..::INFO::..

Debiutancki album szwedzkiego zespołu ska z Uppsali.

Title: Valkommen in, Valkommen Hem

Artist: Skandalhuset

Country: Szwecja

Year: 2025

Genre: Ska

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

01. gagatan 0330
02. en karleksforklaring
03. killar med polisonger i snabba bilar
04. han har en grej for redheads
05. far jag lov
06. knogbugg
07. skandallaten
08. nu are sista

..::INFO::..

Trzeci, najnowszy album studyjny amerykańskiego zespołu skapunkowego z Michigan.

Title: Disco Lunch

Artist: The Boy Detective

Country: USA

Year: 2025

Genre: Punk

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

..::TRACK-LIST::..

01. Theme Song for an Ida Garage
02. Haunted House
03. Beth Truss
04. TANGC
05. 2 Dad 2 Worse
06. Good Year
07. Hatchet (Not The One By Gary Paulsen)
08. The Buckley Smile
09. American Farts
10. What Are You, The Shoe Police?

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
John Travolta, Olivia Newton-John - This Christmas
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: John Travolta, Olivia Newton-John
Album................: This Christmas
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 2012
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 63 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Universal Music Group

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. John Travolta, Olivia Newton-John - Baby It's Cold Outside[03:19]
2. John Travolta, Olivia Newton-John feat. Kenny G - Rockin' Around The Christmas Tree[02:13]
3. John Travolta, Olivia Newton-John feat. Barbra Streisand - I'll Be Home For Christmas[03:32]
4. John Travolta, Olivia Newton-John feat. Chick Corea - This Christmas[04:25]
5. John Travolta, Olivia Newton-John - Silent Night [04:48]
6. John Travolta - The Christmas Waltz [03:00]
7. John Travolta, Olivia Newton-John feat. Cliff Richard - Have Yourself A Merry Little Christmas[04:36]
8. John Travolta, Olivia Newton-John feat. Tony Bennett - Winter Wonderland[02:30]
9. John Travolta, Olivia Newton-John - White Christmas [03:16]
10. John Travolta, Olivia Newton-John - I Think You Might Like It[03:11]
11. John Travolta, Olivia Newton-John - The Christmas Song [03:41]
12. John Travolta, Olivia Newton-John feat. James Taylor - Deck The Halls[02:41]
13. John Travolta, Olivia Newton-John - Auld Lang Syne - Christmas Time Is Here (Medley)[04:08]

Playing Time.........: 45:26
Total Size...........: 286,34 MB

NFO generated on.....: 03.10.2025 17:30:53

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Rod Stewart - Merry Christmas, Baby
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Rod Stewart
Album................: Merry Christmas, Baby
Genre................: Christmas
Source...............: CD
Year.................: 2012
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 64 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Verve Records

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Rod Stewart - Have Yourself A Merry Little Chirstmas [04:31]
2. Rod Stewart - Santa Claus Is Coming To Town [02:47]
3. Rod Stewart - Winter Wonderland - duet with Michael Buble[02:26]
4. Rod Stewart - White Christmas [03:49]
5. Rod Stewart - Merry Christmas, Baby - duet with Cee Lo Green[03:53]
6. Rod Stewart - Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow! [02:51]
7. Rod Stewart - What Are You Doing New Year's Eve? - duet with Ella Fitzgerald[03:43]
8. Rod Stewart - Blue Christmas [03:30]
9. Rod Stewart - Re-Suited Super Man [03:11]
10. Rod Stewart - When You Wish Upon A Star [03:47]
11. Rod Stewart - We Three Kings - duet with Mary J. Blige [03:27]
12. Rod Stewart - Silent Night [04:24]
13. Rod Stewart - Auld Lang Syne [03:45]

Playing Time.........: 46:09
Total Size...........: 294,12 MB

...( Info )...

Składanka mireczka-stare,nowe,najnowsze vol.36
Gatunek: Dance,Disco,Vixa/Pompa,Trance
Rok:2025
mp3@320kbps
CZAS:01:43:15

...( TrackList )...

1.Captain Jack & Mr.Cheez & Kamilos x KUBIQ - Captain Jack
2.DUDEK P56 & DANA - Nieźle , nieźle (Remix)
3.Maxx - Get A Way (Remix)
4.PUT-IN & Lucass'G x PacY vs. Vawerman - Vixa Balet Pierdolnięcie
5.Snap! - Rhythm Is A Dancer (Remix)
6.Dj Ramezz & Savage - 44 Let Me Be (Golden Eurodance) 2025
7.52 Dębiec & Ascetoholix X Danil feat. A'Tom - My Polacy dmuchany balonik (2025)
8.DJ Bobo & Oneon & David Tango - Freedom
9.DJ VAL - Follow Me (Remix)
10.TUSZOL & WRONEK - SYRENKA
11.Rihanna - Disturbia (Remix)
12.Cascada & Chainlynx feat. Artixxon & Danil vs. Wawski - Miracle (2025)
13.PaT MaT Brothers X Wanchiz & Dr. Hell - I just want to be dj (2025)
14.SYNTRIX - Ostatnie Drzwi
15.Scoop - Drop It (Remix)
16.ABBA - GIMME GIMME GIMME (2025)
17.Zołza & Blax & Dj SaDzonKa - Zasadził Mnie
18.The Nation & Withard - Wake up Now (Extended Remix)
19.DJ Luciano - La Bamba (Eurodance Edit)
20.Kuba51, WiT_kowski - Najlepsza w Mieście
21.Maroon 5 - Animals (Remix)
22.EMS PROJECT - THE TERMINATOR (ITALO DANCE REMIX)
23.Blaga & Henry & Gregory R - Sąd Ostateczny
24.Inna - Caliente (Remix)
25.MAJKI & MAJOR SPZ & DJ SZWAGIER - POKEMONY
26.Scooter & Blasterjaxx x CERES - Heart Attack
27.Cypis & Astin Doo - Kryształowy Książe (2025)
28.Turbotronic - Kungchi Tachi (Extended Mix)
29.WZR & Brohug feat. Baart'B vs. Artixxon - Bogini sexu (2025)
30.E-Rotic – Help Me Dr. Dick (Cover) 2025

...( Info )...

Składanka mireczka:Trance vol.2
Gatunek:Trance
Rok:2025
mp3@320kbps
CZAS:02:45:52

...( TrackList )...

1.Vikram Prabhu & Snowman & Helena Kristiansson - Made Of Love (Extended Mix)
2.Cenk Basaran - Anymore (Extended Mix)
3.Talla 2XLC & Doug Laurent - I'm Rushin' (Reloaded) (Extended Mix)
4.Natalia - Nie Chcę Nic (Extended Version)
5.Stewart Beades - What you got for Me (Original Mix)
6.Andre Wildenhues & Rebecca Louise Burch - Your Light (Extended Mix)
7.Ashandra - 3am
8.Kiyoi & Eky - Hide Away (Extended Mix)
9.Dj Ter - It Still Hurts
10.Talla 2XLC - Solitude (Extended Remix)
11.Anhydrite with Kiyoi & Eky - Senja (Extended Mix)
12.Talla 2XLC & DJ Quicksilver - Durango (Extended Mix)
13.Natalia - Ja wiem (Extended)
14.Retrika & Alvi - Go Up (Extended Mix)
15.Victor Special - Another Mystique Tale (Double Motion Extended Remix)
16.Robinito - Northern Soul
17.Darren Porter - Moana (Unkonscious Theme)
18.Jes X York - Starlight December
19.SchemaX - It's beautiful (Extended Mix)
20.Recwin - Light The Sky (Extended Mix)
21.Jordan Tilstone - Lustre (Original Mix)
22.Betibwe - Alumbra
23.John Askew & DJ 34 - Osaka (Extended Mix)
24.Chris Metcalfe - Running Man (Extended Mix)
25.Kosheen & Ferry Corsten - Catch (Original Mix)
26.Asteroid & Pharos T - Time & Space (Extended Mix)
27.Ruslan Radriges & Huvagen - Musica House (Extended Mix)
28.Joseph James (Irl) - Aurora Sky (Original Mix)
29.Alternate High - Enthusiasm
30.Mark Miller - Cosmic Surge (Original Mix)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Dziś mam przed sobą kontynuację bardzo dobrej EP-ki z roku 2015 zaserwowaną przez Litwinów z Au-Dessus.

Dwa lata temu muzyka zawarta na debiutanckiej EP-ce o tej samej nazwie zrobiła na mnie spore wrażenie. Słychać jednak było, że Au-Dessus to zespół młody i musi jeszcze „okrzepnąć”. Okazało się, że te dwa lata faktycznie wyszły muzykom na dobre, bo najnowsze dzieło zatytułowane „End of Chapter” podoba mi się znacznie bardziej. Muzycznie jest to ta sama mańka. Transowy post black metal inspirowany soczyście Mgłą. Dla fanów takiego grania już to wystarcza za rekomendacje. Muzycznie poziom jest ten sam, co na poprzednim wydawnictwie, różnice robi kompozycja. Numery są dogłębnie przemyślane, słucha się ich znakomicie. Każdy ma jakiś swój wyraźny element. Ciekawy motyw, riff, wokal, który wbija się w mózg jak gwóźdź. Moje ulubione numery są jednak na końcu płyty. Mozolnie startujący „XI”, który z upływem czasu rozrywa czaszkę „piłującym” riffem i kapitalnymi wokalami. I ostatni kawałek tytułowy oznaczony numerem „XII”. Tu schemat ma się podobne, ale to niesamowicie chwytliwe zwolnienie nie może mi wyjść z głowy. Nic dodać, nic ująć: Litwini po raz kolejny pokazali klasę. Nawet wyższą niż poprzednio. Można sobie pierdolić pod nosem o kolejnym klonie Mgły i o zakapturzonych beztalenciach, ale tak to tylko robią zawistni czołgiści.

Dla mnie ten zespół wart jest dłuższej uwagi. Do płyty będę na pewno często wracał. Podobnie jak to ma miejsce w przypadku debiutu: nie ma szans się zakurzyć.

Pathologist


Lithuania’s Au-Dessus‘s debut album “End of Chapter” is a haunting, moving piece of post-black metal mastery. Conceptualised as both sequel and conclusion to their 2015 self-titled EP, “End of Chapter” sees Au-Dessus push deeper into the realms of dissonant, unsettling extreme metal. Comparisons with bands such as Blut Aus Nord, Deathspell Omega, and Schammasch are natural and appropriate, but Au-Dessus more than do enough to carve out their own niche in this flourishing style of black metal. Jarring, dissonant guitar riffs metamorphose into crushing passages of atmospheric sludge metal brutality; inhuman, tortured howls give way to melodic, passionate singing. Make no mistake about it: Despite the sleek visual aesthetic, this is challenging, harsh music that requires patience and careful attention to appreciate and come to grips with. With “End of Chapter”, Au-Dessus have crafted one of the most fascinating and powerful metal records in recent memory.

“End of Chapter” is certainly not a record for the faint-hearted. The tortured and inhuman snarls and howls of vocalist Mantas are enough to send chills down the spine of even the most seasoned extreme metal connoisseur, and could give many of the scene’s veterans a run for their money. The unrestrained black metal fury of ‘VII’ is positively frightening to behold, all violence and malice, snarls, blastbeats and anger. It is an utterly bleak, unrelentingly fearsome composition. IX follows suit, and yet like all of Au-Dessus‘ music, the song resolves itself into an equilibrium in its dramatic conclusion, slowly building its way to a crescendo of epic proportions with crushing, churning guitars, demonic howls, crashing cymbals, and a chorus of backing vocals.

The album’s success is in large part due to the equilibrium achieved between the band’s varying influences and styles; between the reflective, cerebral moments of contemplation and beauty; and the punishing, dissonant black/sludge metal aggression. The opening track ‘VI’ demonstrates the band’s capacity for dynamic song structures, opening by building up dissonant Blut Aus Nord-ian guitars, crashing cymbals and droning choral vocals. The effect is magnificent. The song spreads its wings with dizzying melodic guitar leads and throat-shredding screams. It later segues into impassioned clean singing while the guitars take on an almost jazzy character over thunderous percussion, which push the song’s crescendo above and beyond. The build-up and crescendo on the almost ten-minute centre piece ‘X’ is the sort of thing so many bands have attempted but ultimately failed to really execute in a truly compelling way, but Au-Dessus deliver one of the most cathartic pieces of metal in recent memory. It’s utterly enthralling.

‘XI’ is a furious, thrashing black metal piece; violent and unstable, dissonant and unnerving. The vocals are inhuman, twisted and feral. The crushing sludge metal influence reasserts itself, pushing the song even further to the limits of extremity. The album closes with ‘XII: End of Chapter’, one of the most deeply evocative tracks the band have ever recorded. It opens with menacing, orthodox black metal riffs and a militant drum-march, the snarls and screams as terrifying as ever. The first half of the song is a musical journey into hell: the atmosphere grows ever more rancid and suffocating, almost claustrophobic in its demented, tortured downward spiral. But at the half-way mark it begins its magnificent ascent towards the living. The latter half of this song is one of the most emotionally powerful sections on any metal record of recent memory: utterly tortured screams, howls and cries, unrelenting blastbeats, and soaring guitarwork. The album ends with the fading, haunting guitar melody.

It’s a fitting end to a devastatingly powerful metal record. “End of Chapter” is an incredible accomplishment, a haunting journey to the musical fringes of an already extreme genre of music, and one of the finest metal records in recent memory. It has enough experimentation and complexity to keep things interesting, with enough punch to keep it satisfying. It is equal parts unsettling, visceral, beautiful, and cathartic, and I love it.

forfrosne


Hooded metalheads from Au-Dessus are moving forward quite quickly in the metal world. Barely two years after releasing their first EP, I hold in my hands their new album called End of Chapter, and it feels more like a great beginning rather than an end. Au-Dessus is determined and focused in what they do, and all of the hard work is paying off.

In existence for only about three years, they already have two strong collectives out in the world and managed to play some shows outside of their homeland of Lithuania. Three out of four members of the band played in a death metal band called Paralytic before starting Au-Dessus, while the fourth one is not a newbie either; the experience can certainly be heard in their music even though they jumped over a couple of genres.

The music of Au-Dessus can be defined as a combination of black metal with lots of ‘post’ elements and some occasional psychedelic sections. Once you read the lyrics it may not be appealing or inviting, but in this musical case only a few words explaining what is going on within this album are simply insufficient. Let me elaborate, if you will: tracks are numbered VI to XII as a continuation from their previous EP, and with a running time of around 45-minutes these guys are taking us on a ride through a variety of emotions and styles. I’ve mentioned black metal at the beginning of this paragraph, and it seems to me that everything is built on or emerges out of it. Fast and aggressive riffing, combined with devilish shrieks and demonic howls, meets truly intriguing atmospheric parts that are enhanced with clean vocals; the music then moves into some sludgy passages and envelop everything in progressive or post-black concepts.

Most of the songs on the album are based on vicious and all-out 'rage-riffing' to start, only to then introduce more experimental structures and expand more unconventional ideas. All compositions are remarkably coherent and straightforward, making them powerful and aggressive. Unfortunately, lyrics are not available to me at the moment, but in the interview I’ve read with the band it’s been said that they are subjective, pessimistic views of the world and touch on the sense of uncertainty, with an evident awareness of the surrounding hypocrisy.

After numerous listens I am confident in saying that Au-Dessus is a master of balancing between slow, progressive, even unsettling segments coupled with their ferocious, crushing counterparts. As challenging as it may sound, they came up with fascinating material that, once it grabs you and sinks its teeth into you, won’t let go. Au-Dessus delivered an album that keeps giving every time I play it. It's a fantastic album with tremendous atmosphere offered with such skill and passion that it should bump those guys up to the front of the charts easily; it is surely not something you want to miss. I am going to watch out for those guys with high hopes and my fingers crossed because there isn’t much that can be done better in this sphere.

Tomecki666



..::TRACK-LIST::..

1. VI 06:12
2. VII 04:44
3. VIII 05:28
4. IX 07:26
5. X 09:39
6. XI 06:30
7. XII [End of chapter] 06:36



..::OBSADA::..

Mantas - Vocals, bass
Simonas - Guitar
Jokūbas - Guitar
Džiugas - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=e3o5vjrx1RI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Dziś mam przed sobą kontynuację bardzo dobrej EP-ki z roku 2015 zaserwowaną przez Litwinów z Au-Dessus.

Dwa lata temu muzyka zawarta na debiutanckiej EP-ce o tej samej nazwie zrobiła na mnie spore wrażenie. Słychać jednak było, że Au-Dessus to zespół młody i musi jeszcze „okrzepnąć”. Okazało się, że te dwa lata faktycznie wyszły muzykom na dobre, bo najnowsze dzieło zatytułowane „End of Chapter” podoba mi się znacznie bardziej. Muzycznie jest to ta sama mańka. Transowy post black metal inspirowany soczyście Mgłą. Dla fanów takiego grania już to wystarcza za rekomendacje. Muzycznie poziom jest ten sam, co na poprzednim wydawnictwie, różnice robi kompozycja. Numery są dogłębnie przemyślane, słucha się ich znakomicie. Każdy ma jakiś swój wyraźny element. Ciekawy motyw, riff, wokal, który wbija się w mózg jak gwóźdź. Moje ulubione numery są jednak na końcu płyty. Mozolnie startujący „XI”, który z upływem czasu rozrywa czaszkę „piłującym” riffem i kapitalnymi wokalami. I ostatni kawałek tytułowy oznaczony numerem „XII”. Tu schemat ma się podobne, ale to niesamowicie chwytliwe zwolnienie nie może mi wyjść z głowy. Nic dodać, nic ująć: Litwini po raz kolejny pokazali klasę. Nawet wyższą niż poprzednio. Można sobie pierdolić pod nosem o kolejnym klonie Mgły i o zakapturzonych beztalenciach, ale tak to tylko robią zawistni czołgiści.

Dla mnie ten zespół wart jest dłuższej uwagi. Do płyty będę na pewno często wracał. Podobnie jak to ma miejsce w przypadku debiutu: nie ma szans się zakurzyć.

Pathologist


Lithuania’s Au-Dessus‘s debut album “End of Chapter” is a haunting, moving piece of post-black metal mastery. Conceptualised as both sequel and conclusion to their 2015 self-titled EP, “End of Chapter” sees Au-Dessus push deeper into the realms of dissonant, unsettling extreme metal. Comparisons with bands such as Blut Aus Nord, Deathspell Omega, and Schammasch are natural and appropriate, but Au-Dessus more than do enough to carve out their own niche in this flourishing style of black metal. Jarring, dissonant guitar riffs metamorphose into crushing passages of atmospheric sludge metal brutality; inhuman, tortured howls give way to melodic, passionate singing. Make no mistake about it: Despite the sleek visual aesthetic, this is challenging, harsh music that requires patience and careful attention to appreciate and come to grips with. With “End of Chapter”, Au-Dessus have crafted one of the most fascinating and powerful metal records in recent memory.

“End of Chapter” is certainly not a record for the faint-hearted. The tortured and inhuman snarls and howls of vocalist Mantas are enough to send chills down the spine of even the most seasoned extreme metal connoisseur, and could give many of the scene’s veterans a run for their money. The unrestrained black metal fury of ‘VII’ is positively frightening to behold, all violence and malice, snarls, blastbeats and anger. It is an utterly bleak, unrelentingly fearsome composition. IX follows suit, and yet like all of Au-Dessus‘ music, the song resolves itself into an equilibrium in its dramatic conclusion, slowly building its way to a crescendo of epic proportions with crushing, churning guitars, demonic howls, crashing cymbals, and a chorus of backing vocals.

The album’s success is in large part due to the equilibrium achieved between the band’s varying influences and styles; between the reflective, cerebral moments of contemplation and beauty; and the punishing, dissonant black/sludge metal aggression. The opening track ‘VI’ demonstrates the band’s capacity for dynamic song structures, opening by building up dissonant Blut Aus Nord-ian guitars, crashing cymbals and droning choral vocals. The effect is magnificent. The song spreads its wings with dizzying melodic guitar leads and throat-shredding screams. It later segues into impassioned clean singing while the guitars take on an almost jazzy character over thunderous percussion, which push the song’s crescendo above and beyond. The build-up and crescendo on the almost ten-minute centre piece ‘X’ is the sort of thing so many bands have attempted but ultimately failed to really execute in a truly compelling way, but Au-Dessus deliver one of the most cathartic pieces of metal in recent memory. It’s utterly enthralling.

‘XI’ is a furious, thrashing black metal piece; violent and unstable, dissonant and unnerving. The vocals are inhuman, twisted and feral. The crushing sludge metal influence reasserts itself, pushing the song even further to the limits of extremity. The album closes with ‘XII: End of Chapter’, one of the most deeply evocative tracks the band have ever recorded. It opens with menacing, orthodox black metal riffs and a militant drum-march, the snarls and screams as terrifying as ever. The first half of the song is a musical journey into hell: the atmosphere grows ever more rancid and suffocating, almost claustrophobic in its demented, tortured downward spiral. But at the half-way mark it begins its magnificent ascent towards the living. The latter half of this song is one of the most emotionally powerful sections on any metal record of recent memory: utterly tortured screams, howls and cries, unrelenting blastbeats, and soaring guitarwork. The album ends with the fading, haunting guitar melody.

It’s a fitting end to a devastatingly powerful metal record. “End of Chapter” is an incredible accomplishment, a haunting journey to the musical fringes of an already extreme genre of music, and one of the finest metal records in recent memory. It has enough experimentation and complexity to keep things interesting, with enough punch to keep it satisfying. It is equal parts unsettling, visceral, beautiful, and cathartic, and I love it.

forfrosne


Hooded metalheads from Au-Dessus are moving forward quite quickly in the metal world. Barely two years after releasing their first EP, I hold in my hands their new album called End of Chapter, and it feels more like a great beginning rather than an end. Au-Dessus is determined and focused in what they do, and all of the hard work is paying off.

In existence for only about three years, they already have two strong collectives out in the world and managed to play some shows outside of their homeland of Lithuania. Three out of four members of the band played in a death metal band called Paralytic before starting Au-Dessus, while the fourth one is not a newbie either; the experience can certainly be heard in their music even though they jumped over a couple of genres.

The music of Au-Dessus can be defined as a combination of black metal with lots of ‘post’ elements and some occasional psychedelic sections. Once you read the lyrics it may not be appealing or inviting, but in this musical case only a few words explaining what is going on within this album are simply insufficient. Let me elaborate, if you will: tracks are numbered VI to XII as a continuation from their previous EP, and with a running time of around 45-minutes these guys are taking us on a ride through a variety of emotions and styles. I’ve mentioned black metal at the beginning of this paragraph, and it seems to me that everything is built on or emerges out of it. Fast and aggressive riffing, combined with devilish shrieks and demonic howls, meets truly intriguing atmospheric parts that are enhanced with clean vocals; the music then moves into some sludgy passages and envelop everything in progressive or post-black concepts.

Most of the songs on the album are based on vicious and all-out 'rage-riffing' to start, only to then introduce more experimental structures and expand more unconventional ideas. All compositions are remarkably coherent and straightforward, making them powerful and aggressive. Unfortunately, lyrics are not available to me at the moment, but in the interview I’ve read with the band it’s been said that they are subjective, pessimistic views of the world and touch on the sense of uncertainty, with an evident awareness of the surrounding hypocrisy.

After numerous listens I am confident in saying that Au-Dessus is a master of balancing between slow, progressive, even unsettling segments coupled with their ferocious, crushing counterparts. As challenging as it may sound, they came up with fascinating material that, once it grabs you and sinks its teeth into you, won’t let go. Au-Dessus delivered an album that keeps giving every time I play it. It's a fantastic album with tremendous atmosphere offered with such skill and passion that it should bump those guys up to the front of the charts easily; it is surely not something you want to miss. I am going to watch out for those guys with high hopes and my fingers crossed because there isn’t much that can be done better in this sphere.

Tomecki666



..::TRACK-LIST::..

1. VI 06:12
2. VII 04:44
3. VIII 05:28
4. IX 07:26
5. X 09:39
6. XI 06:30
7. XII [End of chapter] 06:36



..::OBSADA::..

Mantas - Vocals, bass
Simonas - Guitar
Jokūbas - Guitar
Džiugas - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=e3o5vjrx1RI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Escape the Fire' miał być debiutanckim longplayem zespołu wydanym przez Attic Records, wytwórnię, która była pod wrażeniem sfinansowanej przez Razor'a debiutanckiej EP-ki 'Armed and Dangerous'. Jednak jak to często bywa, chuj w bombki strzelił... Attic miał inne plany i naciskał na zespół, aby wydał 'Executioner's Song'.

Większość utworów z 'Escape the Fire' ostatecznie trafiła na 'Executioner's Song', wraz z kilkoma z 'Armed and Dangerous'.
Zatem mamy prawdziwą 'surowiznę'. Smacznego!



..::TRACK-LIST::..

1. City Of Damnation 3:38
2. Time Bomb 3:45
3. Distant Thunder 4:04
4. Gatecrasher 2:59
5. Metal Avenger 7:23
6. Heavy Metal Attack 2:28
7. Frostbite 2:35
8. Deathrace 3:22
9. Ready For Action 3:26
10. Escape The Fire 3:33
11. March Of Death 3:41



..::OBSADA::..

Drums - Mike 'M-Bro' Embro
Bass - Mike Campagnolo
Guitar - Dave Carlo
Vocals - Stace 'Sheepdog' McLaren




https://www.youtube.com/watch?v=Bvg9occDob0



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Escape the Fire' miał być debiutanckim longplayem zespołu wydanym przez Attic Records, wytwórnię, która była pod wrażeniem sfinansowanej przez Razor'a debiutanckiej EP-ki 'Armed and Dangerous'. Jednak jak to często bywa, chuj w bombki strzelił... Attic miał inne plany i naciskał na zespół, aby wydał 'Executioner's Song'.

Większość utworów z 'Escape the Fire' ostatecznie trafiła na 'Executioner's Song', wraz z kilkoma z 'Armed and Dangerous'.
Zatem mamy prawdziwą 'surowiznę'. Smacznego!



..::TRACK-LIST::..

1. City Of Damnation 3:38
2. Time Bomb 3:45
3. Distant Thunder 4:04
4. Gatecrasher 2:59
5. Metal Avenger 7:23
6. Heavy Metal Attack 2:28
7. Frostbite 2:35
8. Deathrace 3:22
9. Ready For Action 3:26
10. Escape The Fire 3:33
11. March Of Death 3:41



..::OBSADA::..

Drums - Mike 'M-Bro' Embro
Bass - Mike Campagnolo
Guitar - Dave Carlo
Vocals - Stace 'Sheepdog' McLaren




https://www.youtube.com/watch?v=Bvg9occDob0



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Atrakcyjnie wydany, limitowany dwupłytowy CD zawierający 120-minutowy zapis, moim zdaniem jednego z najlepszych koncertów grupy z tamtego okresu, który odbył się 7 marca 1970 roku w legendarnym kasynie w szwajcarskim Montreux. Jakość dźwięku jest niemal idealna, gdyż część rejestracji pochodziła ze stołu mikserskiego, a reszta z transmisji dla lokalnego radia. Zestaw nagrań przypomina 'the best of' z genialnego występu w londyńskim Royal Albert Hall ze stycznia 1970. Wczesny, piorunujący Led Zeppelin z najwyższej półki!

JL


..::TRACK-LIST::..

CD 1:
1. We're Gonna Groove
2. I Can't Quit You Baby
3. Dazed And Confused
4. Heartbreaker
5. White Summer-Black Mountain Side
6. Since I've Been Loving You
7. Organ Solo
8. Thank You
9. What Is And What Should Never Be

CD 2:
1. Moby Dick
2. How Many More Times
3. Whole Lotta Love
4. Communication Breakdown

Recorded at Montreux, Switzerland March 7, 1970



..::OBSADA::..

Bass Guitar - John Paul Jones
Drums - John Bonham
Electric Guitar - Jimmy Page
Vocals - Robert Plant




https://www.youtube.com/watch?v=oOHZAJhpK60



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Atrakcyjnie wydany, limitowany dwupłytowy CD zawierający 120-minutowy zapis, moim zdaniem jednego z najlepszych koncertów grupy z tamtego okresu, który odbył się 7 marca 1970 roku w legendarnym kasynie w szwajcarskim Montreux. Jakość dźwięku jest niemal idealna, gdyż część rejestracji pochodziła ze stołu mikserskiego, a reszta z transmisji dla lokalnego radia. Zestaw nagrań przypomina 'the best of' z genialnego występu w londyńskim Royal Albert Hall ze stycznia 1970. Wczesny, piorunujący Led Zeppelin z najwyższej półki!

JL


..::TRACK-LIST::..

CD 1:
1. We're Gonna Groove
2. I Can't Quit You Baby
3. Dazed And Confused
4. Heartbreaker
5. White Summer-Black Mountain Side
6. Since I've Been Loving You
7. Organ Solo
8. Thank You
9. What Is And What Should Never Be

CD 2:
1. Moby Dick
2. How Many More Times
3. Whole Lotta Love
4. Communication Breakdown

Recorded at Montreux, Switzerland March 7, 1970



..::OBSADA::..

Bass Guitar - John Paul Jones
Drums - John Bonham
Electric Guitar - Jimmy Page
Vocals - Robert Plant




https://www.youtube.com/watch?v=oOHZAJhpK60



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Kto żyw, niech bieży do Domu Wszystkich Umarłych! Miłosławscy metalowcy zapraszają na spotkanie z duchami. Premierowe utwory Sothoris z Domus Omnium Mortuorum (to już trzeci album w dyskografii formacji) intrygują nie tylko muzycznie, ale przede wszystkim konceptualnie.

Punktem wyjścia opowieści jest mauzoleum w Jałowcu, znajdujące się na Dolnym Śląsku. W tymże miejscu stoi – widoczny również na okładkowej grafice – nadgryziony zębem czasu pomnik Karla Roberta Lachmanna, jedynego syna niemieckiej, arystokratycznej rodziny, który zginął w wojnie francusko-pruskiej. Śmiało zatem można nazwać Domus Omnium Mortuorum albumem koncepcyjnym, w starym dobrym stylu. Zbezczeszczone przez cmentarne hieny mauzoleum staje się miejscem swoistego teatrum, w którym duchy zmarłych opowiadają o niegodziwościach ludzkiego plemienia, jego upadkach, słabościach, drodze ku grzechom – a wszystko wśród trzasku rozbijanych trumien.

Bliżej Sothoris do obrzędowości rodzimych dziadów niźli halloweenowej, komercyjnej przaśności (jakże typowej w metalu), co należy poczytać za plus. W lirykach wybrzmiewa atmosfera minionych wieków, a słuchacz – jeśli tylko znajdzie w sobie chęć – może zanurzyć się w podniosłym tonie lirycznym. Sporo tu archaicznych wyrażeń i składni, dobrze korespondujących z tematyką albumu. A skoro pomnikowy anioł z Jałowca pochyla się nad konającym, młodym wojakiem, nie brak też w tekstach skargi na nasze kainowe piętno – Śmierć i zniszczenie! / Niosą wam śmierć i zniszczenie! / Wojnę o sztandary! / A kiedy znów wezmą się za łby i w kości grać / będą na ofiary – popychające nieustannie ludzi do bratobójczych walk i zbrodni. Wokalista Raven używa typowych dla black/death metalu środków wyrazu – zachowując sporą czytelność tekstów – ale pozwala sobie też na recytację, co pasuje do koncepcyjnej wizji. Jest ryzyko otarcia się o pretensjonalność w takiej manierze, ale w obranej konwencji udaje się zachować szlachetną formę.

Prawie nic jeszcze nie powiedziałem o warstwie muzycznej, a przecież nie samym słowem człowiek żyje. Sothoris dał się już poznać słuchaczom jako kapela poruszająca się na pograniczu black i death metalu. I na premierowym albumie stylistyka ta również króluje. W notce prasowej pojawia się zwyczajowa formułka „dla fanów:” i tu padają nazwy takie jak: Belphegor, Hate czy Deus Mortem. To dobry drogowskaz dla potencjalnych słuchaczy. Wielkopolanie pozostają wierni na Domus Omnium Mortuorum najbardziej klasycznemu instrumentarium (Lord Ghash – bas, Hrist – bębny, Hex i Setrial – gitary, Raven – wokal), co pozwala zachować spójność wyrazu. Być może spora dawka akustycznych dodatków i ambientowych plam jeszcze mocniej wydobyłaby moc konceptualnego zaczynu i atmosferę melancholijnej zadumy nad okołogrobowymi tematami (ja tam lubię takie dźwiękowe zabawy!), ale Sothoris się nie rozdrabnia i nie poszukuje ponad miarę. Muzycy nie pretendują na Domus Omnium Mortuorum do miana wykonawców z kręgu tzw. metalu klimatycznego – a w tej konwencji lirycznej mogłaby wystąpić taka pokusa – tylko uderzają z odpowiednią dawką wściekłości, bez zbliżania się do ekstremalnych rozwiązań, ale i bez umizgiwania się do fanów melodii. Nie oznacza to jednak, że brakuje tu klimatu, czy pewnej dawki wyrafinowania. Muzykom udaje się dość skutecznie urozmaicić strukturę albumu zmianami muzycznych wątków i temp. Bywa gęsto, ale jest i chwila na oddech. Dramaturgia mogłaby być na jeszcze wyższym poziomie, jednak wierzę, że i tak przykuje Waszą uwagę.

A mnie osobiście do gustu bardzo przypadły gitarowe solówki, zagrane z klasą, wyczuciem, nieprzeładowane, dodające całości pewnego czaru. W pewnym momencie intuicyjnie słyszałem w nich coś z pierwszych płyt Vadera, w innym fragmencie wybrzmiewały mi echa dawnego Opeth. Nie mam pojęcia, czy gitarzyści przyznają się do tego typu inspiracji, ale recenzent może czasem błądzić lub mieć swoje skojarzenia (tak jak i każdy słuchacz).

Zbliża się okres listopadowej zadumy. Płyta Domus Omnium Mortuorum doskonale wpisuje się w ten czas i może stanowić alternatywę dla halloweenowych playlist. A ja dzięki Sothoris nabrałem ochoty, by odwiedzić mauzoleum w Jałowcu, które dla zespołu stało się swoistą bramą do dna piekieł. Cieszę się, że metalowe kapele potrafią doszukiwać się w historii interesujących, odkrywanych na nowo wątków.

Paweł Lach


The House of All the Dead
As autumn settles in, with its brittle leaves underfoot and its long shadows stretching across forgotten cemeteries, there comes a perfect soundtrack for the season’s chill: Domus Omnium Mortuorum, the third full-length from Poland’s blackened death metal force, Sothoris. Releasing this October, (The 3rd, 2025) through Fetzner Death Records and ADG Records, the album opens the gates to a world where history, death, and human wickedness intertwine.

Formed in 2016 by bassist Lord Ghash and guitarist Sharghall, Sothoris has steadily carved its name into Poland’s extreme metal scene. Their journey—from debuting live alongside Brazil’s Nervo Chaos to sharing festival stages with giants like Rotting Christ, Hate, and Gaerea—has built a reputation for ferocity and precision. Now with Raven (vocals), Hex (lead guitar), Setrial (rhythm guitar), Lord Ghash (bass), and Hrist (drums), Sothoris has conjured an album as heavy as the grave and as chilling as the night wind.

A Concept Rooted in Shadows of the 19th Century
At its core, Domus Omnium Mortuorum (House of All the Dead) plays with an eerie narrative frame. Inspired by the vandalized mausoleum monument of Karl Robert Lachmann, a young man killed in the Franco-Prussian War, the record imagines cemetery robbers disturbing the slumber of the forgotten. But instead of vengeance, the dead rise to recount their tragedies, weaving stories that mirror today’s chaos. With references to Faust, Polish Romantic literature, and national messianism, Sothoris bridges the 19th century with our present decline—making the listener both witness and participant in a séance of suffering.

The Sound of Rot and Fire
Musically, the record delivers everything its grim concept promises. Sothoris’ self-described mix of black metal’s cold savagery and death metal’s crushing weight is on full display:

Vocals: Raven’s delivery is cavernous, powerful, and terrifying without ever sliding into theatricality.

Drums: Hrist unleashes relentless speed but breaks into rhythmic shifts that keep the chaos dynamic.

Guitars: Hex and Setrial summon walls of riff-driven darkness, balanced between blackened tremolo waves and death-laden heft.

From the mournful opening of Wieczornica to the gate-slamming conclusion of Piętno, the album feels like an extended ritual—aggressive, bleak, and cathartic. It’s the kind of record that belongs to this time of year: the decay of autumn, the cold breath of winter looming, and the constant reminder that history repeats itself in cycles of ruin.

For Listeners of the Living and the Dead

Release date will be October 3, 2025. Fans of both black and death metal will find familiar ground here: brutality for the body, atmosphere for the spirit. Yet Domus Omnium Mortuorum is more than extremity—it’s a mirror to human malice, past and present. Listening feels less like consuming a metal album and more like attending a nocturnal mass where the sermons are written in blood and frost.

As the year wanes and darkness takes hold, Sothoris delivers the perfect requiem for the season. The House of All the Dead has opened its doors. Step inside—if you dare.



..::TRACK-LIST::..

1. Wieczornica (Eventide Spectacle) 05:31
2. Szkarłat (Scarlet) 05:43
3. Lawa (Lava) 06:39
4. Byłem Faustem (I have been Faust) 06:03
5. Dzieci diabła (Children of the Devil) 04:53
6. Pro Memoria 04:52
7. Dym (Smoke) 04:57
8. Piętno (Stigma) 05:23



..::OBSADA::..

Lord Ghash - Bass
Hrist - Drums
Hex - Guitars (lead)
Raven - Vocals
Setrial - Guitars (rhythm)




https://www.youtube.com/watch?v=GpS-qiEHy1Y



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Kto żyw, niech bieży do Domu Wszystkich Umarłych! Miłosławscy metalowcy zapraszają na spotkanie z duchami. Premierowe utwory Sothoris z Domus Omnium Mortuorum (to już trzeci album w dyskografii formacji) intrygują nie tylko muzycznie, ale przede wszystkim konceptualnie.

Punktem wyjścia opowieści jest mauzoleum w Jałowcu, znajdujące się na Dolnym Śląsku. W tymże miejscu stoi – widoczny również na okładkowej grafice – nadgryziony zębem czasu pomnik Karla Roberta Lachmanna, jedynego syna niemieckiej, arystokratycznej rodziny, który zginął w wojnie francusko-pruskiej. Śmiało zatem można nazwać Domus Omnium Mortuorum albumem koncepcyjnym, w starym dobrym stylu. Zbezczeszczone przez cmentarne hieny mauzoleum staje się miejscem swoistego teatrum, w którym duchy zmarłych opowiadają o niegodziwościach ludzkiego plemienia, jego upadkach, słabościach, drodze ku grzechom – a wszystko wśród trzasku rozbijanych trumien.

Bliżej Sothoris do obrzędowości rodzimych dziadów niźli halloweenowej, komercyjnej przaśności (jakże typowej w metalu), co należy poczytać za plus. W lirykach wybrzmiewa atmosfera minionych wieków, a słuchacz – jeśli tylko znajdzie w sobie chęć – może zanurzyć się w podniosłym tonie lirycznym. Sporo tu archaicznych wyrażeń i składni, dobrze korespondujących z tematyką albumu. A skoro pomnikowy anioł z Jałowca pochyla się nad konającym, młodym wojakiem, nie brak też w tekstach skargi na nasze kainowe piętno – Śmierć i zniszczenie! / Niosą wam śmierć i zniszczenie! / Wojnę o sztandary! / A kiedy znów wezmą się za łby i w kości grać / będą na ofiary – popychające nieustannie ludzi do bratobójczych walk i zbrodni. Wokalista Raven używa typowych dla black/death metalu środków wyrazu – zachowując sporą czytelność tekstów – ale pozwala sobie też na recytację, co pasuje do koncepcyjnej wizji. Jest ryzyko otarcia się o pretensjonalność w takiej manierze, ale w obranej konwencji udaje się zachować szlachetną formę.

Prawie nic jeszcze nie powiedziałem o warstwie muzycznej, a przecież nie samym słowem człowiek żyje. Sothoris dał się już poznać słuchaczom jako kapela poruszająca się na pograniczu black i death metalu. I na premierowym albumie stylistyka ta również króluje. W notce prasowej pojawia się zwyczajowa formułka „dla fanów:” i tu padają nazwy takie jak: Belphegor, Hate czy Deus Mortem. To dobry drogowskaz dla potencjalnych słuchaczy. Wielkopolanie pozostają wierni na Domus Omnium Mortuorum najbardziej klasycznemu instrumentarium (Lord Ghash – bas, Hrist – bębny, Hex i Setrial – gitary, Raven – wokal), co pozwala zachować spójność wyrazu. Być może spora dawka akustycznych dodatków i ambientowych plam jeszcze mocniej wydobyłaby moc konceptualnego zaczynu i atmosferę melancholijnej zadumy nad okołogrobowymi tematami (ja tam lubię takie dźwiękowe zabawy!), ale Sothoris się nie rozdrabnia i nie poszukuje ponad miarę. Muzycy nie pretendują na Domus Omnium Mortuorum do miana wykonawców z kręgu tzw. metalu klimatycznego – a w tej konwencji lirycznej mogłaby wystąpić taka pokusa – tylko uderzają z odpowiednią dawką wściekłości, bez zbliżania się do ekstremalnych rozwiązań, ale i bez umizgiwania się do fanów melodii. Nie oznacza to jednak, że brakuje tu klimatu, czy pewnej dawki wyrafinowania. Muzykom udaje się dość skutecznie urozmaicić strukturę albumu zmianami muzycznych wątków i temp. Bywa gęsto, ale jest i chwila na oddech. Dramaturgia mogłaby być na jeszcze wyższym poziomie, jednak wierzę, że i tak przykuje Waszą uwagę.

A mnie osobiście do gustu bardzo przypadły gitarowe solówki, zagrane z klasą, wyczuciem, nieprzeładowane, dodające całości pewnego czaru. W pewnym momencie intuicyjnie słyszałem w nich coś z pierwszych płyt Vadera, w innym fragmencie wybrzmiewały mi echa dawnego Opeth. Nie mam pojęcia, czy gitarzyści przyznają się do tego typu inspiracji, ale recenzent może czasem błądzić lub mieć swoje skojarzenia (tak jak i każdy słuchacz).

Zbliża się okres listopadowej zadumy. Płyta Domus Omnium Mortuorum doskonale wpisuje się w ten czas i może stanowić alternatywę dla halloweenowych playlist. A ja dzięki Sothoris nabrałem ochoty, by odwiedzić mauzoleum w Jałowcu, które dla zespołu stało się swoistą bramą do dna piekieł. Cieszę się, że metalowe kapele potrafią doszukiwać się w historii interesujących, odkrywanych na nowo wątków.

Paweł Lach


The House of All the Dead
As autumn settles in, with its brittle leaves underfoot and its long shadows stretching across forgotten cemeteries, there comes a perfect soundtrack for the season’s chill: Domus Omnium Mortuorum, the third full-length from Poland’s blackened death metal force, Sothoris. Releasing this October, (The 3rd, 2025) through Fetzner Death Records and ADG Records, the album opens the gates to a world where history, death, and human wickedness intertwine.

Formed in 2016 by bassist Lord Ghash and guitarist Sharghall, Sothoris has steadily carved its name into Poland’s extreme metal scene. Their journey—from debuting live alongside Brazil’s Nervo Chaos to sharing festival stages with giants like Rotting Christ, Hate, and Gaerea—has built a reputation for ferocity and precision. Now with Raven (vocals), Hex (lead guitar), Setrial (rhythm guitar), Lord Ghash (bass), and Hrist (drums), Sothoris has conjured an album as heavy as the grave and as chilling as the night wind.

A Concept Rooted in Shadows of the 19th Century
At its core, Domus Omnium Mortuorum (House of All the Dead) plays with an eerie narrative frame. Inspired by the vandalized mausoleum monument of Karl Robert Lachmann, a young man killed in the Franco-Prussian War, the record imagines cemetery robbers disturbing the slumber of the forgotten. But instead of vengeance, the dead rise to recount their tragedies, weaving stories that mirror today’s chaos. With references to Faust, Polish Romantic literature, and national messianism, Sothoris bridges the 19th century with our present decline—making the listener both witness and participant in a séance of suffering.

The Sound of Rot and Fire
Musically, the record delivers everything its grim concept promises. Sothoris’ self-described mix of black metal’s cold savagery and death metal’s crushing weight is on full display:

Vocals: Raven’s delivery is cavernous, powerful, and terrifying without ever sliding into theatricality.

Drums: Hrist unleashes relentless speed but breaks into rhythmic shifts that keep the chaos dynamic.

Guitars: Hex and Setrial summon walls of riff-driven darkness, balanced between blackened tremolo waves and death-laden heft.

From the mournful opening of Wieczornica to the gate-slamming conclusion of Piętno, the album feels like an extended ritual—aggressive, bleak, and cathartic. It’s the kind of record that belongs to this time of year: the decay of autumn, the cold breath of winter looming, and the constant reminder that history repeats itself in cycles of ruin.

For Listeners of the Living and the Dead

Release date will be October 3, 2025. Fans of both black and death metal will find familiar ground here: brutality for the body, atmosphere for the spirit. Yet Domus Omnium Mortuorum is more than extremity—it’s a mirror to human malice, past and present. Listening feels less like consuming a metal album and more like attending a nocturnal mass where the sermons are written in blood and frost.

As the year wanes and darkness takes hold, Sothoris delivers the perfect requiem for the season. The House of All the Dead has opened its doors. Step inside—if you dare.



..::TRACK-LIST::..

1. Wieczornica (Eventide Spectacle) 05:31
2. Szkarłat (Scarlet) 05:43
3. Lawa (Lava) 06:39
4. Byłem Faustem (I have been Faust) 06:03
5. Dzieci diabła (Children of the Devil) 04:53
6. Pro Memoria 04:52
7. Dym (Smoke) 04:57
8. Piętno (Stigma) 05:23



..::OBSADA::..

Lord Ghash - Bass
Hrist - Drums
Hex - Guitars (lead)
Raven - Vocals
Setrial - Guitars (rhythm)




https://www.youtube.com/watch?v=GpS-qiEHy1Y



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
VA - The Best Of Christmas Songs
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Various Artists
Album................: The Best Of Christmas Songs
Genre................: misc
Source...............: CD
Year.................: 2002
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 68 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Santa Claus Records LTD

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Yello - Jingle Bells (1995) [02:56]
2. Wham! - Last Christmas (1984) [04:22]
3. Shakin Stevens - Merry Christmas Everyone (1985) [03:40]
4. Cliff Richard - Mistletoe & Wine (1988) [04:03]
5. Kelly Family - Jingle Bells (1993) [02:56]
6. Boney M. - Feliz Navidad (1999) [02:19]
7. Sal Solo - San Damiano (1983) [03:31]
8. Bryan Adams - Christmas Time (1985) [04:06]
9. Celine Dion - Another Year Has Gone By (1997) [03:21]
10. Chris Rea - Driving Home For Christmas (1988) [03:58]
11. John Lennon - So This Is Christmas (1971) [03:18]
12. Connie Francais - Silent Night (1979) [03:54]
13. Gary Glitter - Another Rock'N'Roll Christmas (1984) [03:46]
14. Jon Bon Jovi - Please Come Home For X-mas (1996) [02:53]
15. Andrea Bocelli - Ave Maria (1998) [04:26]
16. Joy - Auld Lang Syne (1990) [02:38]
17. Modern Talking - It's Christmas (1987) [03:53]
18. Abba - Happy New Year (1980) [04:23]
19. Al Bano & Romina Power - Feliz Navidad (1990) [03:14]
20. Neil Diamond - Happy Christmas (1984) [04:14]
21. Mariah Carey - All I Want For Christmas Is You (1991) [03:59]
22. Slade - Merry Christmas Everybody (1973) [03:23]

Playing Time.........: 01:19:25
Total Size...........: 540,76 MB

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Slade - Merry Xmas Everybody - Party Hits
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Slade
Album................: Merry Xmas Everybody - Party Hits
Genre................: Rock
Source...............: CD
Year.................: 2009
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 74 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Universal Music TV

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Slade - Merry Xmas Everybody [03:29]
2. Slade - Santa Claus Is Coming to Town [02:40]
3. Slade - Mama Weer All Crazee Now [03:45]
4. Slade - Let the Good Times Roll/Feel So Fine [03:46]
5. Slade - Coz I Luv You [03:27]
6. Slade - Gudbuy T' Jane [03:33]
7. Slade - Were Really Gonna Raise the Roo [03:10]
8. Slade - Cum on Feel the Noize [04:26]
9. Slade - My Baby Left Me but that's Alright Mama [02:25]
10. Slade - Skweeze Me Pleeze Me [04:31]
11. Slade - Let's Have a Party [01:48]
12. Slade - Hey Ho Wish You Well [05:20]
13. Slade - Let's Dance [02:37]
14. Slade - I'm a Rocker [02:42]
15. Slade - My Oh My (swing version) [03:04]
16. Slade - Standing on the Corner [04:54]
17. Slade - Do You Believe in Miracles [04:12]
18. Slade - All Join Hands [04:16]
19. Slade - Okey Cokey [03:27]
20. Slade - Here's To... (The New Year) [03:10]

Playing Time.........: 01:10:53
Total Size...........: 526,88 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Reedycja drugiego albumu Vulcano z 1987.
To nadal bestialski thrash srogo doprawiony elementami zaczerpniętymi z black i death metalu.
FA



..::TRACK-LIST::..

1. Red Death 03:35
2. Death Angel´s Armies 02:33
3. Brainwash 02:50
4. F.T.W.(Fuck the War) 03:01
5. Fallen Angel 06:33
6. Anthropophagy 02:52
7. Anyone Can kill 04:06
8. Stirring 03:56
9. (Am I Crazy?) 01:00
10. Megathrash 03:12
11. Upright 03:16



..::OBSADA::..

Zhema Rodero - guitars
Angel - vocals
Fernando Levine - bass
Arthur 'von barbarian' - drums



https://www.youtube.com/watch?v=BdXtS4Cpbas



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Reedycja drugiego albumu Vulcano z 1987.
To nadal bestialski thrash srogo doprawiony elementami zaczerpniętymi z black i death metalu.
FA



..::TRACK-LIST::..

1. Red Death 03:35
2. Death Angel´s Armies 02:33
3. Brainwash 02:50
4. F.T.W.(Fuck the War) 03:01
5. Fallen Angel 06:33
6. Anthropophagy 02:52
7. Anyone Can kill 04:06
8. Stirring 03:56
9. (Am I Crazy?) 01:00
10. Megathrash 03:12
11. Upright 03:16



..::OBSADA::..

Zhema Rodero - guitars
Angel - vocals
Fernando Levine - bass
Arthur 'von barbarian' - drums



https://www.youtube.com/watch?v=BdXtS4Cpbas



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pierwszy raz na CD!
Wydany w 1972 roku przez brytyjską Charismę, jedyny album hard-progresywnej grupy Spreadeagle to kawał świetnego, gitarowego, soczystego rocka (z licznymi improwizowanymi partiami) w stylu Wishbone Ash, bardzo wczesnego Camela, Spontaneous Combustion, Home, a także Ginhouse i Public Foot The Roman.
Trzy dłuższe utwory trwające łącznie 21 minut są po prostu kapitalne, natomiast czterem krótszym kompozycjom trudno cokolwiek zarzucić (są naprawdę fajne), choć siłą rzeczy partie instrumentalne nie są już tak imponujące. Generalnie jest to kompletnie zapomniany, a jednocześnie bardzo przekonujący brytyjski hard-progressive rock z wysokiej półki! Doskonała produkcja i świetna jakość dźwięku!



It may hard to believe, but this is the debut album of this little-known comb. Released by Charisma records In 1972 the only album of this still highly underrated, British progressive band should appeal to fans of classic, heavy and quite melodic rock based on catchy but intense guitars, ever-changing moods rhythms and complex vocal parts.

Spreadeagle offered a varied, imaginative, cheerful and well-arranged songs (very often in elaborate forms) in the vein of early Camel. Whisbone Ash, Public for Roman, Home and with a hint of early Santana. It has been remastered from the original analogue sounds, gives a high quality sound.



..::TRACK-LIST::..

1. How Can We Be Lost 2:57
2. Brothers In The Sunshine 7:10
3. Nightingale Lane 2:37
4. Piece Of Paper 6:31
5. Nightmare 2:53
6. Eagles 7:20
7. Scipio 4:26
8. Talking To A Sailor 2:30



..::OBSADA::..

Vocals, Bass, Percussion - Sam Llewellyn
Vocals, Guitar - Andy Blackford
Vocals, Guitar, Banjo, Piano - Tim Phillips
Drums - Jim Copley

Additional Percussion - Jon Field, Nick & Shel



https://www.youtube.com/watch?v=HKyEqSjOiQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pierwszy raz na CD!
Wydany w 1972 roku przez brytyjską Charismę, jedyny album hard-progresywnej grupy Spreadeagle to kawał świetnego, gitarowego, soczystego rocka (z licznymi improwizowanymi partiami) w stylu Wishbone Ash, bardzo wczesnego Camela, Spontaneous Combustion, Home, a także Ginhouse i Public Foot The Roman.
Trzy dłuższe utwory trwające łącznie 21 minut są po prostu kapitalne, natomiast czterem krótszym kompozycjom trudno cokolwiek zarzucić (są naprawdę fajne), choć siłą rzeczy partie instrumentalne nie są już tak imponujące. Generalnie jest to kompletnie zapomniany, a jednocześnie bardzo przekonujący brytyjski hard-progressive rock z wysokiej półki! Doskonała produkcja i świetna jakość dźwięku!



It may hard to believe, but this is the debut album of this little-known comb. Released by Charisma records In 1972 the only album of this still highly underrated, British progressive band should appeal to fans of classic, heavy and quite melodic rock based on catchy but intense guitars, ever-changing moods rhythms and complex vocal parts.

Spreadeagle offered a varied, imaginative, cheerful and well-arranged songs (very often in elaborate forms) in the vein of early Camel. Whisbone Ash, Public for Roman, Home and with a hint of early Santana. It has been remastered from the original analogue sounds, gives a high quality sound.



..::TRACK-LIST::..

1. How Can We Be Lost 2:57
2. Brothers In The Sunshine 7:10
3. Nightingale Lane 2:37
4. Piece Of Paper 6:31
5. Nightmare 2:53
6. Eagles 7:20
7. Scipio 4:26
8. Talking To A Sailor 2:30



..::OBSADA::..

Vocals, Bass, Percussion - Sam Llewellyn
Vocals, Guitar - Andy Blackford
Vocals, Guitar, Banjo, Piano - Tim Phillips
Drums - Jim Copley

Additional Percussion - Jon Field, Nick & Shel



https://www.youtube.com/watch?v=HKyEqSjOiQc



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Ten dziwny palindrom Rats Live On No Evil Star jest nazwą projektu Bernda Jestrama i J. Edwarda Donalda. Ich wspólne nagrania tkwią gdzieś pomiędzy autystycznymi szkicami obcej i jednocześnie osobistej planety a próbą otwarcia starej więziennej celi z muzyką i pseudo-powagi post-modernistycznej muzyki. Podczas gdy Donald spiewa i gra na gitarze, Jestram buduje wokół niego pełne melodii, często repetytywne brzmienia elektroniczne.
Nowa fala początku lat 80-tych (w skojarzeniach z Joy Division) przenika się tutaj z akustycznym songwritingiem, okultyzmem, post-industrialem, kraut-rockiem, punkiem, współczesną elektroniką i romantycznością.

Bernd Jestram znany jest fanom muzyki elektronicznej głównie z tworzonego razem z ronaldem Lippokiem duetu TARWATER. Jestram jest jedną z najważniejszych postaci wschodnioberlińskiej sceny muzycznej już od lat 80-tych. Nagrywa słuchowiska radiowe, muzykę dla teatrów, filmów.

John Edward Donald, amerykanin z Chicago polskiego pochodzenia, mieszka od kilkunastu lat w Berlinie, swój pierwszy koncert pod psedonimem Human Elephant zagrał zimą 2000 roku. Jego artystyczne wysiłki zostały dość dokładnie udokumentowane na wiellu Epkach, CD i winylach wydawanych w Londynie, Berlinie i Chicago. Kilka z jgo solowych płyt zostało wydanych przez meksykańskie labele Scribble-Kite, Dog-Eared i Umor.

Wydawca



..::TRACK-LIST::..

1. Travelling On The River Styx 4:18
2. Voice Between Nations 3:21
3. Carnival Of Souls 3:35
4. Twin Speaks 1:09
5. VU Sleep 2:55
6. Elephants Bang 5:08
7. Tree In The Green 4:17
8. B.D.I. Circle The Number 3:58
9. Rats. No. 13 1:39
10. One More Time 2:06
11. Robert Johnson 2:00
12. For The Time Being 5:16



..::OBSADA::..

Bernd Jestram
J. Edward Donald




https://www.youtube.com/watch?v=1M32x48H4d0



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Ten dziwny palindrom Rats Live On No Evil Star jest nazwą projektu Bernda Jestrama i J. Edwarda Donalda. Ich wspólne nagrania tkwią gdzieś pomiędzy autystycznymi szkicami obcej i jednocześnie osobistej planety a próbą otwarcia starej więziennej celi z muzyką i pseudo-powagi post-modernistycznej muzyki. Podczas gdy Donald spiewa i gra na gitarze, Jestram buduje wokół niego pełne melodii, często repetytywne brzmienia elektroniczne.
Nowa fala początku lat 80-tych (w skojarzeniach z Joy Division) przenika się tutaj z akustycznym songwritingiem, okultyzmem, post-industrialem, kraut-rockiem, punkiem, współczesną elektroniką i romantycznością.

Bernd Jestram znany jest fanom muzyki elektronicznej głównie z tworzonego razem z ronaldem Lippokiem duetu TARWATER. Jestram jest jedną z najważniejszych postaci wschodnioberlińskiej sceny muzycznej już od lat 80-tych. Nagrywa słuchowiska radiowe, muzykę dla teatrów, filmów.

John Edward Donald, amerykanin z Chicago polskiego pochodzenia, mieszka od kilkunastu lat w Berlinie, swój pierwszy koncert pod psedonimem Human Elephant zagrał zimą 2000 roku. Jego artystyczne wysiłki zostały dość dokładnie udokumentowane na wiellu Epkach, CD i winylach wydawanych w Londynie, Berlinie i Chicago. Kilka z jgo solowych płyt zostało wydanych przez meksykańskie labele Scribble-Kite, Dog-Eared i Umor.

Wydawca



..::TRACK-LIST::..

1. Travelling On The River Styx 4:18
2. Voice Between Nations 3:21
3. Carnival Of Souls 3:35
4. Twin Speaks 1:09
5. VU Sleep 2:55
6. Elephants Bang 5:08
7. Tree In The Green 4:17
8. B.D.I. Circle The Number 3:58
9. Rats. No. 13 1:39
10. One More Time 2:06
11. Robert Johnson 2:00
12. For The Time Being 5:16



..::OBSADA::..

Bernd Jestram
J. Edward Donald




https://www.youtube.com/watch?v=1M32x48H4d0



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
VA - The Best Christmas Album In The World...Ever! - (2 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Various Artists
Album................: The Best Christmas Album In The World...Ever!
Genre................: Festive
Source...............: CD
Year.................: 1996
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 62-69 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Virgin

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. John & Yoko - Happy Xmas (War Is Over) [03:35]
2. Paul McCartney - Wonderful Christmastime [03:46]
3. Wizzard - I Wish It Could Be Christmas Everyday [04:40]
4. Slade - Merry Xmas Everybody [03:43]
5. Band Aid - Do They Know It's Christmas [03:43]
6. The Pogues Feat. Kirsty MacColl - A Fairytale Of New York[04:30]
7. Greg Lake - I Believe In Father Christmas [03:30]
8. Pretenders - 2000 Miles [03:40]
9. Chris De Burgh - A Spaceman Came Travelling [04:03]
10. Frankie Goes To Hollywood - The Power Of Love [05:28]
11. Chris Rea - Driving Home For Christmas [04:00]
12. Elton John - Step Into Christmas [04:11]
13. Shakin' Stevens - Merry Christmas Everyone [03:40]
14. Gary Glitter - Another Rock And Roll Christmas [03:48]
15. The Beach Boys - Little Saint Nick [01:59]
16. Jackson 5 - Santa Claus Is Coming To Town [02:22]
17. Mike Oldfield - In Dulce Jubilo [02:51]
18. Jona Lewie - Stop The Cavalry [02:55]
19. The Waitresses - Christmas Wrapping [05:20]
20. Jethro Tull - Ring Out, Solstice Bells [03:44]
21. Bing Crosby & David Bowie - Peace On Earth - Little Drummer Boy[02:38]

Playing Time.........: 01:18:15
Total Size...........: 545,65 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. Bing Crosby - White Christmas [03:07]
2. Nat 'King' Cole - The Christmas Song [03:11]
3. Dean Martin - Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow! [01:56]
4. Harry Belafonte - Mary's Boy Child [02:59]
5. Johnny Mathis - When A Child Is Born [03:42]
6. Cliff Richard - Mistletoe And Wine [03:53]
7. Aled Jones - Walking In The Air [03:25]
8. Robson & Jerome - I Believe [02:07]
9. Doris Day - Winter Wonderland [02:57]
10. Adam Faith - Lonely Pup (In A Christmas Shop) [01:47]
11. Mel & Kim - Rockin' Around The Christmas Tree [03:33]
12. State Of The Heart - Last Christmas [03:44]
13. Andy Williams - Happy Holiday [02:37]
14. Eartha Kitt - Santa Baby [03:23]
15. Mud - Lonely This Christmas [03:33]
16. Roy Orbison - Pretty Paper [02:47]
17. Jim Reeves - Silver Bells [02:56]
18. Perry Como - God Rest Ye Merry Gentlemen [02:55]
19. The Weavers - We Wish You A Merry Christmas [02:27]
20. The Spinners - The Twelve Days Of Christmas [03:53]
21. Steeleye Span - Gaudete [02:25]
22. Bert Jansch - In The Bleak Midwinter [02:23]
23. Mary Margaret O'Hara - What Are You Doing New Year's Eve[03:12]

Playing Time.........: 01:09:01
Total Size...........: 435,17 MB

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Gregorian - Masters Of Chant X - The Final Chapter - (2 CD)
(Deluxe, Limited Edition)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Gregorian
Album................: Masters Of Chant X - The Final Chapter - CD 1
Genre................: New Age
Source...............: CD
Year.................: 2015
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 59 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Ear Music – Germany

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

..::TRACK-LIST::..

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. Gregorian - Masters Of Chant [03:46]
2. Gregorian - Cry Softly [04:47]
3. Gregorian - Angel [05:29]
4. Gregorian - Strong [04:07]
5. Gregorian - In My Life [03:18]
6. Gregorian - Farewell [04:57]
7. Gregorian - Living Years [06:58]
8. Gregorian - Just For You [04:39]
9. Gregorian - Gentle [03:57]
10. Gregorian - I Shall Be Released [05:19]
11. Gregorian - Shout [05:44]
12. Gregorian - Baby, Can I Hold You [03:56]
13. Gregorian - Time To Say Goodbye [04:14]
14. Gregorian - Good Night Companions [03:03]

Playing Time.........: 01:04:21
Total Size...........: 383,95 MB


..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Gregorian - Winter Chants - Live In Concert - CD 2
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Gregorian
Album................: Winter Chants - Live In Concert - CD 2
Genre................: New Age
Source...............: CD
Year.................: 2015
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 71 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Ear Music – Germany

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

..::TRACK-LIST::..

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. Gregorian - Ave Maria [03:57]
2. Gregorian - Jubilee [03:14]
3. Gregorian - O Holy Night [03:36]
4. Gregorian - Jesu, Joy Of Man's Desiring [04:34]
5. Gregorian - Dancing In The Snow [02:35]
6. Gregorian - Frozen World [03:31]
7. Gregorian - Sacrifice [04:49]
8. Gregorian - Heaven [05:31]
9. Gregorian - Angels [04:53]
10. Gregorian - Halleluljah [04:08]
11. Gregorian - Imagine [04:17]
12. Gregorian - Fix You [04:36]
13. Gregorian - The Last Unicorn [03:58]
14. Gregorian - Mistletoe And Wine [03:55]
15. Gregorian - Coventry Carol [02:55]
16. Gregorian - Noel Nouvelet [02:05]
17. Gregorian - Moment Of Peace [04:14]
18. Gregorian - World Without End [03:35]
19. Gregorian - Hymn [04:50]
20. Gregorian - Happy X - Mas [03:54]

Playing Time.........: 01:19:16
Total Size...........: 571,80 MB

..::INFO::..

Wykonawca: Różni Artyści
Typ: Składanka-Mix
Okładka: Tak
Gatunek: Italo Disco New Generation
Rok: 2021
From: ELECTRO-TORRENT
Audio kodek: mp3
Audio bitrate: 320kbps

..::TRACK-LIST::..


01. Soulya ID - Only One We’re Need Is Love
02. Elly J. - Close Your Heart
03. San Marco - Desire
04. Evan Seven - Dites Adieu A Notre Amour
05. Estimado - I Got You, You Got Me
06. Mono Band - Come Back
07. Magic System D. J. - Beautiful Night
08. Prima Ballerina - Hold Me
09. Yuhniversia - Summer Dreams
10. Siberian Heat - Never Say Never
11. German Cowboys - My Lovely Angel
12. Mflex Sounds - Tears In My Eyes
13. Soulya ID - All My Life
14. Cliff Wedge - Do You Still Know My Name
15. Joe Yellow - Flash In The Night
16. Alberto Costa - Dark Night
17. Vincent International - Temple Of Love
18. Fred Ventura - Come On
19. Fancy - I’m Still A Fool
20. Joy Peters - Roses In Bloom
21. Air Castles feat. Olegris - Lazy Man
22. Mode-One - Man On The Moon
23. Stylove feat. Karel Sanders - Like Clockwork
24. Marc Fruttero & Svetlana Orlova - Time On Your Mind
25. Peter Paul - Hot Light In The Night
26. Moonlight Affair - Bridge To The Moon
27. Torrevado - Heartbreaker
28. Peter Wilson - Forever Can Start Tonight
29. Blue Talking - Don’t Wanna Talk Anymore
30. AlimkhanOV A. - Cherry On The Top
31. Alan Walker, K-391, Sofie Carson - Different World
32. Eurotix - Life As It Slips Away
33. Junior Paes - Dancing My Way
34. Rofo - Summer Love
35. Savage - I’m Crazy For You

..::INFO::..

Wykonawca: Różni Artyści
Typ: Składanka-Mix
Okładka: Tak
Gatunek: Italo Disco New Generation
Rok: 2020
From: ELECTRO-TORRENT
Audio kodek: mp3
Audio bitrate: 320kbps

..::TRACK-LIST::..


01. Italo4ever - Symphonizer
02. Savage - I Love You
03. Prima Ballerina - Don't Say Goodbye
04. K.U. London feat. Vincent International - Midnight Lover
05. Grant Miller - One Day
06. Ryan Paris - I Love You Je T'Aime
07. Soulya ID - When You Call My Name
08. Valerie Star - Forever Young
09. Elen Cora - Sleeping In Your Hands
10. Savage - Remember Me
11. Mention - Walk Away (Images Of You)
12. Maskio - Show Me The Way
13. Neon Game - I'm Like A Stranger
14. Romantic Avenue - Disease
15. Diamond Rain - Day By Day
16. Romantic Dreamers - Angel Eyes
17. Closed - Crazy Love
18. Otto One - My Game
19. Synthgo & m@rcell - Heaven
20. D. White - My Limbo
21. Estimado - Let Me Escape
22. Miko Mission - Do You Wanna Dance
23. Mode One - Crazy Dreams, Lonely Nights
24. Marc Fruttero - Breaking My Heart
25. Peter Wilson - Diamond Eyes
26. Rick De Moore - It's Love
27. Neo Romantic feat. Wolframm - I Wanna Wake Up With You
28. Blue Talking - Forever Fantasy
29. Marceldevan - Take My Heart
30. Kristian Conde - The Spark
31. Peter Wilson - Kiss The Sky
32. Also Playable Mono - Sweet Night
33. Tom Harrow - Idiot
34. Lemon Juice - Lovers In The Night
35. Sauvage - Love Me Forever

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

EUROPEJSKIE WYDANIE W SELFMADEGOD RECORDS ZAWIERA JEDEN BONUSOWY UTWÓR, KTÓREGO NIE MA W WERSJI HEADSPLIT RECORDS.


W pierwszej chwili, kiedy spojrzałem na okładkę debiutanckiego krążka Putridarium, to pomyślałem o „Holocausto de la Muerte”. Nie sądzicie, że koncept graficzny podobny? Bo według mnie niemal bliźniaczo. A ja sobie ekipę Killjoy’a mocno cenię. Ale nie dlatego sprawdziłem pierwszy pełnometrażowy wykwit Niemców. Uczyniłem to pod wpływem zachwytu nad drugim albumem Nekus, którego to skład mocno pokrywa się także z Putrudarium. Muzyka obu tych projektów różni się jednak diametralnie, choć, co muszę od razu zaznaczyć, stoi na równie wysokim poziomie. Na rzeczonym albumie mamy przyjemność taplać się w czterdziestu minutach staroszkolnego bo bólu death metalu. Death metalu zainfekowanego zarówno zamorskim, co i, przede wszystkim, europejskim stylem. Zaznaczyć należy, że w nagraniach tych nie znajdziecie ani cząstki czegokolwiek odkrywczego czy wykraczającego poza ramy gatunku. Jednocześnie, i to jest chyba najważniejsze i stanowiące najsilniejszy plus twórczości Putridarium, nie da się tych kompozycji przyrównać bezpośrednio do jednego źródła. Oczywiście, z drugiej strony, da się wypunktować od cholery nazw, które to zapewne chłopaków do stworzenia tej płyty zainspirowały. Rzecz jednak w tym, że ich mieszanka Skandynawii i Tampy z zachodnią Europą jest tak niesamowicie przemyślana, naszpikowana znakomitymi riffami, a przede wszystkim posklejana na wzór własny, że u każdego maniaka śmierć metalu z lat dziewięćdziesiątych musowo wywoła banana na twarzy. W zasadzie na „Necrologia del Sadismo…” znajdziemy wszystko, czego duszy potrzeba. Są szybkie fragmenty, przy których dynia buja się sama, są ciężkie zwolnienia, chwilami mocno dryfujące w rejony doomowe, jest sporo melodii i ciężaru. Jest nawet trochę kabaretowo – kosmiczny przerywnik w postaci ”Ossario Nelle Grida”, wrzucony na płytę chyba dla jaj. No i dobrze, bo i w death metalu jest miejsce i przestrzeń dla lekkiego rozluźnienia. Reasumując jednak… Putridarium nagrali sobie piosenki, bez najmniejszej spiny, nawiązując do klasyków, przetwarzając ich nauki na modłę własną. Wyszło im to wyśmienicie, dzięki czemu możemy delektować się albumem do wielokrotnego odsłuchu, zapewniającym wszystko, czego deathmetalowej duszy potrzeba. I w zasadzie chyba nic więcej dodawać nie muszę.

jesusatan


The most disgustingly anticipated debut full-length of the year: PUTRIDARIUM “Necrologia Del Sadismo: Excerpts From A Deranged Mind”. The 4 maniacs are finally back with 10 new tracks of Horror-filled Death-Doom: Mutilation, Necrophilia, Gore. Prepare to Lose Your Mind.



At first, when I looked at the cover of Putridarium's debut album, I thought of “Holocausto de la Muerte.” Don't you think the graphic concept is similar? Because in my opinion, almost twinned. And I hold Killjoy's crew in high regard. But that's not why I checked out the first full-length efflorescence of the Germans. I did so under the influence of admiration for the second album by Nekus, whose lineup strongly overlaps with Putrudarium. However, the music of the two projects differs dramatically, although, I must immediately point out, it stands at an equally high level. On the album in question we have the pleasure of wallowing in forty minutes of old-school death metal. Death metal infected with both overseas and, above all, European style. It should be noted that in these recordings you won’t find a trace of anything revealing or outside the genre. At the same time, and this is probably the most important and constitutes the strongest plus of Putridarium's work, it is impossible to compare these compositions directly to a single source of inspiration. Of course, on the other hand, it is possible to point out a hell of a lot of names that probably inspired the guys to compose this album. The point is, however, that their blend of Scandinavia and Tampa with Western Europe is so incredibly well thought out, steeped in superb riffs and, above all, cobbled together in their own way, that will surely bring a banana to the face of any nineties death metal maniac. In fact, on “Necrologia del Sadismo...” you will find everything the soul needs. There are fast perts at which head bangs itself, there are heavy slowdowns, at times drifting directly into doom metal regions, there is a lot of melody and heaviness. There's even a bit of a cabaret-esque cosmic interlude in the form of “Ossario Nelle Grida,” thrown onto the album probably for a lark. Well, and that's a good thing, too, because there's room and space for a little fun in death metal too. To sum up... Putridarium recorded songs for themselves, lightened up, referring directly to the classics, but processing their teachings in their own fashion. This worked out splendidly, so that we can savor an album for repeated listening, providing everything a deathmetal head needs. And in fact, I don't think I need to add anything more.

jesusatan



..::TRACK-LIST::..

1.. Raped, Hacked & Fucked 3:55
2.. Torture Persecution 4:26
3.. Maggots Reign 3:22
4.. Wretched Carcass 4:17
5.. Postmortal Defloration 3:53
6.. Ossario Nelle Grida 2:00
7.. Beheaded Screams 5:16
8.. Necrophilic Impetus 5:22
9.. Stripped To The Bones 6:19
10.. L’Ultima Processione 1:38

Bonus:
11.. Necrophagic Torment 6:19



..::OBSADA::..

E. - Bass
L. - Guitars
J. - Drums
G. - Guitars, Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=hQdzarVTvJg



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

EUROPEJSKIE WYDANIE W SELFMADEGOD RECORDS ZAWIERA JEDEN BONUSOWY UTWÓR, KTÓREGO NIE MA W WERSJI HEADSPLIT RECORDS.


W pierwszej chwili, kiedy spojrzałem na okładkę debiutanckiego krążka Putridarium, to pomyślałem o „Holocausto de la Muerte”. Nie sądzicie, że koncept graficzny podobny? Bo według mnie niemal bliźniaczo. A ja sobie ekipę Killjoy’a mocno cenię. Ale nie dlatego sprawdziłem pierwszy pełnometrażowy wykwit Niemców. Uczyniłem to pod wpływem zachwytu nad drugim albumem Nekus, którego to skład mocno pokrywa się także z Putrudarium. Muzyka obu tych projektów różni się jednak diametralnie, choć, co muszę od razu zaznaczyć, stoi na równie wysokim poziomie. Na rzeczonym albumie mamy przyjemność taplać się w czterdziestu minutach staroszkolnego bo bólu death metalu. Death metalu zainfekowanego zarówno zamorskim, co i, przede wszystkim, europejskim stylem. Zaznaczyć należy, że w nagraniach tych nie znajdziecie ani cząstki czegokolwiek odkrywczego czy wykraczającego poza ramy gatunku. Jednocześnie, i to jest chyba najważniejsze i stanowiące najsilniejszy plus twórczości Putridarium, nie da się tych kompozycji przyrównać bezpośrednio do jednego źródła. Oczywiście, z drugiej strony, da się wypunktować od cholery nazw, które to zapewne chłopaków do stworzenia tej płyty zainspirowały. Rzecz jednak w tym, że ich mieszanka Skandynawii i Tampy z zachodnią Europą jest tak niesamowicie przemyślana, naszpikowana znakomitymi riffami, a przede wszystkim posklejana na wzór własny, że u każdego maniaka śmierć metalu z lat dziewięćdziesiątych musowo wywoła banana na twarzy. W zasadzie na „Necrologia del Sadismo…” znajdziemy wszystko, czego duszy potrzeba. Są szybkie fragmenty, przy których dynia buja się sama, są ciężkie zwolnienia, chwilami mocno dryfujące w rejony doomowe, jest sporo melodii i ciężaru. Jest nawet trochę kabaretowo – kosmiczny przerywnik w postaci ”Ossario Nelle Grida”, wrzucony na płytę chyba dla jaj. No i dobrze, bo i w death metalu jest miejsce i przestrzeń dla lekkiego rozluźnienia. Reasumując jednak… Putridarium nagrali sobie piosenki, bez najmniejszej spiny, nawiązując do klasyków, przetwarzając ich nauki na modłę własną. Wyszło im to wyśmienicie, dzięki czemu możemy delektować się albumem do wielokrotnego odsłuchu, zapewniającym wszystko, czego deathmetalowej duszy potrzeba. I w zasadzie chyba nic więcej dodawać nie muszę.

jesusatan


The most disgustingly anticipated debut full-length of the year: PUTRIDARIUM “Necrologia Del Sadismo: Excerpts From A Deranged Mind”. The 4 maniacs are finally back with 10 new tracks of Horror-filled Death-Doom: Mutilation, Necrophilia, Gore. Prepare to Lose Your Mind.



At first, when I looked at the cover of Putridarium's debut album, I thought of “Holocausto de la Muerte.” Don't you think the graphic concept is similar? Because in my opinion, almost twinned. And I hold Killjoy's crew in high regard. But that's not why I checked out the first full-length efflorescence of the Germans. I did so under the influence of admiration for the second album by Nekus, whose lineup strongly overlaps with Putrudarium. However, the music of the two projects differs dramatically, although, I must immediately point out, it stands at an equally high level. On the album in question we have the pleasure of wallowing in forty minutes of old-school death metal. Death metal infected with both overseas and, above all, European style. It should be noted that in these recordings you won’t find a trace of anything revealing or outside the genre. At the same time, and this is probably the most important and constitutes the strongest plus of Putridarium's work, it is impossible to compare these compositions directly to a single source of inspiration. Of course, on the other hand, it is possible to point out a hell of a lot of names that probably inspired the guys to compose this album. The point is, however, that their blend of Scandinavia and Tampa with Western Europe is so incredibly well thought out, steeped in superb riffs and, above all, cobbled together in their own way, that will surely bring a banana to the face of any nineties death metal maniac. In fact, on “Necrologia del Sadismo...” you will find everything the soul needs. There are fast perts at which head bangs itself, there are heavy slowdowns, at times drifting directly into doom metal regions, there is a lot of melody and heaviness. There's even a bit of a cabaret-esque cosmic interlude in the form of “Ossario Nelle Grida,” thrown onto the album probably for a lark. Well, and that's a good thing, too, because there's room and space for a little fun in death metal too. To sum up... Putridarium recorded songs for themselves, lightened up, referring directly to the classics, but processing their teachings in their own fashion. This worked out splendidly, so that we can savor an album for repeated listening, providing everything a deathmetal head needs. And in fact, I don't think I need to add anything more.

jesusatan



..::TRACK-LIST::..

1.. Raped, Hacked & Fucked 3:55
2.. Torture Persecution 4:26
3.. Maggots Reign 3:22
4.. Wretched Carcass 4:17
5.. Postmortal Defloration 3:53
6.. Ossario Nelle Grida 2:00
7.. Beheaded Screams 5:16
8.. Necrophilic Impetus 5:22
9.. Stripped To The Bones 6:19
10.. L’Ultima Processione 1:38

Bonus:
11.. Necrophagic Torment 6:19



..::OBSADA::..

E. - Bass
L. - Guitars
J. - Drums
G. - Guitars, Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=hQdzarVTvJg



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

ASSORTED HEAP to kultowy death/thrashmetalowy zespół z Niemiec istniejący w latach 1987-1992.



This band started like almost every other practitioner from the 80’s German speed/thrash roster, with energetic simplistic barrage in their case reminiscent of early Kreator, Necronomicon and Toxik Shock, and this is exactly what their debut demo contained, with a few more intriguing touches timidly suggesting at more proficient things to come.

By the time the album reviewed here appeared the guys had also developed an interest in the more brutal, death metal ways of execution, and had implemented them into their hyper-active, blitzkrieg thrash template. The resultant blend is one of the finest thrash/death metal hybrids to ever come out of Germany, a smattering heap of intense stylish rifforamas which supply never stops until the last note. The showdown begins with “Unexplained Bloodshed” which gradually builds up momentum with heavy pounding riffs before all fury gets unleashed, the hellish shouty death metal vocals ala Martin Van Drunen (Pestilence, Asphyx, Bolt Thrower) trying to keep pace with the super-speedy crescendos which are graced by episodic more melodic nuances those nice reminders of the fretwork of none other than Patrick Mameli (Pestilence again) as at this early stage the delivery is quite reminiscent of the one of “Testimony of the Ancients”, only not as highly-stylized and more speed-prone.

The title-track increases the technicality with intricate riff-knots rising out of nowhere, with the bass burping with authority underneath them, the fast-paced vortexes stirred not far from those on Invocator’s “Excursion Demise” which is another very close soundalike elsewhere, too. “Remembrance of Tomorrow” carries on with the aggressive “carnage”, the guys moshing with a lot of vigour, without too many technical embellishments this time, a direct maddening headbanger; and “In Vain” is a short, but needed respite being a quiet balladic instrumental. The show must go on, though, and “Sold Our Souls” ensures that it does with more complex arrangements which come for the sake of the wayward speedy strokes, but rest assured that those will be served as well their stride more frequently interrupted by both lyrical and heavy stomping breaks; watch out for the supreme melodic accumulations in the second half those also featured prominently on Pestilence’s same year’s magnum opus.

“Trick to Your Mind” tries to “trick” the listener with a portion of laid-back stomps at first, but it’s business as usual later on with technical and speedy riffs interlacing, this symbiosis coming with a nice melodic flavour again interrupted by episodic balladic etudes and more regular heavier walkabouts. “Terrorized Grains” is a superb frenetic shredder racing with the speed of light initially, combining the chaotic aggression of Hellwitch’s debut with the volcanic intensity of Sepultura’s “Beneath the Remains” for a really violent roller-coaster ride that receives a nice doomy comeuppance as a finale. “Grave New World” tries to match the previous number in terms of intensity, and succeeds on all counts the band determined to pummel the listener into oblivion as a finishing touch although more interesting configurations spring up later to give this exhausting brutalizer a less ordinary shade.

Compared to the other thrash/death metal behemoth from their homeland, Baphomet’s “No Asnwers” released the same year, this opus is not as exuberantly complex and technical as the band’s prime purpose is to keep the mosh going without too much ado, with the more elaborate variations taking care of themselves without being prematurely plotted. Consequently the music kind of flows more effortlessly here devoid of too many burdensome complications, also reminding of another German underground outfit from the 90’s, Wotan. The strives for a more intricate way of expression noticed were hard to define clearly: were they just occasional throw-ins with no intention of the side of the band to pursue such a trajectory; or were they deliberate hints at what might be served on a potential sequel…

The audience didn’t have to wait long in order to get the answer to those wonderings; the sophomore arrived just a year later, and must have been a big surprise to those who slept with the debut under their pillows. This is a dark progressive thrash “beast”, not much death metal left, with permeating gothic atmosphere that didn’t tolerate incessant speedy histrionics anymore. The latter were certainly given some space to satisfy the headbangers, but the concentration was strictly on more elaborate structures and more flexible riff layouts which admirably preserved the classic metal aura all over. Ambition was the name of the game on this second instalment, but it’s debatable whether the band increased their fanbase with this more diverse recording.

The guys split up mere months after that album’s release only to re-emerge five years later under the BK 49 moniker. Thrash/death was again the chosen stance, but not as hard-hitting, and with a humorous, less dark and less serious vibe. Two albums were released the second one a full-on death metal record seeing the guys moving up the aggression scale, a process left unfinished due to the band members’ parting of the ways again. One can’t tell how many more reunions there will be in the future, but the album reviewed here will most likely remain the band’s most horrifying, most nightmare-inducing “offspring”.

bayern



..::TRACK-LIST::..

1. Unexpiated Bloodshed (Backing Vocals S. L. Coe) 04:16
2. Experience of Horror 05:51
3. Rememberance of Tomorrow 03:52
4. In Vain (Acoustic Guitar Michael Stötzel) 01:07
5. Sold Out Souls 05:39
6. Trick to Your Mind 06:33
7. Terrorized Brains 04:27
8. Grave New World 05:07
9. Frisia non cantat 00:44

Bonus Tracks:
10. Intro (Killing Peace Demo 1988) 02:27
11. Killing Peace (Killing Peace Demo 1988) 03:36
12. Go to Throw Up (Killing Peace Demo 1988) 03:34
13. Assorted Heap (Killing Peace Demo 1988) 05:09
14. I Don't Care (Killing Peace Demo 1988) 06:02
15. Green Berets (fail) (Killing Peace Demo 1988) 00:11
16. Green Berets (Killing Peace Demo 1988) 02:51
17. After the Attack (Killing Peace Demo 1988) 05:22



..::OBSADA::..

Lead Vocals - Didier (tracks: 1 to 9)
Vocals - Dirk Schiemann (tracks: 10 to 17)
Bass - Bänks (tracks: 1 to 9), Lord Joachim Meyer (tracks: 10 to 17)
Drums - Marter (tracks: 1 to 9), Thomas Marter (tracks: 10 to 17)
Guitar - Gunter Groen (tracks: 10 to 17), Klaus Kessemeier (tracks: 10 to 17)
Guitar, Backing Vocals - Gunter (tracks: 1 to 9), Klause (tracks: 1 to 9)




https://www.youtube.com/watch?v=H5EZztw4Wl8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

ASSORTED HEAP to kultowy death/thrashmetalowy zespół z Niemiec istniejący w latach 1987-1992.



This band started like almost every other practitioner from the 80’s German speed/thrash roster, with energetic simplistic barrage in their case reminiscent of early Kreator, Necronomicon and Toxik Shock, and this is exactly what their debut demo contained, with a few more intriguing touches timidly suggesting at more proficient things to come.

By the time the album reviewed here appeared the guys had also developed an interest in the more brutal, death metal ways of execution, and had implemented them into their hyper-active, blitzkrieg thrash template. The resultant blend is one of the finest thrash/death metal hybrids to ever come out of Germany, a smattering heap of intense stylish rifforamas which supply never stops until the last note. The showdown begins with “Unexplained Bloodshed” which gradually builds up momentum with heavy pounding riffs before all fury gets unleashed, the hellish shouty death metal vocals ala Martin Van Drunen (Pestilence, Asphyx, Bolt Thrower) trying to keep pace with the super-speedy crescendos which are graced by episodic more melodic nuances those nice reminders of the fretwork of none other than Patrick Mameli (Pestilence again) as at this early stage the delivery is quite reminiscent of the one of “Testimony of the Ancients”, only not as highly-stylized and more speed-prone.

The title-track increases the technicality with intricate riff-knots rising out of nowhere, with the bass burping with authority underneath them, the fast-paced vortexes stirred not far from those on Invocator’s “Excursion Demise” which is another very close soundalike elsewhere, too. “Remembrance of Tomorrow” carries on with the aggressive “carnage”, the guys moshing with a lot of vigour, without too many technical embellishments this time, a direct maddening headbanger; and “In Vain” is a short, but needed respite being a quiet balladic instrumental. The show must go on, though, and “Sold Our Souls” ensures that it does with more complex arrangements which come for the sake of the wayward speedy strokes, but rest assured that those will be served as well their stride more frequently interrupted by both lyrical and heavy stomping breaks; watch out for the supreme melodic accumulations in the second half those also featured prominently on Pestilence’s same year’s magnum opus.

“Trick to Your Mind” tries to “trick” the listener with a portion of laid-back stomps at first, but it’s business as usual later on with technical and speedy riffs interlacing, this symbiosis coming with a nice melodic flavour again interrupted by episodic balladic etudes and more regular heavier walkabouts. “Terrorized Grains” is a superb frenetic shredder racing with the speed of light initially, combining the chaotic aggression of Hellwitch’s debut with the volcanic intensity of Sepultura’s “Beneath the Remains” for a really violent roller-coaster ride that receives a nice doomy comeuppance as a finale. “Grave New World” tries to match the previous number in terms of intensity, and succeeds on all counts the band determined to pummel the listener into oblivion as a finishing touch although more interesting configurations spring up later to give this exhausting brutalizer a less ordinary shade.

Compared to the other thrash/death metal behemoth from their homeland, Baphomet’s “No Asnwers” released the same year, this opus is not as exuberantly complex and technical as the band’s prime purpose is to keep the mosh going without too much ado, with the more elaborate variations taking care of themselves without being prematurely plotted. Consequently the music kind of flows more effortlessly here devoid of too many burdensome complications, also reminding of another German underground outfit from the 90’s, Wotan. The strives for a more intricate way of expression noticed were hard to define clearly: were they just occasional throw-ins with no intention of the side of the band to pursue such a trajectory; or were they deliberate hints at what might be served on a potential sequel…

The audience didn’t have to wait long in order to get the answer to those wonderings; the sophomore arrived just a year later, and must have been a big surprise to those who slept with the debut under their pillows. This is a dark progressive thrash “beast”, not much death metal left, with permeating gothic atmosphere that didn’t tolerate incessant speedy histrionics anymore. The latter were certainly given some space to satisfy the headbangers, but the concentration was strictly on more elaborate structures and more flexible riff layouts which admirably preserved the classic metal aura all over. Ambition was the name of the game on this second instalment, but it’s debatable whether the band increased their fanbase with this more diverse recording.

The guys split up mere months after that album’s release only to re-emerge five years later under the BK 49 moniker. Thrash/death was again the chosen stance, but not as hard-hitting, and with a humorous, less dark and less serious vibe. Two albums were released the second one a full-on death metal record seeing the guys moving up the aggression scale, a process left unfinished due to the band members’ parting of the ways again. One can’t tell how many more reunions there will be in the future, but the album reviewed here will most likely remain the band’s most horrifying, most nightmare-inducing “offspring”.

bayern



..::TRACK-LIST::..

1. Unexpiated Bloodshed (Backing Vocals S. L. Coe) 04:16
2. Experience of Horror 05:51
3. Rememberance of Tomorrow 03:52
4. In Vain (Acoustic Guitar Michael Stötzel) 01:07
5. Sold Out Souls 05:39
6. Trick to Your Mind 06:33
7. Terrorized Brains 04:27
8. Grave New World 05:07
9. Frisia non cantat 00:44

Bonus Tracks:
10. Intro (Killing Peace Demo 1988) 02:27
11. Killing Peace (Killing Peace Demo 1988) 03:36
12. Go to Throw Up (Killing Peace Demo 1988) 03:34
13. Assorted Heap (Killing Peace Demo 1988) 05:09
14. I Don't Care (Killing Peace Demo 1988) 06:02
15. Green Berets (fail) (Killing Peace Demo 1988) 00:11
16. Green Berets (Killing Peace Demo 1988) 02:51
17. After the Attack (Killing Peace Demo 1988) 05:22



..::OBSADA::..

Lead Vocals - Didier (tracks: 1 to 9)
Vocals - Dirk Schiemann (tracks: 10 to 17)
Bass - Bänks (tracks: 1 to 9), Lord Joachim Meyer (tracks: 10 to 17)
Drums - Marter (tracks: 1 to 9), Thomas Marter (tracks: 10 to 17)
Guitar - Gunter Groen (tracks: 10 to 17), Klaus Kessemeier (tracks: 10 to 17)
Guitar, Backing Vocals - Gunter (tracks: 1 to 9), Klause (tracks: 1 to 9)




https://www.youtube.com/watch?v=H5EZztw4Wl8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!