...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Speed thrash metalowy klasyk wznowiony w 35-rocznicę premiery.
Debiutancki mini-album Razor z 1984 roku, 6 dodatkowych utworów z demo.


Before becoming the thrash-oriented powerhouse that these Canadians are known for, Razor took the stripped-down, traditional heavy metal approach in line with the NWOBHM acts. That was a very short-lived experience, and while it may show its roots on their full-lengths, the debut EP Armed And Dangerous is the only release to fully flash these lights. It’s a short, sweet experience that’s nice and clean. That alone gives it a standout charm, alongside the superior songwriting.

Despite being the least-aggressive approach, there’s a primal energy to Armed And Dangerous that feels flattering. There’s little in the vein of vocal focus, taking the early ‘80s Pantera approach without any glam fluff and instead just boasts attitude. To match, we have a mildly fuzzed overcast from the bass and lower production value. That raw foundation allows the leads to pierce the surface as the forefront of the experience; consider this helpful, since the leads are Razor’s strongest feature.

And yet, some songs make their presence a little more brash, namely looking at the likes of “Hot Metal.” A need for a harder drive contrasts the laid-back approach of the title track’s steady and heavy focus, and the fact that they compliment each other so well is a great selling point. If that’s not enough, the drums feel more prominent in the latter of the two tracks, working with the leads to establish a mature approach. And if you still crave the speed, look forward to “Take This Torch.” For something so brief, there’s a little taste of everything that this genre is heavily known for.

While maybe nothing groundbreaking, this is everything I look for in those older, brief traditional metal releases that precede a classic career. Nine times out of ten, you can get a whiff of what’s coming, but it’s divorced from the central selling point. Perhaps a hot take, but I like this better than any Razor full-length. Worth seeking out for fans of early Def Leppard, early Pantera, Angel Witch, or Tank.

Sweetie


“…feel the white hot metal, feel it burn your skin, experience the torture, pay for all your sins…”

Easily the rarest of Razor discs, these seven tracks are an early-stage aural portrait of what the four-piece will do for the rest of its existence. Unlike a band such as countrymates Voivod who would transmogrify into something more abstract and otherworldly with each and every subsequent album, Razor’s dial never clicked to a different network, never faltered in their quest for thrash dominance, and…well, no sense rehashing…read my Evil Invaders review for the rest of this diatribe.

These tracks resemble the production value and thinner thrash delivery that's featured on Executioner’s Song rather than Evil Invaders where thickness like swamp water soaks the tracks and the band starts the ascent into their own legendary status. Four of the tracks here are featured on the band’s debut full-lengther, so this ep is more of a hardcore collector’s wet dream, the fan who doesn’t mind dishing out $200+ for two additional songs that will probably turn up on some future compilation/best of release.

It’s easily noticeable that traditional elements in “Killer Instinct” and “Hot Metal” overtake the thrash vehemence that is just clawing to escape, meanwhile the longer title cut possesses one of Sheepdog’s most feeble screams, a mere kitten compared to the masters of the hunt on Evil Invaders that have a tendency to set steel afire.

The first true stroke of thrashmania ignites with blue flame appeal in “Take This Torch” and an opening riff of frantic, flesh-peeling proportion that cannot be overlooked. The chorus fans the flames into a screeching inferno while McLaren unleashes screams more akin to his seminal lungs. It's a quintessential thrash song that (obviously) doubles as the best track on the record and was chosen to punt Executioner’s Song into orbit. Not far off with additional thrash fervor is “Ball and Chain”, meanwhile “Fast and Loud” takes its own advice, pummeling away with a conspicuously insatiable chorus that shoves the track right over the edge. The almost useless “The End” should be tied to it, never to be heard again, but shows up closing their debut nonetheless.

Before the low grumbling on Evil Invaders, Sheepdog’s vocals were more a crackling shriek, amateurish even more so than the additional tracks on Executioner’s Song, and really isn’t all that endearing to him, but a true fan will get over it. Even a non-collector can see the investment value in this. The album’s worth can only go up unless someone finds a glut of them tucked away in the corner of some warehouse. Yeah, I’m not worried either.

"...ready or not, take this torch..."

Gutterscream



..::TRACK-LIST::..

1. The End 2:04
2. Killer Instinct 2:42
3. Hot Metal 2:18
4. Armed And Dangerous 5:07
5. Take This Torch 3:16
6. Ball And Chain 3:32
7. Fast And Loud 3:54

Bonus Tracks [pre production Demo]:
8. Ball And Chain 2:43
9. Hot Metal 2:30
10. Take This Torch 3:25
11. Killer Instinct 2:51
12. Fast And Loud 3:54
13. Armed And Dangerous 5:03

Tracks 1-7 were recorded and mixed at the Waxworks in St.Jacobs ,Ontario, Canada.
Produced by Terry Marostega and Razor, originally released by Voice Records in 1984.
Tracks 8-13 Armed and Dangerous pre production Demo
Recorded April 16th 1984 at Octo Sound Studios, Kitchener, Ontario, Canada.
Produced by Terry Marostega.



..::OBSADA::..

Dave Carlo - Guitars
Sheepdog - Vocals
Mike Campagnolo - Bass
M-Bro - Drums



https://www.youtube.com/watch?v=KZmLgF1mdro



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Speed thrash metalowy klasyk wznowiony w 35-rocznicę premiery.
Debiutancki mini-album Razor z 1984 roku, 6 dodatkowych utworów z demo.


Before becoming the thrash-oriented powerhouse that these Canadians are known for, Razor took the stripped-down, traditional heavy metal approach in line with the NWOBHM acts. That was a very short-lived experience, and while it may show its roots on their full-lengths, the debut EP Armed And Dangerous is the only release to fully flash these lights. It’s a short, sweet experience that’s nice and clean. That alone gives it a standout charm, alongside the superior songwriting.

Despite being the least-aggressive approach, there’s a primal energy to Armed And Dangerous that feels flattering. There’s little in the vein of vocal focus, taking the early ‘80s Pantera approach without any glam fluff and instead just boasts attitude. To match, we have a mildly fuzzed overcast from the bass and lower production value. That raw foundation allows the leads to pierce the surface as the forefront of the experience; consider this helpful, since the leads are Razor’s strongest feature.

And yet, some songs make their presence a little more brash, namely looking at the likes of “Hot Metal.” A need for a harder drive contrasts the laid-back approach of the title track’s steady and heavy focus, and the fact that they compliment each other so well is a great selling point. If that’s not enough, the drums feel more prominent in the latter of the two tracks, working with the leads to establish a mature approach. And if you still crave the speed, look forward to “Take This Torch.” For something so brief, there’s a little taste of everything that this genre is heavily known for.

While maybe nothing groundbreaking, this is everything I look for in those older, brief traditional metal releases that precede a classic career. Nine times out of ten, you can get a whiff of what’s coming, but it’s divorced from the central selling point. Perhaps a hot take, but I like this better than any Razor full-length. Worth seeking out for fans of early Def Leppard, early Pantera, Angel Witch, or Tank.

Sweetie


“…feel the white hot metal, feel it burn your skin, experience the torture, pay for all your sins…”

Easily the rarest of Razor discs, these seven tracks are an early-stage aural portrait of what the four-piece will do for the rest of its existence. Unlike a band such as countrymates Voivod who would transmogrify into something more abstract and otherworldly with each and every subsequent album, Razor’s dial never clicked to a different network, never faltered in their quest for thrash dominance, and…well, no sense rehashing…read my Evil Invaders review for the rest of this diatribe.

These tracks resemble the production value and thinner thrash delivery that's featured on Executioner’s Song rather than Evil Invaders where thickness like swamp water soaks the tracks and the band starts the ascent into their own legendary status. Four of the tracks here are featured on the band’s debut full-lengther, so this ep is more of a hardcore collector’s wet dream, the fan who doesn’t mind dishing out $200+ for two additional songs that will probably turn up on some future compilation/best of release.

It’s easily noticeable that traditional elements in “Killer Instinct” and “Hot Metal” overtake the thrash vehemence that is just clawing to escape, meanwhile the longer title cut possesses one of Sheepdog’s most feeble screams, a mere kitten compared to the masters of the hunt on Evil Invaders that have a tendency to set steel afire.

The first true stroke of thrashmania ignites with blue flame appeal in “Take This Torch” and an opening riff of frantic, flesh-peeling proportion that cannot be overlooked. The chorus fans the flames into a screeching inferno while McLaren unleashes screams more akin to his seminal lungs. It's a quintessential thrash song that (obviously) doubles as the best track on the record and was chosen to punt Executioner’s Song into orbit. Not far off with additional thrash fervor is “Ball and Chain”, meanwhile “Fast and Loud” takes its own advice, pummeling away with a conspicuously insatiable chorus that shoves the track right over the edge. The almost useless “The End” should be tied to it, never to be heard again, but shows up closing their debut nonetheless.

Before the low grumbling on Evil Invaders, Sheepdog’s vocals were more a crackling shriek, amateurish even more so than the additional tracks on Executioner’s Song, and really isn’t all that endearing to him, but a true fan will get over it. Even a non-collector can see the investment value in this. The album’s worth can only go up unless someone finds a glut of them tucked away in the corner of some warehouse. Yeah, I’m not worried either.

"...ready or not, take this torch..."

Gutterscream



..::TRACK-LIST::..

1. The End 2:04
2. Killer Instinct 2:42
3. Hot Metal 2:18
4. Armed And Dangerous 5:07
5. Take This Torch 3:16
6. Ball And Chain 3:32
7. Fast And Loud 3:54

Bonus Tracks [pre production Demo]:
8. Ball And Chain 2:43
9. Hot Metal 2:30
10. Take This Torch 3:25
11. Killer Instinct 2:51
12. Fast And Loud 3:54
13. Armed And Dangerous 5:03

Tracks 1-7 were recorded and mixed at the Waxworks in St.Jacobs ,Ontario, Canada.
Produced by Terry Marostega and Razor, originally released by Voice Records in 1984.
Tracks 8-13 Armed and Dangerous pre production Demo
Recorded April 16th 1984 at Octo Sound Studios, Kitchener, Ontario, Canada.
Produced by Terry Marostega.



..::OBSADA::..

Dave Carlo - Guitars
Sheepdog - Vocals
Mike Campagnolo - Bass
M-Bro - Drums



https://www.youtube.com/watch?v=KZmLgF1mdro



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Siódma pieczęć została złamana – pod czarnymi skrzydłami Osmose Productions nadchodzi najnowszy album polskiego Kingdom!
Bezkompromisowe hymny mroku i zniszczenia, 10 nowych utworów plus cover bluźnierców z Deicide.
Nagrano w Garaż Studio pod okiem Mateusza Szulborskiego AD 2024.
Zgodnie z tradycją, okładkę wykonał Maciej Kamuda.



Naszego rodzimego Kingdom nikomu przedstawiać nie trzeba. Chłopaki działają prężnie od ponad dwudziestu lat, regularnie siejąc deathmetalowe plugastwo. „Primeval Cult of Strength in the Womb of Suffer” to już ich siódmy krążek, który ukaże się pod koniec września, tym razem pod skrzydłami Osmose Productions. Nie będę ukrywał, że zespół nigdy nie należał do ścisłego top moich faworytów. Nigdy też nie powiedziałem (bo najzwyczajniej w świecie panowie nie dali mi ku temu pretekstu), że Kingdom jest zespołem słabym czy przeciętnym. Oni zawsze mieścili się w „czwórce”, jeśli by wystawiać im notę w skali szkolnej. Niemniej jednak, poprzedni album wykazywał jakby tendencje zwyżkowe, bo słuchałem go najczęściej. Szalikowcy zespołu ucieszą się zatem na informację, iż na nowym wydawnictwie Mazowszan, ów kurs został zachowany. A jestem nawet w stanie zaryzykować, że „Primeval Cult of Strength in the Womb of Suffer” to najbardziej dojrzały i dopracowany materiał zespołu w ich długoletniej historii. O samej muzyce Kingdom nic odkrywczego napisać się nie da. To nadal jest ten sam staroszkolny, oparty głównie na amerykańskich wzorcach pokroju Deicide czy Morbid Angel metal śmierci. Czysty jak łza i na wskroś brutalny. Mamy tutaj dziesięć kompozycji autorskich (w tym jeden stanowiący akustyczne interludium), plus cover „Lunatic of God’s Creation”. Nie wiem jak to jest, ale w covery to Kingdom akurat umiom średnio, bo tak jak nie podobała mi się ich wersja „Lucretia My Reflection” na splicie z Throneum, tak i w tym przypadku uważam wersję szlagieru Deicide za średnio udaną. Co do całej reszty natomiast, nie mam pytań. Panowie potrafią mocno dosypać do kotła swojej, zazwyczaj mocno rozpędzonej, lokomotywy, zasypując słuchacza gradem blastów i agresywnych riffów, niejednokrotnie o charakterze Angelcorpse’owym. Nawet jeśli chwilami odrobinę zwolnią, to i tak tylko po to, by za chwilę zaatakować ze zdwojoną siłą. Podobnie śmiercionośnym narzędziem co linie gitarowe czy ponadprzeciętnie intensywne beczki, są rzygające wokale, głębsze w kawałkach śpiewanych po angielsku, nieco bardziej wrzeszczane w tych po naszemu. A że całość brzmi bardziej niż prawilnie, to i narzekać nie ma na co, bo w ogólnym rozrachunku, album ten spuszcza po prostu piękny, deathmetalowy wpierdol. Fanom zespołu nowej płyty zatem polecać nie ma sensu, bo i tak po nią sięgną. Tak samo powinien zrobić każdy, komu oldskulowy, bezkompromisowy metal z kostuchą w herbie gra w sercu najgłośniej. Kingdom to gwarancja wysokiej jakości. I za to ich ogromnie szanuję.

jesusatan


The seventh seal has been broken - under the black wings of Osmose Productions the latest album of Polish Kingdom is coming!
Uncompromising hymns of darkness and destruction, 10 new songs plus a cover of blasphemers from Deicide.
Recorded in Garaż Studio under the supervision of Mateusz Szulborski A.D. 2024.
In line with tradition cover art was made by Maciej Kamuda.

Furious Satanic Death metal from Poland at it's very best! For fans of Angelcorpse, Morbid Angel, Deicide...



..::TRACK-LIST::..

1. Behold Thy Light Dying 03:00
2. Przedwieczny kult siły 03:44
3. Exterminatus 03:14
4. Her Last Stand 03:33
5. Ruiny ludzkości 03:22
6. Flame of Death 03:38
7. Womb of Suffer 03:03
8. Sadness in Existence 02:19
9. Devils' Warmonger 02:59
10. Blood God 04:10
11. Lunatic of God's Creation 04:39




https://www.youtube.com/watch?v=Id1n83I6eTM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Siódma pieczęć została złamana – pod czarnymi skrzydłami Osmose Productions nadchodzi najnowszy album polskiego Kingdom!
Bezkompromisowe hymny mroku i zniszczenia, 10 nowych utworów plus cover bluźnierców z Deicide.
Nagrano w Garaż Studio pod okiem Mateusza Szulborskiego AD 2024.
Zgodnie z tradycją, okładkę wykonał Maciej Kamuda.



Naszego rodzimego Kingdom nikomu przedstawiać nie trzeba. Chłopaki działają prężnie od ponad dwudziestu lat, regularnie siejąc deathmetalowe plugastwo. „Primeval Cult of Strength in the Womb of Suffer” to już ich siódmy krążek, który ukaże się pod koniec września, tym razem pod skrzydłami Osmose Productions. Nie będę ukrywał, że zespół nigdy nie należał do ścisłego top moich faworytów. Nigdy też nie powiedziałem (bo najzwyczajniej w świecie panowie nie dali mi ku temu pretekstu), że Kingdom jest zespołem słabym czy przeciętnym. Oni zawsze mieścili się w „czwórce”, jeśli by wystawiać im notę w skali szkolnej. Niemniej jednak, poprzedni album wykazywał jakby tendencje zwyżkowe, bo słuchałem go najczęściej. Szalikowcy zespołu ucieszą się zatem na informację, iż na nowym wydawnictwie Mazowszan, ów kurs został zachowany. A jestem nawet w stanie zaryzykować, że „Primeval Cult of Strength in the Womb of Suffer” to najbardziej dojrzały i dopracowany materiał zespołu w ich długoletniej historii. O samej muzyce Kingdom nic odkrywczego napisać się nie da. To nadal jest ten sam staroszkolny, oparty głównie na amerykańskich wzorcach pokroju Deicide czy Morbid Angel metal śmierci. Czysty jak łza i na wskroś brutalny. Mamy tutaj dziesięć kompozycji autorskich (w tym jeden stanowiący akustyczne interludium), plus cover „Lunatic of God’s Creation”. Nie wiem jak to jest, ale w covery to Kingdom akurat umiom średnio, bo tak jak nie podobała mi się ich wersja „Lucretia My Reflection” na splicie z Throneum, tak i w tym przypadku uważam wersję szlagieru Deicide za średnio udaną. Co do całej reszty natomiast, nie mam pytań. Panowie potrafią mocno dosypać do kotła swojej, zazwyczaj mocno rozpędzonej, lokomotywy, zasypując słuchacza gradem blastów i agresywnych riffów, niejednokrotnie o charakterze Angelcorpse’owym. Nawet jeśli chwilami odrobinę zwolnią, to i tak tylko po to, by za chwilę zaatakować ze zdwojoną siłą. Podobnie śmiercionośnym narzędziem co linie gitarowe czy ponadprzeciętnie intensywne beczki, są rzygające wokale, głębsze w kawałkach śpiewanych po angielsku, nieco bardziej wrzeszczane w tych po naszemu. A że całość brzmi bardziej niż prawilnie, to i narzekać nie ma na co, bo w ogólnym rozrachunku, album ten spuszcza po prostu piękny, deathmetalowy wpierdol. Fanom zespołu nowej płyty zatem polecać nie ma sensu, bo i tak po nią sięgną. Tak samo powinien zrobić każdy, komu oldskulowy, bezkompromisowy metal z kostuchą w herbie gra w sercu najgłośniej. Kingdom to gwarancja wysokiej jakości. I za to ich ogromnie szanuję.

jesusatan


The seventh seal has been broken - under the black wings of Osmose Productions the latest album of Polish Kingdom is coming!
Uncompromising hymns of darkness and destruction, 10 new songs plus a cover of blasphemers from Deicide.
Recorded in Garaż Studio under the supervision of Mateusz Szulborski A.D. 2024.
In line with tradition cover art was made by Maciej Kamuda.

Furious Satanic Death metal from Poland at it's very best! For fans of Angelcorpse, Morbid Angel, Deicide...



..::TRACK-LIST::..

1. Behold Thy Light Dying 03:00
2. Przedwieczny kult siły 03:44
3. Exterminatus 03:14
4. Her Last Stand 03:33
5. Ruiny ludzkości 03:22
6. Flame of Death 03:38
7. Womb of Suffer 03:03
8. Sadness in Existence 02:19
9. Devils' Warmonger 02:59
10. Blood God 04:10
11. Lunatic of God's Creation 04:39




https://www.youtube.com/watch?v=Id1n83I6eTM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Płyta "Zły 2 czyli Noc w Muzeum" to druga płyta artysty zawierająca materiał zarejestrowany podczas koncertu w Teatrze Współczesnym w Szczecinie 23 maja 2015 roku.
Repertuar albumu to autorskie teksty aktora, poety i prezentera radiowego Konrada Pawickiego. Za muzykę odpowiedzialni są współpracujący z nim szczecińscy muzycy Jacek Wierzchowski, Piotr Klimek oraz Wiktor Szostak.
Muzycznie zawartość płyty oscyluje pomiędzy klasycznym jazzem, swingiem a piosenka literacką.
Artysta starał się oddać atmosferę koncertu a więc mamy i brawa i dialogi z widownią oraz osobiste komentarze do piosenek.

Sam artysta tak podsumowuje album:
"Ktoś, kto sięgnie po tę płytę, będzie miał do czynienia z czymś wyjątkowym. Zarejestrowany na niej koncert zagraliśmy w ramach obchodów 250-lecia teatru publicznego w Polsce. A coś takiego zdarza się raz na 250 lat. Poza tym należy wziąć pod uwagę jak często i w jakich miejscach koncertujemy. Zdarza się to mniej więcej raz na dwa lata, w dodatku na renomowanych scenach Berlina i Szczecina. Można zatem śmiało powiedzieć, że jesteśmy zespołem ekskluzywnym."



..::TRACK-LIST::..

1. Zły
2. Masz mnie
3. Piosenka trochę banalna
4. Piosenka jesienna
5. Kolczyki dla Rudej Magdy
6. Piosenka poranna
7. Na na na na na na na na
8. Kołysanka dla Małego Księcia
9. Piosenka spokojna
10. Piosenka melancholiczna
11. Prowadź mnie
12. Wszystko będzie dobrze
13. Piosenka o mgnieniu oka
14. Piosenka o drodze powrotnej
15. Zły (dodatek specjalny - wersja radiowa)



..::OBSADA::..

Konrad Pawicki & Band występuje w składzie:
Konrad Pawicki - śpiew
Wiktor Szostak [kierownik muzyczny] - instrumenty klawiszowe, piano Rhodes
Paweł Rozmarynowski - kontrabas, gitara basowa
Krzysztof Kowalczyk - saksofony, klarnet


Autorem tekstów wszystkich piosenek jest Konrad Pawicki
Aranżacje – Wiktor Szostak. Z wyjątkiem 1. 11. 13. 15.

Nagłośnienie koncertu (utwory od 1 do 14), realizacja nagrania, miks i mastering: Bartosz Jurgiel
Utwór 15. nagrano w „Czarnej Sali” Akademii Sztuki w Szczecinie. Realizacja nagrania: Bartłomiej Orłowski



https://www.youtube.com/watch?v=BkYYSmwYCNQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Płyta "Zły 2 czyli Noc w Muzeum" to druga płyta artysty zawierająca materiał zarejestrowany podczas koncertu w Teatrze Współczesnym w Szczecinie 23 maja 2015 roku.
Repertuar albumu to autorskie teksty aktora, poety i prezentera radiowego Konrada Pawickiego. Za muzykę odpowiedzialni są współpracujący z nim szczecińscy muzycy Jacek Wierzchowski, Piotr Klimek oraz Wiktor Szostak.
Muzycznie zawartość płyty oscyluje pomiędzy klasycznym jazzem, swingiem a piosenka literacką.
Artysta starał się oddać atmosferę koncertu a więc mamy i brawa i dialogi z widownią oraz osobiste komentarze do piosenek.

Sam artysta tak podsumowuje album:
"Ktoś, kto sięgnie po tę płytę, będzie miał do czynienia z czymś wyjątkowym. Zarejestrowany na niej koncert zagraliśmy w ramach obchodów 250-lecia teatru publicznego w Polsce. A coś takiego zdarza się raz na 250 lat. Poza tym należy wziąć pod uwagę jak często i w jakich miejscach koncertujemy. Zdarza się to mniej więcej raz na dwa lata, w dodatku na renomowanych scenach Berlina i Szczecina. Można zatem śmiało powiedzieć, że jesteśmy zespołem ekskluzywnym."



..::TRACK-LIST::..

1. Zły
2. Masz mnie
3. Piosenka trochę banalna
4. Piosenka jesienna
5. Kolczyki dla Rudej Magdy
6. Piosenka poranna
7. Na na na na na na na na
8. Kołysanka dla Małego Księcia
9. Piosenka spokojna
10. Piosenka melancholiczna
11. Prowadź mnie
12. Wszystko będzie dobrze
13. Piosenka o mgnieniu oka
14. Piosenka o drodze powrotnej
15. Zły (dodatek specjalny - wersja radiowa)



..::OBSADA::..

Konrad Pawicki & Band występuje w składzie:
Konrad Pawicki - śpiew
Wiktor Szostak [kierownik muzyczny] - instrumenty klawiszowe, piano Rhodes
Paweł Rozmarynowski - kontrabas, gitara basowa
Krzysztof Kowalczyk - saksofony, klarnet


Autorem tekstów wszystkich piosenek jest Konrad Pawicki
Aranżacje – Wiktor Szostak. Z wyjątkiem 1. 11. 13. 15.

Nagłośnienie koncertu (utwory od 1 do 14), realizacja nagrania, miks i mastering: Bartosz Jurgiel
Utwór 15. nagrano w „Czarnej Sali” Akademii Sztuki w Szczecinie. Realizacja nagrania: Bartłomiej Orłowski



https://www.youtube.com/watch?v=BkYYSmwYCNQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Roxette - ROX RMX - Vol. 1, Vol. 2, Vol. 3
(Remixes From The Roxette Vaults)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Roxette
Album................: ROX RMX
Genre................: Pop, Rock
Source...............: WEB
Year.................: 2022-06-24
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 73-74 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: Roxette Recordings

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - Vol. 1
---------------------------------------------------------------------

1. Roxette - Fading Like A Flower [02:25]
2. Roxette - Stars (Almighty 12" Definitive Mix) [08:03]
3. Roxette - Real Sugar (Shooting Star Treatment) [04:24]
4. Roxette - The Centre Of The Heart [StoneBridge Club Mix Edit][03:39]
5. Roxette - The Look (Rapino 7" Remix) [04:15]
6. Roxette - Why Don't You Bring Me Flowers? (Addeboy Vs Cliff Remix)[03:49]
7. Roxette - Wish I Could Fly (StoneBridge R&B Mix) [04:33]
8. Roxette - Some Other Summer (Alexander Brown Remix) [05:08]
9. Roxette - From a Distance (SingSing Version) [03:37]
10. Roxette - Reveal (The Attic Remix) [03:30]
11. Roxette - Crush On You (Almighty Club Mix) [06:24]
12. Roxette - Dressed for Success (New Radio Mix) [03:55]
13. Roxette - Milk and Toast and Honey (Active Dance Remix) [03:52]
14. Roxette - The Rox Medley - A Remix Medley [04:41]

Playing Time.........: 01:02:21
Total Size...........: 462,16 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - Vol. 2
---------------------------------------------------------------------

1. Roxette - She's Got Nothing On (But the Radio) (Adam Rickfors Remix)[03:30]
2. Dancing DJs - Fading Like a Flower [03:05]
3. Roxette - The Look (Big Red Mix) [07:35]
4. Roxette - Stars (X-Treme Extended Mix) [06:14]
5. Roxette - Knockin' On Every Door (Bomkrash 12" Remix) [06:06]
6. Roxette - Speak to Me (Bassflow Remake) [03:38]
7. Roxette - Dangerous (Power Mix) [Short Version] [03:40]
8. Roxette - Spending My Time (Electric Dance Remix) [05:27]
9. Roxette - How Do You Do! (Bomkrash US Mix) [03:13]
10. Roxette - Opportunity Nox (Hard Act 2 Follow vs. Sharpshooter Extended Remix)[05:28]
11. Roxette - Joyride (Magicfriendmix) [06:12]
12. Roxette - Wish I Could Fly (Tee's Radio Mix) [04:02]
13. Roxette - Why Don't You Bring Me Flowers? (Patrick Jordan Remix)[03:18]
14. Roxette - Fireworks (Jesus Jones Remix) [04:12]
15. Roxette - The Look (Headdrum Mix) [07:19]

Playing Time.........: 01:13:06
Total Size...........: 544,97 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting - Vol. 3
---------------------------------------------------------------------

1. Roxette - Stars (Almighty Radio Edit) [03:51]
2. Roxette - The Look (Rapino Club Mix) [05:23]
3. Roxette - She's Got Nothing On (But The Radio) (Adrian Lux Remix)[05:36]
4. Roxette - Crush On You (Almighty 7 Radio Mix) [03:03]
5. Roxette - Dressed For Success (Look Sharp! Mix) [04:54]
6. Roxette - Milk And Toast And Honey (Shooting Star Treatment)[04:19]
7. Roxette - Some Other Summer (Trxd Remix) [03:24]
8. Roxette - Dangerous (Waste Of Vinyl 12” Mix) [06:28]
9. Dancing Djs,Roxette - Fading Like A Flower (Hardino Mix)[06:04]
10. Roxette - The Centre Of The Heart (Is A Suburb To The Brain) [Yoga Remix][03:32]
11. Roxette - Wish I Could Fly (Stonebridge Club Mix) [06:35]
12. Roxette - Reveal (Kleerup Remix) [03:36]
13. Roxette - The Look (Chaps 1995 Remix) [05:09]
14. Roxette - Stars (Almighty Dub) [06:46]
15. Roxette - Chances (Dancehall Version) [08:21]

Playing Time.........: 01:17:07
Total Size...........: 569,94 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Uran zawiązał się w roku 2000 i od momentu powstania regularnie pojawia się na ważnych koncertach lokalnych, nie stroniąc od wizyt w klubach innych miast. Zmiany składu, jakie były udziałem grupy, nie wpłynęły na jej aktywność sceniczną. Zespół ma za sobą koncerty u boku tak istotnych przedstawicieli krajowej sceny punk jak KSU, The Analogs, Bulbulators, LD50, Złodzieje Rowerów, Uliczny Opryszek, Zbeer, a także argentyńskich Argies czy litewskich Toro Brawo, z którymi zagrał kilka koncertów na Litwie. W roku 2011 Uran stanął także na scenie Festiwalu Rock Na Bagnie.

Od momentu powstania grupa zrealizowała kilka sesji nagraniowych, które zaowocowały wydawnictwami wydanymi samodzielnie przez zespół w niewielkich nakładach. Jedna z takich sesji nigdy nie została opublikowana i to ona właśnie stanowi główną zawartość debiutanckiego krążka zatytułowanego po prostu „Uran”. Dopełnieniem tego materiału jest kilka utworów powstałych podczas innej wizyty zespołu w studio. Łącznie na debiutancki krążek URANU składa się 13, melodyjnych i ostrych, punkowych utworów (wśród nich cover Ramzes & The Hooligans), które pokazują Kapelę w dynamicznej, muzycznej odsłonie, uzupełnionej przez charakterystyczne dla punkowej konwencji, dosadne i realistyczne teksty.



..::TRACK-LIST::..

1. Dziki frustrat
2. Beautiful Country
3. Plastikowe Bohatery
4. U235
5. Można różnie
6. Świat mnie nie chce
7. Pozornie o niczym
8. Razem z nami
9. Kaseta
10. Witajcie w Białymstoku
11. V For Vendetta
12. Polski szeryf
13. Kiosk 2



https://www.youtube.com/watch?v=cjCBagDfwuY


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Uran zawiązał się w roku 2000 i od momentu powstania regularnie pojawia się na ważnych koncertach lokalnych, nie stroniąc od wizyt w klubach innych miast. Zmiany składu, jakie były udziałem grupy, nie wpłynęły na jej aktywność sceniczną. Zespół ma za sobą koncerty u boku tak istotnych przedstawicieli krajowej sceny punk jak KSU, The Analogs, Bulbulators, LD50, Złodzieje Rowerów, Uliczny Opryszek, Zbeer, a także argentyńskich Argies czy litewskich Toro Brawo, z którymi zagrał kilka koncertów na Litwie. W roku 2011 Uran stanął także na scenie Festiwalu Rock Na Bagnie.

Od momentu powstania grupa zrealizowała kilka sesji nagraniowych, które zaowocowały wydawnictwami wydanymi samodzielnie przez zespół w niewielkich nakładach. Jedna z takich sesji nigdy nie została opublikowana i to ona właśnie stanowi główną zawartość debiutanckiego krążka zatytułowanego po prostu „Uran”. Dopełnieniem tego materiału jest kilka utworów powstałych podczas innej wizyty zespołu w studio. Łącznie na debiutancki krążek URANU składa się 13, melodyjnych i ostrych, punkowych utworów (wśród nich cover Ramzes & The Hooligans), które pokazują Kapelę w dynamicznej, muzycznej odsłonie, uzupełnionej przez charakterystyczne dla punkowej konwencji, dosadne i realistyczne teksty.



..::TRACK-LIST::..

1. Dziki frustrat
2. Beautiful Country
3. Plastikowe Bohatery
4. U235
5. Można różnie
6. Świat mnie nie chce
7. Pozornie o niczym
8. Razem z nami
9. Kaseta
10. Witajcie w Białymstoku
11. V For Vendetta
12. Polski szeryf
13. Kiosk 2



https://www.youtube.com/watch?v=cjCBagDfwuY


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album VULCANO, wydany w 1986 roku.
Jest uważany za jeden z pionierskich albumów brazylijskiego black/thrash metalu, który wywarł znaczący wpływ na późniejsze zespoły metalowe. Album charakteryzuje się surowym, agresywnym brzmieniem, łączącym elementy thrash i black metalu. Tutaj reedycja 2024 w slipcase CD.


Świat bez 'Krwawej Zemsty' Vulcano nie jest wart życia.
Wkurwienie i agresja w najczystszej postaci!!!
Niesamowity wpierdol w morderczych tempach!!!



..::TRACK-LIST::..

1. Dominios of Death 02:53
2. Spirits of Evil 03:39
3. Ready to Explode 01:40
4. Holocaust 03:46
5. Incubus 02:12
6. Death Metal 03:50
7. Voices from Hell 01:29
8. Bloody Vengeance 04:04



..::OBSADA::..

Angel - vocals
Zhema Rodero - bass
Soto Junior - guitar
Flavio - guitar
Laudior Piloni - drums




https://www.youtube.com/watch?v=jHv08BDOOg4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album VULCANO, wydany w 1986 roku.
Jest uważany za jeden z pionierskich albumów brazylijskiego black/thrash metalu, który wywarł znaczący wpływ na późniejsze zespoły metalowe. Album charakteryzuje się surowym, agresywnym brzmieniem, łączącym elementy thrash i black metalu. Tutaj reedycja 2024 w slipcase CD.


Świat bez 'Krwawej Zemsty' Vulcano nie jest wart życia.
Wkurwienie i agresja w najczystszej postaci!!!
Niesamowity wpierdol w morderczych tempach!!!



..::TRACK-LIST::..

1. Dominios of Death 02:53
2. Spirits of Evil 03:39
3. Ready to Explode 01:40
4. Holocaust 03:46
5. Incubus 02:12
6. Death Metal 03:50
7. Voices from Hell 01:29
8. Bloody Vengeance 04:04



..::OBSADA::..

Angel - vocals
Zhema Rodero - bass
Soto Junior - guitar
Flavio - guitar
Laudior Piloni - drums




https://www.youtube.com/watch?v=jHv08BDOOg4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pierwszy album czesiego zespołu grającego intrygujący doom metal z wpływami death metalu.
W składzie perkusista SILENT STREAM OF GODLESS ELEGY.

Czesi oferują dziewięć melancholijnych utworów, które opowiadają dziewięć różnych historii ludzi, którzy odebrali sobie życie. Dzięki niezwykle melancholijnemu i emocjonalnemu brzmieniu zespołu, 'Cupio Disolvi' nie tylko przekazuje depresyjne uczucia poprzez teksty, ale także poprzez przepięknie skomponowaną, muzykę.
No i ta okładka...



..::TRACK-LIST::..

1. Deliverance 05:18
2. Deep 05:43
3. Insatiable Wrath 05:33
4. Cupio Dissolvi 06:32
5. Cross And The Rose 08:20
6. Vanity In Vain 05:53
7. Abstain 04:19
8. The Last Poem 07:48
9. Žal 03:03



..::OBSADA::..

Albert Fiala - Keyboards
David Viktorín - Guitars
Orbb - Bass
Zdeněk Nevělík - Vocals
Fedor Furnadžiev - Guitars
Michal 'Datel' Rak - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=9pActYHikq4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pierwszy album czesiego zespołu grającego intrygujący doom metal z wpływami death metalu.
W składzie perkusista SILENT STREAM OF GODLESS ELEGY.

Czesi oferują dziewięć melancholijnych utworów, które opowiadają dziewięć różnych historii ludzi, którzy odebrali sobie życie. Dzięki niezwykle melancholijnemu i emocjonalnemu brzmieniu zespołu, 'Cupio Disolvi' nie tylko przekazuje depresyjne uczucia poprzez teksty, ale także poprzez przepięknie skomponowaną, muzykę.
No i ta okładka...



..::TRACK-LIST::..

1. Deliverance 05:18
2. Deep 05:43
3. Insatiable Wrath 05:33
4. Cupio Dissolvi 06:32
5. Cross And The Rose 08:20
6. Vanity In Vain 05:53
7. Abstain 04:19
8. The Last Poem 07:48
9. Žal 03:03



..::OBSADA::..

Albert Fiala - Keyboards
David Viktorín - Guitars
Orbb - Bass
Zdeněk Nevělík - Vocals
Fedor Furnadžiev - Guitars
Michal 'Datel' Rak - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=9pActYHikq4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
INXS - Hollywood Palladium, Los Angeles, November 15th, 1995
(Live On Broadcasting - Remastered)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: INXS
Album................: Live On Broadcasting - Hollywood Palladium, LA, 1995
Genre................: Rock
Source...............: WEB
Year.................: 2025-02-26
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.5.0 20250211
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 70 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: DMG

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. INXS - Johnson's Aeroplane (Live) [03:51]
2. INXS - The One Thing (Live) [03:25]
3. INXS - Love Is (What I Say) (Live) [03:47]
4. INXS - Kiss the Dirt (Live) [04:16]
5. INXS - I Send a Message (Live) [03:36]
6. INXS - Shine Like It Does (Live) [03:13]
7. INXS - Good and Bad Times (Live) [03:16]
8. INXS - Dancing on the Jetty (Live) [04:37]
9. INXS - This Time (Live) [03:05]
10. INXS - Listen Like Thieves (Live) [03:39]
11. INXS - Burn for You (Live) [04:41]
12. INXS - What You Need (Live) [03:42]
13. INXS - The Original Sin (Live) [05:25]
14. INXS - One X One (Live) [02:51]
15. INXS - Don't Change (Live) [05:21]
16. INXS - Same Direction (Live) [04:29]
17. INXS - Black & White (Live) [04:32]
18. INXS - The Swing (Live) [03:42]

Playing Time.........: 01:11:37
Total Size...........: 507,96 MB

..::INFO::..

Vangelis (gr. Βαγγέλης), właśc. Ewangelos Odiseas Papatanasiu (gr. Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου; ur. 29 marca 1943 w Agrii koło Wolos, zm. 17 maja 2022 w Paryżu - grecki kompozytor muzyki elektronicznej i filmowej. Vangelis urodził się 29 marca 1943 roku w Agrii koło Wolos, w Grecji. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 4 lat, a już w wieku 6 lat miał swój pierwszy publiczny występ, na którym prezentował własne kompozycje. Vangelis był w dużej części samoukiem - odmawiał pobierania lekcji gry na pianinie, a w ciągu swojej kariery nie zdobył formalnej wiedzy na temat notacji muzycznej. Uczył się muzyki poważnej, malarstwa i reżyserii filmowej na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach. Zyskał światową sławę dzięki swoim wyjątkowym, często epickim kompozycjom, które łączyły elementy muzyki elektronicznej, symfonicznej i rockowej. Wstawka zawiera dziesiąty album studyjny Vangelisa. W dwóch utworach zaśpiewał Jon Anderson.

Title: See You Later

Artist: Vangelis

Country: Grecja

Year: 1980

Genre: Elektroniczna

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 Kbps

...( Track list )...

I can't take it anymore
Multi-track suggestion
Memories of green
Not a bit - all of it
Suffocation
See you later

..::INFO::..

Expulsados to argentyński zespół punkrockowy założony w 1993 roku w miejscowości Banfield, w partii Lomas de Zamora, w prowincji Buenos Aires. Początkowy skład tworzyli: Sebastian (wokal), Miguel Montiel (gitara), Juan Novoa (bas) i Guillermo Beatriche (perkusja). Ich debiut sceniczny odbył się 25 maja 1993 roku w szkole Paideia w Temperley. Na ich twórczość wpływ miały m.in. amerykański zespół punkowy Ramones, którego utwory wykonywali w wersjach własnych, a także inne grupy z lat 60. i 70., takie jak Buzzcocks, The Kinks, The Who, The Damned, Gary Lewis & the Playboys, Beach Boys i inne. Wydali osiem albumów studyjnych i dwie EPki. Wstawka zawiera ósmy i ostatni jak do tej pory album studyjny zespołu.

Title: Laberinto de Neblina

Artist: Expulsados

Country: Argentyna

Year: 2022

Genre: Punk

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 256 kbps

..::TRACK-LIST::..

1 Lejos de olvidar
2 No sigas drogandome
3 Pasemos la noche
4 Surf en Japon
5 Necesito esa chica
6 Pensador de bronce
7 Baul vacio
8 Desarmadero
9 Miedo a Marta
10 No molestar
11 Muneco de trapo
12 Panico en mente
13 Scooby Doo
14 Pata de conejo

...( Info )...

Artist: The Police
Album: Reggatta De Blanc
Year: (1979, Remastered 2003)
Format: [FLAC]

...( TrackList )...

1. Message In A Bottle
2. Reggatta De Blanc
3. It’s Alright For You
4. Bring On The Night
5. Deathwish
6. Walking On The Moon
7. On Any Other Day
8. The Bed’s Too Big Without You
9. Contact
10. Does Everyone Stare
11. No Time This Time

...( Info )...


Artist: The Police
Album: Outlandos D'Amour
Year: (1978, Remastered 2003)
Format: [FLAC]

...( TrackList )...

1. Next To You
2. So Lonely
3. Roxanne
4. Hole In My Life
5. Peanuts
6. Can’t Stand Losing You
7. Truth Hits Everybody
8. Born In The 50’s
9. Be My Girl – Sally
10. Masoko Tanga

...( Info )...

---------------------------------------------------------------------
           Amanda Lear - LOOKING BACK
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Amanda Lear
Album................: LOOKING BACK
Genre................: Pop / Disco
Source...............: CD
Year.................: 2025
Ripper...............: Exact Audio Copy  (Secure mode) & PLEXTOR PX-891SAF
Codec................: LAME 3.98
Version..............: MPEG 1 Layer III
Quality..............: Insane, (avg. bitrate: 320kbps)
Channels.............: Stereo / 44100 hz
Tags.................: ID3 v1.1, ID3 v2.3
Included.............: NFO
Covers...............: Front

...( TrackList )...

---------------------------------------------------------------------

  1. Amanda Lear - When I Was Your Favourite Singer     [02:54]
  2. Amanda Lear - Amour(s)                 [03:24]
  3. Amanda Lear - Rendez-vous                [03:02]
  4. Amanda Lear - Mon amour triste             [03:29]
  5. Amanda Lear - Le silence                [03:03]
  6. Amanda Lear - J’ai la mémoire qui flanche        [03:13]
  7. Amanda Lear - Sixties Survivor             [02:44]
  8. Amanda Lear - Strangers In The Night          [02:38]
  9. Amanda Lear - You Will Be Sorry             [03:06]
 10. Amanda Lear - Done With Love              [04:24]
 11. Amanda Lear - When I Was Your Favourite Singer (Chris Cox Remix - Extended)[05:04]

Playing Time.........: 37:07
Total Size...........: 88,27 MB

...( Info )...

Artist: Sounds From The Ground
Album: High Rising
Year: (2006)
Genre: Electronica , downtempo , ambient.
Format: [FLAC]

...( TrackList )...


1 White City 2:31
2 Rotorblade 6:43
3 Slate Grey 8:54
4 Viper Style 7:50
5 Beautiful Feeling 9:31
6 Modo 7:30
7 Palmprint 7:31
8 Blink 6:29
9 Speedbumps 6:32
10 Allsorts 7:17

...( Info )...

Artist...............: Roxette
Album................: Don't Bore Us - Get to the Chorus! Roxette's Greatest Hits 30th Anniversary Edition
Genre................: Pop
Year.................: 2025
Codec................: Reference libFLAC 1.5

...( TrackList )...

001. Roxette - June Afternoon
002. Roxette - You Don't Understand Me
003. Roxette - The Look
004. Roxette - Dressed for Success (US Single Mix)
005. Roxette - Listen to Your Heart (Swedish Single Edit)
006. Roxette - Dangerous
007. Roxette - It Must Have Been Love (From the Film Pretty Woman)
008. Roxette - Joyride (Brian Malouf US Single Mix)
009. Roxette - Fading Like A Flower (Every Time You Leave)
010. Roxette - Milk and Toast and Honey
011. Roxette - The Big L.
012. Roxette - Spending My Time
013. Roxette - How Do You Do!
014. Roxette - Almost Unreal
015. Roxette - Sleeping in My Car (Single Version)
016. Roxette - Crash! Boom! Bang! (Radio Edit)
017. Roxette - Vulnerable (Single Version)
018. Roxette - She Doesn't Live Here Anymore
019. Roxette - I Don't Want to Get Hurt
020. Roxette - Wish I Could Fly

...( Info )...
VA - BBC Radio 1, The Story of Pop [1994] (52 hours) MP3@192kbps

„The Story of Pop” to tytuł oryginalnego, 26-odcinkowego serialu dokumentalnego, wyemitowanego po raz pierwszy w BBC Radio 1 między wrześniem 1973 a marcem 1974 roku. Serial został wprowadzony przez Alana Freemana (Alan Leslie Freeman, MBE (6 lipca 1927 – 27 listopada 2006), czasami nazywany „Fluff”, był urodzonym w Australii brytyjskim didżejem i osobowością radiową w Wielkiej Brytanii przez 40 lat, najbardziej znanym z prowadzenia audycji „Pick of the Pops” w latach 1961–2000), a wyprodukowany przez Tima Blackmore'a. Alan Freeman zgłębia historię muzyki pop. BBC opublikowało również 26-odcinkową „tygodniową encyklopedię”, która towarzyszyła serialowi.

Jak już wówczas powiedziano: „Historia muzyki pop nie jest długa; od pierwszego wybuchu rock and rolla do dnia dzisiejszego minęło niecałe 20 lat. Ale już teraz jest to historia pełna wydarzeń, zjawisk, osobowości i gwiazd. Historia popu to historia młodych ludzi, historia ludzi, którzy to czytają. Po raz pierwszy w swojej historii pop jest badany jako bogate źródło materiału społecznego i socjologicznego obejmującego ostatnie dwie dekady”.

Seria Radio One to wyjątkowa kronika narodzin i rozkwitu muzyki, która rozprzestrzeniła się na cały świat, znosząc wszelkie granice. Wraz z audycją opublikowano 26-częściową „tygodniową encyklopedię”. Czytelnicy spoza Wielkiej Brytanii przekonają się jednak, że publikacja jest kompletna sama w sobie, oferując obszerną historię.

Przez 26 tygodni w Wielkiej Brytanii BBC Radio One opowiadało tę historię słowem mówionym i muzyką, a publikacja uzupełniała ją słowem pisanym i obrazami. Razem pokazali słuchaczowi/czytelnikowi dokładnie, jak, dlaczego, kiedy i gdzie pop powstał i rozwijał się. I kim byli ludzie, którzy go tworzyli i wykonywali. Pod koniec serii eksperci popu poszerzyli swoją wiedzę na ten temat, a fani popu zrozumieli i docenili muzykę, którą kochają. Ta seria prezentowała najpełniejszy i najbardziej autorytatywny zapis muzyki pop, jaki kiedykolwiek powstał. Co tydzień publikacja ta odzwierciedlała i rozwijała temat, zapraszając prawdziwe gwiazdy do programu radiowego, a ponadto poruszała tematy, których nie dałoby się w pełni zgłębić w ramach samego godzinnego dokumentu radiowego.

W 1994 roku Alan Freeman zaprezentował poprawioną i rozszerzoną wersję serii „The Story of Pop” w Radio 1, emitowanej w 52 godzinnych odcinkach. Oto 52 godziny „The Story of Pop” zaprezentowane w 1994 roku. Zawiera ona również 26-częściową cotygodniową encyklopedię, która została opublikowana. Są one dostępne zarówno w formacie PDF, jak i JPEG.

...( TrackList )...
01 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 01 - Fear And Loathing 56:34
02 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 02 - It Began In Africa 1:01:42
03 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 03 - Blacks, Whites And Blues 56:29
04 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 04 - What A Long Strange Trip It's Been 57:12
05 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 05 - Too Old To Rock 'n' Roll Too Young To Die 56:05
06 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 06 - Goin’ Up The Country 57:28
07 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 07 - The King Is Dead - Long Live The King 57:35
08 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 08 - Teenagers In Love 57:39
09 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 09 - Big Surf 57:47
10 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 10 - Escape From Tin Pan Alley 56:17
11 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 11 - When We Was Fab 55:53
12 BBC Radio 1 - The Story of Pop 12 - England Swings 55:56
13 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 13 - Hitsville USA - The Story Of Motown 1:00:00
14 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 14 - The Blues Had A Baby 59:22
15 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 15 - Can Blue Men Sing The Whites 1:00:10
16 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 16 - Shut Up And Play Yer Guitar 59:58
17 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 17 - The Big Easy 59:31
18 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 18 - Soulsville USA 1:00:20
19 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 19 - I Know You Got Soul 59:54
20 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 20 - Hobos To Hippies 1:00:09
21 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 21 - Turning Rebellion Into Money 59:36
22 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 22 - Listen To Me Me Me 1:00:09
23 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 23 - Weird Scenes In The Goldmine 1:00:03
24 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 24 - Let's Go Get Stoned 1:00:16
25 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 25 - Pomp It Up 59:46
26 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 26 - A Trip On The London Underground 59:21
27 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 27 - Glam Slam 1:00:04
28 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 28 - Hit Factories 1:00:03
29 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 29 - A Reasonable Guide to a Horrible Noise 56:36
30 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 30 - Young Loud and Snotty 55:18
31 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 31 - Today's Music Today - Ten Little Indies 56:24
32 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 32 - All That Funky Stuff 57:18
33 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 33 - Philly Groove 56:59
34 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 34 - Another Saturday Night 56:29
35 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 35 - Synthetic Material 1:00:16
36 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 36 - Smile Jamaica 1:00:23
37 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 37 - The Tuff Gong 59:53
38 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 38 - The Graduates 59:40
39 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 39 - Kiss My Axe 1:00:00
40 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 40 - King Guitar 1:00:33
41 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 41 - Kerrrrannnng 56:54
42 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 42 - Rap It Up 57:16
43 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 43 - Parental Discretion Is Advised 58:33
44 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 44 - Girls Talk - Women In Music 57:40
45 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 45 - I Want You To Hurt Like I Do 56:58
46 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 46 - Living On The Fault Line 56:15
47 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 47 - Re-Make - Re-Model 57:27
48 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 48 - It's A Steal 59:34
49 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 49 - Raving, I'm Raving 59:50
50 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 50 - Where the Sun Don't Shine 58:00
51 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 51 - Music for Money 55:52
52 BBC Radio 1 - The Story Of Pop 52 - The Global Village 59:18

..::INFO::..

Czwarty, najnowszy album studyjny brytyjskiego zespołu rockowego z Southampton. Założona w 2014 roku grupa początkowo składała się z wokalisty Willa Goulda, gitarzystów Iana Milesa i Sina Nemati, basisty Seana Scotta i perkusisty Dana Brattona. Zespół niezależnie wydał swoją debiutancką EP-kę w 2014 roku, zanim podpisał kontrakt z Roadrunner Records i wydał następną płytę The Callous Heart w następnym roku. Pod koniec 2015 roku Nemati został zastąpiony przez Olivera Burdetta, a koncertujący klawiszowiec/druga wokalistka Hannah Greenwood została oficjalnym członkiem zespołu. Trzecia EPka, The Stranger, została wydana w 2016 roku i znalazła się w pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy albumów rockowych i metalowych. Pełnowymiarowy debiutancki album grupy Eternity, in Your Arms osiągnął 18. miejsce na UK Albums Chart w 2017 roku. Zespół wydał swój drugi album Sex, Death & the Infinite Void w lipcu 2020 roku, który osiągnął 5. miejsce w Wielkiej Brytanii. Krótko po wydaniu albumu Bratton opuścił grupę. Kolejna EPka American Noir została wydana w 2021 roku, kiedy ogłoszono, że Burdett również odszedł, a Jake Fogarty został nowym perkusistą.

Title: Sanguivore II Mistress Of Death

Artist: Creeper

Country: Wielka Brytania

Year: 2025

Genre: Rock

Format / Codec: MP3

Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

1.A Shadow Stirs
2.Mistress Of Death
3.Blood Magick (It S A Ritual)
4.Headstones
5.Prey For The Night
6.Daydreaming In The Dark
7.Parasite
8.Razor Wire
9.From The Depths Below
10.The Black House
11.The Crimson Bride
12.Pavor Nocturnus

..::INFO::..

Expulsados to argentyński zespół punkrockowy założony w 1993 roku w miejscowości Banfield, w partii Lomas de Zamora, w prowincji Buenos Aires. Początkowy skład tworzyli: Sebastian (wokal), Miguel Montiel (gitara), Juan Novoa (bas) i Guillermo Beatriche (perkusja). Ich debiut sceniczny odbył się 25 maja 1993 roku w szkole Paideia w Temperley. Na ich twórczość wpływ miały m.in. amerykański zespół punkowy Ramones, którego utwory wykonywali w wersjach własnych, a także inne grupy z lat 60. i 70., takie jak Buzzcocks, The Kinks, The Who, The Damned, Gary Lewis & the Playboys, Beach Boys i inne. Wydali osiem albumów studyjnych i dwie EPki. Wstawka zawiera siódmy album studyjny zespołu.

Title: Suicidas Y Sicarios

Artist: Expulsados

Country: Argentyna

Year: 2016

Genre: Punk

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

Te estare esperando
Barco a Marruecos
Prostituta de Vietnam
Cien numeros
Perd0name
Descendiendo en espiral
Cuando no era yo
Hecho de vos
Si te vas
El rock and roll te va a acabar
Acidez
Robin Hood
Si me importaras

...( Info )...

Artist: Sounds From The Ground
Album: Natural Selection
Year: (2002)
Gene: Ambient, downtempo, chillout
Format: [FLAC]

...( TrackList )...

1 Lean On Me 6:18
2 Moving Into A New Space 6:10
3 Inner World 6:52
4 Gentle Healing (Trust) 4:00
5 The Shepherd 6:14
6 New Day 5:10
7 Whispers 7:14
8 I Forgive Me 7:54
9 Wishing Tree 2:45
10 Pictured 5:47

...( Info )...

Artist: Sounds From The Ground
Album: Kin
Year: (1995 / 2010 RM)
Genre: Ambient, downtempo, chillout
Format: [FLAC]


...( TrackList )...

1 Gather 6:15
2 Drawn To The Woman 8:22
3 Loaf 5:39
4 Pearl 6:52
5 Triangle 10:09
6 Over There 7:26
7 Where The Wild Things Were 7:40
8 Seven Sisters 7:58

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nasze przeżycia są jak sekwencje z filmu, którego kadry zostają w pamięci, wplatają się w pajęczynę wspomnień, są okruchem zwierciadła odbijającego fragmenty przeszłości. Myśli tworzą silny fundament dla czynów. Emocje wchodzą w symbiozę z uczuciami. Ale człowiek to skomplikowana istota, nie potrafi podążać przez życie prostymi ścieżkami, ulega swoim słabościom. Daje się pokonać podstępnym szeptom. Pozwala się uwieść pokusie niestałości. Odnajduje w sobie żądze odkrywcy. Co zwycięży w wielkim wyścigu życia, co rozkruszy wszelkie wątpliwości? Czy naprawdę wiemy, ile warte są ideały, uczucia i prawda? Cóż znaczą te słowa? Jak mocno regulują nurt relacji międzyludzkich?

Mark Twain kiedyś powiedział: „Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie pokazuje nikomu...”. To prawda. Tajemnica kusi sto razy bardziej, niż to co wiemy. Dlatego część „srebrnego globu naszych marzeń” musi być szczelnie ukryta. Relacje międzyludzkie są często bardzo zawikłane i to człowiek plącze owe nitki i rozrywa przędzę. Ale i tak, nawet najbardziej skomplikowane więzy są nam potrzebne. Dlaczego? Zacytuję słynnego pisarza Guy de Maupassant’a: „Spotkania z ludźmi czynią życie warte przeżycia...”.

To jak postrzega ten problem Krzysztof Lepiarczyk jest zaszyfrowane w tekstach i muzyce na nowym albumie grupy Loonypark pt. „Strange Thoughts”. Cykl życia i fazy księżyca. Miłość i nadzieja, pożegnania i dar przebaczenia. To wszystko jest pretekstem do utkania pajęczyny dźwięków i odpowiedzią na tysiące pytań.

Data premiery płyty przypada na 1 lipca tego roku. Zostanie wydana nakładem Lynx Music. Krzysztof Lepiarczyk sprawuje pieczę nad całością, jego są kompozycje i zasiada przy instrumentach klawiszowych. Przy mikrofonie znalazła się ponownie Sabina Godula-Zając, Piotr Lipka gra na basie, Grzegorz Fieber na perkusji, a na gitarze - Adrian Gwoździowski.

Nagranie „The Shades Of Darkness” otwiera cykl dziewięciu utworów tworzących tę płytę. Potężne wejście wsparte mocną orkiestracją i wyrazistą perkusją przechodzi w spokojny wokal o nieco mrocznej aurze. Pomiędzy sekwencjami wokalnymi pojawiają się niezmiernie ciekawe partie klawiszy i gitary. Kropla elektronicznego szaleństwa i krótka solówka w wykonaniu Adriana ubarwiają całość. Krzysztof Lepiarczyk lubi zaskakiwać słuchacza tym, co będzie w następnym takcie. Jest niczym malarz - nieprzewidywalny w swoich fantazjach, oryginalny w formie. Taki był też na ostatnim albumie Loonypark - „The 7th Dew” czy też na „Deep Space Eight”.

„Carnival Swirl” łączy ze sobą dwa światy - eteryczny, rozdzwoniony temat zwrotki z emocjami refrenu. Tancerka wspina się na opuszkach palców, obracając się w takt muzyki z pozytywki, po czym zamienia się w zmysłowego wampa w czarnym, obcisłym uniformie. Sabina Godula-Zając wyraża nastrój modulacją głosu, zmianą tempa i ekspresji. Klawesynowa stylizacja klawiszy przeistacza się w energiczny, rockowy akompaniament. Gitarowa solówka dodaje całości pikanterii.

„What If” to dziewięciominutowa kompozycja ze świetną pracą sekcji rytmicznej, nadającej charakteru tej kompozycji. Gitarowe riffy wplatają się w rozbudowane frazy refrenu, który co chwila zmienia swoje oblicze niczym kameleon. Klawiszowe solówki Krzyszofa wklejone są w zgrabny kolaż wokalu i strunowych tonów.

„Raw War” to jedna z najbardziej energetycznych i drapieżnych kompozycji. Wokal kojarzy się z zespołem Karnataka (i jego nową wokalistką Sertari). Sporo tu elektroniki, dialogów pomiędzy instrumentami, przytłumionych szaleństw gitary i eksplodujących bębnów.

„Opium” to hipnoza wbudowana w pejzaż wymalowany uczuciami i kawałkami wspomnień. Spokojny i piękny to utwór - jeden z moich faworytów na tym albumie. Piękno tej kompozycji buduje brzmienie fortepianu, subtelne talerze i wyważony śpiew Sabiny. W połowie utworu wkracza dostojna gitara. Lecz to tylko furtka do drugiej części ozdobionej drżącym motywem klawiszy zapętlonych w sennej, nostalgicznej opowieści. Ten powtarzający się wątek zniewala jak opary opium.

„Strange Thoughts” to kompozycja tytułowa i jedna z najpiękniejszych, jakie zostały uwiecznione na tej płycie. Melodyjny temat przewodni, barwne plamy brzmień zmieniających się podobnie do układów gwiazd i konstelacji, melancholia wkradająca się niczym złodziej w zaułki przedmieścia - to główne walory, ogromna siła tkwiąca w tej fenomenalnej kompozycji.

Nie ma dymu bez ognia, ani albumu bez kawałka o znamionach predysponujących do kandydowania na listy przebojów. Tym razem jest to szalony „Eyes Wide Open”. Dawka elektroniki, kilka kropli subtelności, mała doza energii... Może to recepta na sukces? Zobaczymy.

Jednak już następny utwór, „The Lightness Of The Wind”, pokazuje, że Krzysztof Lepiarczyk nie ulega modom i trendom. Idzie konsekwentnie swoją ścieżką, ma swój styl i ambicje ujęcia słuchacza w ryzy zaskakujących harmonii, nowych rozwiązań i estetycznej niepewności. Perkusja wytycza kierunek zmieniającym się dźwiękom. Nakłada na wokal i gitary jarzmo rytmu. Jest lontem zapalającym wiązkę dynamitu.

Czterominutowy „The Flame” jest zakończeniem płyty pełnym romantyzmu i emocji z najbardziej zmysłowym wokalem na tym albumie. To utwór kołyszący, balladowy i piękny. Można się nim delektować niczym zapachem łąki pełnej wonnych kwiatów maciejki i hyzopu. To tęsknota zaklęta w dźwięki czyste niczym brylant i żar miłości zatopiony w lodzie smutku.

Zespół Loonypark znów obdarował swoich fanów świetną płytą. Słucha się jej z wielką przyjemnością. Życie i problemy relacji pomiędzy dwojgiem ludzi były zawsze niezmiernie ważnym i trudnym tematem. Okazuje się jednak, że można go zamknąć w szkatule dźwięków niczym cenną perłę, obudować koronkowym rytmem, spleść z najszlachetniejszym kruszcem muzyki i zamienić w prawdziwy skarb.

Olga Walkiewicz


Śledzę poczynania Krzysztofa Lepiarczyka od lat recenzując na naszych łamach kolejne wydawnictwa, zarówno te podpisane jego nazwiskiem (już pięć albumów), jak i te pod szyldem Loonypark. W tym roku ukazał się siódmy album jego projektu, który przynosi chyba najbardziej przełomowe zmiany w stylistycznym obrazie formacji. Czy to udana wolta? O tym za chwilę.

Loonypark stworzył swoją neoprogresywną niszę budując ją zwykle na nostalgicznych, zwykle melancholijnych i niespiesznych kompozycjach zaśpiewanych kobiecym, jednak niskim głosem Sabiny Goduli-Zając (za wyjątkiem płyty, Deep Space Eight, na której zastąpiła ją Magda Grodecka). Już jednak ostatni album, The 7th Dew, poczynił pewne kroki, w kierunku mocniejszego brzmienia. Zatem muzyka zawarta na Strange Thoughts wydaje się być efektem pewnej ewolucji. Wzmocnił ją niejako nowy gitarzysta Loonypark, Adrian Gwoździowski, który zastąpił Piotra Grodeckiego.

Efektem tego jest najcięższa płyta w dyskografii Loonypark. Z dużą ilością mocnego, riffowego, wręcz metalowego grania. Usłyszeć to już można w otwierających płytę kompozycjach The Shades of a Darkness, Carnival Swirl i What If?. Albo w Eyes Wide Open, w której gitarowe figury najpierw są niezwykle surowe i brudne, a potem, jak na Loonypark, wręcz „rozkrzyczane”. To absolutna nowość dla stylu projektu. I to generalnie trzeba pochwalić, bo poszukiwanie i dążenie do zmian w swoim muzycznym wizerunku jest zawsze cenne i warte zauważenia. Podobnie jak wielowątkowość utworów, nawet tych o niezbyt długiej formie.

Szkoda jednak, że tym razem nie przeniosło się to – przynajmniej w moim odczuciu – na większą atrakcyjność materiału. Wspomniany, prawie dziesięciominutowy The Shades of a Darkness już pod koniec nuży powtarzalnym, tworzącym pewien trans motywem. Żeby nie było, iż mam jakąś niechęć do „powtarzalności”. Na „zapętlonym”, klawiszowym motywie oparte jest Opium, fakt że spokojniejsze, ale jego transowość i hipnotyczność dodaje jakości. Czasami przeszkadza mi sklejenie, jakby nieprzystających do siebie, elementów. Jak subtelności i pewnej industrialności w Raw/waR.

A co podoba mi się tu najbardziej? Świetny numer Carnival Swirl, z onirycznym, leniwym początkiem i energetycznym refrenem z „gospelowym” posmakiem, położonym na intensywnej i wyrazistej sekcji rytmicznej i zadziornej gitarze, skontrowanej w pewnym momencie luźnym, melodyjnym, gitarowym solo, już w innym tempie. Ponadto, ładnie się ten album kończy – uroczą balladą The Flame, nieco w stylu „starszego” Loonypark. Trochę nierówna to płyta. I nieco za długa, choć kierunek zmian słuszny. Mimo to polecam te „dziwne myśli” o – jak napisano w promocyjnym materiale - miłości, nadziei, dojrzałym przebaczaniu oraz pożegnaniach z przeszłością…

Mariusz Danielak


LOONYPARK a sound that goes a little below conventional prog by bringing very interesting prog metal spaces with the new guitarist.
'The Shades of a Darkness' nervous intro with expressive orchestration bringing Sabina's entry to languorous pop- rock; modern Adrian's electro and solo break for a sound reminiscent of MILLENIUM; the finale with a heady riff with Christopher releasing a languorous, hovering solo. "Carnival Swirl" harpsichord intro, ethereal verse, fresh cheerful chorus at the antipodes for a melodic title; the guitar solo shows the remarkable touch starting very high, sensitive; final oppressive drums and ethereal synth pads. "What If?" » with a half-heavy riff on those of the first JETHRO TULL, memory; Peter on bass sets the tone while Christopher amplifies the electro 80 side; halfway through the endless solo, all in softness, sensitivity, emotion; a soft finale with metronomic piano and soft air from the synths. "Raw/waR" spatial, symphonic intro, consensual verse before a nervous, heavy wave chorus! Sertari the new voice of KARNATAKA lends his strong voice, the variation is on a guitar slide then a sharp electronic solo.

"Opium" repetitive piano intro then a few cymbals imprint a hypnotic tune; the saturating synth creates the oxymoron and pricks the ear; the new age air, alkaline, ah this latent atmosphere at 2'30''? A redundant air that embeds itself in the head like a drug. "Strange Thoughts" solemn intro where I find similarities with the work of Ryszard from MILLENIUM; softness and meditative reflection, a bit of FLEETWOOD MAC for the ballad side, a bit of ALAN PARSONS PROJECT, a bit of spleen and a very beautiful solo after Sabina's high vocal; simple, effective until the last second. "Eyes Wide Open" with the proven electro intro that denotes the heavy riff even more; dancing, riff on a very good groovy TOTO, a surprising SNIFF N THE TEARS; the break with Christopher who releases a stunning synth solo, melodic then nasty, stunning; go yet another with piano and keyboard in the background, the composition becomes progressive musical art, the most beautiful title that loses us in the meanders. Mid-tempo "The Lightness of the Wind" reminding me of RUSH, a romantic nursery rhyme ballad; inventive percussion brings the album's guitar solo, breathtaking Adrian; agreed melodic air without these lunar derivations which give a surprising power; a last twirling synth solo before "The Flame" when I start to tame the voice, well done, not so linear; on Céline DION in marshmallow, romance and delicacy; a slow ballad to wrap up at the time when we had the right, a title that comes to close this album much more complex than it seems.

LOONYPARK offers a new musical concept with varied and numerous melodic titles and progressive drifts.

alainPP



..::TRACK-LIST::..

1. The Shades of a Darkness 9:36
2. Carnival Swirl 7:17
3. What If? 9:41
4. Raw / War 5:06
5. Opium 5:33
6. Strange Thoughts 6:06
7. Eyes Wide Open 6:27
8. The Lightness Of The Wind 5:43
9. The Flame 4:04



..::OBSADA::..

Vocals, Lyrics By - Sabina Godula-Zając
Guitar [Guitars], Mixed By - Adrian Gwoździowski
Keyboards, Programmed By [Programming], Arranged By [Arrangements], Edited By, Music By, Producer [Produced By] - Krzysztof Lepiarczyk
Bass - Piotr Lipka
Drums - Grzegorz Fieber




https://www.youtube.com/watch?v=z5FjXIXfiO4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nasze przeżycia są jak sekwencje z filmu, którego kadry zostają w pamięci, wplatają się w pajęczynę wspomnień, są okruchem zwierciadła odbijającego fragmenty przeszłości. Myśli tworzą silny fundament dla czynów. Emocje wchodzą w symbiozę z uczuciami. Ale człowiek to skomplikowana istota, nie potrafi podążać przez życie prostymi ścieżkami, ulega swoim słabościom. Daje się pokonać podstępnym szeptom. Pozwala się uwieść pokusie niestałości. Odnajduje w sobie żądze odkrywcy. Co zwycięży w wielkim wyścigu życia, co rozkruszy wszelkie wątpliwości? Czy naprawdę wiemy, ile warte są ideały, uczucia i prawda? Cóż znaczą te słowa? Jak mocno regulują nurt relacji międzyludzkich?

Mark Twain kiedyś powiedział: „Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie pokazuje nikomu...”. To prawda. Tajemnica kusi sto razy bardziej, niż to co wiemy. Dlatego część „srebrnego globu naszych marzeń” musi być szczelnie ukryta. Relacje międzyludzkie są często bardzo zawikłane i to człowiek plącze owe nitki i rozrywa przędzę. Ale i tak, nawet najbardziej skomplikowane więzy są nam potrzebne. Dlaczego? Zacytuję słynnego pisarza Guy de Maupassant’a: „Spotkania z ludźmi czynią życie warte przeżycia...”.

To jak postrzega ten problem Krzysztof Lepiarczyk jest zaszyfrowane w tekstach i muzyce na nowym albumie grupy Loonypark pt. „Strange Thoughts”. Cykl życia i fazy księżyca. Miłość i nadzieja, pożegnania i dar przebaczenia. To wszystko jest pretekstem do utkania pajęczyny dźwięków i odpowiedzią na tysiące pytań.

Data premiery płyty przypada na 1 lipca tego roku. Zostanie wydana nakładem Lynx Music. Krzysztof Lepiarczyk sprawuje pieczę nad całością, jego są kompozycje i zasiada przy instrumentach klawiszowych. Przy mikrofonie znalazła się ponownie Sabina Godula-Zając, Piotr Lipka gra na basie, Grzegorz Fieber na perkusji, a na gitarze - Adrian Gwoździowski.

Nagranie „The Shades Of Darkness” otwiera cykl dziewięciu utworów tworzących tę płytę. Potężne wejście wsparte mocną orkiestracją i wyrazistą perkusją przechodzi w spokojny wokal o nieco mrocznej aurze. Pomiędzy sekwencjami wokalnymi pojawiają się niezmiernie ciekawe partie klawiszy i gitary. Kropla elektronicznego szaleństwa i krótka solówka w wykonaniu Adriana ubarwiają całość. Krzysztof Lepiarczyk lubi zaskakiwać słuchacza tym, co będzie w następnym takcie. Jest niczym malarz - nieprzewidywalny w swoich fantazjach, oryginalny w formie. Taki był też na ostatnim albumie Loonypark - „The 7th Dew” czy też na „Deep Space Eight”.

„Carnival Swirl” łączy ze sobą dwa światy - eteryczny, rozdzwoniony temat zwrotki z emocjami refrenu. Tancerka wspina się na opuszkach palców, obracając się w takt muzyki z pozytywki, po czym zamienia się w zmysłowego wampa w czarnym, obcisłym uniformie. Sabina Godula-Zając wyraża nastrój modulacją głosu, zmianą tempa i ekspresji. Klawesynowa stylizacja klawiszy przeistacza się w energiczny, rockowy akompaniament. Gitarowa solówka dodaje całości pikanterii.

„What If” to dziewięciominutowa kompozycja ze świetną pracą sekcji rytmicznej, nadającej charakteru tej kompozycji. Gitarowe riffy wplatają się w rozbudowane frazy refrenu, który co chwila zmienia swoje oblicze niczym kameleon. Klawiszowe solówki Krzyszofa wklejone są w zgrabny kolaż wokalu i strunowych tonów.

„Raw War” to jedna z najbardziej energetycznych i drapieżnych kompozycji. Wokal kojarzy się z zespołem Karnataka (i jego nową wokalistką Sertari). Sporo tu elektroniki, dialogów pomiędzy instrumentami, przytłumionych szaleństw gitary i eksplodujących bębnów.

„Opium” to hipnoza wbudowana w pejzaż wymalowany uczuciami i kawałkami wspomnień. Spokojny i piękny to utwór - jeden z moich faworytów na tym albumie. Piękno tej kompozycji buduje brzmienie fortepianu, subtelne talerze i wyważony śpiew Sabiny. W połowie utworu wkracza dostojna gitara. Lecz to tylko furtka do drugiej części ozdobionej drżącym motywem klawiszy zapętlonych w sennej, nostalgicznej opowieści. Ten powtarzający się wątek zniewala jak opary opium.

„Strange Thoughts” to kompozycja tytułowa i jedna z najpiękniejszych, jakie zostały uwiecznione na tej płycie. Melodyjny temat przewodni, barwne plamy brzmień zmieniających się podobnie do układów gwiazd i konstelacji, melancholia wkradająca się niczym złodziej w zaułki przedmieścia - to główne walory, ogromna siła tkwiąca w tej fenomenalnej kompozycji.

Nie ma dymu bez ognia, ani albumu bez kawałka o znamionach predysponujących do kandydowania na listy przebojów. Tym razem jest to szalony „Eyes Wide Open”. Dawka elektroniki, kilka kropli subtelności, mała doza energii... Może to recepta na sukces? Zobaczymy.

Jednak już następny utwór, „The Lightness Of The Wind”, pokazuje, że Krzysztof Lepiarczyk nie ulega modom i trendom. Idzie konsekwentnie swoją ścieżką, ma swój styl i ambicje ujęcia słuchacza w ryzy zaskakujących harmonii, nowych rozwiązań i estetycznej niepewności. Perkusja wytycza kierunek zmieniającym się dźwiękom. Nakłada na wokal i gitary jarzmo rytmu. Jest lontem zapalającym wiązkę dynamitu.

Czterominutowy „The Flame” jest zakończeniem płyty pełnym romantyzmu i emocji z najbardziej zmysłowym wokalem na tym albumie. To utwór kołyszący, balladowy i piękny. Można się nim delektować niczym zapachem łąki pełnej wonnych kwiatów maciejki i hyzopu. To tęsknota zaklęta w dźwięki czyste niczym brylant i żar miłości zatopiony w lodzie smutku.

Zespół Loonypark znów obdarował swoich fanów świetną płytą. Słucha się jej z wielką przyjemnością. Życie i problemy relacji pomiędzy dwojgiem ludzi były zawsze niezmiernie ważnym i trudnym tematem. Okazuje się jednak, że można go zamknąć w szkatule dźwięków niczym cenną perłę, obudować koronkowym rytmem, spleść z najszlachetniejszym kruszcem muzyki i zamienić w prawdziwy skarb.

Olga Walkiewicz


Śledzę poczynania Krzysztofa Lepiarczyka od lat recenzując na naszych łamach kolejne wydawnictwa, zarówno te podpisane jego nazwiskiem (już pięć albumów), jak i te pod szyldem Loonypark. W tym roku ukazał się siódmy album jego projektu, który przynosi chyba najbardziej przełomowe zmiany w stylistycznym obrazie formacji. Czy to udana wolta? O tym za chwilę.

Loonypark stworzył swoją neoprogresywną niszę budując ją zwykle na nostalgicznych, zwykle melancholijnych i niespiesznych kompozycjach zaśpiewanych kobiecym, jednak niskim głosem Sabiny Goduli-Zając (za wyjątkiem płyty, Deep Space Eight, na której zastąpiła ją Magda Grodecka). Już jednak ostatni album, The 7th Dew, poczynił pewne kroki, w kierunku mocniejszego brzmienia. Zatem muzyka zawarta na Strange Thoughts wydaje się być efektem pewnej ewolucji. Wzmocnił ją niejako nowy gitarzysta Loonypark, Adrian Gwoździowski, który zastąpił Piotra Grodeckiego.

Efektem tego jest najcięższa płyta w dyskografii Loonypark. Z dużą ilością mocnego, riffowego, wręcz metalowego grania. Usłyszeć to już można w otwierających płytę kompozycjach The Shades of a Darkness, Carnival Swirl i What If?. Albo w Eyes Wide Open, w której gitarowe figury najpierw są niezwykle surowe i brudne, a potem, jak na Loonypark, wręcz „rozkrzyczane”. To absolutna nowość dla stylu projektu. I to generalnie trzeba pochwalić, bo poszukiwanie i dążenie do zmian w swoim muzycznym wizerunku jest zawsze cenne i warte zauważenia. Podobnie jak wielowątkowość utworów, nawet tych o niezbyt długiej formie.

Szkoda jednak, że tym razem nie przeniosło się to – przynajmniej w moim odczuciu – na większą atrakcyjność materiału. Wspomniany, prawie dziesięciominutowy The Shades of a Darkness już pod koniec nuży powtarzalnym, tworzącym pewien trans motywem. Żeby nie było, iż mam jakąś niechęć do „powtarzalności”. Na „zapętlonym”, klawiszowym motywie oparte jest Opium, fakt że spokojniejsze, ale jego transowość i hipnotyczność dodaje jakości. Czasami przeszkadza mi sklejenie, jakby nieprzystających do siebie, elementów. Jak subtelności i pewnej industrialności w Raw/waR.

A co podoba mi się tu najbardziej? Świetny numer Carnival Swirl, z onirycznym, leniwym początkiem i energetycznym refrenem z „gospelowym” posmakiem, położonym na intensywnej i wyrazistej sekcji rytmicznej i zadziornej gitarze, skontrowanej w pewnym momencie luźnym, melodyjnym, gitarowym solo, już w innym tempie. Ponadto, ładnie się ten album kończy – uroczą balladą The Flame, nieco w stylu „starszego” Loonypark. Trochę nierówna to płyta. I nieco za długa, choć kierunek zmian słuszny. Mimo to polecam te „dziwne myśli” o – jak napisano w promocyjnym materiale - miłości, nadziei, dojrzałym przebaczaniu oraz pożegnaniach z przeszłością…

Mariusz Danielak


LOONYPARK a sound that goes a little below conventional prog by bringing very interesting prog metal spaces with the new guitarist.
'The Shades of a Darkness' nervous intro with expressive orchestration bringing Sabina's entry to languorous pop- rock; modern Adrian's electro and solo break for a sound reminiscent of MILLENIUM; the finale with a heady riff with Christopher releasing a languorous, hovering solo. "Carnival Swirl" harpsichord intro, ethereal verse, fresh cheerful chorus at the antipodes for a melodic title; the guitar solo shows the remarkable touch starting very high, sensitive; final oppressive drums and ethereal synth pads. "What If?" » with a half-heavy riff on those of the first JETHRO TULL, memory; Peter on bass sets the tone while Christopher amplifies the electro 80 side; halfway through the endless solo, all in softness, sensitivity, emotion; a soft finale with metronomic piano and soft air from the synths. "Raw/waR" spatial, symphonic intro, consensual verse before a nervous, heavy wave chorus! Sertari the new voice of KARNATAKA lends his strong voice, the variation is on a guitar slide then a sharp electronic solo.

"Opium" repetitive piano intro then a few cymbals imprint a hypnotic tune; the saturating synth creates the oxymoron and pricks the ear; the new age air, alkaline, ah this latent atmosphere at 2'30''? A redundant air that embeds itself in the head like a drug. "Strange Thoughts" solemn intro where I find similarities with the work of Ryszard from MILLENIUM; softness and meditative reflection, a bit of FLEETWOOD MAC for the ballad side, a bit of ALAN PARSONS PROJECT, a bit of spleen and a very beautiful solo after Sabina's high vocal; simple, effective until the last second. "Eyes Wide Open" with the proven electro intro that denotes the heavy riff even more; dancing, riff on a very good groovy TOTO, a surprising SNIFF N THE TEARS; the break with Christopher who releases a stunning synth solo, melodic then nasty, stunning; go yet another with piano and keyboard in the background, the composition becomes progressive musical art, the most beautiful title that loses us in the meanders. Mid-tempo "The Lightness of the Wind" reminding me of RUSH, a romantic nursery rhyme ballad; inventive percussion brings the album's guitar solo, breathtaking Adrian; agreed melodic air without these lunar derivations which give a surprising power; a last twirling synth solo before "The Flame" when I start to tame the voice, well done, not so linear; on Céline DION in marshmallow, romance and delicacy; a slow ballad to wrap up at the time when we had the right, a title that comes to close this album much more complex than it seems.

LOONYPARK offers a new musical concept with varied and numerous melodic titles and progressive drifts.

alainPP



..::TRACK-LIST::..

1. The Shades of a Darkness 9:36
2. Carnival Swirl 7:17
3. What If? 9:41
4. Raw / War 5:06
5. Opium 5:33
6. Strange Thoughts 6:06
7. Eyes Wide Open 6:27
8. The Lightness Of The Wind 5:43
9. The Flame 4:04



..::OBSADA::..

Vocals, Lyrics By - Sabina Godula-Zając
Guitar [Guitars], Mixed By - Adrian Gwoździowski
Keyboards, Programmed By [Programming], Arranged By [Arrangements], Edited By, Music By, Producer [Produced By] - Krzysztof Lepiarczyk
Bass - Piotr Lipka
Drums - Grzegorz Fieber




https://www.youtube.com/watch?v=z5FjXIXfiO4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album zespołu Bladysolo pochodzącego z Torunia, którego twórczości daleko do oczywistego brzmienia utożsamianego z rock'n'rollem. Choć sami muzycy właśnie tak określają swoje dokonania to jednak z wymieszania różnych inspiracji przyświecających poszczególnym członkom zespołu powstaje osobliwa mieszanka stylistyczna.
Grają zadziornie, ale melodyjnie; z punkowym zacięciem, ale ambitnie; brutalnie, ale lirycznie. Energię rock'n'rolla uzupełniają mrocznym brzmieniem nowej fali wpisując w to własną wizję rzeczywistości przedstawionej w tekstach. A na koncertach zawsze na pełnych obrotach.



..::TRACK-LIST::..

1. Dzielnica
2. Król miasta
3. 1994
4. Niedopita
5. TMS
6. Wstań i walcz
7. Podróż na drugą stronę
8. Sułtan Burnei
9. Nie zmienisz świata stojąc w miejscu
10. Bela Lugosi zmartwychwstaje



..::OBSADA::..

Bartłomiej Łyczak - voc
Krystian Rubacha - git, bass
Przemysław Stochmal - dr
+
Goście



https://www.youtube.com/watch?v=8EisVQ3A35g



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album zespołu Bladysolo pochodzącego z Torunia, którego twórczości daleko do oczywistego brzmienia utożsamianego z rock'n'rollem. Choć sami muzycy właśnie tak określają swoje dokonania to jednak z wymieszania różnych inspiracji przyświecających poszczególnym członkom zespołu powstaje osobliwa mieszanka stylistyczna.
Grają zadziornie, ale melodyjnie; z punkowym zacięciem, ale ambitnie; brutalnie, ale lirycznie. Energię rock'n'rolla uzupełniają mrocznym brzmieniem nowej fali wpisując w to własną wizję rzeczywistości przedstawionej w tekstach. A na koncertach zawsze na pełnych obrotach.



..::TRACK-LIST::..

1. Dzielnica
2. Król miasta
3. 1994
4. Niedopita
5. TMS
6. Wstań i walcz
7. Podróż na drugą stronę
8. Sułtan Burnei
9. Nie zmienisz świata stojąc w miejscu
10. Bela Lugosi zmartwychwstaje



..::OBSADA::..

Bartłomiej Łyczak - voc
Krystian Rubacha - git, bass
Przemysław Stochmal - dr
+
Goście



https://www.youtube.com/watch?v=8EisVQ3A35g



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!