys and tried to have not only fast, but mid tempo songs too, filled with melodic riffs in their guitar driven sound in the veins of Scorpions and U.F.O. Of course they were true rockers and their songs were full of testosterone and caused adrenaline explosion.

Savage was formed in Mansfield, U.K., in 1976 by 16-year-old Chris Bradley on bass, Chris Gent behind mic, Lee Statham on guitars and Mick Percival on drums, but after only one official concert, they disbanded and was re-formed in 1978 by Bradley, Andy Bradbury on guitar, Simon Dawson on drums and his 15-year-old brother Andy Dawson on guitar. Line-up issues continued as Wayne Renshaw replaced Andy Bradbury, and Dave Lindley replaced Simon Dawson. This lineup recorded ‘Let it Loose’ (in 1981 for their first demo tape), and appeared in compilation albums ‘Scene of the Crime’ (1981) and ‘Metal Fatigue’ (1982) and also the double A-side single ‘Aint No Fit Place’/’The China Run’. Mark Brown replaced after a while Lindley.

Their debut album, ‘Loose ‘N Lethal’ was released in 1983. It starts emphatically with its fastest tune, “Let It Loose” that is gets you from the throat. This is their most popular song, as it is the one that Ulrich picked for his band to cover it. “Cry Wolf” continues with its masculine riffs and mid tempo galloping rhythm. Raw sound and pure NWOBHM is what you get on “Berlin”, the third song of the album, too. While the vocal lines isn’t something extra ordinary, still it fits like a glove with the rough melodies and the whole attitude of the band. More razor sharp riffs and macho guitars and lyrics on “Dirty Money”, before we take a break and a deep breath with “Ain’t No Fit Place” that slows down to a more Priest-like composition. “On The Rocks” is a Michael Schenker era Scorpions song that magnetizes you with its catchy vibe and leads to the best track of the album, “China Run” (and one of my wives favorites) that has a simple structure and the typical galloping riffs, but it is an excellent example of brilliant straightforward heavy metal formula. While the album ends -with no filler on its track listing- once again with another Priest-like mid paced rocker, entitled “White Hot”.

Due to a lack of support from management or record company this gem is totally underrated. Savage continued to make the one mistake after the other and in 1984 decided to leave Ebony Records and signed to a new label, Zebra Records. At the end of the year they issued their first release for Zebra, the 12″ EP “We Got the Edge”. This was followed their sophomore studio album “Hyperactive”, that gained some great reviews and that was it. A couple of years later (1986) Savage split-up for 8-9 years before resurrected in 1995 releasing their third album “Holy Wars”. Albums followed in 1998, “Babylon”, and 2000, “Xtreme Machine”. The band was almost dead for a decade while suddenly resurfaced in 2011 with a new album “Sons of Malice”, with the lineup featuring: Chris Bradley on vocals and bass, Andy Dawson and Kris Bradley (Chris’s son and Andy’s nephew) on guitars and Mark Nelson on drums. Their last full length effort “7”came out via Minus2Zebra on October 2015.

Giorgos Tsekas



..::TRACK-LIST::..

1. Let It Loose 3:19
2. Cry Wolf 4:37
3. Berlin 4:51
4. Dirty Money 4:48
5. Ain't No Fit Place 5:41
6. On The Rocks 3:55
7. The China Run 4:11
8. White Hot 3:50

Bonus Tracks:
9. Ain't No Fit Place (Ebony Records 7" 1982) 5:34
10. Let It Loose (Scene Of The Crime 1981) 3:28
11. Dirty Money (Scene Of The Crime 1981) 5:09
12. The China Run (Ebony Records 7" 1982) 4:03
13. Ain't No Fit Place (Metal Fatique 1982) 4:40
14. No Cause To Kill (1980 Demo) 3:46
15. The Devil Take You (1980 Demo) 4:53
16. Back On The Road (1980 Demo) 3:59
17. She Don't Need You (Demo 1980) 4:53
18. Let It Loose (Demo 1980) 3:36



..::OBSADA::..

Bass Guitar, Lead Vocals - Chris Bradley
Drums - Mark Brown
Guitar - Wayne Renshaw
Lead Guitar, Vocals - Andy Dawson



https://www.youtube.com/watch?v=Ccm-JZBH3j8


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Wydany w 1970 roku koncertowy album starych, dobrych Amboy Dukes, utrzymany w heavy-rockowej stylistyce spod znaku Cream i Grand Funk. Drugą stronę winylu wypełniał 21-minutowy, rozimprowizowany czad.

JL



..::TRACK-LIST::..

1. Survival Of The Fittest 6:16
2. Rattle My Snake 3:05
3. Mr. Jones' Hanging Party 4:48
4. Papa's Will 9:05
5. Slidin' On 3:04
6. Prodigal Man 21:11

Recorded live at the Eastown Theater, Detroit, MI, USA on July 31st and August 1st, 1970.



..::OBSADA::..

Andy Solomon - Keyboards, saxophone, vocals (lead on tracks 2, 5 and 6)
K. J. Knight - Drums, vocals (lead on track 3)
Rob Ruzga - Bass
Ted Nugent - Guitar, vocals (lead on track 4)




https://www.youtube.com/watch?v=37OztuuEy9A



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Wydany w 1970 roku koncertowy album starych, dobrych Amboy Dukes, utrzymany w heavy-rockowej stylistyce spod znaku Cream i Grand Funk. Drugą stronę winylu wypełniał 21-minutowy, rozimprowizowany czad.

JL



..::TRACK-LIST::..

1. Survival Of The Fittest 6:16
2. Rattle My Snake 3:05
3. Mr. Jones' Hanging Party 4:48
4. Papa's Will 9:05
5. Slidin' On 3:04
6. Prodigal Man 21:11

Recorded live at the Eastown Theater, Detroit, MI, USA on July 31st and August 1st, 1970.



..::OBSADA::..

Andy Solomon - Keyboards, saxophone, vocals (lead on tracks 2, 5 and 6)
K. J. Knight - Drums, vocals (lead on track 3)
Rob Ruzga - Bass
Ted Nugent - Guitar, vocals (lead on track 4)




https://www.youtube.com/watch?v=37OztuuEy9A



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

'Echomora' to drugi album tria Extensa, które łączy instrumentalny noise, post-metal i transowość rodem z krautrockowych tradycji.


'Czas jako czwarty wymiar'
Według teorii względności, czwartym wymiarem jest czas.
Aby zmienić przyszłość, czasem trzeba cofnąć się w przeszłość.
Gdyby ten album był filmem, byłby zarazem prequelem i sequelem - tak jak film 'Twin Peaks: Ogniu krocz za mną' Davida Lyncha. Narracja nie toczy się liniowo. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość przenikają się, splatając się w jedno - w doświadczenie, które wymyka się logice,ale pozostaje prawdziwe emocjonalnie.

Album 'Echomora' jest redefinicją muzyki która powstała jeszcze przed ukazaniem się naszego pierwszego albumu lecz w chwili i konfiguracji powstawania nie było jej dane się zmaterializować. Czas naturalnie zadziałał jak ewolucja i sprawił, że muzyka stała się bardziej intensywna, nabrała masy przy czym nie wytraciła swojej pierwotnej energii.
Za realizację albumu odpowiedzialny jest Przemysław Wejman ze studia Perlazza w Poznaniu.

Wydawca


'Echomora' is the second album from the Extensa trio, which combines instrumental noise, post-metal, and a trance-like sound inspired by krautrock traditions.

'Time as the Fourth Dimension'
According to the theory of relativity, time is the fourth dimension.
To change the future, one sometimes has to go back into the past.
If this album were a film, it would be both a prequel and a sequel - much like David Lynch’s Twin Peaks: Fire Walk with Me.
Its narrative doesn’t unfold linearly. Past, present, and futureintertwine and merge into one - an experience that escapes logic, yet remains emotionally true.
The Echomora album is a redefinition of music that was created even before the release of our debut record, but at that time and in that configuration, it wasn’t meant to materialize.
Time acted naturally, like evolution - making the music more intense,heavier and more massive, yet without losing its original energy.
The album was produced by Przemysław Wejman at Perlazza Studio in Poznań.



..::TRACK-LIST::..

1. Stay Asleep! 03:55
2. Level 4 05:15
3. Acid Cranberries 05:40
4. Where Is The Pope? 05:13
5. Fat Elbow 05:52
6. Polimorfia 05:42
7. The Diffuser Of Waves 05:22
8. Vaccine Trip 04:30
9. Noi$€ 06:51



..::OBSADA::..

Paweł Wieloch - guitar
Andrzej Radniecki - bass
Mariusz Wróblewski - drums

Adrian Kasprzyk - co-composer



https://www.youtube.com/watch?v=GVjyDob2vGQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

'Echomora' to drugi album tria Extensa, które łączy instrumentalny noise, post-metal i transowość rodem z krautrockowych tradycji.


'Czas jako czwarty wymiar'
Według teorii względności, czwartym wymiarem jest czas.
Aby zmienić przyszłość, czasem trzeba cofnąć się w przeszłość.
Gdyby ten album był filmem, byłby zarazem prequelem i sequelem - tak jak film 'Twin Peaks: Ogniu krocz za mną' Davida Lyncha. Narracja nie toczy się liniowo. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość przenikają się, splatając się w jedno - w doświadczenie, które wymyka się logice,ale pozostaje prawdziwe emocjonalnie.

Album 'Echomora' jest redefinicją muzyki która powstała jeszcze przed ukazaniem się naszego pierwszego albumu lecz w chwili i konfiguracji powstawania nie było jej dane się zmaterializować. Czas naturalnie zadziałał jak ewolucja i sprawił, że muzyka stała się bardziej intensywna, nabrała masy przy czym nie wytraciła swojej pierwotnej energii.
Za realizację albumu odpowiedzialny jest Przemysław Wejman ze studia Perlazza w Poznaniu.

Wydawca


'Echomora' is the second album from the Extensa trio, which combines instrumental noise, post-metal, and a trance-like sound inspired by krautrock traditions.

'Time as the Fourth Dimension'
According to the theory of relativity, time is the fourth dimension.
To change the future, one sometimes has to go back into the past.
If this album were a film, it would be both a prequel and a sequel - much like David Lynch’s Twin Peaks: Fire Walk with Me.
Its narrative doesn’t unfold linearly. Past, present, and futureintertwine and merge into one - an experience that escapes logic, yet remains emotionally true.
The Echomora album is a redefinition of music that was created even before the release of our debut record, but at that time and in that configuration, it wasn’t meant to materialize.
Time acted naturally, like evolution - making the music more intense,heavier and more massive, yet without losing its original energy.
The album was produced by Przemysław Wejman at Perlazza Studio in Poznań.



..::TRACK-LIST::..

1. Stay Asleep! 03:55
2. Level 4 05:15
3. Acid Cranberries 05:40
4. Where Is The Pope? 05:13
5. Fat Elbow 05:52
6. Polimorfia 05:42
7. The Diffuser Of Waves 05:22
8. Vaccine Trip 04:30
9. Noi$€ 06:51



..::OBSADA::..

Paweł Wieloch - guitar
Andrzej Radniecki - bass
Mariusz Wróblewski - drums

Adrian Kasprzyk - co-composer



https://www.youtube.com/watch?v=GVjyDob2vGQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

'Turbulent Resurgence' oferuje zawrotną jazdę pociągiem, eksplozję riffów upchanych gęściej niż kule w magazynku. I, jak to zwykle bywa z dobrym grindem, słuchanie to szaleńcza eksplozja i ostra jak brzytwa kakofonia.

Efekt końcowy to art-grind najwyższej próby!

Według materiałów prasowych, 'Resurgence' powstało w ciągu jednego dnia, a nagrano je w dwa - efekt jam session Rainwater'a i Fajardo.
Biorąc pod uwagę to podejście, interakcja między gitarami tego pierwszego a perkusją drugiego jest oczywiście punktem centralnym i to właśnie w tym połączeniu, w ich interakcji zrodzonej z piętnastu lat wspólnego grania, Noisear naprawdę błyszczy.

Wyobraźcie sobie, co ci ludzie mogliby zrobić, gdyby poświęcili dwa dni na pisanie i trzy dni na nagrywanie...

FA


https://www.youtube.com/watch?v=-x7TRXOb-B0


..::TRACK-LIST::..

1. Intro
2. Pressure Blast
3. There Is No God
4. Black Trust
5. Indifference
6. Justifiable Homicide/Legal Gangsters
7. Grains Of Sand
8. Educate Hatred
9. Inflated Ego
10. Statue
11. Blood Bag For The Leeches
12. Intermission
13. Surrounded By Control
14. Born Alone, Die Alone
15. Murderous
16. Less Fashion, More Thrashin’
17. Broken Cycle
18. Black Holes
19. Harsh Reality
20. Arm Yourselves
21. 6 Million Miles
22. Fiery Rebirth
23. Outro



..::OBSADA::..

Dalton Tuerck - Guitars, Vocals (backing)
Bryan Fajardo - Drums
Thomas Romero - Guitars, Vocals
Dorian Rainwater - Guitars, Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=X8pTefi8ZE4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

'Turbulent Resurgence' oferuje zawrotną jazdę pociągiem, eksplozję riffów upchanych gęściej niż kule w magazynku. I, jak to zwykle bywa z dobrym grindem, słuchanie to szaleńcza eksplozja i ostra jak brzytwa kakofonia.

Efekt końcowy to art-grind najwyższej próby!

Według materiałów prasowych, 'Resurgence' powstało w ciągu jednego dnia, a nagrano je w dwa - efekt jam session Rainwater'a i Fajardo.
Biorąc pod uwagę to podejście, interakcja między gitarami tego pierwszego a perkusją drugiego jest oczywiście punktem centralnym i to właśnie w tym połączeniu, w ich interakcji zrodzonej z piętnastu lat wspólnego grania, Noisear naprawdę błyszczy.

Wyobraźcie sobie, co ci ludzie mogliby zrobić, gdyby poświęcili dwa dni na pisanie i trzy dni na nagrywanie...

FA


https://www.youtube.com/watch?v=-x7TRXOb-B0



..::TRACK-LIST::..

1. Intro
2. Pressure Blast
3. There Is No God
4. Black Trust
5. Indifference
6. Justifiable Homicide/Legal Gangsters
7. Grains Of Sand
8. Educate Hatred
9. Inflated Ego
10. Statue
11. Blood Bag For The Leeches
12. Intermission
13. Surrounded By Control
14. Born Alone, Die Alone
15. Murderous
16. Less Fashion, More Thrashin’
17. Broken Cycle
18. Black Holes
19. Harsh Reality
20. Arm Yourselves
21. 6 Million Miles
22. Fiery Rebirth
23. Outro



..::OBSADA::..

Dalton Tuerck - Guitars, Vocals (backing)
Bryan Fajardo - Drums
Thomas Romero - Guitars, Vocals
Dorian Rainwater - Guitars, Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=X8pTefi8ZE4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 12 - Let's Make A Hit Waxing
1. Let's Make A Hit Waxing 1:08:10




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 12 - Let's Make A Hit Waxing
1. Let's Make A Hit Waxing 1:08:10




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 11 - In The Court Of The Crimson King, 2019 Stereo Mix
1. 21st Century Schizoid Man 7:22
2. I Talk To The Wind 6:04
3. Epitaph 8:47
4. Moonchild 12:12
5. The Court Of The Crimson King 9:24

Instrumental Mixes
6. 21st Century Schizoid Man 7:24
7. I Talk To The Wind 6:08
8. Epitaph 8:56
9. Moonchild (Edit) 2:28
10. The Court Of The Crimson King 9:21




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Jeśli ktoś wyczekiwał, że w 2020 roku na rynku reedycji pojawi się jakiś prawdziwy ‘killer’ to bez wątpienia wiadomość, która dotarła do nas już jakiś czas temu spełniła te oczekiwania w co najmniej 200 %. No ale nie może być inaczej, jeśli jedna z najwybitniejszych płyt w historii muzyki zostaje wydana w wersji 26 (!!!) dyskowej. Album In The Court Of The Crimson King o którym już pisałem na naszym blogu nie wymaga żadnej rekomendacji. Powiedziano o nim chyba wszystko i nie sądzę, aby ktokolwiek, kto zagląda na Rockową płytotekę mógł go nie znać na pamięć. Dlatego zamiast filozofować od razu skupimy się na zawartości najnowszego wydawnictwa legendarnych – King Crimson. Właściwie box nazywać się będzie The Complete 1969 Recordings, ale ponieważ w tym roku zespół nagrał tylko jeden (debiutancki) album i tak wszystko w tym pudełku kręcić się będzie wokół jego zawartości.

Oczywiście opisanie i przeanalizowanie całej zawartości boxu wymagało by co najmniej habilitacji, dlatego zerkniemy na wszystko w nieco bardziej powierzchowny i przystępny sposób. Zaznaczmy jednak od razu, że w zestawie mają się znaleźć WSZYSTKIE nagrania sesyjne oraz mixy (o jakich wiadomo że istnieją), komplet zachowanych rejestracji koncertowych i radiowych z 1969 roku oraz wybór nagrań z okresu przed wydaniem legendarnego debiutu.

Wydawnictwo rozpoczynają albumy live. Na siedmiu dyskach zamieszczono wydawane już wcześniej w różnych seriach i konfiguracjach legendarne występy zespołu m.in. w Hyde Parku czy Fillmore West i East. Ponoć specjalnie dla tej edycji wykonano nowe masteringi i zgranie materiałów z nośników źródłowych, co zauważalnie poprawiło ich jakość. Kolejne pięć kompaktów do wszelkie warianty zasadniczego albumu. A więc zremasterowana wersja z 1969 roku, remixy z lat 2009 i 2019 oraz masa dodatków, zawartych w poprzednich edycjach. Wreszcie to co chyba najciekawsze, czyli ostatnie 7 dysków.

Zawierają one na nowo zmiksowane do stereo wszystkie istniejące zapisy z sesji nagraniowej. Z jednej strony słuchanie np. 11 podejść do i Epitaph może być nieco nużące, ale z drugiej przecież wszyscy od zawsze marzymy, aby poznać jak najwięcej zachowanych outtake’ów naszych ukochanych zespołów. Dodatkowe dwie płyty audio to wybór na nowo zgranych i zremasterowanych nagrań zespołu Giles, Giles & Fripp z 1968 roku oraz CD z kapitalnymi rejestracjami dla Radia BBC (szkoda, że zachowało się ich tylko pięć). W pudełku znajdziemy jeszcze dwa DVD i cztery Blu-Raye – z masą nagrań zamieszczonych już na opisywanych kompaktach z tym, że podanych w innych formatach dźwiękowych (pliki stereo w wysokiej rozdzielczości, miksy przestrzenne w wielu wariantach, itp). Prawdziwą ucztą może okazać się nowy mix Stevena Wilsona wykonany w technologii Dolby Atmos (podobno solówki i mellotrony „krążą tam nad głową”, a instrumentalna sekcja w Moonchild, otrzymuje całkiem nową jakość). Posłuchamy – ocenimy. Całość zapakowano w pudło wielkości winylu, obok płyt zawierające oczywiście gruba 40-stronicowa książkę z wszelkimi informacjami i notkami o zamieszczonych w boxie nagraniach.

Moją pierwszą reakcją na wieść o przygotowywanym zestawie była myśl: super, ale na pewno nie kupię, bo i tak nigdy nie będę słuchał. Ale że wydawnictwo dotyczy, kto wie czy nie najważniejszej płyty w historii rocka progresywnego powoli zaczynam się przełamywać.

Paweł Nawara



The complete audio history of one of the most important debut albums of all time is presented across 26 discs in this boxed set. Featuring a new Dolby Atmos mix by Steven Wilson, 6 CDs' worth of session material on CD & Blu-Ray for the first time (fully mixed by David Singleton), a further disc of newly compiled studio material, the box also includes the original studio album, every alternate take known to exist, every mix known to exist, all live recordings known to exist & a selection of pre/Crimson 1968 recordings.

As with the previous seven boxed sets in the series, The Complete 1969 Recordings is housed in a vinyl sized box complete with a booklet featuring an introduction by Robert Fripp, notes about the source tapes from David Singleton, sleeve-notes by King Crimson biographer Sid Smith, previously unseen photos from the recordings sessions, additional memorabilia and a protective outer sleeve.

Having done 5.1 Surround Sound mixes for both the 40th & 50th-anniversary editions of the album, Steven Wilson was able to take full advantage of the opportunities offered by Atmos mixing, allowing for far greater movement within the mix itself. As he put it: "I've definitely had a bit more fun with the Atmos mix, watch out for solos and mellotrons circling overhead!" While the improv section of 'Moonchild' is a particular beneficiary of this approach, the mix is very active, with plenty of ear-catching moments to offer to listeners.

Likewise, significant work on the multi-track tapes was undertaken by David Singleton - who mixed all of the existing multi-track sessions recordings to stereo as well as running the single track CD length 'Let's Make a Hit Waxing' - from those same tapes. "Listening to the original recording sessions was astonishing. Time collapses and you are suddenly there in the studio with a young band, just starting out, as they experiment with recording their first album. It is not so much listening to a slick product, more witnessing a process. You are present at the birth.”



..::TRACK-LIST::..

CD 11 - In The Court Of The Crimson King, 2019 Stereo Mix
1. 21st Century Schizoid Man 7:22
2. I Talk To The Wind 6:04
3. Epitaph 8:47
4. Moonchild 12:12
5. The Court Of The Crimson King 9:24

Instrumental Mixes
6. 21st Century Schizoid Man 7:24
7. I Talk To The Wind 6:08
8. Epitaph 8:56
9. Moonchild (Edit) 2:28
10. The Court Of The Crimson King 9:21




https://www.youtube.com/watch?v=0EslOt4njQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!