...( Info )...
Genre: Power Metal
Country of Artist (Band): Germany
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 39:29

...( TrackList )...
01. Hail Tyr
02. Thor and the Giants
03. Sleipnir
04. Mjölnir
05. Garm's Bowl
06. Foreign Shores
07. Odin
08. Freya

...( Info )...
Genre: Gothic/Doom/Death Metal
Country of Artist (Band): Sweden
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 01:01:48

...( TrackList )...
01. The Grim Reaper's Tears
02. A Glimmer of Hope
03. Everything Ends
04. A Ceaseless Rain
05. In the Woods of Darkest Despair (Bonus)
06. Our Final Hours (Bonus)
07. Behind the Clouds (Bonus)
08. Gospel of Apostasy (Bonus)

...( Info )...
Genre: Heavy Metal
Country of Artist (Band): Netherlands
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 40:46

...( TrackList )...
01. The Invocation of Tyr
02. Dark Horizons Set Ablaze
03. The Annihilators
04. Warriors of Our Time
05. The Pagan Pantheon
06. Gaia
07. Bending Time Curves
08. The Wild Hunt
09. Ghosts of War

...( Info )...
Genre: Death Metal
Country of Artist (Band): France
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 01:00:11

...( TrackList )...
01. Silent Collapse
02. Tipping Point
03. Kill The Timeline
04. More Chapters
05. Tremors
06. The Signal
07. I Explode
08. A Few Seconds
09. Lacking Eternity
10. Forward
11. Another Revolution
12. Ghosts Of Perception
13. Second Chance

...( Info )...
Genre: Thrash Metal
Country of Artist (Band): Canada
Year of Release: 2024-2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
2024 - Repelledeath
2025 - Repelledeath II

...( Info )...
Genre: Heavy Metal/Hard Rock
Country of artist (group): Hungary
Year of publication: 2025
Audio codec: MP3
Rip type: tracks
Audio bitrate: 320 kbps
Duration: 37:08

...( TrackList )...
01. Intro (Astral)
02. Puzzle
03. The Other Me
04. What will become of you Hungary
05. Afterlife party
06. Music connects
07. I don't want war
08. Hasta La Vista
09. My night
10. Life on the Water

...( Info )...
Genre: Progressive/Heavy/Doom Metal
Country of Artist (Band): Japan
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 01:14:39

...( TrackList )...
01. Mahoroba
02. Jigokusaiban
03. Ashuradaiou
04. Uchuyukai
05. Yaseijoto
06. Yamagami
07. Renaiichidaiotoko
08. Bakatchotosei
09. Towanokane
10. Juekisakabadekanpai
11. Kandounorutsubo
12. Akumanorakuen
13. Hikarinokodomo

...( Info )...
Genre: Thrash/Heavy Metal/Punk
Country of Artist (Band): England
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 39:46

...( TrackList )...
01. Intro
02. March Of The Damned
03. The Pariah
04. City Of Gold
05. Bring Out The Devil
06. Drag Me To The Gutter
07. Medusa's Kiss
08. Doa
09. Church Of No Religion
10. Rock N Roll Misfits
11. Jekyll And Hyde

...( Info )...
Genre: Technical Death Metal
Country of Artist (Band): Italy
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 31:52

...( TrackList )...
01. Lure
02. Conceptum Abhorrere
03. Martyred Bloodlines
04. The Ascended's Sight
05. Concetto Transeunte
06. Chromatic Flow
07. Essence
08. Awareness
09. Egeria

...( Info )...
Genre: Black/Death Metal
Country of Artist (Band): Italy
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 28:42

...( TrackList )...
01. Restless
02. Betrayal and Martyrdom
03. The Cold
04. Endless Pain
05. Time Has Come
06. Can You Call This Life?
07. Echoes of a Dying World
08. Burden
09. Black Drape
10. Throat Cut
11. Let It Flow

...( Info )...
Genre: Power/Folk Metal
Country of Artist (Band): Mexico
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 44:42

...( TrackList )...
01. Sin Rendición
02. Sangre y Fuego
03. Firme Bondad
04. Vencer o Morir
05. Navegando Hasta el Final
06. Litza
07. El Festín de los Valientes
08. Alma Libre

...( Info )...
Genre: Thrash Metal
Country of Artist (Band): Mexico
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 44:13

...( TrackList )...
01. Hercolubus
02. Bushido
03. Leap Of Faith
04. Fear The Skies & Seas
05. Before The Ashes
06. Revelations
07. The Immortal Exists
08. Thrash Demolition

...( Info )...
Genre: Death Metal
Country of Artist (Band): Netherlands
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 46:46

...( TrackList )...
01. Zonkey
02. Tuska Deamon Killa
03. Gnomecide
04. Birdzerker
05. Dakka
06. The Purple Ork
07. Gluttony
08. Waaagh!
09. Entrecote De Licorne
10. Too Many Bones

...( Info )...
Genre: Melodic Death/Power Metal
Country of Artist (Band): USA
Year of Release: 2021-2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
2021 - Suffer to Glory
2025 - Death & Rebirth

...( Info )...
Genre: Death/Thrash Metal
Country of Artist (Band): Chile
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 38:46

...( TrackList )...
01. Intro
02. Extremauncion
03. Saberse Mortal (Pt. 1)
04. Silente Vacio Infernal
05. Dispossessed
06. Maldito Creador
07. Equilibrio
08. Alienacion Total
09. Melancholia
10. Far from Life

...( Info )...
Genre: Black/Death Metal
Country of Artist (Band): Canada
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 38:29

...( TrackList )...
01. The Redemptive Force of Rejection
02. Sublimation of Lower Nature
03. Seeds of Revenge
04. Pernicious Supremacy
05. Dormant Nothingness
06. Pour Abattre L’Inéluctable
07. The Cold Indifference of the Universe
08. Transmigration of Soul
09. Nyctophilia

...( Info )...
Genre: Progressive Metal
Country of Artist (Band): Germany
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 02:39:06

...( TrackList )...
CD1 - Keeper of the Scriptures
CD2 - Hüterin Der Schriften

...( Info )...

Artist: Gretchen Peters
Album: Circus Girl (The Best Of)
Year: (2009)
Genre: Country , Americana , Folk.
Format: [FLAC]

...( TrackList )...

1 Circus Girl
2 The Aviator's Song
3 Sunday Morning (Up And Down My Street)
4 The Secret Of Life
5 If Heaven
6 On A Bus To St. Cloud
7 In A Perfect World
8 This Town
9 Picasso And Me
10 When You Are Old
11 Independence Day
12 Tomorrow Morning
13 The Way You Move Me
Bonus Tracks
14 Don't You Know
15 Nobody's Girl

...( Info )...

Artist: Pete Wylie
Album: Sinful
Year: (1987)
Genre: Pop , New Wave , Sophisti-pop
Format: [FLAC]

...( TrackList )...

1 Sinful 4:04
2 Shoulder To Shoulder 4:19
3 Break Out The Banners 3:11
4 Fourelevenfourtyfour 5:20
5 If I Love You 4:16
6 Train To Piranhaville 4:15
7 We Can Rule The World 5:45
8 All The Love 4:22

...( Info )...


Artist: VA
Album: The Best Of Italo Disco
Genre: Italo-Disco/Italo-Dance/Euro-Beat/Italo-House
Country of release: Germany
Media: [LP][EP][CD]
Year of release: 1983-1991
Publisher (label): ZYX Records
Country of artist (band): Italy, Germany …
Audio codec: FLAC
Rip type: tracks
Audio bitrate: lossless
Duration: 25:34:06
Remastered by Oleg of Nazareth


...( TrackList )...

VA - The Best Of Italo Disco (2 LP) (1983) 1:18:21
01-A1 Flowchart - Ask The Boss (Remix Version) 5:06
02-A2 Funk Machine - Dance On The Groove (And Do The Funk) 8:01
03-A3 Advance - Take Me To The Top 6:16
04-B1 Steel Mind - Bad Passion 6:54
05-B2 Amin-Peck - Girl On Me 6:59
06-B3 Flowchart - Ask The Boss 6:16
---
07-C1 Mito - Droid 5:00
08-C2 Amin-Peck - Coda 5:04
09-C3 Bob Salton - Starknight 7:02
10-D1 Steel Mind - Bad Passion (Instrumental) 6:54
11-D2 Amin-Peck - Anxiety 7:55
12-D3 Bob Salton - Starknight (Instrumental) 7:03

...( Info )...

Artist: VA
Title: Martian's Gift, Vol. 6
Year: 2026
Genre: Psytrance
Duration: 01:48:45
Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps


...( TrackList )...

01. Netune Action – Cosmic Mind (07:40)
02. Etheology & StrongBeat (BR) – Another Reality (07:06)
03. Paradox Side & Orbis Saphir – Invasão (06:39)
04. Mad Rabbit & Tomasian – Let's Get On Your Feet (06:56)
05. Mastodont – Mind Melt Reactor (07:18)
06. Sky Lunar (BR) – O Chamado Mítico (09:09)
07. Shockwave – Tapa na Pantera (07:15)
08. F5 – Virgo (06:31)
09. Zetti ((BR) – Mental Revolution (07:32)
10. Galactic Surfers (BR) – Psychosomatic (06:29)
11. Redoma – Melting Pot (06:02)
12. Digital Culture, Chipset & Freak Freqz – Madness BBQ (07:50)
13. Curuja & Codex (BR) – Vermithor (07:16)
14. Aruanda (BR) – Erva Sagrada (06:50)
15. Space Pirate & Exegetic – Apocalypse (08:06)

...( Info )...
Artist: VA
Album: Niezapomniane Przeboje Jarosława Kukulskiego
Label: Fan Music – FM 019
Country: Poland
Year: 1999
Style: Vocal, Ballad, Pop Rock, Disco
Audio codec: Mp3 320 kbps

...( TrackList )...
1. Anna Jantar– Wielka Dama Tańczy Sama
2. Irena Jarocka– Beatlemania Story
3. Krzysztof Krawczyk– To Co Dał Nam Świat
4. Halina Frąckowiak– Tin Pan Alley
5. Eleni– Muzyka Twoje Imię Ma
6. Anna Jantar– Tyle Słońca W Całym Mieście
7. Felicjan Andrzejczak– Trzeci Akt
8. Halina Frąckowiak– Anna Już Tu Nie Mieszka
9. Felicjan Andrzejczak– Siedem Nocy
10. Halina Frąckowiak– Papierowy Księżyc
11. Monika Borys– Nie Masz Prawa
12. Natalia Kukulska– Głodne Lata
13. Halina Frąckowiak– Serca Gwiazd
14. Monika Borys– Co Ty Królu Złoty
15. Anna Jantar, Bogusław Mec– Pozwolił Nam Los
16. Anna Jantar– Moje Jedyne Marzenie
17. Anna Jantar– My Baby Waits For Rainy Days
18. Krzysztof Krawczyk– Życia Mała Garść

Urodzony 26 maja 1944 roku we Wrześni, zmarł 13 września 2010 roku w Warszawie. Polski muzyk, kompozytor i aranżer. Mąż zmarłej piosenkarki Anny Jantar i ojciec piosenkarki Natalii Kukulskiej.

...( Info )...


Artist...............: Creedence Clearwater Revival
Album................: At The Royal Albert Hall (London, UK / April 14, 1970)
Genre................: Rock
Year.................: 2011
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Creedence Clearwater Revival - Born On The Bayou
002. Creedence Clearwater Revival - Green River
003. Creedence Clearwater Revival - Tombstone Shadow
004. Creedence Clearwater Revival - Travelin' Band
005. Creedence Clearwater Revival - Fortunate Son
006. Creedence Clearwater Revival - Commotion
007. Creedence Clearwater Revival - Midnight Special
008. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising
009. Creedence Clearwater Revival - Proud Mary
010. Creedence Clearwater Revival - The Night Time Is The Right Time
011. Creedence Clearwater Revival - Good Golly Miss Molly
012. Creedence Clearwater Revival - Keep On Chooglin

...( Info )...

Artist...............: Creedence Clearwater Revival
Album................: The Best Of
Genre................: Rock
Year.................: 2010
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Creedence Clearwater Revived - Have You Ever Seen the Rain
002. Creedence Clearwater Revived - Molina
003. Creedence Clearwater Revived - Fortunate Son
004. Creedence Clearwater Revived - Proud Mary
005. Creedence Clearwater Revived - Hey Tonight
006. Creedence Clearwater Revived - Suzy Q
007. Creedence Clearwater Revived - Bad Moon Rising
008. Creedence Clearwater Revived - I Put a Spell On You
009. Creedence Clearwater Revived - Premonition
010. Creedence Clearwater Revived - Tombstone Shadow
011. Creedence Clearwater Revived - I Heard It Through the Grapevine
012. Creedence Clearwater Revived - Long As I Can See the Light

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
VA - Przeboje Muzyki Klasycznej W Wykonaniach Orkiestrowych
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Various Artists
Album................: Przeboje Muzyki Klasycznej W Wykonaniach Orkiestrowych
Genre................: Classical
Source...............: CD
Year.................: 1992
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 49 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Polskie Nagrania Muza Classics

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - S. Moniuszko - Mazur z opery Halka[04:02]
2. Zespół Kameralistów Filharmonii Narodowej - J.S. Bach - Aria na strunie G z III Suity ork. D-dur BWV 1068[05:51]
3. Zespół Kameralistów Filharmonii Narodowej - L. Boccherini - Menuet z Kwintetu smyczkowego E-dur op. 13 nr 5[03:50]
4. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie - F. Mendelssohn-Bartholdy - Marsz weselny z Suity Sen nocy letniej op. 61[04:19]
5. Orkiestra Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie - R. Schumann - Marzenie z cyklu Sceny dziecięce op. 15[02:53]
6. Wiesław Ochman - L. Denza - Funiculi, Funicula [02:42]
7. Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie - W.A. Mozart - Cz. III, Alla turca z Sonaty fortep. A-dur KV 331[02:51]
8. Barbara Świątek - J.S. Bach - Badinerie z Suity h-moll BWV 1067[01:27]
9. Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia - C.M. Weber - Zaproszenie do tańca op. 65[08:35]
10. Krystyna Szczepańska - G. Bizet - Habanera z opery Carmen[03:52]
11. Zespół Kameralistów Filharmonii Narodowej - F.J. Gossec - Gawot[02:56]
12. Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie - F. Schubert - Ave Maria op. 56 nr 2[04:47]
13. Zespół Kameralistów Filharmonii Narodowej - J.S. Bach - Siciliana z Sonaty na flet i klawesyn Es-dur BWV 1031[02:27]
14. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej - P. Czajkowski - Taniec łabędzi ze Suity Jezioro łabędzie[01:36]
15. Warszawski Kwintet Akordeonowy - A. Chaczaturian - Taniec z szablami z baletu Gajane[02:03]
16. Wiesław Ochman - R. Leoncavallo - La Mattinata [02:52]
17. Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie - J. Strauss II - Marsz Radeckiego[02:52]

Playing Time.........: 01:00:00
Total Size...........: 293,89 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Caedere pochodzi z domu takich zasłużonych załóg jak Sinister, Pestilence i Gorefest, więc naturalnym było dla mnie zapoznanie się z materiałem holenderskich ciężarowców. Album – co może zaskakiwać – został wydany przez naszą rodzimą wytwórnię Via Nocturna latem tego roku, nosi tytuł Eighty Years’ War (Dutch War of Independence), i jest czwartym w wieloletniej historii kariery Caedere.

Jak mówi tytuł, jest to album koncepcyjny, bazujący tematycznie wokół holenderskiej wojny o niepodległość i związanej z nią walce wyznaniowej. Okładkę zaprojektował Gyula Havancsák znany z dokonań dla Hour of Penance, Annihilator, Blind Guardian czy Destruction, w swej pracy świetnie nawiązał do wojennego motywu śmierci i danse macabre. Muzycznie jest równie poważnie i mocno. Caedere obraca się w rejonach mięsistego death metalu, z naciskiem na jego florydzki styl. Szybkość oraz ciężary współistnieją tu na równych prawach, a dodatkowym urozmaiceniem stają się okazjonalne złowieszcze, doomowe pasaże. Szczerze powiedziawszy, Eighty Years’ War nie sprawił mi żadnych problemów. Od momentu pierwszego wciśnięcia play wiedziałem, że jest to płyta dla mnie. Posiada wszystkie elementy, za które cenię wykonawców DM. Jest skomponowana z głową, brutalna, lecz klarowna, dobrze wyprodukowana i co istotne przebojowa (oczywiście jak na standardy tej sceny). Technika jest tu trzymana w ryzach, dzięki czemu aranże są przejrzyste, a kompozycje nieprzeładowane. Jest to granie na modłę takich załóg jak Aeon, Hate Eternal czy naszego Devilyn z czasów Artefact, gdzie nowoczesność spotyka klasykę, by pchać delikatnie ewolucję gatunku dalej. Małe nawiązania do black metalu nadają dodatkowej kolorystyki, by zadbać o „zły” klimat i uwagę słuchacza, a wokalista Ben De Graaff (Phlebotomized, ex Lividity) poza zawodowym, grobowym growlem atakuje drapiącym skrzekiem. Nie ma tu mowy o ziewaniu, utwory dostarczają emocji przez cały czas trwania płyty, to materiał zdecydowanie koncertowy.

Generalizując, Caedere uderzyło z silną pozycją, wartą sprawdzenia i poświęcenia mu czasu. Holandia posiada wieloletnie tradycje związane z wykonywaniem death metalu, a opisywany zespół ma głębokie korzenie w tej sztuce. 2021 rok w moim uznaniu nie był przesadnie przeładowany świetnymi premierami klasycznego DM i śmiem uważać Eight Years’ War za jedną z ciekawszych propozycji w ostatnim okresie.

Brzeźnicki


The lyrical theme of the album is the Dutch war of independence and the religious uproar between 1568 and 1648. Musically it is also a concept album, the last track features a theme which is prevalent in different shapes and sizes in all the other tracks, in a scorching blend of Brutal/Technical Death metal, interlaced with epic doom passages and haunting black metal riffs.

Gyula Havancsák was responsible for the artwork of this album. He is known for his work for bands such as Accept, Annihilator, Blind Guardian, Destruction, Hour of Penance, and many many more.

Michiel van der Plicht (ex-God Dethroned, Carach Angren, Pestilence) was enlisted to play drums on the album.



..::TRACK-LIST::..

1. Iconoclasm 03:37
2. Inquisition 03:07
3. Council of Blood 05:31
4. The Siege (of Long Breath) 07:07
5. War & Sorrow 01:34
6. Sea Beggars 05:06
7. Divine Power of Kings 04:50
8. The Seven Provinces 06:40



..::OBSADA::..

Thomas Luijken - Guitars
Niels Ottink - Guitars
Joey Veerbeek - Bass
Michiel Lankhorst - Vocals

Session drums by Michiel van der Plicht.
Violins and Percussion by Antonia Ottink and Clemens Kerssies




https://www.youtube.com/watch?v=xjDOFFpfoUU



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Caedere pochodzi z domu takich zasłużonych załóg jak Sinister, Pestilence i Gorefest, więc naturalnym było dla mnie zapoznanie się z materiałem holenderskich ciężarowców. Album – co może zaskakiwać – został wydany przez naszą rodzimą wytwórnię Via Nocturna latem tego roku, nosi tytuł Eighty Years’ War (Dutch War of Independence), i jest czwartym w wieloletniej historii kariery Caedere.

Jak mówi tytuł, jest to album koncepcyjny, bazujący tematycznie wokół holenderskiej wojny o niepodległość i związanej z nią walce wyznaniowej. Okładkę zaprojektował Gyula Havancsák znany z dokonań dla Hour of Penance, Annihilator, Blind Guardian czy Destruction, w swej pracy świetnie nawiązał do wojennego motywu śmierci i danse macabre. Muzycznie jest równie poważnie i mocno. Caedere obraca się w rejonach mięsistego death metalu, z naciskiem na jego florydzki styl. Szybkość oraz ciężary współistnieją tu na równych prawach, a dodatkowym urozmaiceniem stają się okazjonalne złowieszcze, doomowe pasaże. Szczerze powiedziawszy, Eighty Years’ War nie sprawił mi żadnych problemów. Od momentu pierwszego wciśnięcia play wiedziałem, że jest to płyta dla mnie. Posiada wszystkie elementy, za które cenię wykonawców DM. Jest skomponowana z głową, brutalna, lecz klarowna, dobrze wyprodukowana i co istotne przebojowa (oczywiście jak na standardy tej sceny). Technika jest tu trzymana w ryzach, dzięki czemu aranże są przejrzyste, a kompozycje nieprzeładowane. Jest to granie na modłę takich załóg jak Aeon, Hate Eternal czy naszego Devilyn z czasów Artefact, gdzie nowoczesność spotyka klasykę, by pchać delikatnie ewolucję gatunku dalej. Małe nawiązania do black metalu nadają dodatkowej kolorystyki, by zadbać o „zły” klimat i uwagę słuchacza, a wokalista Ben De Graaff (Phlebotomized, ex Lividity) poza zawodowym, grobowym growlem atakuje drapiącym skrzekiem. Nie ma tu mowy o ziewaniu, utwory dostarczają emocji przez cały czas trwania płyty, to materiał zdecydowanie koncertowy.

Generalizując, Caedere uderzyło z silną pozycją, wartą sprawdzenia i poświęcenia mu czasu. Holandia posiada wieloletnie tradycje związane z wykonywaniem death metalu, a opisywany zespół ma głębokie korzenie w tej sztuce. 2021 rok w moim uznaniu nie był przesadnie przeładowany świetnymi premierami klasycznego DM i śmiem uważać Eight Years’ War za jedną z ciekawszych propozycji w ostatnim okresie.

Brzeźnicki


The lyrical theme of the album is the Dutch war of independence and the religious uproar between 1568 and 1648. Musically it is also a concept album, the last track features a theme which is prevalent in different shapes and sizes in all the other tracks, in a scorching blend of Brutal/Technical Death metal, interlaced with epic doom passages and haunting black metal riffs.

Gyula Havancsák was responsible for the artwork of this album. He is known for his work for bands such as Accept, Annihilator, Blind Guardian, Destruction, Hour of Penance, and many many more.

Michiel van der Plicht (ex-God Dethroned, Carach Angren, Pestilence) was enlisted to play drums on the album.



..::TRACK-LIST::..

1. Iconoclasm 03:37
2. Inquisition 03:07
3. Council of Blood 05:31
4. The Siege (of Long Breath) 07:07
5. War & Sorrow 01:34
6. Sea Beggars 05:06
7. Divine Power of Kings 04:50
8. The Seven Provinces 06:40



..::OBSADA::..

Thomas Luijken - Guitars
Niels Ottink - Guitars
Joey Veerbeek - Bass
Michiel Lankhorst - Vocals

Session drums by Michiel van der Plicht.
Violins and Percussion by Antonia Ottink and Clemens Kerssies




https://www.youtube.com/watch?v=xjDOFFpfoUU



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Trójmiejska scena muzyczna od lat ma się bardzo dobrze. W połowie października tego roku otrzymaliśmy kolejny dowód, który to tylko potwierdza. Zespół Sztylety, bo to właśnie o nich mowa, w 2020 zadebiutowali albumem „Zostaw po sobie dobre wrażenie”. Rok później dołożyli tzw. split album „BSNT // Odczuwaj Lekki Dyskomfort” (został on wydany wspólnie z zespołem Żurawie, czyli kolejnym ciekawym przedstawicielem wspomnianej na początku sceny). To były bardzo udane wydawnictwa, ale krążek „Tak będzie lepiej” bije je na głowę.
Zespół Sztylety na rynku jest już obecny od pięciu lat. Gdańsko-warszawska załoga cały czas buduje swoją pozycję. Myślę, że najnowszy album może muzykom wyłącznie pomóc w osiąganiu kolejnych celów, które sobie wcześniej założyli. W swojej twórczości łączą wpływy post-hardcore’u, indie i noise rocka. Grupie nie obce są także brzmienia metalowe. Dlatego właśnie na „Tak będzie lepiej” iskrzy się od pomysłów. I to w obrębie jednego utworu. Choć całość trwa niecałe 37 minut, to zastosowanymi rozwiązaniami można byłoby obdzielić spokojnie kilka albumów.

W skrócie: panowie w swojej muzycznej kuchni mają na półkach naprawdę mnóstwo składników. Co istotne – nie wahają się ich wszystkich użyć. To sprawia, że mamy do czynienia z daniem, które chce się jeść wielokrotnie. Dlaczego? Bo nie wiadomo, który smak, przy kolejnym odsłuchu, wybije się na pierwszy plan. Prawda jest taka, że słuchając utworów z „Tak będzie lepiej” za każdym razem odkrywałem coś nowego. Zespół Sztylety dba o to, żeby działo się sporo.

Najważniejsze jest jednak to, że muzyka nie przytłacza. Gwałtowne zmiany nastrojów nie powodują bólu głowy. Weźmy chociażby otwierający „Nigdy nie ustaliłem”. Ściana dźwięku? Jest. Rozdzierający wokal? Także. Ale panowie potrafią to wszystko również ciut uspokoić, żeby słuchacz mógł wziąć głęboki oddech i zatracić się w tej magicznej krainie. Głównie album „Tak będzie lepiej” jest oparty na momentach czadowych. Metalowo robi się w „Biegunach” i mamy do czynienia z jazdą bez trzymanki. Choć prawdziwe tornado czeka nas w „Ile można”. Na liczniku 1:16 i… nic więcej dodawać nie trzeba. Tego trzeba posłuchać. Bardzo lubię także niepokojący „Blask”, który łączy ze sobą dwa światy – spokojniejszy z tym mocniejszym. I wychodzi to rewelacyjnie. Zespół Sztylety, tak naprawdę, zwalnia na dłuższy moment wyłącznie w psychodelicznym „Pływaniu”. To z pewnością będzie idealny numer, aby go rozbudowywać na żywo. Skoro mówimy o koncertach to wiadomo, że „Trucizny i klątwy” sprawdzi się do tego, aby rozkręcić konkretne pogo. Jest brud, są krzyki (skandowany refren), nie brakuje przesterów. To znaki rozpoznawcze tej grupy. Album zamykają natomiast „Skamieliny”, czyli utwór, który zwraca na siebie uwagę tekstem. Zachęcam do zagłębienia się w jego treść.

Do końca roku pozostały niecałe dwa miesiące. Oczywiście, przed nami są jeszcze premiery, ale… nie wygląda na to, żeby któraś z nich mogła zagrozić drugiemu studyjnemu krążkowi Zespołu Sztylety. „Tak będzie lepiej” rozwala na łopatki. Czapki z głów przed muzykami grupy, dla których gatunkowe ograniczenia nie istnieją. I to jest największa siła tej ekipy. Aż strach pomyśleć, co panowie w przyszłości jeszcze wymyślą.

Szymon Bijak


Zespół Sztylety to gdańska grupa noise punkowa istniejąca od 2018 roku. Miała do tej pory na koncie jeden album pt. „Zostaw po sobie dobre wrażenie” z 2020 roku. W ich twórczości przeplatają się wpływy licznych nurtów muzycznych takich jak: noise, emo, post-hardcore a miejscami nawet metal. Ich najnowsza płyta "Tak Będzie lepiej” ukazała się pod koniec 2023. Jak wyszła im ta agresywna i emocjonalna mieszanka?

To jaki będzie ten album zapowiada już pierwsza kompozycja pt. „Nigdy nie ustaliłem”. Zarówno w warstwie lirycznej, jak i muzycznej – Szelewa ogłasza, że „jak było tak będzie - brudno”. Już w tym numerze słychać rozbudowanie i różnorodność kompozycji – delikatne dźwięki gitary radykalnie przechodzą w czadowe, thrashowe wręcz granie. Metalowe brzmienie czuć także w wielu innych numerach – warto tu wyróżnić „Trucizny i klątwy”. Tych skojarzeń przysparza tu w ogromnym stopniu wokal – nie będący growlem, a jednocześnie w podobny sposób „wiercący” w głowie. Za to „Pływanie” to dużo spokojniejsza piosenka, pomimo tego, gitarę ciężko tu nazwać delikatną, gdyż w refrenie jest dość brudna, nie brak jej punkowego pazura. „Czasem” kojarzy się już za to bardziej z brzmieniem indie i emo. „Blask” to utwór klasycznie post-hardcorowy, z niezwykle nośnym, hymnowym wręcz, na wzór Fugazi, refrenem. Podobnie „Zagłada” – jest tu niezwykle dużo melodyjności, choć tytuł sugeruje raczej znów niemal metalowy czad. Często wokal w ciekawy sposób kontrastuje z warstwą muzyczną. W krótkim „Ile można” brutalny atak gitary i basu towarzyszy śpiewowi, połączonemu raczej z krzykiem, nie przypominającym już, tak jak w „Truciznach i klątwach” i „Biegunach”, growlu. Pokazuje to jak wszechstronny jest Szelewa. Cały album świetnie zamykają „Skamieliny”. Świetnie brzmiąca partia gitary towarzyszy punkowemu, znów raz klasycznie hardcorowemu, raz pełnemu emocjonalnego krzyku, śpiewowi. Doskonale zamyka też album swoim tekstem.

Zdecydowanie warto zwrócić uwagę na warstwę liryczną. Po pierwszym przesłuchaniu możnaby odnieść wrażenie, że grupa miejscami ucieka w beznadziejny nihilizm. Wydaje mi się jednak, że pomimo tego iż zespół śpiewa: „Wszyscy zdechniemy, pokryje nas piach”, chce „otworzyć im serca i oczy”. Nie robi tego jednak w przesadnie moralizujący i radykalny sposób. Łatwo odnaleźć się w tych tekstach młodemu człowiekowi, chociażby ja znalazłem tam niezwykle dużo siebie. Jest tu dosyć dużo pesymizmu i odniesień do kwestii tak przyziemnych, jak choćby poszukiwanie pracy, podatki i inflacja. Komentarze na temat popkultury i otaczającej rzeczywistości nie są pisane „z góry”, lecz przez ludzi partycypujących przecież w społeczeństwie. Oprócz ostatniego numeru wyróżniłbym tu także najspokojniejsze na płycie „Pływanie”. Tekst nienachalnie wzywa do spojrzenia w głąb siebie i analizy swoich własnych dążeń i ambicji.

Płyta zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Słychać że Zespół Sztylety nagrał ten materiał prosto z serca, zarówno w warstwie muzycznej jak i lirycznej. Zderzenie gatunków, w jakich się porusza brzmi świetnie. Nie jest ono tylko dobrze brzmiącym sloganem, lecz własnym wypracowanym stylem. [8/10]

Jakub Krawiec


Bywało już tak w historii polskiej muzyki rockowej, że to właśnie od morza szedł powiew świeżości i awangardy. Trójmiejsko-warszawski Zespół Sztylety wpisuje się w nurt kapel niekonwencjonalnie podchodzących do gitarowego rzemiosła, które jednak przy śmiałym łączeniu różnych konwencji wciąż nie zapominają o klasycznych nawiązaniach. Przy odrobinie eksperymentów i pewnej dawce melodii, formacja nie wypada ze zgrzytliwych, hałaśliwych i niepokornych ram. Zespół Sztylety meandruje, na bazie znanych rozwiązań szukając swojego stylu. S.T. Szelewa (wokal i bas), Ł. Orzeszko (gitara), M. Szewczyk (gitara) i I. Macikowski (perkusja) łączą pewne elementy śmiało i bez kompleksów, choć jeszcze z pewną młodzieńczą niepokornością i wrażliwością – pewnie części konserwatywnej publiczności utrudni to odbiór, powoduje początkowy opór. Zupełnie niesłusznie.

Chęci do poszukiwań i eksperymentów nie odbierają numerom siły rażenia, a przede wszystkim spójności artystycznej wypowiedzi. Płyta Tak będzie lepiej brzmi jak album właśnie, a nie zbiór przypadkowych numerów. Skutecznym lepiszczem różnorodnych wątków jest produkcja (mix i mastering Marek Przybyszewski), w której słychać ducha subpopowej skromności, gdzie dysonans i zgrzyt nie jest wrogiem, a kompanem. Po drugie, przewodnikiem jest w tej podróży młodzieńczy głos S.T. Szelewy, rozpinający się od romantycznego śpiewu, poprzez skandowanie, aż po core’owy krzyk. Nie jest to maniera wokalna, która przekona wszystkich, ale jest w niej naturalność. Teksty dobrze przegryzają się z przybrudzoną muzyką. Nie ma w piosenkach kapeli wiele optymizmu, ale też obywa się bez pozowania na modny dziś nihilizm i kult marności.

Boję się użyć określenia „emo”, bo nie chcę skrzywdzić Zespołu Sztylety łatką, która jest wyświechtana i ma już dziś lekko pejoratywny wydźwięk. Jednak muzyka i teksty są emocjonalne w dobrym tego słowa znaczeniu. Odnaleźć można na Tak będzie lepiej garażowego ducha Fugazi i Mudhoney, pewną dawkę romantyczności podawanej z popowymi wręcz melodi, post-hardcore’owe hałasy, ale i odrobinę psychodelii i shoegze’owego rozmycia. A propos tego dźwiękowego rozmarzenia, do gustu najbardziej przypadł mi kawałek Pływanie. Zarzuciwszy go na słuchawki i idąc na spacer chwilowo nie mam po co wracać do domu.

Zespół Sztylety nie trzyma się mocno formuły zwrotka-refren. Czasem w obrębie jednego, krótkiego numeru dzieje się nawet więcej, niż by wypadało (nie mylić z progresywnym zacięciem i programową komplikacją). Nawet króciutki, trwający niewiele ponad minutę Ile można przynosi skondensowaną dawkę muzycznych i lirycznych porywów, więc nie da się go nazwać jakimś przerywnikiem. Zwłaszcza, że zdaje się mówić coś o pokoleniowych wątpliwościach ubranych w codzienny kontekst. Ciut łatwiej będzie się odnaleźć w tym świecie młodszym (duchem) słuchaczom – nawet, gdy Zespół Sztylety serwuje dobrze znane składniki, lubi je mieszać w nieco innych proporcjach i niekonwencjonalnych zestawieniach. Nie dziwi to już tych, którzy spotykają na modnych festiwalach artystów z bardzo różnych parafii.

Po niezwykle ciepło przyjętym debiutanckim krążku Zostaw po sobie dobre wrażenie, którego buńczuczne zawołanie okazało się profetyczne, Zespół Sztylety potwierdza, że nie jest sezonową ciekawostką. Dostrzegam jednak wciąż przestrzeń na rozwój, okrzepnięcie formuły, skupienia się na najciekawszych pomysłach. Dla formacji znajdzie się w tym roku miejsce zarówno na wielkich festiwalach, jak i niszowych imprezach, w brudnych klubach, ale i w radiu. Na jakich pozycjach się okopią? Czas pokaże. 36 minut to dość, by pokazać, że muzyka rockowa jest wciąż witalna, że niewiele trzeba zabiegów, by podać ją w świeży sposób, a przystępne nie musi być dalekie słowa eksperymentalne.

Jeśli nadmiernie chwalę tę płytę, to także dlatego, że mało jest podobnych prób brania się za garażową klasykę w nowym, świeżym wydaniu – a przynajmniej niewiele tego przebija się do mainstreamu. Chciałbym, aby była to rockowa codzienność, wtedy można by było poprzebierać, ponarzekać, wytknąć błędy. A tak wypada przede wszystkim chwalić.

Paweł Lach


Zespół Sztylety obcy był dla mnie, dopóki nie dostałem ich płyty – jak to określił wydawca – nawet nie do recenzji, bo to poza targetem Chaos Vault. No i lubię jak ktoś tak do tego podchodzi, a nie wysyła coś totalnie z czapy i jeszcze marudzi, że gupi recenzent nie zrozumiał płyty.

Bo ja muzyki Zespołu Sztylety totalnie nie rozumiem, przynajmniej tej, którą zaprezentowali na „Tak Będzie Lepiej”. Nie będę zgrywał oświeconego redakturka, który ma wyrobione zdanie na temat każdej muzyki, zazwyczaj zapożyczone od starszych kolegów po fachu. Nie znam się na inspiracjach, którymi żywią się te chłopaki, a nawet jeśli coś tam mi pobrzmiewa, to podejrzewam że raczej nie to Zespół Sztylety miał na myśli.

Ja tu słyszę rock, z wieloma warstwami i żadna z nich nie jest tym ciepłym rockowym kocykiem, którym lubię się otulać. Nie wiem, czy to nadawałoby się na juwenalia, na Męskie Granie czy na Openera lub Offestival. Raczej nie nadawałoby się na gigi na które zwykłem chodzić – choć pewnie twórcy „Tak Będzie Lepiej” to co robią, robią dobrze. Tak wnioskuję z recenzji tej płyty, które przeczytałem (tak, 95% nazw w nich niewiele mi mówi). No, może poza punkowymi naleciałościami – te brzmią jak dla mnie bardzo fajnie.

Ale na pewno na plus mogę wyróżnić teksty na tej płycie – napisane po polsku, z głową i z przekazem. Podobają mi się, no ale ja lubię polską prozę więc może to przez to.

Czy polecę Wam kupno tej płyty? Nie wiem. Jeśli macie bardzo eklektyczny gust muzyczny – być może przypadnie Wam do gustu. Wszak nie wydaje tego pierwsza lepsza wytwórnia, no a i bardziej światli recenzenci ode mnie to chwalili. U mnie ta płyta leci na półkę, może kiedyś ją zrozumiem.

Oracle



..::TRACK-LIST::..

1. Nigdy nie ustaliłem 02:55
2. Czasem 03:41
3. Blask 04:24
4. Bieguni 04:44
5. Ile można 01:16
6. Pływanie 04:59
7. Trucizny i klątwy 03:22
8. Informacja zwrotna 03:18
9. Zagłada 03:31
10. Skamieliny 04:38




https://www.youtube.com/watch?v=YlTVd7vAvUI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

Trójmiejska scena muzyczna od lat ma się bardzo dobrze. W połowie października tego roku otrzymaliśmy kolejny dowód, który to tylko potwierdza. Zespół Sztylety, bo to właśnie o nich mowa, w 2020 zadebiutowali albumem „Zostaw po sobie dobre wrażenie”. Rok później dołożyli tzw. split album „BSNT // Odczuwaj Lekki Dyskomfort” (został on wydany wspólnie z zespołem Żurawie, czyli kolejnym ciekawym przedstawicielem wspomnianej na początku sceny). To były bardzo udane wydawnictwa, ale krążek „Tak będzie lepiej” bije je na głowę.
Zespół Sztylety na rynku jest już obecny od pięciu lat. Gdańsko-warszawska załoga cały czas buduje swoją pozycję. Myślę, że najnowszy album może muzykom wyłącznie pomóc w osiąganiu kolejnych celów, które sobie wcześniej założyli. W swojej twórczości łączą wpływy post-hardcore’u, indie i noise rocka. Grupie nie obce są także brzmienia metalowe. Dlatego właśnie na „Tak będzie lepiej” iskrzy się od pomysłów. I to w obrębie jednego utworu. Choć całość trwa niecałe 37 minut, to zastosowanymi rozwiązaniami można byłoby obdzielić spokojnie kilka albumów.

W skrócie: panowie w swojej muzycznej kuchni mają na półkach naprawdę mnóstwo składników. Co istotne – nie wahają się ich wszystkich użyć. To sprawia, że mamy do czynienia z daniem, które chce się jeść wielokrotnie. Dlaczego? Bo nie wiadomo, który smak, przy kolejnym odsłuchu, wybije się na pierwszy plan. Prawda jest taka, że słuchając utworów z „Tak będzie lepiej” za każdym razem odkrywałem coś nowego. Zespół Sztylety dba o to, żeby działo się sporo.

Najważniejsze jest jednak to, że muzyka nie przytłacza. Gwałtowne zmiany nastrojów nie powodują bólu głowy. Weźmy chociażby otwierający „Nigdy nie ustaliłem”. Ściana dźwięku? Jest. Rozdzierający wokal? Także. Ale panowie potrafią to wszystko również ciut uspokoić, żeby słuchacz mógł wziąć głęboki oddech i zatracić się w tej magicznej krainie. Głównie album „Tak będzie lepiej” jest oparty na momentach czadowych. Metalowo robi się w „Biegunach” i mamy do czynienia z jazdą bez trzymanki. Choć prawdziwe tornado czeka nas w „Ile można”. Na liczniku 1:16 i… nic więcej dodawać nie trzeba. Tego trzeba posłuchać. Bardzo lubię także niepokojący „Blask”, który łączy ze sobą dwa światy – spokojniejszy z tym mocniejszym. I wychodzi to rewelacyjnie. Zespół Sztylety, tak naprawdę, zwalnia na dłuższy moment wyłącznie w psychodelicznym „Pływaniu”. To z pewnością będzie idealny numer, aby go rozbudowywać na żywo. Skoro mówimy o koncertach to wiadomo, że „Trucizny i klątwy” sprawdzi się do tego, aby rozkręcić konkretne pogo. Jest brud, są krzyki (skandowany refren), nie brakuje przesterów. To znaki rozpoznawcze tej grupy. Album zamykają natomiast „Skamieliny”, czyli utwór, który zwraca na siebie uwagę tekstem. Zachęcam do zagłębienia się w jego treść.

Do końca roku pozostały niecałe dwa miesiące. Oczywiście, przed nami są jeszcze premiery, ale… nie wygląda na to, żeby któraś z nich mogła zagrozić drugiemu studyjnemu krążkowi Zespołu Sztylety. „Tak będzie lepiej” rozwala na łopatki. Czapki z głów przed muzykami grupy, dla których gatunkowe ograniczenia nie istnieją. I to jest największa siła tej ekipy. Aż strach pomyśleć, co panowie w przyszłości jeszcze wymyślą.

Szymon Bijak


Zespół Sztylety to gdańska grupa noise punkowa istniejąca od 2018 roku. Miała do tej pory na koncie jeden album pt. „Zostaw po sobie dobre wrażenie” z 2020 roku. W ich twórczości przeplatają się wpływy licznych nurtów muzycznych takich jak: noise, emo, post-hardcore a miejscami nawet metal. Ich najnowsza płyta "Tak Będzie lepiej” ukazała się pod koniec 2023. Jak wyszła im ta agresywna i emocjonalna mieszanka?

To jaki będzie ten album zapowiada już pierwsza kompozycja pt. „Nigdy nie ustaliłem”. Zarówno w warstwie lirycznej, jak i muzycznej – Szelewa ogłasza, że „jak było tak będzie - brudno”. Już w tym numerze słychać rozbudowanie i różnorodność kompozycji – delikatne dźwięki gitary radykalnie przechodzą w czadowe, thrashowe wręcz granie. Metalowe brzmienie czuć także w wielu innych numerach – warto tu wyróżnić „Trucizny i klątwy”. Tych skojarzeń przysparza tu w ogromnym stopniu wokal – nie będący growlem, a jednocześnie w podobny sposób „wiercący” w głowie. Za to „Pływanie” to dużo spokojniejsza piosenka, pomimo tego, gitarę ciężko tu nazwać delikatną, gdyż w refrenie jest dość brudna, nie brak jej punkowego pazura. „Czasem” kojarzy się już za to bardziej z brzmieniem indie i emo. „Blask” to utwór klasycznie post-hardcorowy, z niezwykle nośnym, hymnowym wręcz, na wzór Fugazi, refrenem. Podobnie „Zagłada” – jest tu niezwykle dużo melodyjności, choć tytuł sugeruje raczej znów niemal metalowy czad. Często wokal w ciekawy sposób kontrastuje z warstwą muzyczną. W krótkim „Ile można” brutalny atak gitary i basu towarzyszy śpiewowi, połączonemu raczej z krzykiem, nie przypominającym już, tak jak w „Truciznach i klątwach” i „Biegunach”, growlu. Pokazuje to jak wszechstronny jest Szelewa. Cały album świetnie zamykają „Skamieliny”. Świetnie brzmiąca partia gitary towarzyszy punkowemu, znów raz klasycznie hardcorowemu, raz pełnemu emocjonalnego krzyku, śpiewowi. Doskonale zamyka też album swoim tekstem.

Zdecydowanie warto zwrócić uwagę na warstwę liryczną. Po pierwszym przesłuchaniu możnaby odnieść wrażenie, że grupa miejscami ucieka w beznadziejny nihilizm. Wydaje mi się jednak, że pomimo tego iż zespół śpiewa: „Wszyscy zdechniemy, pokryje nas piach”, chce „otworzyć im serca i oczy”. Nie robi tego jednak w przesadnie moralizujący i radykalny sposób. Łatwo odnaleźć się w tych tekstach młodemu człowiekowi, chociażby ja znalazłem tam niezwykle dużo siebie. Jest tu dosyć dużo pesymizmu i odniesień do kwestii tak przyziemnych, jak choćby poszukiwanie pracy, podatki i inflacja. Komentarze na temat popkultury i otaczającej rzeczywistości nie są pisane „z góry”, lecz przez ludzi partycypujących przecież w społeczeństwie. Oprócz ostatniego numeru wyróżniłbym tu także najspokojniejsze na płycie „Pływanie”. Tekst nienachalnie wzywa do spojrzenia w głąb siebie i analizy swoich własnych dążeń i ambicji.

Płyta zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Słychać że Zespół Sztylety nagrał ten materiał prosto z serca, zarówno w warstwie muzycznej jak i lirycznej. Zderzenie gatunków, w jakich się porusza brzmi świetnie. Nie jest ono tylko dobrze brzmiącym sloganem, lecz własnym wypracowanym stylem. [8/10]

Jakub Krawiec


Bywało już tak w historii polskiej muzyki rockowej, że to właśnie od morza szedł powiew świeżości i awangardy. Trójmiejsko-warszawski Zespół Sztylety wpisuje się w nurt kapel niekonwencjonalnie podchodzących do gitarowego rzemiosła, które jednak przy śmiałym łączeniu różnych konwencji wciąż nie zapominają o klasycznych nawiązaniach. Przy odrobinie eksperymentów i pewnej dawce melodii, formacja nie wypada ze zgrzytliwych, hałaśliwych i niepokornych ram. Zespół Sztylety meandruje, na bazie znanych rozwiązań szukając swojego stylu. S.T. Szelewa (wokal i bas), Ł. Orzeszko (gitara), M. Szewczyk (gitara) i I. Macikowski (perkusja) łączą pewne elementy śmiało i bez kompleksów, choć jeszcze z pewną młodzieńczą niepokornością i wrażliwością – pewnie części konserwatywnej publiczności utrudni to odbiór, powoduje początkowy opór. Zupełnie niesłusznie.

Chęci do poszukiwań i eksperymentów nie odbierają numerom siły rażenia, a przede wszystkim spójności artystycznej wypowiedzi. Płyta Tak będzie lepiej brzmi jak album właśnie, a nie zbiór przypadkowych numerów. Skutecznym lepiszczem różnorodnych wątków jest produkcja (mix i mastering Marek Przybyszewski), w której słychać ducha subpopowej skromności, gdzie dysonans i zgrzyt nie jest wrogiem, a kompanem. Po drugie, przewodnikiem jest w tej podróży młodzieńczy głos S.T. Szelewy, rozpinający się od romantycznego śpiewu, poprzez skandowanie, aż po core’owy krzyk. Nie jest to maniera wokalna, która przekona wszystkich, ale jest w niej naturalność. Teksty dobrze przegryzają się z przybrudzoną muzyką. Nie ma w piosenkach kapeli wiele optymizmu, ale też obywa się bez pozowania na modny dziś nihilizm i kult marności.

Boję się użyć określenia „emo”, bo nie chcę skrzywdzić Zespołu Sztylety łatką, która jest wyświechtana i ma już dziś lekko pejoratywny wydźwięk. Jednak muzyka i teksty są emocjonalne w dobrym tego słowa znaczeniu. Odnaleźć można na Tak będzie lepiej garażowego ducha Fugazi i Mudhoney, pewną dawkę romantyczności podawanej z popowymi wręcz melodi, post-hardcore’owe hałasy, ale i odrobinę psychodelii i shoegze’owego rozmycia. A propos tego dźwiękowego rozmarzenia, do gustu najbardziej przypadł mi kawałek Pływanie. Zarzuciwszy go na słuchawki i idąc na spacer chwilowo nie mam po co wracać do domu.

Zespół Sztylety nie trzyma się mocno formuły zwrotka-refren. Czasem w obrębie jednego, krótkiego numeru dzieje się nawet więcej, niż by wypadało (nie mylić z progresywnym zacięciem i programową komplikacją). Nawet króciutki, trwający niewiele ponad minutę Ile można przynosi skondensowaną dawkę muzycznych i lirycznych porywów, więc nie da się go nazwać jakimś przerywnikiem. Zwłaszcza, że zdaje się mówić coś o pokoleniowych wątpliwościach ubranych w codzienny kontekst. Ciut łatwiej będzie się odnaleźć w tym świecie młodszym (duchem) słuchaczom – nawet, gdy Zespół Sztylety serwuje dobrze znane składniki, lubi je mieszać w nieco innych proporcjach i niekonwencjonalnych zestawieniach. Nie dziwi to już tych, którzy spotykają na modnych festiwalach artystów z bardzo różnych parafii.

Po niezwykle ciepło przyjętym debiutanckim krążku Zostaw po sobie dobre wrażenie, którego buńczuczne zawołanie okazało się profetyczne, Zespół Sztylety potwierdza, że nie jest sezonową ciekawostką. Dostrzegam jednak wciąż przestrzeń na rozwój, okrzepnięcie formuły, skupienia się na najciekawszych pomysłach. Dla formacji znajdzie się w tym roku miejsce zarówno na wielkich festiwalach, jak i niszowych imprezach, w brudnych klubach, ale i w radiu. Na jakich pozycjach się okopią? Czas pokaże. 36 minut to dość, by pokazać, że muzyka rockowa jest wciąż witalna, że niewiele trzeba zabiegów, by podać ją w świeży sposób, a przystępne nie musi być dalekie słowa eksperymentalne.

Jeśli nadmiernie chwalę tę płytę, to także dlatego, że mało jest podobnych prób brania się za garażową klasykę w nowym, świeżym wydaniu – a przynajmniej niewiele tego przebija się do mainstreamu. Chciałbym, aby była to rockowa codzienność, wtedy można by było poprzebierać, ponarzekać, wytknąć błędy. A tak wypada przede wszystkim chwalić.

Paweł Lach


Zespół Sztylety obcy był dla mnie, dopóki nie dostałem ich płyty – jak to określił wydawca – nawet nie do recenzji, bo to poza targetem Chaos Vault. No i lubię jak ktoś tak do tego podchodzi, a nie wysyła coś totalnie z czapy i jeszcze marudzi, że gupi recenzent nie zrozumiał płyty.

Bo ja muzyki Zespołu Sztylety totalnie nie rozumiem, przynajmniej tej, którą zaprezentowali na „Tak Będzie Lepiej”. Nie będę zgrywał oświeconego redakturka, który ma wyrobione zdanie na temat każdej muzyki, zazwyczaj zapożyczone od starszych kolegów po fachu. Nie znam się na inspiracjach, którymi żywią się te chłopaki, a nawet jeśli coś tam mi pobrzmiewa, to podejrzewam że raczej nie to Zespół Sztylety miał na myśli.

Ja tu słyszę rock, z wieloma warstwami i żadna z nich nie jest tym ciepłym rockowym kocykiem, którym lubię się otulać. Nie wiem, czy to nadawałoby się na juwenalia, na Męskie Granie czy na Openera lub Offestival. Raczej nie nadawałoby się na gigi na które zwykłem chodzić – choć pewnie twórcy „Tak Będzie Lepiej” to co robią, robią dobrze. Tak wnioskuję z recenzji tej płyty, które przeczytałem (tak, 95% nazw w nich niewiele mi mówi). No, może poza punkowymi naleciałościami – te brzmią jak dla mnie bardzo fajnie.

Ale na pewno na plus mogę wyróżnić teksty na tej płycie – napisane po polsku, z głową i z przekazem. Podobają mi się, no ale ja lubię polską prozę więc może to przez to.

Czy polecę Wam kupno tej płyty? Nie wiem. Jeśli macie bardzo eklektyczny gust muzyczny – być może przypadnie Wam do gustu. Wszak nie wydaje tego pierwsza lepsza wytwórnia, no a i bardziej światli recenzenci ode mnie to chwalili. U mnie ta płyta leci na półkę, może kiedyś ją zrozumiem.

Oracle



..::TRACK-LIST::..

1. Nigdy nie ustaliłem 02:55
2. Czasem 03:41
3. Blask 04:24
4. Bieguni 04:44
5. Ile można 01:16
6. Pływanie 04:59
7. Trucizny i klątwy 03:22
8. Informacja zwrotna 03:18
9. Zagłada 03:31
10. Skamieliny 04:38




https://www.youtube.com/watch?v=YlTVd7vAvUI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI..


..::OPIS::..

A collection of material concerning influential German band Birth Control. Includes a complete concert from 1996, the 1971 BEAT CLUB performance, their appearance in the film ICH, EIN GROUPIE, various TV performances from the 1970s, and a documentary about the band.



..::TRACK-LIST::..

1. The Work Is Done
2. Call Me
3. Trial Trip
4. Back From Hell
5. The Sperminator's Lost Battle
6. I Set My Mind On Vacation
7. Jungle City
8. Valley Of Darkness
9. The Sperminator Strikes Back
10. Gamma Ray
11. Preacher Man
12. No Drugs
13. The Work Is Done (Beat-Club-Version)
14. Skateboard Sue
15. We All Thought We Knew You
16. Last Survivor
17. Pick On Me
18. Gamma Ray '90
19. Documentary
20. Like Nothing Ever Changed




https://www.youtube.com/watch?v=LSYp9wpSxRk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!