...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Edycja jedynego studyjnego albumu zespołu Krzysztofa Klenczona i Trzech Koron (SACD Hybrid) wydana w limitowanym nakładzie, w cyklu „Polskie Nagrania catalogue selections”. Jest to pierwsza w Polsce edycja tej płyty zrealizowana w formacie SACD (Super Audio Compact Disc).

Pierwszy raz w Polsce klasyka polskiej muzyki rozrywkowej ukazuje się na nośniku SACD. Cykl zawiera najważniejsze płyty z katalogu Polskich Nagrań, które zostały na nowo zremasterowane i wydane z niespotykaną dotąd starannością w formacie SACD. Wybór tego formatu jest ukłonem w stronę audiofilów.

Reedycja najważniejszych płyt w formacie SACD, ze względu na dostępność archiwów Polskich Nagrań w postaci analogowych taśm matek, jest naturalnym wyborem umożliwiającym najdoskonalsze zbliżenie się albumów do analogowego oryginału wynosząc je na niespotykany dotąd na polskim rynku muzycznym poziom.

W celu zapewnienia pełnej zgodności ze standardowymi odtwarzaczami płyt CD, niniejszy seria SACD została wykonana jako hybrydowa i zawiera dodatkową warstwę danych w formacie CD Audio, czytaną przez wszystkie odtwarzacze CD. Częstotliwość próbkowania strumienia danych DSD wykorzystywanego na płytach SACD jest 64 razy wyższa niż na płycie audio CD i wynosi 2,824MHz.

W styczniu 1970 roku Krzysztof Klenczon na skutek różnic artystycznych opuścił Czerwone Gitary i założył niezależny zespół Trzy Korony.

W jego pierwszym składzie znaleźli się Grzegorz Andrian, Ryszard Klenczon (kuzyn Krzysztofa) i Marek Ślazyk, którego po kilku miesiącach zastąpił Piotr Stajkowski.

W takim składzie grupa nagrała w czerwcu 1971r. Swoją pierwszą i, jak się okazało, jedyną płytę długogrającą SXL 0779. Rok później Klenczon wyemigrował do USA, a Trzy Korony, z nową wokalistką Marią Głuchowską, zakończyły działalność.

Płyta zyskała miano obowiązkowej pozycji w kanonie polskiego rocka, a piosenka „10 w skali Beauforta” jest dziś jednym z najbardziej znanych utworów Krzysztofa Klenczona.



..::TRACK-LIST::..

1. 10 W Skali Beauforta 2:54
2. Wiosenna Miłość 2:37
3. Jestem Do Przodu 3:11
4. Świecą Gwiazdy Świecą 1:20
5. Coś 2:10
6. Piosenka O Niczym 3:52
7. Nie Przejdziemy Do Historii 5:16
8. Sprawię Sobie Niespodziankę 0:50
9. Spotkanie Z Diabłem 2:42
10. Stary Walc Przypomni Ci 3:15
11. Bierz Życie Jakie Jest 2:56
12. Już Nie Czas 3:21
13. Fatalny Dzień 2:17
14. Raz Na Tysiąc Nocy 2:27
15. Port 3:40

Nagrania Dodatkowe:
16. Kronika Podróży 3:35
17. Czyjaś Dziewczyna 3:27
18. Twój Czas (Daleka Droga) 3:41

Recorded in Warsaw, Polskie Nagrania studio no. 12, May - June 1971.



..::OBSADA::..

Electric Guitar, Vocals - Krzysztof Klenczon
Bass Guitar, Vocals (track 12) - Grzegorz Andrian
Percussion - Piotr Stajkowski
Guitar - Ryszard Klenczon
Backing Band - Zespół Instrumentalny Pod Kier. Bronisława Oborskiego




https://www.youtube.com/watch?v=Vmn_oyN9VT0



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Edycja jedynego studyjnego albumu zespołu Krzysztofa Klenczona i Trzech Koron (SACD Hybrid) wydana w limitowanym nakładzie, w cyklu „Polskie Nagrania catalogue selections”. Jest to pierwsza w Polsce edycja tej płyty zrealizowana w formacie SACD (Super Audio Compact Disc).

Pierwszy raz w Polsce klasyka polskiej muzyki rozrywkowej ukazuje się na nośniku SACD. Cykl zawiera najważniejsze płyty z katalogu Polskich Nagrań, które zostały na nowo zremasterowane i wydane z niespotykaną dotąd starannością w formacie SACD. Wybór tego formatu jest ukłonem w stronę audiofilów.

Reedycja najważniejszych płyt w formacie SACD, ze względu na dostępność archiwów Polskich Nagrań w postaci analogowych taśm matek, jest naturalnym wyborem umożliwiającym najdoskonalsze zbliżenie się albumów do analogowego oryginału wynosząc je na niespotykany dotąd na polskim rynku muzycznym poziom.

W celu zapewnienia pełnej zgodności ze standardowymi odtwarzaczami płyt CD, niniejszy seria SACD została wykonana jako hybrydowa i zawiera dodatkową warstwę danych w formacie CD Audio, czytaną przez wszystkie odtwarzacze CD. Częstotliwość próbkowania strumienia danych DSD wykorzystywanego na płytach SACD jest 64 razy wyższa niż na płycie audio CD i wynosi 2,824MHz.

W styczniu 1970 roku Krzysztof Klenczon na skutek różnic artystycznych opuścił Czerwone Gitary i założył niezależny zespół Trzy Korony.

W jego pierwszym składzie znaleźli się Grzegorz Andrian, Ryszard Klenczon (kuzyn Krzysztofa) i Marek Ślazyk, którego po kilku miesiącach zastąpił Piotr Stajkowski.

W takim składzie grupa nagrała w czerwcu 1971r. Swoją pierwszą i, jak się okazało, jedyną płytę długogrającą SXL 0779. Rok później Klenczon wyemigrował do USA, a Trzy Korony, z nową wokalistką Marią Głuchowską, zakończyły działalność.

Płyta zyskała miano obowiązkowej pozycji w kanonie polskiego rocka, a piosenka „10 w skali Beauforta” jest dziś jednym z najbardziej znanych utworów Krzysztofa Klenczona.



..::TRACK-LIST::..

1. 10 W Skali Beauforta 2:54
2. Wiosenna Miłość 2:37
3. Jestem Do Przodu 3:11
4. Świecą Gwiazdy Świecą 1:20
5. Coś 2:10
6. Piosenka O Niczym 3:52
7. Nie Przejdziemy Do Historii 5:16
8. Sprawię Sobie Niespodziankę 0:50
9. Spotkanie Z Diabłem 2:42
10. Stary Walc Przypomni Ci 3:15
11. Bierz Życie Jakie Jest 2:56
12. Już Nie Czas 3:21
13. Fatalny Dzień 2:17
14. Raz Na Tysiąc Nocy 2:27
15. Port 3:40

Nagrania Dodatkowe:
16. Kronika Podróży 3:35
17. Czyjaś Dziewczyna 3:27
18. Twój Czas (Daleka Droga) 3:41

Recorded in Warsaw, Polskie Nagrania studio no. 12, May - June 1971.



..::OBSADA::..

Electric Guitar, Vocals - Krzysztof Klenczon
Bass Guitar, Vocals (track 12) - Grzegorz Andrian
Percussion - Piotr Stajkowski
Guitar - Ryszard Klenczon
Backing Band - Zespół Instrumentalny Pod Kier. Bronisława Oborskiego




https://www.youtube.com/watch?v=Vmn_oyN9VT0



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Pewnie nie brakowało osób, które zwątpiły, w pewnym momencie, że Turbo wyda kolejny album. Zwłaszcza, że trzeba było na niego czekać ponad dziesięć lat. Na szczęście, zespół nie powiedział ostatniego słowa. "Blizny" to dowód, że poznańska formacja jest w znakomitej formie. I nie chce się zatrzymać, oj nie chce.

Rok 2025, na ten moment, na polskim rynku stoi pod znakiem powrotów płytowych. Od końca stycznia fani Armii mogą cieszyć się z albumu Wojna i pokój, wydanego po niecałych dziesięciu latach przerwy. Zespół Turbo jeszcze mocniej wystawił na próbę cierpliwość swoich słuchaczy. W listopadzie 2013 formacja gitarzysty Wojciecha Hoffmanna wypuściła Piąty żywioł, a później... nastąpiła dość długa cisza wydawnicza. Zresztą przy okazji tegorocznych Blizn nie obyło się bez opóźnień związanych z datą premiery. 14 marca w końcu licznik, który wskazywał już ponad cztery tysiące dni, oficjalnie się zatrzymał.

Materiał dość długo dojrzewał, ale co jest najistotniejsze: warto było na Blizny czekać. Czuć, że muzycy dość starannie podeszli do procesu kompozycyjnego, dzięki czemu album wciąga bez reszty. Zresztą, Hoffmann – w wywiadzie dla miesięcznika Teraz Rock – wspominał, że nie był do końca zadowolony z zawartości Piątego żywiołu, teraz takich wątpliwości mieć nie powinien, gdyż efekt końcowy naprawdę zwala z nóg. Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się, że Turbo jeszcze tak pozytywnie mnie zaskoczy.

Z jednej strony, od samego początku wiadomo z kim mamy do czynienia. Ale grupa nie stoi w miejscu. Blizny brzmią nowocześnie. Idealnie udało się zachować proporcje między agresywnością a przebojowością. Na wszystko jest miejsce. Muzycy Turbo chętnie też miejscami rezygnują z tradycyjnego schematu zwrotka-refren-zwrotka. Nie brakuje więc progresywnych zapędów, które najlepiej słychać w W.W.W.W. ze świetnym dialogiem wokalnym Tomasz Struszczyk-Piotr Cugowski, czy Zwyczajnie nie z chóralnym refrenem idealnie nadającym się na koncerty i tekstem zadedykowanym... polskim politykom. Przede wszystkim jest jednak czad, czad i jeszcze raz czad. Blizn należy słuchać, jak najgłośniej ku uciesze sąsiadów (sprawdziłem to osobiście).

Nowy rozdział, pierwszy utwór, który został przez zespół udostępniony przed premierą, był pewnego rodzaju dobrym drogowskazem, czego możemy się po Bliznach spodziewać. Jest thrashmetalowa jazda bez trzymanki (wita nas potężna perkusja Mariusza Bobkowskiego), podniosły refren, a Struszczyk udowadnia, że jest naprawdę wyróżniającym się wokalistą na rodzimym rynku. Nie po raz pierwszy zresztą. Tempo jeszcze mocniej podkręcone zostało w Zawrocie głowy, którego początek jest "sabbathowy", ale refren mógłby zaśpiewać już Rob Halford z Judas Priest. Uwielbiam, jak panowie gnają na złamanie karku. To zdecydowanie mój ulubiony numer z całego albumu.

Wspomniałem o wielowątkowości, więc warto przysłuchać się Łotrowi, który aż kipi od muzycznego i tekstowego (nietrudno się domyślić, kto jest tytułową postacią) gniewu. Są szybkie tempa, ale w okolicach 2:36 robi się np. bardzo lirycznie, choć tylko na chwilę, jest basowy popis, aktorskie środki wyrazu w wokalu i delikatna końcówka z gitarą akustyczną na pierwszym planie.

Niespodzianką na pewno jest zamykający album Spokojny, który – zgodnie z tytułem – sprawia, że możemy trochę ochłonąć po takim metalowym rollercoasterze. To trwająca nieco ponad dwie minuty balladowa (i eksperymentalna) miniatura, w której rządzi i dzieli Struszczyk. Zaskoczył mnie również Do domu. Oczywiście, jest to typowy metalowy numer, ale został przełamany przez partie wokalne Wojtka Cugowskiego. Nawiasem mówiąc, jego gitarowe solo usłyszymy z kolei w Przyjdź do mnie.

Na koniec wypadałoby wspomnieć o oprawie graficznej Blizn. Mogłoby się wydawać, że to niepokojące dzieło, w klimacie prac Zdzisława Beksińskiego, zostało wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Nic bardziej mylnego. Za okładkę odpowiada Michał Loranc. I trzeba przyznać, że bardzo dobrze komponuje się ona z zawartością albumu.

Jeśli tylko jednym słowem miałbym opisać najnowsze studyjne wydawnictwo Turbo, to odpowiedziałbym: dopracowane. Na Bliznach nie ma zbędnych dźwięków. A sam materiał jest niesamowicie równy, co – jak powszechnie wiadomo – nie jest czymś prostym do osiągnięcia. Może i trzeba było czekać ponad dekadę na pełnowymiarowy album ale nie zamierzam tego wypominać muzykom grupy. Sprawili tak fantastyczny prezent, że grzechem byłoby mieć do nich, w tym momencie, jakiekolwiek pretensje...

Szymon Bijak


Jedenaście lat. Tyle trzeba było czekać na najnowszy, premierowy materiał od grupy Turbo, legendy polskiej sceny metalowej. Album „Piąty Żywioł” i jego anglojęzyczna wersja „The Fifth Element” były poprawnymi propozycjami, ale nikomu chyba nie przyszło do głowy, że tyle wody w rzece upłynie zanim Wojciech Hoffmann z kolegami dadzą słuchaczom coś nowego. Końcem 2024 roku ukazał się premierowy singiel „Nowy Rozdział” i oficjalnie ogłoszono, że nadchodzą „Blizny”.
Ostatnie miesiące bez wątpienia upływają pod znakiem powrotów zespołów pochodzących z Wielkopolski. Najpierw w połowie grudnia 2024 muzycy Acid Drinkers potwierdzili, że wracają w kultowym składzie, a chwile później formacja Turbo zapowiedziała premierę krążka „Blizny”. Początek 2025 roku to także powrót stołecznej Armii z nowym albumem „Wojna i Pokój”, który miałem przyjemność również zrecenzować tutaj. Wróćmy jednak do Turbo. Pierwotnie najnowsza propozycja zespołu miała ukazać się na rynku 1 lutego, jednak ostatecznie premierę przesunięto o ponad miesiąc, na 14 marca. Płytę jednak można było zakupić na lutowych koncertach, więc wielu słuchaczy zapoznało się z całością jeszcze przed oficjalnym wydaniem.

Wojciech Hoffmann, w rozmowie na łamach miesięcznika „Teraz Rock”, wspominał, że materiał, który składa się na „Blizny”, dojrzewał latami. Dlaczego? Jak mówi, nie był do końca zadowolony z „Piątego Żywiołu”, ponieważ było w nim coś z kompromisu. Nawet jeśli rzeczywiście tak było, to najnowszy album zdecydowanie jest bezkompromisowy i prze do przodu niczym dobrze naoliwiona maszyna. Mało tu charakterystycznych riffów w stylu równie kultowego Iron Maiden, bo jak stwierdził sam Hoffmann: „Ironów już u nas nie będzie. Ja się galopad nagrałem”. Zdecydowanie „Bliznom” bliżej do Judas Priest. Wystarczy posłuchać singlowego „Nowego rozdziału”. Bez dwóch zdań: ten numer mógłby się znaleźć na którejś z ostatnich płyt ekipy dowodzonej przez Roba Halforda. I nie jest to w żadnym wypadku zarzut.

Od początku słychać, że Turbo – wbrew zapowiedzi Hoffmanna – nie straciło swojej muzycznej rozpoznawalności. Pierwsze dźwięki intra sprawiają, że wiemy dokładnie z kim mamy do czynienia. Jest melodyjność, czyli element, który jest główną składową muzyki Turbo, jednak z solidnym gitarowym dołożeniem do pieca. Wydaje mi się, że brzmieniowo jest to najmocniejsza propozycja Turbo w XXI wieku. I pomyśleć, że pierwsza wersja materiału nawiązywała stylem do „Smaku ciszy”, albumu znacznie lżejszego, który w tym roku skończył czterdzieści lat.

Na „Bliznach” nie brakuje thrashowych rytmów. Dobrym przykładem „Przyjdź do mnie”, kolejna propozycja, która jest bliska Judas Priest. Na przykładzie tej kompozycji można zaobserwować, jak bardzo zmieniła się koncepcja całości. Bo to numer pochodzący jeszcze z pierwszej wersji materiału. W refrenie to słychać, ale zwrotki to już po prostu czysty ogień. Swoją drogą kapitalnymi solówkami popisują się tutaj Wojtek Cugowski oraz Krzysztof Śniadecki. Skoro już wywołałem temat gości, to na „Bliznach” obecny jest także drugi z braci Cugowskich – Piotr. Jego duet wokalny z Tomkiem Struszczykiem w „W.W.W.W.” jest po prostu genialny. Sama kompozycja zaczynająca się niemal identycznym riffem jak „Immigrant Song” Led Zeppelin granym na basie, przeradza się w epicką opowieść.

Kolejne propozycje pędzą na złamanie karku. A Turbo na pełnej prędkości to najlepsza odsłona zespołu. Chociaż nie brakuje momentów, kiedy ciężar nie opada, ale tempo zwalnia. Sabbathowe intro „Zawrotu głowy” toczy się niczym walec, by po około czterdziestu sekundach przerodzić się w klasyczne heavymetalowe łojenie. „Łotr” to chyba najbardziej wielowątkowa propozycja na płycie, zresztą pełna emocji i gniewu. Nie trudno domyślić się, kto ze współczesnego świata jest tytułową postacią. I to mimo faktu, że są obozy, które nadal mu pomagają. Nie ulega wątpliwości, że Turbo w latach osiemdziesiątych, poza wpływem muzycznym, było zaangażowane społecznie i politycznie za sprawą m.in. kultowych „Dorosłych dzieci”. Dlatego nie dziwi „Zwyczajnie nie”. Utwór jest adresowany do polityków, a wokalnie udziela się tutaj dodatkowo brat Tomasza Struszczyka, Bartosz. „Blizny” zamyka kompozycja zatytułowana „Spokojny”. To króciutka ballada z bardzo emocjonalnym wokalem i poruszającym tekstem. Idealny moment wytchnienia po ostrej jeździe i puenta albumu.

Wojciech Hoffmann mówiąc o „Bliznach” wspominał, że pokazuje tą płytą całemu światu środkowy palec, robiąc płytę taką jaką chciał – bez kompromisów, bez „maidenowych” galopad. I choć normalnie po takim geście człowiek mógłby się obrazić, to ja mogę wyłącznie kiwam głową z aprobatą. „Blizny” to album dopracowany od A do Z. Teraz pozostaje wyłącznie wierzyć, że kolejny album Turbo nie powstanie za dziesięć lat, tylko znacznie szybciej.

Szymon Pęczalski


By now, it’s over forty years ago that Turbo released one of the best debut heavy metal albums of the early eighties in the shape of 'Dorosłe Dzieci'. Their most recent albums ‘Strażnik Światła’ and ‘Piąty Żywioł’, both over a decade old at this point, were textbook examples of an old heavy metal band aging gracefully: expertly crafted hard rock and heavy metal songs, though without the youthful fire of their early work. Imagine my surprise when the intro of ‘Nowy Rozdział’ came blasting out of my speakers. While ‘Blizny’ is clearly the work of the same Turbo, something has re-energized the band.

Throughout their career, Turbo has found itself swaying back and forth between traditional heavy metal and thrash metal. Although ‘Blizny’ sounds notably more aggressive than its three predecessors, the aggression isn’t necessarily that of a thrash metal band. Instead, the most intense moments on ‘Blizny’ have more in common with the less polished end of the power metal spectrum. Also, the latter half of the album in particular contains a few songs that easily could have fit on ‘Strażnik Światła’ and ‘Piąty Żywioł’, if the production was a bit more old school. And that is exactly where ‘Blizny’ is one of Turbo’s best albums.

Unlike previous albums which went all in on the modernity (2001’s ‘Awatar’) or thrashing intensity (1987’s ‘Ostatni Wojownik’), multiple extremes of Turbo’s sound are present on ‘Blizny’, and they enhance each other nicely. Sometimes even within the same song; ‘Zawrót Głowy’ combines the melodic elegance of traditional heavy metal with more contemporary, propulsive rhythms in a very effective manner. But the occasional bite that ‘Blizny’ has also helps songs like the classy ‘Magnetczny Sen’ or the somewhat melancholic ‘Na Dno’ stand out more than they would have otherwise. In lesser hands, that could make the album end up sounding disjointed, but it works wonders here.

Aside from the aforementioned opening track ‘Nowy Rozdział’, which bulldozes through everything in its path even though it has a more open chorus, ‘Łotr’ is another highlight. It largely is one of the more aggressive songs on the album, but is made all the more dynamic through some quieter sections. Having a strong, versatile singer like Tomasz Struszczyk is quite helpful in creating such a song. Closing track ‘Zwyczajnie Nie’ is another highly dynamic song which culminates in a supremely melodic finale. On the lighter side of the album, ‘Przyjdź do Mnie’ is a fantastic hardrocker that gives Struszczyk all the space he needs to excel.

‘Blizny’ is easily Turbo’s best album since 2006’s ‘Tożsamość’, possibly even since ‘Ostatni Wojownik’. Guitarist Wojciech Hoffmann and his men have really gathered all their strengths and poured them into a bunch of great songs, which – partly due to the modern, yet surprisingly natural production – demand a little more attention than usual. Struszczyk’s highly versatile voice really helps bring out all the dynamics ‘Blizny’ aims for, and he is truly a worthy successor to the legendary Grzegorz Kupczyk. All of this makes ‘Blizny’ a must-hear if you like heavy metal, and adventurous hardrockers may just find something to enjoy here as well.

Agonymph



..::TRACK-LIST::..

1. Intro 02:16
2. Nowy rozdział 04:05
3. Wszystko wszędzie woła więcej 06:27
4. Łotr 06:36
5. Przyjdź do mnie 04:52
6. Magnetyczny sen 04:34
7. Zawrót głowy 04:31
8. Na dno 04:36
9. Do domu 05:11
10. Zwyczajnie nie 06:35
11. Spokojny 02:19



..::OBSADA::..

Wojciech Hoffmann - Guitars
Bogusz Rutkiewicz - Bass
Mario 'Bobiś' Bobkowski - Drums
Tomek Struszczyk - Vocals, Guitars (acoustic) (track 4)
Przemek Niezgódzki - Guitars




https://www.youtube.com/watch?v=FILdfdIwlFQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Pewnie nie brakowało osób, które zwątpiły, w pewnym momencie, że Turbo wyda kolejny album. Zwłaszcza, że trzeba było na niego czekać ponad dziesięć lat. Na szczęście, zespół nie powiedział ostatniego słowa. "Blizny" to dowód, że poznańska formacja jest w znakomitej formie. I nie chce się zatrzymać, oj nie chce.

Rok 2025, na ten moment, na polskim rynku stoi pod znakiem powrotów płytowych. Od końca stycznia fani Armii mogą cieszyć się z albumu Wojna i pokój, wydanego po niecałych dziesięciu latach przerwy. Zespół Turbo jeszcze mocniej wystawił na próbę cierpliwość swoich słuchaczy. W listopadzie 2013 formacja gitarzysty Wojciecha Hoffmanna wypuściła Piąty żywioł, a później... nastąpiła dość długa cisza wydawnicza. Zresztą przy okazji tegorocznych Blizn nie obyło się bez opóźnień związanych z datą premiery. 14 marca w końcu licznik, który wskazywał już ponad cztery tysiące dni, oficjalnie się zatrzymał.

Materiał dość długo dojrzewał, ale co jest najistotniejsze: warto było na Blizny czekać. Czuć, że muzycy dość starannie podeszli do procesu kompozycyjnego, dzięki czemu album wciąga bez reszty. Zresztą, Hoffmann – w wywiadzie dla miesięcznika Teraz Rock – wspominał, że nie był do końca zadowolony z zawartości Piątego żywiołu, teraz takich wątpliwości mieć nie powinien, gdyż efekt końcowy naprawdę zwala z nóg. Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się, że Turbo jeszcze tak pozytywnie mnie zaskoczy.

Z jednej strony, od samego początku wiadomo z kim mamy do czynienia. Ale grupa nie stoi w miejscu. Blizny brzmią nowocześnie. Idealnie udało się zachować proporcje między agresywnością a przebojowością. Na wszystko jest miejsce. Muzycy Turbo chętnie też miejscami rezygnują z tradycyjnego schematu zwrotka-refren-zwrotka. Nie brakuje więc progresywnych zapędów, które najlepiej słychać w W.W.W.W. ze świetnym dialogiem wokalnym Tomasz Struszczyk-Piotr Cugowski, czy Zwyczajnie nie z chóralnym refrenem idealnie nadającym się na koncerty i tekstem zadedykowanym... polskim politykom. Przede wszystkim jest jednak czad, czad i jeszcze raz czad. Blizn należy słuchać, jak najgłośniej ku uciesze sąsiadów (sprawdziłem to osobiście).

Nowy rozdział, pierwszy utwór, który został przez zespół udostępniony przed premierą, był pewnego rodzaju dobrym drogowskazem, czego możemy się po Bliznach spodziewać. Jest thrashmetalowa jazda bez trzymanki (wita nas potężna perkusja Mariusza Bobkowskiego), podniosły refren, a Struszczyk udowadnia, że jest naprawdę wyróżniającym się wokalistą na rodzimym rynku. Nie po raz pierwszy zresztą. Tempo jeszcze mocniej podkręcone zostało w Zawrocie głowy, którego początek jest "sabbathowy", ale refren mógłby zaśpiewać już Rob Halford z Judas Priest. Uwielbiam, jak panowie gnają na złamanie karku. To zdecydowanie mój ulubiony numer z całego albumu.

Wspomniałem o wielowątkowości, więc warto przysłuchać się Łotrowi, który aż kipi od muzycznego i tekstowego (nietrudno się domyślić, kto jest tytułową postacią) gniewu. Są szybkie tempa, ale w okolicach 2:36 robi się np. bardzo lirycznie, choć tylko na chwilę, jest basowy popis, aktorskie środki wyrazu w wokalu i delikatna końcówka z gitarą akustyczną na pierwszym planie.

Niespodzianką na pewno jest zamykający album Spokojny, który – zgodnie z tytułem – sprawia, że możemy trochę ochłonąć po takim metalowym rollercoasterze. To trwająca nieco ponad dwie minuty balladowa (i eksperymentalna) miniatura, w której rządzi i dzieli Struszczyk. Zaskoczył mnie również Do domu. Oczywiście, jest to typowy metalowy numer, ale został przełamany przez partie wokalne Wojtka Cugowskiego. Nawiasem mówiąc, jego gitarowe solo usłyszymy z kolei w Przyjdź do mnie.

Na koniec wypadałoby wspomnieć o oprawie graficznej Blizn. Mogłoby się wydawać, że to niepokojące dzieło, w klimacie prac Zdzisława Beksińskiego, zostało wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Nic bardziej mylnego. Za okładkę odpowiada Michał Loranc. I trzeba przyznać, że bardzo dobrze komponuje się ona z zawartością albumu.

Jeśli tylko jednym słowem miałbym opisać najnowsze studyjne wydawnictwo Turbo, to odpowiedziałbym: dopracowane. Na Bliznach nie ma zbędnych dźwięków. A sam materiał jest niesamowicie równy, co – jak powszechnie wiadomo – nie jest czymś prostym do osiągnięcia. Może i trzeba było czekać ponad dekadę na pełnowymiarowy album ale nie zamierzam tego wypominać muzykom grupy. Sprawili tak fantastyczny prezent, że grzechem byłoby mieć do nich, w tym momencie, jakiekolwiek pretensje...

Szymon Bijak


Jedenaście lat. Tyle trzeba było czekać na najnowszy, premierowy materiał od grupy Turbo, legendy polskiej sceny metalowej. Album „Piąty Żywioł” i jego anglojęzyczna wersja „The Fifth Element” były poprawnymi propozycjami, ale nikomu chyba nie przyszło do głowy, że tyle wody w rzece upłynie zanim Wojciech Hoffmann z kolegami dadzą słuchaczom coś nowego. Końcem 2024 roku ukazał się premierowy singiel „Nowy Rozdział” i oficjalnie ogłoszono, że nadchodzą „Blizny”.
Ostatnie miesiące bez wątpienia upływają pod znakiem powrotów zespołów pochodzących z Wielkopolski. Najpierw w połowie grudnia 2024 muzycy Acid Drinkers potwierdzili, że wracają w kultowym składzie, a chwile później formacja Turbo zapowiedziała premierę krążka „Blizny”. Początek 2025 roku to także powrót stołecznej Armii z nowym albumem „Wojna i Pokój”, który miałem przyjemność również zrecenzować tutaj. Wróćmy jednak do Turbo. Pierwotnie najnowsza propozycja zespołu miała ukazać się na rynku 1 lutego, jednak ostatecznie premierę przesunięto o ponad miesiąc, na 14 marca. Płytę jednak można było zakupić na lutowych koncertach, więc wielu słuchaczy zapoznało się z całością jeszcze przed oficjalnym wydaniem.

Wojciech Hoffmann, w rozmowie na łamach miesięcznika „Teraz Rock”, wspominał, że materiał, który składa się na „Blizny”, dojrzewał latami. Dlaczego? Jak mówi, nie był do końca zadowolony z „Piątego Żywiołu”, ponieważ było w nim coś z kompromisu. Nawet jeśli rzeczywiście tak było, to najnowszy album zdecydowanie jest bezkompromisowy i prze do przodu niczym dobrze naoliwiona maszyna. Mało tu charakterystycznych riffów w stylu równie kultowego Iron Maiden, bo jak stwierdził sam Hoffmann: „Ironów już u nas nie będzie. Ja się galopad nagrałem”. Zdecydowanie „Bliznom” bliżej do Judas Priest. Wystarczy posłuchać singlowego „Nowego rozdziału”. Bez dwóch zdań: ten numer mógłby się znaleźć na którejś z ostatnich płyt ekipy dowodzonej przez Roba Halforda. I nie jest to w żadnym wypadku zarzut.

Od początku słychać, że Turbo – wbrew zapowiedzi Hoffmanna – nie straciło swojej muzycznej rozpoznawalności. Pierwsze dźwięki intra sprawiają, że wiemy dokładnie z kim mamy do czynienia. Jest melodyjność, czyli element, który jest główną składową muzyki Turbo, jednak z solidnym gitarowym dołożeniem do pieca. Wydaje mi się, że brzmieniowo jest to najmocniejsza propozycja Turbo w XXI wieku. I pomyśleć, że pierwsza wersja materiału nawiązywała stylem do „Smaku ciszy”, albumu znacznie lżejszego, który w tym roku skończył czterdzieści lat.

Na „Bliznach” nie brakuje thrashowych rytmów. Dobrym przykładem „Przyjdź do mnie”, kolejna propozycja, która jest bliska Judas Priest. Na przykładzie tej kompozycji można zaobserwować, jak bardzo zmieniła się koncepcja całości. Bo to numer pochodzący jeszcze z pierwszej wersji materiału. W refrenie to słychać, ale zwrotki to już po prostu czysty ogień. Swoją drogą kapitalnymi solówkami popisują się tutaj Wojtek Cugowski oraz Krzysztof Śniadecki. Skoro już wywołałem temat gości, to na „Bliznach” obecny jest także drugi z braci Cugowskich – Piotr. Jego duet wokalny z Tomkiem Struszczykiem w „W.W.W.W.” jest po prostu genialny. Sama kompozycja zaczynająca się niemal identycznym riffem jak „Immigrant Song” Led Zeppelin granym na basie, przeradza się w epicką opowieść.

Kolejne propozycje pędzą na złamanie karku. A Turbo na pełnej prędkości to najlepsza odsłona zespołu. Chociaż nie brakuje momentów, kiedy ciężar nie opada, ale tempo zwalnia. Sabbathowe intro „Zawrotu głowy” toczy się niczym walec, by po około czterdziestu sekundach przerodzić się w klasyczne heavymetalowe łojenie. „Łotr” to chyba najbardziej wielowątkowa propozycja na płycie, zresztą pełna emocji i gniewu. Nie trudno domyślić się, kto ze współczesnego świata jest tytułową postacią. I to mimo faktu, że są obozy, które nadal mu pomagają. Nie ulega wątpliwości, że Turbo w latach osiemdziesiątych, poza wpływem muzycznym, było zaangażowane społecznie i politycznie za sprawą m.in. kultowych „Dorosłych dzieci”. Dlatego nie dziwi „Zwyczajnie nie”. Utwór jest adresowany do polityków, a wokalnie udziela się tutaj dodatkowo brat Tomasza Struszczyka, Bartosz. „Blizny” zamyka kompozycja zatytułowana „Spokojny”. To króciutka ballada z bardzo emocjonalnym wokalem i poruszającym tekstem. Idealny moment wytchnienia po ostrej jeździe i puenta albumu.

Wojciech Hoffmann mówiąc o „Bliznach” wspominał, że pokazuje tą płytą całemu światu środkowy palec, robiąc płytę taką jaką chciał – bez kompromisów, bez „maidenowych” galopad. I choć normalnie po takim geście człowiek mógłby się obrazić, to ja mogę wyłącznie kiwam głową z aprobatą. „Blizny” to album dopracowany od A do Z. Teraz pozostaje wyłącznie wierzyć, że kolejny album Turbo nie powstanie za dziesięć lat, tylko znacznie szybciej.

Szymon Pęczalski


By now, it’s over forty years ago that Turbo released one of the best debut heavy metal albums of the early eighties in the shape of 'Dorosłe Dzieci'. Their most recent albums ‘Strażnik Światła’ and ‘Piąty Żywioł’, both over a decade old at this point, were textbook examples of an old heavy metal band aging gracefully: expertly crafted hard rock and heavy metal songs, though without the youthful fire of their early work. Imagine my surprise when the intro of ‘Nowy Rozdział’ came blasting out of my speakers. While ‘Blizny’ is clearly the work of the same Turbo, something has re-energized the band.

Throughout their career, Turbo has found itself swaying back and forth between traditional heavy metal and thrash metal. Although ‘Blizny’ sounds notably more aggressive than its three predecessors, the aggression isn’t necessarily that of a thrash metal band. Instead, the most intense moments on ‘Blizny’ have more in common with the less polished end of the power metal spectrum. Also, the latter half of the album in particular contains a few songs that easily could have fit on ‘Strażnik Światła’ and ‘Piąty Żywioł’, if the production was a bit more old school. And that is exactly where ‘Blizny’ is one of Turbo’s best albums.

Unlike previous albums which went all in on the modernity (2001’s ‘Awatar’) or thrashing intensity (1987’s ‘Ostatni Wojownik’), multiple extremes of Turbo’s sound are present on ‘Blizny’, and they enhance each other nicely. Sometimes even within the same song; ‘Zawrót Głowy’ combines the melodic elegance of traditional heavy metal with more contemporary, propulsive rhythms in a very effective manner. But the occasional bite that ‘Blizny’ has also helps songs like the classy ‘Magnetczny Sen’ or the somewhat melancholic ‘Na Dno’ stand out more than they would have otherwise. In lesser hands, that could make the album end up sounding disjointed, but it works wonders here.

Aside from the aforementioned opening track ‘Nowy Rozdział’, which bulldozes through everything in its path even though it has a more open chorus, ‘Łotr’ is another highlight. It largely is one of the more aggressive songs on the album, but is made all the more dynamic through some quieter sections. Having a strong, versatile singer like Tomasz Struszczyk is quite helpful in creating such a song. Closing track ‘Zwyczajnie Nie’ is another highly dynamic song which culminates in a supremely melodic finale. On the lighter side of the album, ‘Przyjdź do Mnie’ is a fantastic hardrocker that gives Struszczyk all the space he needs to excel.

‘Blizny’ is easily Turbo’s best album since 2006’s ‘Tożsamość’, possibly even since ‘Ostatni Wojownik’. Guitarist Wojciech Hoffmann and his men have really gathered all their strengths and poured them into a bunch of great songs, which – partly due to the modern, yet surprisingly natural production – demand a little more attention than usual. Struszczyk’s highly versatile voice really helps bring out all the dynamics ‘Blizny’ aims for, and he is truly a worthy successor to the legendary Grzegorz Kupczyk. All of this makes ‘Blizny’ a must-hear if you like heavy metal, and adventurous hardrockers may just find something to enjoy here as well.

Agonymph



..::TRACK-LIST::..

1. Intro 02:16
2. Nowy rozdział 04:05
3. Wszystko wszędzie woła więcej 06:27
4. Łotr 06:36
5. Przyjdź do mnie 04:52
6. Magnetyczny sen 04:34
7. Zawrót głowy 04:31
8. Na dno 04:36
9. Do domu 05:11
10. Zwyczajnie nie 06:35
11. Spokojny 02:19



..::OBSADA::..

Wojciech Hoffmann - Guitars
Bogusz Rutkiewicz - Bass
Mario 'Bobiś' Bobkowski - Drums
Tomek Struszczyk - Vocals, Guitars (acoustic) (track 4)
Przemek Niezgódzki - Guitars




https://www.youtube.com/watch?v=FILdfdIwlFQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Urszula Sipińska - Antologia (3 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Urszula Sipińska
Album................: Antologia
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 1998
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 61 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment
Information..........: AKAR

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. Urszula Sipińska - Zapomniałam [03:25]
2. Urszula Sipińska - Poziomki [02:43]
3. Urszula Sipińska - Rafael [03:25]
4. Urszula Sipińska - Kukułeczka [03:16]
5. Urszula Sipińska - Śpiewam i gram [04:49]
6. Urszula Sipińska - Chłopak z drewna [02:46]
7. Urszula Sipińska - Gdzie ten świat 60-tych lat [03:24]
8. Urszula Sipińska - To był świat w zupełnie starym stylu [02:46]
9. Urszula Sipińska - Razem z moim psem [02:37]
10. Urszula Sipińska - Ale nie z tobą [03:39]
11. Urszula Sipińska - Mieszkam tu tyle lat [03:59]
12. Urszula Sipińska - Pamiętam nas [04:46]
13. Urszula Sipińska - Ach, cóż to za romans był [03:30]
14. Urszula Sipińska - Mam cudownych rodziców [04:22]
15. Urszula Sipińska - Tam, gdzie nie ma nas [04:22]
16. Urszula Sipińska - Chce wyjechać na wieś [03:30]
17. Urszula Sipińska - Czy nas jeszcze pamiętasz [06:40]
18. Urszula Sipińska - Trochę żal szalonych lat [03:14]

Playing Time.........: 01:07:22
Total Size...........: 416,06 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. Urszula Sipińska - Zabaw się w mój świat [04:29]
2. Urszula Sipińska - Dom był zawsze pełen gości [02:52]
3. Urszula Sipińska - Wypożyczalnia snów [03:12]
4. Urszula Sipińska - Weź kolorowy film [03:46]
5. Urszula Sipińska - Buty lila-róż [03:08]
6. Urszula Sipińska - Muzyk, muzyk [02:52]
7. Urszula Sipińska - Miękko i czule [04:38]
8. Urszula Sipińska - Małe pół godziny [04:19]
9. Urszula Sipińska - Nie mów mi, że kochasz [04:04]
10. Urszula Sipińska - Są takie dni w tygodniu [04:01]
11. Urszula Sipińska - Mam tylko ciebie [04:04]
12. Urszula Sipińska - A kiedy ludziom ludzi brak [03:21]
13. Urszula Sipińska - Sentymentalny dzień [03:06]
14. Urszula Sipińska - Komiksowy świat [03:29]
15. Urszula Sipińska - Szalala, zabawa trwa [03:36]
16. Urszula Sipińska - Dla wszystkich cierpliwych bab [03:30]
17. Urszula Sipińska - Nie zapomniałam [03:38]
18. Urszula Sipińska - Znowu jestem dziś w podróży [03:21]

Playing Time.........: 01:05:37
Total Size...........: 416,26 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting CD 3 Ballady
---------------------------------------------------------------------

1. Urszula Sipińska - Płynąc [03:57]
2. Urszula Sipińska - Na łąkach snów odpoczywam [04:34]
3. Urszula Sipińska - Bright days will come [05:40]
4. Urszula Sipińska - Jak gdyby we śnie [02:42]
5. Urszula Sipińska - Jaka jesteś Mario [03:40]
6. Urszula Sipińska - Po prostu wybacz mi [04:11]
7. Urszula Sipińska - Piosenka do słuchania we dwoje [03:25]
8. Urszula Sipińska - Nim zakwitnie tysiąc róż [03:25]
9. Urszula Sipińska - Komu weselne dzieci [04:02]
10. Urszula Sipińska - Wołaniem wołam Cię [07:02]
11. Urszula Sipińska - Urszula Kochanowska [02:49]
12. Urszula Sipińska - Jest miejsce na ziemi [03:52]
13. Urszula Sipińska - Za krótkie życie [03:52]
14. Urszula Sipińska - Przepis na bezsenność [03:28]
15. Urszula Sipińska - Pod moim oknem mieszkał ptak [03:10]
16. Urszula Sipińska - The memory [05:09]
17. Urszula Sipińska - Zabawny pomysł [03:13]

Playing Time.........: 01:08:19
Total Size...........: 374,39 MB

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Andrzej Rybiński - Platynowa płyta
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Andrzej Rybiński
Album................: Platynowa płyta
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 2003
Ripper...............: EAC (Secure mode) & Lite-On iHAS124
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Version..............: reference libFLAC 1.3.1 20141125
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 59 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: VorbisComment

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. Andrzej Rybiński - Czas relaksu [03:21]
2. Andrzej Rybiński - Bądź tu [03:17]
3. Andrzej Rybiński - Dżinsowy plecak [03:26]
4. Andrzej Rybiński - Na dnie serca schowaj żal [03:12]
5. Andrzej Rybiński - Sen o życiu [02:59]
6. Andrzej Rybiński - Po sezonie [03:33]
7. Andrzej Rybiński - Pocieszanka [03:32]
8. Andrzej Rybiński - Za każdą cenę [04:01]
9. Andrzej Rybiński - Nie liczę godzin i lat [03:22]
10. Andrzej Rybiński - Czy pamiętasz jak to bylo [03:30]
11. Andrzej Rybiński - Kawa czy herbata [02:21]
12. Andrzej Rybiński - Zima tuż [03:08]
13. Andrzej Rybiński - Nocna kołysanka [03:10]
14. Andrzej Rybiński - Mam czas [03:01]
15. Andrzej Rybiński - Życie bez ciebie - Życie na kredyt [03:27]
16. Andrzej Rybiński - Kiedy lato wraca [03:12]
17. Andrzej Rybiński - Życie prawdziwe [02:49]

Playing Time.........: 55:28
Total Size...........: 327,98 MB

...( Info )...

Artist: Various Artists
Album: Singing in the Shower
Year: 2025
Format: mp3 320 kbps

...( TrackList )...

01. Cher - Believe
02. Tina Turner - What’s Love Got to Do with It
03. The Proclaimers - I'm Gonna Be (500 Miles)
04. Coldplay - Viva La Vida
05. Rose - APT
06. fun. - We Are Young (feat. Janelle Monáe)
07. Starship - We Built This City
08. Panic! At The Disco - High Hopes
09. Lukas Graham - 7 Years
10. Flo Rida - Wild Ones (feat. Sia)
11. Donna Lewis - I Love You Always Forever
12. Ben E. King - Stand by Me
13. The Pretenders - I’ll Stand by You
14. Uncle Kracker - Follow Me
15. Bruno Mars - Just the Way You Are
16. Coldplay - Yellow
17. Dua Lipa - New Rules
18. Clean Bandit - Rockabye (feat. Sean Paul & Anne-Marie)
19. Charlie Puth - We Don’t Talk Anymore (feat. Selena Gomez)
20. David Guetta - Titanium (feat. Sia)
21. Jason Mraz - I’m Yours
22. James Blunt - You’re Beautiful
23. Ed Sheeran - Shape of You
24. Starship - Nothing's Gonna Stop Us Now
25. Coldplay - A Sky Full of Stars
26. Ava Max - Sweet but Psycho
27. Clean Bandit - Symphony (feat. Zara Larsson)
28. Rudimental - These Days (feat. Jess Glynne, Macklemore & Dan Caplen)
29. Bruno Mars - Locked Out of Heaven
30. Jason DeRulo - Want to Want Me
31. Fitz and The Tantrums - HandClap
32. Bebe Rexha - Meant to Be (feat. Florida Georgia Line)
33. Gayle - abcdefu
34. Ed Sheeran - Shivers
35. David Guetta - I’m Good (Blue)
36. Dua Lipa - Levitating (feat. DaBaby)
37. Jess Glynne - I'll Be There

...( Info )...

Artist: Various Artists
Album: Country Musik Hits
Year: 2025
Genre: Country
Format: mp3 320 kbps

...( TrackList )...

01. Dasha - Austin
02. Cody Johnson - I'm Gonna Love You
03. Sam Barber - Indigo (feat. Avery Anna)
04. Luke Combs - Ain't No Love in Oklahoma (From Twisters The Album)
05. Zach Bryan - I Remember Everything (feat. Kacey Musgraves)
06. Miranda Lambert - Ain’t in Kansas Anymore (From Twisters The Album)
07. Warren Zeiders - Relapse
08. Cameron Whitcomb - Medusa
09. Bailey Zimmerman - Holy Smokes
10. Cole Swindell - Forever to Me
11. Tyler Braden - Devil You Know
12. Shania Twain - Boots Don't (From Twisters The Album)
13. Keith Braxton - Cozy
14. Chase Matthew - Darlin'
15. Michael Marcagi - Scared to Start
16. Redferrin - Just like Johnny
17. Gabby Barrett - Growin’ Up Raising You
18. Jelly Roll - Dead End Road (From Twisters The Album)
19. Gavin Adcock - Loose Strings
20. Megan Moroney - Never Left Me (From Twisters The Album)
21. Zach Bryan - Blue Jean Baby
22. Noah Rinker - Save My Soul
23. Adrien Nunez - LOW ROAD (feat. Avery Anna)
24. Randy Travis - Where That Came From
25. Jenna Raine - Roses (feat. Avery Anna)
26. Willow Avalon - Homewrecker
27. Conner Smith - Steal My Thunder (feat. Tucker Wetmore) [From Twisters The Album]
28. Ashley McBryde - Ain't Enough Cowboy Songs
29. Kane Brown - Country Classic (From Twisters The Album)
30. Sam Barber - Thought of You
31. Ian Munsick - Fixin' Me
32. Thomas Rhett - Feelin' Country (From Twisters The Album)
33. The Castellows - Sober Sundays
34. Cody Johnson - Dirt Cheap
35. Tucker Wetmore - Already Had It (From Twisters The Album)
36. Austin Snell - Wildfire
37. Warren Zeiders - Can a Heart Take
38. Tanner Usrey - Beautiful Lies
39. Mason Ramsey - Live Lonely
40. Billy Strings - Gild the Lily

...( Info )...
Genre: Rhythm & Blues; Soul; Pop
Country of artist (group): USA
Year of publication: 1963-2016
Audio codec: MP3
Rip type: tracks
Audio bitrate: 320 kbps
Duration: 11:23:30

...( TrackList )...
Studio & Live Albums
1963 - Right Now! - (320 kbps) - 29:41
1964 - Some Blue-Eyed Soul - (320 kbps) - 27:12
1965 - This Is New! - (320 kbps) (Vinyl) - 25:12
1965 - You've Lost That Lovin' Feelin - (320 kbps) - 31:19
1965 - Just Once In My Life - (320 kbps) - 33:57
1965 - Back To Back - (320 kbps) - 30:21
1966 - Soul And Inspiration - (320 kbps) (Vinyl) - 30:35
1966 - Go Ahead And Cry - (320 kbps) (Vinyl) - 34:14
1967 - Sayin' Somethin' - (320 kbps) (Vinyl) - 34:52
1967 - Souled Out - (320 kbps) - 32:04
1968 - Standards - (320 kbps) (Vinyl) - 34:42
1968 - One For The Road - (320 kbps) (Vinyl) - 35:46
1969 - Re-Birth - (320 kbps) (Vinyl) - 33:30
1974 - Give It To The People - (320 kbps) - 36:02
1975 - The Sons Of Mrs. Righteous - (320 kbps) - 34:51
1990 - Reunion - (320 kbps) - 40:51
2008 - Live On The Sunset Strip - (320 kbps) - 45:44
2016 - The Righteous Brothers - (320 kbps) - 47:55

Selected Compilations
1967 - Greatest Hits - (320 kbps) (Vinyl) - 36:31
1969 -Greatest Hits, Vol 2 - (320 kbps) (Vinyl) - 27:40

1 José Padilla – Que Bonito 5:57
2 John Martyn – Sunshines Better (Talvin Singh) 5:48
3 Indo Aminata – Leo Leo 4:47
4 Paco Fernandez – Grillos5:14
5 Voices Of Kwahn – Return Journey 6:12
6 Les Jumeaux – Miracle Road 6:54
7 Wasis Diop – No Sant (Flytronix Mix) 4:56
8 Levitation – Out Of Time 4:34
9 Fila Brazillia – Place De La Concorde 5:49
10 Chicane – Offshore (Ambient Mix) 7:01
11 Afterlife – 5th & Avenida 5:18
12 Karen Ramirez – Troubled Girl (Spanish Version) 4:19
13 Phil Mison – Lula 6:27
14 Stan Getz – Street Tattoo 5:18

1 José Padilla – Walking On Air 6:14
2 Nova Nova – Tones (Café Del Mar Version) 6:18
3 Pat Metheny –Sueno Con Mexico 5:56
4 Afterlife – Blue Bar 6:50
5 Miro – Emotions Of Paradise 7:58
6 Nightmares On Wax – Nights Interlude (Original Version) 3:27
7 Eighth Wave - Panama Bazaar 6:42
8 Pressure Drop – Dusk 5:44
9 Alex Neri – Asia 5:25
10 Moodswings – Redemption Song 6:41
11 Fazed Idjuts Feat. Sally Rodgers – Dust Of Life (Swoop Edit) 7:18
12 Beat Foundation – My Freedom 6:09
13 Heavyshift – Last Picture Show 3:48

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

LOBOTOMY DEPT to fińsko-szwedzki industrialny projekt założony w 2016 roku przez Lasse (HOODED MENACE) oraz Rogga (PAGANIZER, RIBSPREADER i dużo więcej). Poza uwielbieniem do wszystkiego co death’owego, thrash’owe i doom’owe muzycy ujawniają swoje zainteresowanie industrialem późnych lat ’80-tych i wczesnych lat ’90-tych spod znaku takich zespołów jak GODFLESH, MINISTRY, SCORN, NAILBOMB. Po stworzeniu kilku wspólnych deathmetalowych projektów oczywistym było, że dwaj doświadczeni gitarzyści powrócą do korzeni i stworzą coś na miarę w/w zespołów. Potwierdzeniem powyższego jest również fakt, iż jednym z wczesnych zespołów, w którym udzielał się Rogga był właśnie industrialny TERMINAL GRIP, podczas gdy Lasse eksperymentował z industrialnymi wpływami w późnej twórczości legendarnego PHLEGETHON. LOBOTOMY DEPT to właśnie powrót do tamtych czasów!



LOBOTOMY DEPT is a Finnish/Swedish industrial band formed in 2016 by Lasse of HOODED MENACE fame and Rogga from PAGANIZER, RIBSPREADER and many more. Besides all things deathly, thrashy and doomy, these guys share an interest in the late 80's/early 90's style of industrial metal (think of GODFLESH, MINISTRY, SCORN, and NAILBOMB). So after collaborating on a few death metal projects, it was only a matter of time before the two would come up with something that leaned more on the industrial side of metal. Actually one of the early bands by Rogga was the industrial metal band TERMINAL GRIP and Lasse was experimenting with industrial influences on the very late PHLEGETHON material back in the early 90's. You could say LOBOTOMY DEPT takes them back in time to continue the work they started many years ago.



..::TRACK-LIST::..

1. Endtimer 05:37
2. Controller Breeder 05:42
3. Epitome 05:33
4. Cold Rising 04:41

Recorded 2016 at Horrisound Studios and The Rotpit.



..::OBSADA::..

Rhythm Guitar, Bass, Lyrics By - Rogga Johansson
Vocals, Lead Guitar, Programmed By - Lasse Pyykkö



https://www.youtube.com/watch?v=CcS1G7cIxhU



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

LOBOTOMY DEPT to fińsko-szwedzki industrialny projekt założony w 2016 roku przez Lasse (HOODED MENACE) oraz Rogga (PAGANIZER, RIBSPREADER i dużo więcej). Poza uwielbieniem do wszystkiego co death’owego, thrash’owe i doom’owe muzycy ujawniają swoje zainteresowanie industrialem późnych lat ’80-tych i wczesnych lat ’90-tych spod znaku takich zespołów jak GODFLESH, MINISTRY, SCORN, NAILBOMB. Po stworzeniu kilku wspólnych deathmetalowych projektów oczywistym było, że dwaj doświadczeni gitarzyści powrócą do korzeni i stworzą coś na miarę w/w zespołów. Potwierdzeniem powyższego jest również fakt, iż jednym z wczesnych zespołów, w którym udzielał się Rogga był właśnie industrialny TERMINAL GRIP, podczas gdy Lasse eksperymentował z industrialnymi wpływami w późnej twórczości legendarnego PHLEGETHON. LOBOTOMY DEPT to właśnie powrót do tamtych czasów!



LOBOTOMY DEPT is a Finnish/Swedish industrial band formed in 2016 by Lasse of HOODED MENACE fame and Rogga from PAGANIZER, RIBSPREADER and many more. Besides all things deathly, thrashy and doomy, these guys share an interest in the late 80's/early 90's style of industrial metal (think of GODFLESH, MINISTRY, SCORN, and NAILBOMB). So after collaborating on a few death metal projects, it was only a matter of time before the two would come up with something that leaned more on the industrial side of metal. Actually one of the early bands by Rogga was the industrial metal band TERMINAL GRIP and Lasse was experimenting with industrial influences on the very late PHLEGETHON material back in the early 90's. You could say LOBOTOMY DEPT takes them back in time to continue the work they started many years ago.



..::TRACK-LIST::..

1. Endtimer 05:37
2. Controller Breeder 05:42
3. Epitome 05:33
4. Cold Rising 04:41

Recorded 2016 at Horrisound Studios and The Rotpit.



..::OBSADA::..

Rhythm Guitar, Bass, Lyrics By - Rogga Johansson
Vocals, Lead Guitar, Programmed By - Lasse Pyykkö



https://www.youtube.com/watch?v=CcS1G7cIxhU



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Debiutancki krążek krakowskiego crossover'owego Terrordome . Płyta została zarejestrowana w Psychosound Recording Studio pod okiem zespołu i Simona Piotrowskiego. Na albumie znajduje się trzynaście utworów (w tym cover Nuclear Assault) trwających dwadzieścia osiem minut.

Chaos Vault:
Są pewne kapele, które lubię recenzować, pomimo tego, że raczej mnie nie zaskoczą zmianą stylistyczną. Albo spadkiem formy. W tym zacnym gronie znajduje się krakowski Terrordome.
Chłopaki w końcu spięli pośladki i wypuścili pełnowymiarowy debiut. Zwie się on „We’ll Show You Mosh, Bitch!”. I słowa kurwa mać dotrzymują. Nie ma w Polsce wielu zespołów, które grałyby crossover z taką werwą i zaangażowaniem jak Łapa i spółka. Zapierdalają jak teżewe, czy jak się to francuskie ustrojstwo nazywa, walą w mordę jak w dysfunkcyjnej rodzinie, kopią po dupie i wszystko co tylko możecie sobie wyobrazić. Terrordome w swoich kompozycjach nie stosuje zabiegu, jakim jest zwolnienie.Ta muzyka jest naprawdę odegrana na najwyższych obrotach, cała kipi energią. Oparta na najlepszych wzorcach DRI, S.O.D., Anthrax czy Nuclear Assault, którego numer notabene kapela skowerowała. Tylko dlaczego zmienili tytuł z „Hang The Pope” na „Hang The Cop”? Policjanty to często miłe ludzie, za to klechami kilka latarń bym przyozdobił, hehe. Nie ważne, Krakowiacy nie dają nam czasu na wytchnienie i zastanawianie się nad takimi błahymi sprawami, gdy dookoła lecą iskry. W zasadzie to nie jest muzyka na jakiś głębszy rozbiór, analizę i snucie filozoficznych rozważań, to po prostu czysta pieprzona adrenalina zamknięta w dwudziestu ośmiu minutach.
Terrordome obserwuję od ich samego początku w zasadzie i bardzo podoba mi się ścieżka, którą obrali. Znakomity debiut tylko to potwierdza. Good job.


'80s are back! The fastest crossover thrash rapes your ears and kicks your ass all over the place! 13 tracks of thrashing speed in the vein of Slayer, Cryptic Slaughter, Dark Angel, Razor, S.O.D. & Evildead. That is 'We'll Show You Mosh, Bitch!'.



..::TRACK-LIST::..

1. This Aggression Never Gives A Shit To The Society 00:34
2. Wish You Were Killed (Soloist - Paua) 02:32
3. Silence (While The Violence's On) 01:55
4. Thrash Till Deaf (Soloist - Uappa) 02:21
5. Bad Motherfucker 02:19
6. Blowjobber (Soloist - Paua, Uappa) 02:26
7. Chemicals Of Death/Urban Mutants 01:52
8. Emobodimental (Soloist - Paua) 02:22
9. New World's Evil (Soloist - Balitz) 02:31
10. Broken Government 01:42
11. Terrorized (Soloist - Balitz) 02:06
12. Hang The Cop 00:42
13. The Whole Audience Goes Full Blast! 05:11

Track 13 contains an untitled hidden track and has duration 5:11 in total in the file. The hidden track is a prank from the recording session and also includes a short reprise of track 13.1 at the end.

Track 12 is a little changed Nuclear Assault song 'Hang The Pope' taken from 'Game Over' album.



..::OBSADA::..

Bass, Vocals - Tom the Srom
Drums - Mekong Minetaur
Guitar - Paua Siffredi
Guitar, Vocals - Uappa Terror



https://www.youtube.com/watch?v=NQ5jlYdHBFI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Debiutancki krążek krakowskiego crossover'owego Terrordome . Płyta została zarejestrowana w Psychosound Recording Studio pod okiem zespołu i Simona Piotrowskiego. Na albumie znajduje się trzynaście utworów (w tym cover Nuclear Assault) trwających dwadzieścia osiem minut.

Chaos Vault:
Są pewne kapele, które lubię recenzować, pomimo tego, że raczej mnie nie zaskoczą zmianą stylistyczną. Albo spadkiem formy. W tym zacnym gronie znajduje się krakowski Terrordome.
Chłopaki w końcu spięli pośladki i wypuścili pełnowymiarowy debiut. Zwie się on „We’ll Show You Mosh, Bitch!”. I słowa kurwa mać dotrzymują. Nie ma w Polsce wielu zespołów, które grałyby crossover z taką werwą i zaangażowaniem jak Łapa i spółka. Zapierdalają jak teżewe, czy jak się to francuskie ustrojstwo nazywa, walą w mordę jak w dysfunkcyjnej rodzinie, kopią po dupie i wszystko co tylko możecie sobie wyobrazić. Terrordome w swoich kompozycjach nie stosuje zabiegu, jakim jest zwolnienie.Ta muzyka jest naprawdę odegrana na najwyższych obrotach, cała kipi energią. Oparta na najlepszych wzorcach DRI, S.O.D., Anthrax czy Nuclear Assault, którego numer notabene kapela skowerowała. Tylko dlaczego zmienili tytuł z „Hang The Pope” na „Hang The Cop”? Policjanty to często miłe ludzie, za to klechami kilka latarń bym przyozdobił, hehe. Nie ważne, Krakowiacy nie dają nam czasu na wytchnienie i zastanawianie się nad takimi błahymi sprawami, gdy dookoła lecą iskry. W zasadzie to nie jest muzyka na jakiś głębszy rozbiór, analizę i snucie filozoficznych rozważań, to po prostu czysta pieprzona adrenalina zamknięta w dwudziestu ośmiu minutach.
Terrordome obserwuję od ich samego początku w zasadzie i bardzo podoba mi się ścieżka, którą obrali. Znakomity debiut tylko to potwierdza. Good job.


'80s are back! The fastest crossover thrash rapes your ears and kicks your ass all over the place! 13 tracks of thrashing speed in the vein of Slayer, Cryptic Slaughter, Dark Angel, Razor, S.O.D. & Evildead. That is 'We'll Show You Mosh, Bitch!'.



..::TRACK-LIST::..

1. This Aggression Never Gives A Shit To The Society 00:34
2. Wish You Were Killed (Soloist - Paua) 02:32
3. Silence (While The Violence's On) 01:55
4. Thrash Till Deaf (Soloist - Uappa) 02:21
5. Bad Motherfucker 02:19
6. Blowjobber (Soloist - Paua, Uappa) 02:26
7. Chemicals Of Death/Urban Mutants 01:52
8. Emobodimental (Soloist - Paua) 02:22
9. New World's Evil (Soloist - Balitz) 02:31
10. Broken Government 01:42
11. Terrorized (Soloist - Balitz) 02:06
12. Hang The Cop 00:42
13. The Whole Audience Goes Full Blast! 05:11

Track 13 contains an untitled hidden track and has duration 5:11 in total in the file. The hidden track is a prank from the recording session and also includes a short reprise of track 13.1 at the end.

Track 12 is a little changed Nuclear Assault song 'Hang The Pope' taken from 'Game Over' album.



..::OBSADA::..

Bass, Vocals - Tom the Srom
Drums - Mekong Minetaur
Guitar - Paua Siffredi
Guitar, Vocals - Uappa Terror



https://www.youtube.com/watch?v=NQ5jlYdHBFI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

'Metropolis Part 2: Scenes From A Memory' Dream Theater , 'Live On The Edge Of Forever' Symphony X , 'Spirit Of Live' Vanden Plas , 'BE' Pain Of Salvation i 'One Cold Winter's Night' Kamelot , a teraz 'Mind Full Circle: Live From Center Stage' Pagan's Mind. SZTUKA!



It’s a bit odd, but I’ve never felt that Norwegian progressive metallers Pagan’s Mind have ever gotten as much attention as they deserve. They’re as equally good as the bands they’re compared to, like Dream Theater, Symphony X and Circus Maximus; plus they have their own unique approach to the genre that has always made them stand out from the rest of the pack. If you’ve ever heard Celestial Entrance or God’s Equation, then you know very well what I’m talking about. Speaking of Celestial Entrance, that’s one record that you’ll be hearing in it’s entirety here in this crowdfunded DVD/BD/CD set which was originally recorded last year during Center Stage. But that’s not all you get, as a bonus disc illustrates even more of the band’s very best tunes like “Engimatic Mission”, “Eyes Of Fire”, “God’s Equation” and of course the majestic instrumental performance of “Full Circle.” But while all of this might sound well and good, let’s break it down a little bit and get into the reviewing part of this observation. When I’m approached with a live performance, the first thing I expect is quality. I literally expect the recording to sound just as it would if I was standing in the front row, right next to the speakers. I expect the vocals to carry out through the audience and all of the instruments to have an audible clarity. Being that this is a live performance, it should sound even better than and be performed with a greater sense of conviction than on the albums themselves. While I understand that my demands for such a performance might be exponentially high, it pleases me very much when they are met and even exceeded in some cases.

It is not surprising to me at all when I find that Full Circle has done exactly that, checking off nearly every single box on my list for a stage performance that one would want to own and treasure for the rest of their lives. Celestial Entrance is the band’s sophomore debut, but is regarded as the band’s best, especially by Metal Archives which gave the album a ninety-three percentile ranking out of one hundred (Based on six reviews.) In any case, this is just the album that the band decided to cover and they’ve done it justice. My biggest worry on this record was “is Nils Rue’s vocal performance going to sound as good live as it does on the records?” which was quelled almost immediately after hearing not but a few minutes of the album’s opener “Through Osiris’ Eyes” which blew my expectations away. For those of you who thought he used some sort of vocal programs to make his voice sound so great, that’s a complete load of hooey as I’m experiencing the real deal live on the stage and can confirm that Rue sounds just as fantastic here as one virtually any of the band’s landmark albums. But not only that, he also gets the harsh vocal sections of Celestial Entrance right as the band work to deliver a powerful display of skill that will certainly help to remind you that you are indeed listening to the same Pagan’s Mind who wrote that album over a decade ago. In other words, they’ve still got it and it shows remarkably. For a progressive metal band, the keyboards are always important as are the clean leads which are both offered with supreme clarity and a big budget production that sounds as good as anything you’ll buy live from Dream Theater and finally gives these Norwegians a chance to shine. They prove their worth instrumentally with “Back To The Magic Of Childhood Alone” which makes the awesomeness of the “Full Circle” instrumental an added topping to the cake. I love a record when I can discern every tap of the drum kit, every single lead and bass riff, every keyboard note and every vocal octave that escapes from the frontman’s mouth, which is what I am definitely getting here. You paid for high quality and you’re getting exactly that. Right now I’m playing this through my Skullcandy tuned Laptop speakers, (which sound pretty damn incredible despite their size) but if you can get this release onto a full surround sound system and with an added flatscreen display of the performance, it’s truly going to sound like you’re there… and trust me folks, you want to be there.

There’s literally no use in describing just how great the band are and writing a diatribe explaining how skilled and talented they are, because that’s foolish. Any Pagan’s Mind fan is fully aware of how magnificent these guys are and how they’ve got one of the best damn vocalists in all of progressive metal fronting them. But if you’ve never heard Pagan’s Mind before, you’ll definitely want to pick up this live set as it shows the act performing what is arguably their best recording with as much compassion and coviction as featured on the original disc, as well as some newer cuts. David Bowie’s “Hallo Spaceboy” was also covered here as well, so you’ll definitely want to check that one out. Though what I’ve described as mere icing to the cake in “Full Circle” is considered the standpoint of the record, and from my understanding; it does not exist in any other recorded form as of yet. As for what to expect from such a piece, it will most certainly delight progressive metal fans who have come to expect a certain quality when it comes to overly large and bombastic instrumentals such as this. It reminds me of Dream Theater’s great instrumental pieces, which I’ve always come to admire and will surely sound much better in this live setting than it will on the disc itself. Such a piece was made for an audience and you can’t help but notice the silence of the crowd at this moment, when everyone just seems to be caught in a wave of absolute mesmerism due the sheer incredibility of such an incredible piece of music that would even make the classical composers of metal’s ancestry smile with delight. I feel it is here, on such a profund note as this that I shall wrap up this observation as I once again stress that a sound of such class and precision is indeed proof that heavy metal music can be some of the most intelligent music in the world and considering the nature of most popular artists and quick hooks, it very much is. I could only imagine what such a performance looks like on paper and it’s a sheer wonder that these men can even pull it off. It makes me wonder as to what alien beings would think of our compositions, our art and expression put into such a brillaintly mastered form as I’m bare witness to here. Suffice it to say, Full Circle is definielty one of the best live progressive metal performances that I’ve literally ever heard and captures the genre in it’s purest, most unadulterated form. If you can’t attend a ProgPower festival or just wanted to take one home with you, then you certainly can’t go wrong with this exquisite piece of music and art.

Eric May



..::TRACK-LIST::..

Set 1:
1. Approaching
2. Through Osiris 'Eyes
3. Entrance Stargate
4 ....Of Epic Questions
5. Dimensions Of Fire
6. Dreamscape Lucidity
7. The Seven Sacred Promises
8. Back To The Magic Of ChildhoodI: Conception
9. Back To The Magic Of ChildhoodII: Exploring Life
10. In Brilliant White Light
11. Aegean Shores
12. The Prophecy Of Pleiades

Set 2:
13. New World Order
14. Intermission
15. Enigmatic Mission
16. Live Your Life Like A Dream
17. Hallo Spaceboy
18. Full Circle
19. Walk Away In Silence (Vocals Michael Eriksen)
20. Eyes Of Fire (Vocals Michael Eriksen)
21. God's Equation
22. United Alliance



..::OBSADA::..

Nils K. Rue - Vocals
Ronny Tegner - Keyboards
Jørn Viggo Lofstad - Guitars
Stian Kristoffersen - Drums
Steinar Krokmo - Bass




https://www.youtube.com/watch?v=O52advsKR6A



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Andrzej i Eliza - Ballada o butach
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Andrzej i Eliza
Album................: Ballada o butach
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 2008
Ripper...............: Exact Audio Copy 0.9b4 &
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 55 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: ID3 v1.1, ID3 v2.3VorbisComment
Information..........: Polskie perły

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting
---------------------------------------------------------------------

1. (00:03:15) Andrzej i Eliza - Czeka na nas świat
2. (00:02:36) Andrzej i Eliza - Ballada o butach
3. (00:02:42) Andrzej i Eliza - Czerwone lata
4. (00:03:28) Andrzej i Eliza - Zaloty jesienne anno domini 1971
5. (00:02:35) Andrzej i Eliza - Wstawanie wczesnym rankem
6. (00:02:13) Andrzej i Eliza - Nie na zawsze
7. (00:02:27) Andrzej i Eliza - Dobra miłość między nami
8. (00:04:11) Andrzej i Eliza - Na początku lub na końcu miasta
9. (00:04:04) Andrzej i Eliza - Idzie na deszcz
10. (00:03:04) Andrzej i Eliza - Mój powrót
11. (00:03:27) Andrzej i Eliza - Czas relaksu
12. (00:02:45) Andrzej i Eliza - Jeszcze tylko jeden dzień
13. (00:03:34) Andrzej i Eliza - Wahanie
14. (00:02:14) Andrzej i Eliza - W sześć lat po ślubie
15. (00:03:12) Andrzej i Eliza - Czy pamiętasz jak to było
16. (00:02:59) Andrzej i Eliza - Z mego życia
17. (00:03:01) Andrzej i Eliza - Królem bądź, głową rusz
18. (00:01:59) Andrzej i Eliza - Letni sposób na kłopoty
19. (00:02:46) Andrzej i Eliza - Scheda
20. (00:03:05) Andrzej i Eliza - Ballada pancerna

Playing Time.........: 00:59:37
Total Size...........: 316,37 MB

..::INFO::..

---------------------------------------------------------------------
Maryla Rodowicz - Antologia (3 CD)
---------------------------------------------------------------------

Artist...............: Maryla Rodowicz
Album................: Antologia
Genre................: Pop
Source...............: CD
Year.................: 1996
Ripper...............: Exact Audio Copy 0.9b4 & Liteon LTN 526
Codec................: Free Lossless Audio Codec (FLAC)
Quality..............: Lossless, (avg. compression: 89 %)
Channels.............: Stereo / 44100 HZ / 16 Bit
Tags.................: ID3 v1.1, ID3 v2.3VorbisComment

Included.............: NFO, M3U, CUE
Covers...............: Front Back CD

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting CD 1
---------------------------------------------------------------------

1. (00:03:23) Maryla Rodowicz - Mówiły mu
2. (00:03:12) Maryla Rodowicz - Ballada wagonowa
3. (00:02:25) Maryla Rodowicz - Dzięcioł i dziewczyna
4. (00:04:21) Maryla Rodowicz - Do łezki łezka
5. (00:02:57) Maryla Rodowicz - Chcę mieć syna
6. (00:03:12) Maryla Rodowicz - Trzy, może nawet cztery dni
7. (00:03:47) Maryla Rodowicz - Jadą wozy kolorowe
8. (00:02:59) Maryla Rodowicz - Jak cię miły zatrzymać
9. (00:03:06) Maryla Rodowicz - Ludzie, kocham was
10. (00:03:07) Maryla Rodowicz - Żyj mój świecie
11. (00:03:27) Maryla Rodowicz - Gonią wilki za owcami
12. (00:03:39) Maryla Rodowicz - Za górami
13. (00:04:13) Maryla Rodowicz - Ludzkie gadanie
14. (00:03:43) Maryla Rodowicz - Z tobą w górach
15. (00:04:26) Maryla Rodowicz - A gdzie to siódme morze
16. (00:04:28) Maryla Rodowicz - Małgośka
17. (00:03:36) Maryla Rodowicz - Diabeł i raj
18. (00:03:19) Maryla Rodowicz - Powołanie
19. (00:02:40) Maryla Rodowicz - Wio koniku
20. (00:04:35) Maryla Rodowicz - Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma
21. (00:04:55) Maryla Rodowicz - Kiedy się dziwić przestanę

Playing Time.........: 01:15:30
Total Size...........: 468,67 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting CD 2
---------------------------------------------------------------------

1. (00:02:39) Maryla Rodowicz - Sing-Sing
2. (00:02:04) Maryla Rodowicz - Damą być
3. (00:03:44) Maryla Rodowicz - Nie ma jak pompa
4. (00:05:49) Maryla Rodowicz - Kolorowe jarmarki
5. (00:02:20) Maryla Rodowicz - Futbol
6. (00:03:38) Maryla Rodowicz - Urodzajny rok
7. (00:02:38) Maryla Rodowicz - Krąży, krąży złoty pieniądz
8. (00:05:00) Maryla Rodowicz - Bossanova do poduszki
9. (00:02:56) Maryla Rodowicz - Gaj
10. (00:03:54) Maryla Rodowicz - Nietakt
11. (00:04:31) Maryla Rodowicz - Gimnastyka
12. (00:03:36) Maryla Rodowicz - Dentysta sadysta
13. (00:05:05) Maryla Rodowicz - Szparka sekretarka
14. (00:02:28) Maryla Rodowicz - Kasa sex
15. (00:02:52) Maryla Rodowicz - Nie wiem, czy wytrzymasz ze mną mały
16. (00:03:28) Maryla Rodowicz - Fruwa twoja marynara
17. (00:04:41) Maryla Rodowicz - Gejsza nocy
18. (00:05:42) Maryla Rodowicz - Wielki trójżaglowiec
19. (00:04:31) Maryla Rodowicz - Przytul mnie

Playing Time.........: 01:11:36
Total Size...........: 458,23 MB

---------------------------------------------------------------------
Tracklisting CD 3
---------------------------------------------------------------------

1. (00:04:29) Maryla Rodowicz - Remedium
2. (00:04:27) Maryla Rodowicz - Hej, żeglujże żeglarzu
3. (00:02:41) Maryla Rodowicz - Pejzaż horyzontalny
4. (00:03:56) Maryla Rodowicz - Wariatka tańczy
5. (00:03:28) Maryla Rodowicz - Cyrk nocą
6. (00:04:27) Maryla Rodowicz - Wielka woda
7. (00:04:07) Maryla Rodowicz - Gołębi song
8. (00:05:55) Maryla Rodowicz - Rozmowa przez ocean
9. (00:05:01) Maryla Rodowicz - Niech żyje bal
10. (00:06:00) Maryla Rodowicz - Polska Madonna
11. (00:04:10) Maryla Rodowicz - Święty spokój
12. (00:03:40) Maryla Rodowicz - Człowiek, człowiek
13. (00:04:46) Maryla Rodowicz - W szeregu
14. (00:04:58) Maryla Rodowicz - Dobranoc panowie
15. (00:05:26) Maryla Rodowicz - Tango na głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos
16. (00:04:17) Maryla Rodowicz - To już było
17. (00:03:54) Maryla Rodowicz - Dworzec
18. (00:04:13) Maryla Rodowicz - Zostały mi

Playing Time.........: 01:19:55
Total Size...........: 497,63 MB

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Każdy, kto choć raz słyszał jakiś koncert Def Leppard, wie doskonale, skąd wziął się przydługawy tytuł najnowszego koncertowego wydawnictwa grupy. Tymi słowami Joe Elliott żegna publiczność w każdym mieście, dziękując za gościnę oraz obiecując powrót i to, że nie zapomną zgromadzonych danego dnia fanów. Until next time and there will be a next time… don’t forget us and we won’t forget you. Każdy fan Def Leppard zna to na pamięć. Każdy fan Def Leppard zna też na pamięć koncertową setlistę zespołu, bo ta jest nudna jak większość polskiego prog rocka. Od lat obowiązkowo wszystkie hity z Hysterii, większość z Pyromanii, ze 2 kawałki z pierwszych płyt na odczepnego, Let’s Get Rocked, bo to ostatni gigantyczny przebój oraz ze dwa czy trzy numery z ostatniej płyty studyjnej. Wyłamali się podczas Viva! Hysteria, kiedy wystąpili jako własny support, grając mnóstwo numerów, których nie wykonywali od lat (nawet stronę B jednego z pierwszych singli, która nawet nie wyszła na żadnej płycie!). Teraz jednak wszystko wróciło do normy. Set znowu jest przewidywalny jak sraczka po mleku z ogórkami kiszonymi, a polotu w tym wszystkim tyle, co w mielonym z ziemniakami.

O poszczególnych utworach nie będę pisał, bo jeśli słyszeliście którąkolwiek płytę studyjną lub koncertową Def Leppard, to wiecie dokładnie, co usłyszycie. Bardzo staram się znaleźć jakieś pozytywy tego wydawnictwa, ale idzie mi kiepsko. To znaczy, żeby nie było wątpliwości – wygląda to wszystko niezwykle efektownie (aż za efektownie…), brzmi też całkiem dobrze. No to czego się pan czepiasz? Pretensje do Def Leppard o setlistę koncertową są już tak nudne, że aż głupio to powtarzać. Ale przyjrzyjmy się zestawowi zaprezentowanemu w Detroit. Trzy kawałki z ostatniej płyty – przyzwoicie. I to by było prawie na tyle, jeśli chodzi o utwory nagrane później niż w 87 roku, z wyjątkiem granego zawsze Let’s Get Rocked, czyli wielkiego przeboju z rocku 1992, oraz Rock On – coveru sprzed ponad dekady. Tak, dobrze widzicie. 12 z 17 kompozycji na tej koncertówce to utwory przynajmniej 30-letnie, a z okresu 1993-2014 mamy jeden utwór, w dodatku cover. Na miejscu Viviana Campbella miałbym już dawno dość, bo jego 25-letnia już obecność w zespole sprowadza się tu do wspomnianego coveru i 3 nowych numerów, na których zresztą być może nie grał, bo w trakcie nagrywania ostatniej płyty odwiedzał głównie szpitale, a nie studio nagraniowe (dobrze, że tu chociaż wszystko idzie chyba ku lepszemu). Sprawa numer dwa to absolutnie nieżywa amerykańska publiczność. Ja wiem, że na Def Leppard przychodzi obecnie dość specyficzny typ słuchaczy, ale naprawdę można było nagrać to DVD gdzieś, gdzie ludzie choćby sprawiają wrażenie zainteresowanych. Sprawa kolejna – te same numery na kolejnych trasach i koncertówkach (z chlubnym wyjątkiem setu Ded Flatbird na Viva! Hysteria) byłyby może łatwiejsze do przełknięcia, gdyby pojawiały się w nich jakiekolwiek nowe elementy, tymczasem w zasadzie jedyną zmianą w ostatnich latach jest to, że Bringin’ on the Heartbreak czasem jest grane w wersji elektrycznej, zbliżonej do płytowej, a czasem w akustycznej.

I kwestia ostatnia, ale zdecydowanie najsmutniejsza. Nie wiem kogo oni chcą oszukać, ale trzeba być ślepym i głuchym oraz ignorować pewne oczywistości, żeby wierzyć, że większość (na wszelki wypadek nie napiszę, że wszystkie) wokali Joego Elliotta zostało wyśpiewanych tamtego dnia na żywo na scenie w Detroit. Sorry, panowie. Widziałem filmiki z zeszłorocznej trasy. Def Leppard zawsze chwalili się tym, że żaden wokal nie leci nigdy z taśmy. Do 2016 roku pewnie tak było. Na YouTube można znaleźć wystarczająco dużo dowodów na to, że w 2016 roku przynajmniej w niektórych numerach jechali bezczelnie na ścieżkach wokalnych z Viva! Hysteria i Mirror Ball. Tu słychać dokładnie to samo (porównajcie sobie choćby wspomniane już Bringin’ on the Heartbreak z Detroit i z Viva! Hysteria). To, że Joe miał olbrzymie kłopoty z głosem od stycznia zeszłego roku i niesławnego rejsu, który zakończył się katastrofą na tak wielu poziomach, że aż przykro pisać, nie jest żadną tajemnicą. Próba zagrania zaplanowanych na zimę koncertów skończyła się po jednym występie, podczas którego zespół musiał wspierać wokalista supportu. Resztę odwołano, ale kiedy grupa wróciła w maju, Joe nagle brzmiał dużo lepiej… kiedy „śpiewał”, bo nie kiedy mówił między utworami. Do tego dziwne trzymanie mikrofonu, żeby zakryć usta podczas śpiewania (nigdy tego nie robił), naliczanie każdego utworu przez perkusistę (do tej pory miało to miejsce tylko w kilku przypadkach), brak wtrącenia nazwy miasta, gdzie odbywa się koncert, w tekście Rock of Ages (tradycja od zawsze) i ogólne stronienie wokalisty od wybierania się na wybieg, bliżej fanów… Naprawdę mam wyjaśniać? Trudno, zdarza się. Głos poszedł w cholerę, a ponowne odwołanie całej trasy pewnie kosztowałoby fortunę (to i tak były już koncerty przełożone z zimy), ale naprawdę trzeba było z tego cyrku na kółkach wydawać koncertówkę? Nie można było poczekać do 2017 roku i sprawdzić, czy może wokalista nie będzie w lepszej formie? Tym bardziej, że na styczniowych koncertach pamięci Bowiego Elliott na pewno śpiewał na żywo i nie było słychać, żeby miał jakieś kłopoty, choć i nie wkładał w te wykonania na pewno wiele mocy.

Po co wyszła ta płyta? Nie znajduję sensownej odpowiedzi, poza tą oczywistą – dla kasy. Choć jest to o tyle dziwne, że przecież nawet takie zespoły jak Def Leppard nie zarabiają już w zasadzie nic na płytach. Przez wiele lat fani nie mogli się doczekać koncertówki z prawdziwego zdarzenia. Było prehistoryczne video z końcówki lat 80. (z materiałem nigdy nie wydanym na CD), były dodatki koncertowe do limitowanych edycji i wznowień płyt, ale nowych albumów koncertowych nie było. Wszystko zmieniło się w ostatnich latach – dostaliśmy przyzwoite Mirror Ball i bardzo udane przedstawienie Viva! Hysteria (oba poskładane z wielu koncertów), a teraz And There Will Be a Next Time... Teoretycznie nic tylko się cieszyć, ale czy naprawdę potrzebowaliśmy tak szybko tej koncertówki, skoro ewidentnie nie było warunków, żeby nagrać to uczciwie i dobrze? Naprawdę nie można było poczekać do 2017 roku i spróbować to nagrać jak trzeba? Jeśli chcecie posłuchać po prostu dobrej muzyki w niezłych wykonaniach i nie wnikać w szczegóły, to polecam ten album, bo tego naprawdę słucha się całkiem dobrze, a przecież mamy do czynienia ze znakomitymi muzykami. Ale jeśli nie lubicie być robieni w… no w to, w co większość ludzi nie lubi być robiona… to dajcie sobie spokój z tym albumem, bo autentyczności w tym tyle, co w Jaka to melodia?

Bizon



..::TRACK-LIST::..

1. Let’s Go
2. Animal
3. Let It Go
4. Dangerous
5. Foolin’
6. Love Bites
7. Armageddon It
8. Rock On (David Essex cover)
9. Man Enough
10. Rocket
11. Bringin’ On The Heartbreak
12. Switch 625
13. Hysteria
14. Let’s Get Rocked
15. Pour Some Sugar On Me
16. Rock Of Ages
17. Photograph

18. Let’s Go (Lyric Video)
19. Let’s Go (Music Video)
20. Dangerous (Music Video)
21. Man Enough (Music Video)
22. We Belong (Music Video)



..::OBSADA::..

Lead Vocals - Joe Elliott
Drums - Rick Allen
Bass, Backing Vocals - Rick Savage
Electric Guitar, Backing Vocals - Vivian Campbell
Electric Guitar, Backing Vocals, Liner Notes - Phil Collen




https://www.youtube.com/watch?v=b3QIaSz62Ko



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...


Artist: Various Artists
Album: Smooth Jazz Romance
Year: 2025
Genre: Jazz
Format: mp3 320 kbps

...( TrackList )...

01. Boney James - Stop, Look, Listen (To Your Heart)
02. Kenny G - Ritmo y Romance
03. Peter White - Always, Forever
04. Gerald Albright - Because Of You
05. Jessy J - True Love
06. Kirk Whalum - All I Do
07. Norman Brown - Sending My Love
08. Richard Elliot - Desire
09. Dave Koz - This Guy’s In Love With You
10. David Benoit - Never Can Say Goodbye
11. Marion Meadows - Flirt
12. George Benson - The Lady In My Life
13. Jeff Lorber - You Got Something
14. Gerald Albright - So Amazing
15. Boney James - Sweet Thing

...( Info )...

Artist: Various Artists
Album: Country Music Frontiers
Year: 2025
Genre: Country
Format: mp3 320 kbps

...( TrackList )...

01. Avery Anna - Narcissist
02. Holly Dunn - Daddy's Hands
03. Josh Abbott Band - Hangin' Around
04. Tanner Usrey - Crossing Lines
05. Morgan Evans - Day Drunk
06. Jordyn Shellhart - A Nice Thing to Do
07. Chris Janson - Good Vibes
08. Ian Munsick - Caroline
09. Tyler Halverson - Tiffany Blue
10. The Washboard Union - Never Run Outta Road
11. Gram Parsons - Ooh Las Vegas
12. Whitney Duncan - So Sorry Mama
13. Zach Bryan - She's Alright
14. Warren Zeiders - Coming Down High
15. Randall King - Baby Do
16. Brandy Clark - Just like Him
17. Carlene Carter - Every Little Thing
18. Morgan Evans - Young Again
19. Charlie Worsham - Hang On to That
20. Lori McKenna - Leaving This Life
21. Bailey Zimmerman - Fall in Love (Acoustic)

...( Info )...

Artist: VA
Album: Wonderful 80's Vol. 4 (Movie Hits)
Year: 1999
Genre: Dance-pop, New Age
Format: Wav


...( TrackList )...

01. Glenn Frey - The Heat Is On (3:46)
02. Kenny Loggins– - Footloose (3:47)
03. Simple Minds - Don't You (Forget About Me) (4:21)
04. Starship - Nothing's Gonna Stop Us Now (4:30)
05. The Human League - Together In Electric Dreams (3:52)
06. Lionel Richie - Say You, Say Me (4:02)
07. Blondie - Call Me (3:31)
08. Clannad - Robin (The Hooded Man) (2:49)
09. Jan Hammer - Crockett's Theme (3:32)
10. Huey Lewis & The News - The Power Of Love (3:55)
11. Chesney Hawkes - The One And Only (3:40)
12. Grace Jones - I've Seen That Face Before (Libertango) (4:30)
13. Iggy Pop - Livin' On The Edge Of The Night (3:39)
14. Fine Young Cannibals - Ever Fallen In Love (3:55)
15. Icehouse - Great Southern Land (5:21)
16. Thompson Twins - Nothing In Common (3:30)
17. Louis Armstrong - What A Wonderful World (2:16)
18. Harold Faltermeyer - Axel F. (3:00)

...( Info )...
OldiesPart017⭐MP3@320kbps

...( TrackList )...
VA - British Indie Post-Britpop: 215 Blistering Alternative Anthems (Super Deluxe Edition) [2024] (11CD)

VA - Britpop, The Greatest Anthems (Updated Remastered Expanded Super Deluxe Edition) [2024] (8CD)

VA - Modern US Indie, 250 American Alternative Anthems (Super Deluxe Edition) [2024] (13CD)

VA - The Many Faces Of The Smiths [2017] (3CD)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Był sobie taki zespół co Różowe Wróżki się zwał. Lubiły one powciągąć noskami to i owo (czyt. różne substancje rozweselające) oraz – przed wszystkim – głośno pogrywać tu i tam. Niestety w zaczarowanym lesie nikt nie za bardzo chciał ich słuchać, co dziwne gdyż w owych czasach również inne stworzonka tworzyły dźwięki na podobną modłę, na wysłuchanie których chętni się jakoś znajdowali. Na szczęście napatoczyły się strzygi, które w konarach najstarszego dębu w lesie miały tłocznię płyt i zaproponowali Wróżkom wydanie wpierw singla, a potem pierwszego krążka. Dzięki temu Pawełek Rudolf Czerwononosy i jego gawiedź pozostawiła po sobie ślad...

Żarty jednak na bok. Pink Fairies – nie wiedzieć czemu – świata nie zawojowali. Dziwne, bo muzykę grali świetną. Jednak od początku...

Zaczęło się od zespołu The Deviants w której prym dzierżył samozwańczy lider Mick Farran, który bratał się z byłym pałkerem The Pretty Things – Twinkiem. Skład się zmianiał na tyle często, że w pewnym momencie chyba nawet sami muzycy nie wiedzieli z kim przyjdzie im grać na próbach. Farran w końcu dostał kopa, skład się skrtystalizował, a nazwa została zmieniona na Pink Fairies. Panowie zaczęli się bujać wokół bohemy londyńskiego Landbroke Grove, gdzie skumali się z Brockiem i bracią hawkwindową (panowie często zresztą razem spontanicznie pogrywali pod nazwą Pinkwind). Tam też wypatrzyły ich garnitury z Polydoru i po umiarkowanym sukcesie singla „The Snake”/”Do It”*, zapronowali nagranie całej płyty.

„Neverneverland” cenię bardzo wysoko. Kolejne dwie pozycje też nie były złe („What a Buch Of Sweeties”, „Kings Of Oblivion”), jednak to właśnie debiut Wróżek jakoś najbardziej do mnie przemawia.

Mamy tutaj do czynienia z prostą i niespecjalnie wyszukaną odmianą psychodelii; żadnych kosmicznych odlotów rodem z Hawkwind, tylko przyziemnie i dość bezkompromisowane granie. Nie brakuje oczywiście rozimprowizowanych i rozbudowanych partii (głównie gitarowych).

Zaczyna się od „Do It” w którym akustyczny wstęp jest dość zwodniczy, gdyż całość wypełnia konkretne, ostre i drapieżne granie. Podobnego zmiłuj się nie ma również w „Say You Love Me”, czy nieco zbyt topornym „Teenage Rebel”.

Urozmaiceń jest kilka; takie „Heavenly Man” snuje się balladowato na nieco floydowe podobieństwo. Podobną przyjemną sennością ujmuje „War Girl”. Z kolei „Never Never Land” brzmi z początku nieco beatlesowo, na szczęście z każdą minutą nabierając bardziej autentycznego charakteru z finałem w postaci fajnych wariacji gitarowych Rudolpha. „Track One, Side Two” brzmi z kolei niezwykle mroczne na początku, by przejść w świetne gitarowe jazgoty w drugiej części kompozycji.

„Uncle Harry’s Last Freakout” zasługuje na osobną wzmiankę, nie tylko ze względu, iż jest najdłuższym w zestawie, lecz dlatego że jest po prostu najlepszym. Nie oszukujmy, jest to muzyczna jatka na całego, gdyż mamy tutaj i rozpędzone tempo i przede wszystkim popisy gitarowe Rudolpha, umiejętnie balansującego w swoich partiach między hard-rockowym, a bardziej klimatycznym, psychodelicznym graniem.

„Neverneverland” jest perełką i absolutnym skarbem. Muzyka niezwykle żywiołowa - niekoniecznie oryginalna, ale – powalająca swoim wykonaniem w którym drzemie i autentyczność i wirtuozeria i szczera spontaniczność. Z jednej strony doprawdy trudno wyjaśnić dlaczego jednym powodziło się bardziej niż innym w tamtych czasach, choć z drugiej może i lepiej, że w przypadku Pink Fairies tak sie stało; dzięki temu zespół do dnia dzisiejszego ma status kultowego. A to ważniejsze niż wysokie miejsce na listach Billboardu...

Paweł Horyszny


*'The Snake' został pominięty przy redagowaniu 'Neverneverland' i ukazał się jako bonus do kompaktowego wznowienia płyty z 2002 roku.



..::TRACK-LIST::..

1. Do It 4:04
2. Heavenly Man 3:32
3. Say You Love Me 3:49
4. War Girl 4:12
5. Never Never Land 6:42
6. Track One, Side Two 4:39
7. Thor 0:58
8. Teenage Rebel 5:19
9. Uncle Harry's Last Freak-Out 10:40
10. The Dream Is Just Beginning 1:10

Bonus Tracks:
11. The Snake 3:55
12. Do It (Single Edit) 3:00
13. War Girl (Alt Mix) 4:32
14. Uncle Harry's Last Freak-Out (Alt Mix) 12:25
Bass - Sanderson
Drums - Hunter
Drums, Vocals - Alder
Guitar, Vocals - Rudolph



..::OBSADA::..

Paul Rudolph - guitar, vocals
Duncan Sanderson - bass
Russell Hunter - drums
Twink - drums, vocals




https://www.youtube.com/watch?v=lBSrrA86kHQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

Był sobie taki zespół co Różowe Wróżki się zwał. Lubiły one powciągąć noskami to i owo (czyt. różne substancje rozweselające) oraz – przed wszystkim – głośno pogrywać tu i tam. Niestety w zaczarowanym lesie nikt nie za bardzo chciał ich słuchać, co dziwne gdyż w owych czasach również inne stworzonka tworzyły dźwięki na podobną modłę, na wysłuchanie których chętni się jakoś znajdowali. Na szczęście napatoczyły się strzygi, które w konarach najstarszego dębu w lesie miały tłocznię płyt i zaproponowali Wróżkom wydanie wpierw singla, a potem pierwszego krążka. Dzięki temu Pawełek Rudolf Czerwononosy i jego gawiedź pozostawiła po sobie ślad...

Żarty jednak na bok. Pink Fairies – nie wiedzieć czemu – świata nie zawojowali. Dziwne, bo muzykę grali świetną. Jednak od początku...

Zaczęło się od zespołu The Deviants w której prym dzierżył samozwańczy lider Mick Farran, który bratał się z byłym pałkerem The Pretty Things – Twinkiem. Skład się zmianiał na tyle często, że w pewnym momencie chyba nawet sami muzycy nie wiedzieli z kim przyjdzie im grać na próbach. Farran w końcu dostał kopa, skład się skrtystalizował, a nazwa została zmieniona na Pink Fairies. Panowie zaczęli się bujać wokół bohemy londyńskiego Landbroke Grove, gdzie skumali się z Brockiem i bracią hawkwindową (panowie często zresztą razem spontanicznie pogrywali pod nazwą Pinkwind). Tam też wypatrzyły ich garnitury z Polydoru i po umiarkowanym sukcesie singla „The Snake”/”Do It”*, zapronowali nagranie całej płyty.

„Neverneverland” cenię bardzo wysoko. Kolejne dwie pozycje też nie były złe („What a Buch Of Sweeties”, „Kings Of Oblivion”), jednak to właśnie debiut Wróżek jakoś najbardziej do mnie przemawia.

Mamy tutaj do czynienia z prostą i niespecjalnie wyszukaną odmianą psychodelii; żadnych kosmicznych odlotów rodem z Hawkwind, tylko przyziemnie i dość bezkompromisowane granie. Nie brakuje oczywiście rozimprowizowanych i rozbudowanych partii (głównie gitarowych).

Zaczyna się od „Do It” w którym akustyczny wstęp jest dość zwodniczy, gdyż całość wypełnia konkretne, ostre i drapieżne granie. Podobnego zmiłuj się nie ma również w „Say You Love Me”, czy nieco zbyt topornym „Teenage Rebel”.

Urozmaiceń jest kilka; takie „Heavenly Man” snuje się balladowato na nieco floydowe podobieństwo. Podobną przyjemną sennością ujmuje „War Girl”. Z kolei „Never Never Land” brzmi z początku nieco beatlesowo, na szczęście z każdą minutą nabierając bardziej autentycznego charakteru z finałem w postaci fajnych wariacji gitarowych Rudolpha. „Track One, Side Two” brzmi z kolei niezwykle mroczne na początku, by przejść w świetne gitarowe jazgoty w drugiej części kompozycji.

„Uncle Harry’s Last Freakout” zasługuje na osobną wzmiankę, nie tylko ze względu, iż jest najdłuższym w zestawie, lecz dlatego że jest po prostu najlepszym. Nie oszukujmy, jest to muzyczna jatka na całego, gdyż mamy tutaj i rozpędzone tempo i przede wszystkim popisy gitarowe Rudolpha, umiejętnie balansującego w swoich partiach między hard-rockowym, a bardziej klimatycznym, psychodelicznym graniem.

„Neverneverland” jest perełką i absolutnym skarbem. Muzyka niezwykle żywiołowa - niekoniecznie oryginalna, ale – powalająca swoim wykonaniem w którym drzemie i autentyczność i wirtuozeria i szczera spontaniczność. Z jednej strony doprawdy trudno wyjaśnić dlaczego jednym powodziło się bardziej niż innym w tamtych czasach, choć z drugiej może i lepiej, że w przypadku Pink Fairies tak sie stało; dzięki temu zespół do dnia dzisiejszego ma status kultowego. A to ważniejsze niż wysokie miejsce na listach Billboardu...

Paweł Horyszny


*'The Snake' został pominięty przy redagowaniu 'Neverneverland' i ukazał się jako bonus do kompaktowego wznowienia płyty z 2002 roku.



..::TRACK-LIST::..

1. Do It 4:04
2. Heavenly Man 3:32
3. Say You Love Me 3:49
4. War Girl 4:12
5. Never Never Land 6:42
6. Track One, Side Two 4:39
7. Thor 0:58
8. Teenage Rebel 5:19
9. Uncle Harry's Last Freak-Out 10:40
10. The Dream Is Just Beginning 1:10

Bonus Tracks:
11. The Snake 3:55
12. Do It (Single Edit) 3:00
13. War Girl (Alt Mix) 4:32
14. Uncle Harry's Last Freak-Out (Alt Mix) 12:25
Bass - Sanderson
Drums - Hunter
Drums, Vocals - Alder
Guitar, Vocals - Rudolph



..::OBSADA::..

Paul Rudolph - guitar, vocals
Duncan Sanderson - bass
Russell Hunter - drums
Twink - drums, vocals




https://www.youtube.com/watch?v=lBSrrA86kHQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

'Tavastland' jest dziki, potężny i pełen surowych emocji, z melodiami, które pozostaną z tobą na długo...

FA


Tavastland to historyczna prowincja południowej Finlandii, która zasłynęła krwawą rebelią przeciwko kościołowi katolickiemu w 1237 roku. Taki tytuł nosi nowa płyta Havukruunu i taki jest jej temat przewodni. Bardzo dobrze, bo pogański black metal powinien opowiadać nam o tego typu wydarzeniach.

Suomi black metal jest już na tyle charakterystyczny, że nie ma wątpliwości, z czym tu obcujemy. Słychać tu wpływy Ajattara czy Moonsorrow i brzmi to naprawdę dobrze. Niestety Tavastland nie do końca spełnił moje oczekiwania.

Po Uinuos Syömein Sota z 2020 roku zacierałem ręce, że oto mamy godnego następcę wczesnego Immortal czy legendy Bathory. Ale niestety zbyt duże były to oczekiwania. Owszem, słychać wyraźne echa Bathory ery Twilight Of The Gods na przykład w solidnym Kuoleman Oma, gdzie akustyczne gitary przeplatają się z marszowym tempem gitar i chórów całej armii wikingów. Całość, mimo że jest spójna, przejrzysta i naprawdę rzetelna, zostawia jednak pewien niedosyt.

Mam też niestety kilka uwag co do samego brzmienia płyty, a konkretnie gitar. Wydaje się ono spłaszczone, jakby nagrywane w plastykowym pudle. Brak im sprężystości i soczystości znanej z poprzednich albumów. Nie wiem, czy Stefa i Bootleg-Henkka chcieli brzmieć bardziej surowo, ale moim zdaniem wyszło im to tylko in minus. Jednak nie ma tego złego, bo perkusja i świdrujący bas robią genialną robotę. Riffy Humö żyją na Tavastland własnym życiem – brzmią niemal doskonale i nadają płycie unikatowego, bardzo spersonifikowanego brzmienia. Maskuje to nieco gorsze brzmienie gitar, do których nie mogę się przyzwyczaić mimo kilkukrotnego już przesłuchania.

Całość układa się w solidny kawał pagan black metalu, jaki lubię i jaki mi dotąd pasował w zespołach rodem z Finlandii. Słyszę tu patos i dumę, która aż wylewa się z głośników tytułowym Tavastland czy moim osobistym faworycie Unissakävijä. W końcu słychać tu Havukruunu, którzy mimo swojego dziedzictwa poszukują swojego własnego stylu. I za to należy im się mój szacunek.

Adam Pilachowski



After three albums, the pieces of the puzzle fit, and Havukruunu, the favorite band of the sensitive and sorrowful returns with a vengeance to blur the line between the real and unreal. The sorrowful guitars of Stefa and Bootleg-Henkka draw threatening dark shadows on the wall, Kostajainen's drumming bombardement pulses like embers of a dying fire in the hearth. All the while, Humö's bass guitar is clanking and wailing like the icy wind rattling windows and banging walls, as Stefa roars and channels messages from the netherworld or preaches wisdom of ancient days, backed by a choir.

Lords of Hell smile approving as the flames of hatred and cunning of their beloved sons drowns a dying old world, and heart of the earth trembles the birth of new and weird. Havukruunu is the spirit of freedom, harbinger of oblivion, and it tells you: FLY, YOU FOOLS!

Havukruunu’s upcoming album TAVASTLAND tells the story of a small, strange people.

'-TAVASTLAND tells how in 1237 the Tavastians rose in a rebellion against the church of Christ and drove the popes naked into the frost to die. TAVASTLAND reveals our fathers’ centuries old sins and lies of consolation. TAVASTLAND speaks of him, who has become a prisoner of his home, alienated from the land of the forest and is now afraid of the dark with all lights on, surrounded by his smart devices. TAVASTLAND tells about the freedom we lost. TAVASTLAND haunts its listener to the grave, and I will personally open that grave one bleak night, and steal the fading light of your sempiternal soul.', says Stefa.



..::TRACK-LIST::..

1. Kuolematon Laulunhenki 07:10
2. Yönsynty 05:24
3. Havukruunu ja Talvenvarjo 05:54
4. Tavastland 05:24
5. Kuoleman Oma 06:17
6. Unissakävijä 06:38
7. Kun veri sekoittuu lumeen 05:58
8. De miseriis Fennorum 10:52



..::OBSADA::..

Stefa - Vocals (lead, choirs), Guitars, Keyboards, Percussion, Songwriting, Lyrics
Bootleg-Henkka - Guitars
Humö - Bass
Kostajainen - Drums, Percussion




https://www.youtube.com/watch?v=ksMR9u9rIPE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI


..::OPIS::..

'Tavastland' jest dziki, potężny i pełen surowych emocji, z melodiami, które pozostaną z tobą na długo...

FA


Tavastland to historyczna prowincja południowej Finlandii, która zasłynęła krwawą rebelią przeciwko kościołowi katolickiemu w 1237 roku. Taki tytuł nosi nowa płyta Havukruunu i taki jest jej temat przewodni. Bardzo dobrze, bo pogański black metal powinien opowiadać nam o tego typu wydarzeniach.

Suomi black metal jest już na tyle charakterystyczny, że nie ma wątpliwości, z czym tu obcujemy. Słychać tu wpływy Ajattara czy Moonsorrow i brzmi to naprawdę dobrze. Niestety Tavastland nie do końca spełnił moje oczekiwania.

Po Uinuos Syömein Sota z 2020 roku zacierałem ręce, że oto mamy godnego następcę wczesnego Immortal czy legendy Bathory. Ale niestety zbyt duże były to oczekiwania. Owszem, słychać wyraźne echa Bathory ery Twilight Of The Gods na przykład w solidnym Kuoleman Oma, gdzie akustyczne gitary przeplatają się z marszowym tempem gitar i chórów całej armii wikingów. Całość, mimo że jest spójna, przejrzysta i naprawdę rzetelna, zostawia jednak pewien niedosyt.

Mam też niestety kilka uwag co do samego brzmienia płyty, a konkretnie gitar. Wydaje się ono spłaszczone, jakby nagrywane w plastykowym pudle. Brak im sprężystości i soczystości znanej z poprzednich albumów. Nie wiem, czy Stefa i Bootleg-Henkka chcieli brzmieć bardziej surowo, ale moim zdaniem wyszło im to tylko in minus. Jednak nie ma tego złego, bo perkusja i świdrujący bas robią genialną robotę. Riffy Humö żyją na Tavastland własnym życiem – brzmią niemal doskonale i nadają płycie unikatowego, bardzo spersonifikowanego brzmienia. Maskuje to nieco gorsze brzmienie gitar, do których nie mogę się przyzwyczaić mimo kilkukrotnego już przesłuchania.

Całość układa się w solidny kawał pagan black metalu, jaki lubię i jaki mi dotąd pasował w zespołach rodem z Finlandii. Słyszę tu patos i dumę, która aż wylewa się z głośników tytułowym Tavastland czy moim osobistym faworycie Unissakävijä. W końcu słychać tu Havukruunu, którzy mimo swojego dziedzictwa poszukują swojego własnego stylu. I za to należy im się mój szacunek.

Adam Pilachowski



After three albums, the pieces of the puzzle fit, and Havukruunu, the favorite band of the sensitive and sorrowful returns with a vengeance to blur the line between the real and unreal. The sorrowful guitars of Stefa and Bootleg-Henkka draw threatening dark shadows on the wall, Kostajainen's drumming bombardement pulses like embers of a dying fire in the hearth. All the while, Humö's bass guitar is clanking and wailing like the icy wind rattling windows and banging walls, as Stefa roars and channels messages from the netherworld or preaches wisdom of ancient days, backed by a choir.

Lords of Hell smile approving as the flames of hatred and cunning of their beloved sons drowns a dying old world, and heart of the earth trembles the birth of new and weird. Havukruunu is the spirit of freedom, harbinger of oblivion, and it tells you: FLY, YOU FOOLS!

Havukruunu’s upcoming album TAVASTLAND tells the story of a small, strange people.

'-TAVASTLAND tells how in 1237 the Tavastians rose in a rebellion against the church of Christ and drove the popes naked into the frost to die. TAVASTLAND reveals our fathers’ centuries old sins and lies of consolation. TAVASTLAND speaks of him, who has become a prisoner of his home, alienated from the land of the forest and is now afraid of the dark with all lights on, surrounded by his smart devices. TAVASTLAND tells about the freedom we lost. TAVASTLAND haunts its listener to the grave, and I will personally open that grave one bleak night, and steal the fading light of your sempiternal soul.', says Stefa.



..::TRACK-LIST::..

1. Kuolematon Laulunhenki 07:10
2. Yönsynty 05:24
3. Havukruunu ja Talvenvarjo 05:54
4. Tavastland 05:24
5. Kuoleman Oma 06:17
6. Unissakävijä 06:38
7. Kun veri sekoittuu lumeen 05:58
8. De miseriis Fennorum 10:52



..::OBSADA::..

Stefa - Vocals (lead, choirs), Guitars, Keyboards, Percussion, Songwriting, Lyrics
Bootleg-Henkka - Guitars
Humö - Bass
Kostajainen - Drums, Percussion




https://www.youtube.com/watch?v=ksMR9u9rIPE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...
Title: Catatonic Symphony
Artist: Raging Slayer
Year: 2025
Genre: Thrash-Metal
Country: Portugal

Duration: 00:42:27
Format/Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
01. From the Cross (06:00)
02. Symbols of Deceit (06:56)
03. To Suffer is to Breathe (05:19)
04. Ministry of Failure (06:03)
05. Catatonic Symphony (02:47)
06. Troops of Blind Deception (04:22)
07. Suicidal Wish Denied (05:10)
08. Unsolved War (05:44)

...( Info )...

Artist: Various Artists
Album: Country Cowgirl Power
Year: 2025
Genre: Country
Format: mp3 320 kbps

...( TrackList )...

01. Brandy Clark - Who You Thought I Was
02. Ashley McBryde - Ain't Enough Cowboy Songs
03. Meghan Patrick - Kiss Me Already
04. Lila Mccann - Kiss Me Now
05. Lori McKenna - Leaving This Life
06. Charlie Worsham - Creekwater Clear (feat. Elle King)
07. Jana Kramer - Good as You Were Bad
08. Anita Cochran - (I Wanna Hear) A Cheatin' Song [feat. Conway Twitty]
09. Jessica Harp - Good Enough for Me
10. Ashley McBryde - Coldest Beer In Town
11. Lace - Kiss 'Em All
12. Angela Hacker - I Can't Make You Love Me (From Nashville Star Season 5)
13. Antigone Rising - You're the Reason (Starbucks Version)
14. Brandy Clark - Girl Next Door
15. The Band Loula - Don't Call Me
16. Mandy Barnett - Baby Don't You Know
17. Ashley McBryde - Stone
18. RaeLynn - Queens Don’t
19. Jessica Harp - A Woman Needs
20. Gloriana - Wild at Heart

...( Info )...
Artist: Various Artists
Album: nostalgic songs that go crazy
Year: 2025
Format: mp3 320 kbps

...( TrackList )...

01. Katy Perry - Last Friday Night (T.G.I.F.)
02. Nelly Furtado - Promiscuous
03. Lady Gaga - Paparazzi
04. Stromae - Alors on danse
05. Naughty Boy - La La La
06. Alexandra Stan - Mr. Saxobeat
07. Spice Girls - Wannabe
08. Queen - Don't Stop Me Now
09. Avicii - - The Nights
10. ABBA - Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)
11. Don Omar - Danza Kuduro
12. Silentó - Watch Me (Whip Nae Nae)
13. DNCE - Cake By The Ocean
14. Mike Posner - I Took A Pill In Ibiza
15. Corinne Bailey Rae - Put Your Records On
16. Nelly Furtado - Maneater
17. American Authors - Best Day Of My Life
18. Fall Out Boy - Centuries
19. Queen - Bohemian Rhapsody
20. The Mamas & The Papas - California Dreamin'
21. Avicii - - Waiting For Love
22. Shawn Mendes - Treat You Better
23. The Black Eyed Peas - Pump It
24. Calum Scott - You Are The Reason
25. The Wanted - Glad You Came
26. Sabrina Carpenter - Looking at Me
27. Katy Perry - Hot N Cold
28. Aqua - Barbie Girl
29. Rixton - Me And My Broken Heart
30. Jennifer Lopez - On The Floor
31. Taio Cruz - Dynamite
32. Robin Thicke - Blurred Lines
33. Daddy Yankee - Rompe
34. Katy Perry - Dark Horse
35. Big Sean - I Don't Fuck With You
36. Tove Lo - Habits (Stay High)
37. Bastille - Pompeii
38. Alesso - Heroes (we could be)
39. Olivia Newton-John - Hopelessly Devoted To You
40. The Pussycat Dolls - Don't Cha
41. Shawn Mendes - In My Blood
42. Sam Smith - Dancing With A Stranger
43. The Black Eyed Peas - My Humps
44. Mohombi - Bumpy Ride
45. Iggy Azalea - Fancy
46. Lil Tecca - 500lbs
47. Lmfao - Sexy And I Know It
48. Queen - Good Old-Fashioned Lover Boy
49. Lady Gaga - Telephone
50. Katy Perry - California Gurls
51. Jax Jones - You Don't Know Me
52. TheFatRat - Fly Away
53. Mila J - Kickin’ Back
54. Lesley Gore - It's My Party
55. Frank Sinatra - Fly Me To The Moon
56. Stefflon Don - 16 Shots
57. Band Aid - Do They Know It's Christmas
58. Katy Perry - I Kissed A Girl
59. Vera Lynn - We'll Meet Again
60. Rockwell - Somebody's Watching Me
61. Jax Jones - Instruction
62. DNCE - Cake By The Ocean
63. Ice Spice - Deli
64. FAIS - Know You Better
65. Shawn Mendes - Stitches
66. Katy Perry - Roar
67. Migos - Bad and Boujee
68. Vengaboys - Boom, Boom, Boom, Boom!!
69. DJ Casper - Cha Cha Slide
70. Mike Will Made It - 23