...( Info )...
Artysta: Bal-Sagoth
Tytuł albumu: Dyskografia
Rok powstania: 1995-2006
Kraj pochodzenia: Canada
Gatunek muzyczny: Symphonic/Epic Black Metal
Format pliku: MP3
Jakość pliku: 320 kbps

...( Albums )...
A Black Moon Broods over Lemuria (1995)
Starfire Burning upon the Ice-Veiled Throne of Ultima Thule (1996)
Battle Magic (1998)
The Power Cosmic (1999)
Atlantis Ascendant (2001)
The Chthonic Chronicles (2006)

...( Info )...
Artysta: Moonsorrow
Tytuł albumu: Dyskografia
Rok powstania: 2001-2016
Kraj pochodzenia: Finlandia
Gatunek muzyczny: Black Viking Metal
Format pliku: MP3
Jakość pliku: 320 kbps

...( Albums )...
Suden uni (2001)
Voimasta ja kunniasta (2001)
Kivenkantaja (2003)
Verisäkeet (2005)
Viides luku - Hävitetty (2007)
Varjoina kuljemme kuolleiden maassa (2011)
Jumalten Aika (2016)

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nowa EP-ka zespołu Wij, zatytułowana „Bluzg”, to wyraźne odejście od wcześniejszych brzmień grupy. Choć nie jest to materiał, który wprowadza coś nowego na szerszą scenę muzyczną, w kontekście ich własnej dyskografii stanowi zauważalną zmianę. Wij stawia tym razem na bardziej bezpośrednie, oszczędne w środkach granie, w którym dominuje surowość i intensywność – zarówno dźwiękowa, jak i tekstowa.

Już od pierwszych minut słychać, że zespół celuje w bardziej pierwotne emocje. Brzmienie jest celowo szorstkie, chwilami wręcz nieprzyjemne, ale nie chaotyczne – wszystko wydaje się być pod kontrolą, z wyczuciem. Szczególnie wybijają się teksty, które są brutalne, bezkompromisowe, często graficzne. Nie unikają dosadnych obrazów, momentami balansując na granicy niepokoju i prowokacji („Cała wstecz”), co tworzy silny kontrast z wcześniejszym podejściem zespołu – bardziej wielowarstwowym, mniej bezpośrednim, pozostawiającym więcej przestrzeni na interpretację. Również riffy serwowane przez Palca pokazują, że gitarzysta bardzo dobrze czuje się w tej sludge’owej estetyce.

Ciekawym momentem płyty jest utwór „死ね”, wykonany po japońsku. Bardzo dobrze wpasowuje się w całość i może być odebrany jako subtelne nawiązanie do japońskiej sceny alternatywnej, w której są obecne podobne brzmienia i estetyka. To zdecydowanie wyróżniający się moment EP-ki, nie tylko dlatego, że język jest inny, ale też ze względu na atmosferę i rytmikę kawałka (ukłony dla perkusisty Boba), które odchodzą od reszty kompozycji – to również jedyny utwór, w którym Tuja Szmaragd śpiewa momentami czystym wokalem. Może to być ciekawy trop na przyszłość, jeśli zespół zdecyduje się rozwijać ten kierunek.

Na osobne wspomnienie zasługuje wspomniany wokal Tui, który na tej EP-ce brzmi wyjątkowo przekonująco. Choć ten typ growlu nie jest moim ulubionym, trzeba przyznać, że w tym przypadku wypada naprawdę świetnie i bardzo dobrze pasuje do ogólnego brzmienia materiału. Jest odpowiednio surowy, agresywny, ale nie męczy – sprawia wrażenie przemyślanego i dobrze wkomponowanego w całość. To jedna z tych rzeczy, które robią różnicę w odbiorze tej płyty.

Całościowo „Bluzg” to EP-ka, która pokazuje zespół w nieco innym świetle – bardziej dosadnym, prostszym, ale nie mniej świadomym. Dla samych muzyków to nowy rozdział (albo jednorazowy skok w bok), a dla słuchacza – materiał, który może nie zaskakuje biorąc pod uwagę innych przedstawicieli tej estetyki – ale zdecydowanie pokazuje chęć wyjścia poza wcześniej utarte przez zespół szlaki. Na tym w końcu polega sztuka, by jako twórca nieustannie odkrywać siebie, a jako słuchacz – poszerzać własne horyzonty.

Mikołaj Narkun


Koedukacyjne trio Wij stale się roz-Wij-a i stale zaskakuje! Zaczynając oryginalnym proto-metalem z albumem "Dziwidło" (2021), którego muzyka była podróżą do przeszłości (aż do lat 70.) wehikułem czasu w stylu retro, ale z współczesnym napędem na wysokooktanowe paliwo. Następnie ruszając w tej czasoprzestrzeni w stronę lat 80. i 90. EP'ką "Przeklęte Wody" (2022). I drugim albumem "Przestwór" (2023) wywołując całkowitą konsternację wśród fanów oczekujących muzyki co najmniej w stylu vintage. Wśród nich i ja się znalazłem. Jednak ich ówczesna propozycja bardziej agresywnego i cięższego grania w stylu szeroko pojętego doom metalu, z wyraźnymi death metalowymi wtrętami, czy nawet gothic metalowymi cechami okazała się nie tylko kolejnym zaskoczeniem, ale i kolejnym strzałem w dziesiątkę.

Jednak po ostatnim albumie Wij na długo nie zwinął się, gdyż w roku bieżącym charyzmatyczna wokalistka Tuja Szmaragd oraz jej koledzy gitarzysta Palec i (kolejny) perkusista Bob znowu wszystkich zaskoczyli. Choć chronologicznie i stylistycznie pozostali w latach 90. to podobno owa EP'ka "Bluzg" jest eksperymentalna w swoim założeniu. Eksperymentalna nie tylko pod względem muzycznym ale i wokalnym, gdyż Tuja prawie zrezygnowała z czystego śpiewu na rzecz monstrualnych growlingów i demonicznych wrzasków. Czyli epizodyczne chwile growlowania na albumie "Przestwór" były nie tylko próbą swoich możliwości wokalnych, ale może nawet zapowiedzią. Oczywiście barwa ekstremalnego wokalu Tui jest typowo kobieca ale raczej to jest uwarunkowane możliwościami anatomicznymi żeńskiego aparatu głosowego. I wcale nie oznacza to, że growlowanie i screamowanie pani Szmaragd ustępuje męskim wrzaskom. Tuja jako operowa śpiewaczka z wykształcenia, pokazała klasę na polu ekstremalnego wokalu. Poza tym jak wspomniałem: epizodycznie usłyszymy delikatne śpiewanie wokalistki albo po prostu kobiece wrzaski, co ciekawie kontrastuje z wszechobecną brutalnością i ciężkością. Wprowadzając gdzieniegdzie nutę melancholii, a przede wszystkim łamiąc aranżacyjne konwenanse w klasycznej muzyce death metalowej.

Bo jeśli jest growling oraz drapieżne growle to jakżeby mogłoby być inaczej niż mięsista mieszanka death metalu z grindcorem! Trochę w stylu Napalm Death, nieco Obituary, bardziej w stylu starego Carcass. Czyli: ciężko, agresywnie z surowym brzmieniem i dość prostymi rozwiązaniami aranżacyjnymi, ale za to chwytliwymi i bardzo motorycznymi, pobudzającymi do kinetycznych reakcji cielesnych. Ale należy pamiętać, że trio Wij nie używa gitary basowej, więc nadaje to nieco oryginalności, aczkolwiek aż tak nie słychać tego w brzmieniu muzyki. "Bluzg" ujawnia wulgarne eskalacje gitarowych riffów i łomoczącej perkusji oraz blastów, a także masywne i miażdżące zwolnienia. To prawdziwa uczta dla fanów oldschoolowego ekstremalnego metalu.

I jak określa wydawca "Bluzg": "Również teksty, mniej kwieciste niż dotąd, obnażają raczej ogryzione kości niż złożony organizm poetycki. Są opowieści o śmierci, która nie ma w sobie nic tajemniczego, tylko przychodzi poprzestawiać wszystko w głowie, o rywalizacji samic kretoszczurów o miano królowej nory, o ślimakowatym ślizgu, który nie bacząc na żadne konwenanse pochłania wszystko w swoje lepkie wnętrzności. Jest też tekst po japońsku ostrożnie dźgający paluchem ideę reinkarnacji". Na mnie i tak największe wrażenie zrobiła fraza "wszyscy z powrotem do pizdy" wieńcząca tę (w przenośni) bluzgającą EP'kę.

Tym razem oprawa graficzna została przygotowana przez gitarzystę Palca i ma podkreślać osobność wydawnictwa względem pozostałych działań zespołu. I rzeczywiście daje do zrozumienia, że powinniśmy spodziewać się czegoś innego niż poprzednio. Podobno "Bluzg" to "twórczy przystanek przed kolejnym długogrającym albumem, przestrzeń na muzyczny oddech w poszukiwaniu czegoś świeżego". I cóż to będzie? Jestem pewien, że Wij znowu nas zaskoczy.

Paweł 'Pavel' Grabowski


No i co ja mam począć? Lubię Wij od zawsze (czyli od debiutu) i każdy kolejny materiał łykałem z niesamowitą przyjemnością. A tu nagle ni stąd ni z owąd wpada nowa EPka „Bluzg” i…

… i mi się nie podoba. OK, rozumiem podejście – zespół lubi eksperymentować (nigdy od tego nie stronił), nie chce stać w miejscu, lubi szukać. Tylko, że to co znaleźli na „Bluzg”, ni chuj mi nie leży. I odnoszę wrażenie, że nie tylko mnie. Część z recenzentów, dotychczas przychylnych zespołowi i nie wstawiających emotek z kupą pod każdym postem dotyczącym Wij, też ma chyba problem z „Bluzgiem”, tylko mówi o tym trochę naokoło. Czy ja mam problem z „Bluzgiem”? Nie – po prostu mi się nie podoba. Poza „Cała Wstecz”, która jeszcze fajnie nawiązuje do wcześniejszych materiałów, nie znajduję tutaj niczego dla siebie. Nie leży mi wokal Tui – a ja jej wokal naprawdę uwielbiam, dziewczyna emanuje totalną szczerością w tym co robi, no i profeską. Na „Bluzg” po prostu, jak to sama określiła, dostajemy „Beatę Kozidrak metalu drącą japę”. I niestety, rozumiejąc puszczone przy tym oczko, muszę się z nią zgodzić. Nie wypada to jakoś nadzwyczajnie – ot faktycznie, darcie japy, nie wyróżniające się niczym ponad inne darcia japy.

Muzycznie również nie ma tu dla mnie niczego ciekawego. Dostajemy wycieczkę w stronę szwedzkiej sceny death’n’rollowej, sludge’owej… Ale niestety mnie to nudzi. Jak wspomniałem – poza ostatnim kawałkiem na płycie. Spoko, chcieli sobie poeksperymentować to sobie poeksperymentowali. Na (mam nadzieję) moment z zespołu naprawdę wyróżniającego się pod każdym względem, przepoczwarzyli się w zespół zajmujący się drugoligowym deciorem. Po co, dlaczego, na jak długo? Na to odpowiedź znają chyba tylko muzycy Wij.

Oczywiście żeby było jasne – dobrodusznie nie spalę ich koszulki ani nie wyrzucę płyt. Liczę po prostu, że to nieznaczny skok w bok. Niestety, do pustego basenu. Szkoda, czekam niemniej jednak na nowe dźwięki Wij, gdyż mimo rozczarowania „Bluzgiem”, nadal jestem ich fanem.

Oracle



..::TRACK-LIST::..

1. Nie patrz w dół 02:04
2. Śmierć jest nie w humorze 01:53
3. Ślizg 03:10
4. Kretoszczur 02:54
5. 死ね 03:12
6. Cała wstecz 01:38



..::OBSADA::..

Palec
Bob
Tuja Szmaragd




https://www.youtube.com/watch?v=4GmnCRe3BrE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nowa EP-ka zespołu Wij, zatytułowana „Bluzg”, to wyraźne odejście od wcześniejszych brzmień grupy. Choć nie jest to materiał, który wprowadza coś nowego na szerszą scenę muzyczną, w kontekście ich własnej dyskografii stanowi zauważalną zmianę. Wij stawia tym razem na bardziej bezpośrednie, oszczędne w środkach granie, w którym dominuje surowość i intensywność – zarówno dźwiękowa, jak i tekstowa.

Już od pierwszych minut słychać, że zespół celuje w bardziej pierwotne emocje. Brzmienie jest celowo szorstkie, chwilami wręcz nieprzyjemne, ale nie chaotyczne – wszystko wydaje się być pod kontrolą, z wyczuciem. Szczególnie wybijają się teksty, które są brutalne, bezkompromisowe, często graficzne. Nie unikają dosadnych obrazów, momentami balansując na granicy niepokoju i prowokacji („Cała wstecz”), co tworzy silny kontrast z wcześniejszym podejściem zespołu – bardziej wielowarstwowym, mniej bezpośrednim, pozostawiającym więcej przestrzeni na interpretację. Również riffy serwowane przez Palca pokazują, że gitarzysta bardzo dobrze czuje się w tej sludge’owej estetyce.

Ciekawym momentem płyty jest utwór „死ね”, wykonany po japońsku. Bardzo dobrze wpasowuje się w całość i może być odebrany jako subtelne nawiązanie do japońskiej sceny alternatywnej, w której są obecne podobne brzmienia i estetyka. To zdecydowanie wyróżniający się moment EP-ki, nie tylko dlatego, że język jest inny, ale też ze względu na atmosferę i rytmikę kawałka (ukłony dla perkusisty Boba), które odchodzą od reszty kompozycji – to również jedyny utwór, w którym Tuja Szmaragd śpiewa momentami czystym wokalem. Może to być ciekawy trop na przyszłość, jeśli zespół zdecyduje się rozwijać ten kierunek.

Na osobne wspomnienie zasługuje wspomniany wokal Tui, który na tej EP-ce brzmi wyjątkowo przekonująco. Choć ten typ growlu nie jest moim ulubionym, trzeba przyznać, że w tym przypadku wypada naprawdę świetnie i bardzo dobrze pasuje do ogólnego brzmienia materiału. Jest odpowiednio surowy, agresywny, ale nie męczy – sprawia wrażenie przemyślanego i dobrze wkomponowanego w całość. To jedna z tych rzeczy, które robią różnicę w odbiorze tej płyty.

Całościowo „Bluzg” to EP-ka, która pokazuje zespół w nieco innym świetle – bardziej dosadnym, prostszym, ale nie mniej świadomym. Dla samych muzyków to nowy rozdział (albo jednorazowy skok w bok), a dla słuchacza – materiał, który może nie zaskakuje biorąc pod uwagę innych przedstawicieli tej estetyki – ale zdecydowanie pokazuje chęć wyjścia poza wcześniej utarte przez zespół szlaki. Na tym w końcu polega sztuka, by jako twórca nieustannie odkrywać siebie, a jako słuchacz – poszerzać własne horyzonty.

Mikołaj Narkun


Koedukacyjne trio Wij stale się roz-Wij-a i stale zaskakuje! Zaczynając oryginalnym proto-metalem z albumem "Dziwidło" (2021), którego muzyka była podróżą do przeszłości (aż do lat 70.) wehikułem czasu w stylu retro, ale z współczesnym napędem na wysokooktanowe paliwo. Następnie ruszając w tej czasoprzestrzeni w stronę lat 80. i 90. EP'ką "Przeklęte Wody" (2022). I drugim albumem "Przestwór" (2023) wywołując całkowitą konsternację wśród fanów oczekujących muzyki co najmniej w stylu vintage. Wśród nich i ja się znalazłem. Jednak ich ówczesna propozycja bardziej agresywnego i cięższego grania w stylu szeroko pojętego doom metalu, z wyraźnymi death metalowymi wtrętami, czy nawet gothic metalowymi cechami okazała się nie tylko kolejnym zaskoczeniem, ale i kolejnym strzałem w dziesiątkę.

Jednak po ostatnim albumie Wij na długo nie zwinął się, gdyż w roku bieżącym charyzmatyczna wokalistka Tuja Szmaragd oraz jej koledzy gitarzysta Palec i (kolejny) perkusista Bob znowu wszystkich zaskoczyli. Choć chronologicznie i stylistycznie pozostali w latach 90. to podobno owa EP'ka "Bluzg" jest eksperymentalna w swoim założeniu. Eksperymentalna nie tylko pod względem muzycznym ale i wokalnym, gdyż Tuja prawie zrezygnowała z czystego śpiewu na rzecz monstrualnych growlingów i demonicznych wrzasków. Czyli epizodyczne chwile growlowania na albumie "Przestwór" były nie tylko próbą swoich możliwości wokalnych, ale może nawet zapowiedzią. Oczywiście barwa ekstremalnego wokalu Tui jest typowo kobieca ale raczej to jest uwarunkowane możliwościami anatomicznymi żeńskiego aparatu głosowego. I wcale nie oznacza to, że growlowanie i screamowanie pani Szmaragd ustępuje męskim wrzaskom. Tuja jako operowa śpiewaczka z wykształcenia, pokazała klasę na polu ekstremalnego wokalu. Poza tym jak wspomniałem: epizodycznie usłyszymy delikatne śpiewanie wokalistki albo po prostu kobiece wrzaski, co ciekawie kontrastuje z wszechobecną brutalnością i ciężkością. Wprowadzając gdzieniegdzie nutę melancholii, a przede wszystkim łamiąc aranżacyjne konwenanse w klasycznej muzyce death metalowej.

Bo jeśli jest growling oraz drapieżne growle to jakżeby mogłoby być inaczej niż mięsista mieszanka death metalu z grindcorem! Trochę w stylu Napalm Death, nieco Obituary, bardziej w stylu starego Carcass. Czyli: ciężko, agresywnie z surowym brzmieniem i dość prostymi rozwiązaniami aranżacyjnymi, ale za to chwytliwymi i bardzo motorycznymi, pobudzającymi do kinetycznych reakcji cielesnych. Ale należy pamiętać, że trio Wij nie używa gitary basowej, więc nadaje to nieco oryginalności, aczkolwiek aż tak nie słychać tego w brzmieniu muzyki. "Bluzg" ujawnia wulgarne eskalacje gitarowych riffów i łomoczącej perkusji oraz blastów, a także masywne i miażdżące zwolnienia. To prawdziwa uczta dla fanów oldschoolowego ekstremalnego metalu.

I jak określa wydawca "Bluzg": "Również teksty, mniej kwieciste niż dotąd, obnażają raczej ogryzione kości niż złożony organizm poetycki. Są opowieści o śmierci, która nie ma w sobie nic tajemniczego, tylko przychodzi poprzestawiać wszystko w głowie, o rywalizacji samic kretoszczurów o miano królowej nory, o ślimakowatym ślizgu, który nie bacząc na żadne konwenanse pochłania wszystko w swoje lepkie wnętrzności. Jest też tekst po japońsku ostrożnie dźgający paluchem ideę reinkarnacji". Na mnie i tak największe wrażenie zrobiła fraza "wszyscy z powrotem do pizdy" wieńcząca tę (w przenośni) bluzgającą EP'kę.

Tym razem oprawa graficzna została przygotowana przez gitarzystę Palca i ma podkreślać osobność wydawnictwa względem pozostałych działań zespołu. I rzeczywiście daje do zrozumienia, że powinniśmy spodziewać się czegoś innego niż poprzednio. Podobno "Bluzg" to "twórczy przystanek przed kolejnym długogrającym albumem, przestrzeń na muzyczny oddech w poszukiwaniu czegoś świeżego". I cóż to będzie? Jestem pewien, że Wij znowu nas zaskoczy.

Paweł 'Pavel' Grabowski


No i co ja mam począć? Lubię Wij od zawsze (czyli od debiutu) i każdy kolejny materiał łykałem z niesamowitą przyjemnością. A tu nagle ni stąd ni z owąd wpada nowa EPka „Bluzg” i…

… i mi się nie podoba. OK, rozumiem podejście – zespół lubi eksperymentować (nigdy od tego nie stronił), nie chce stać w miejscu, lubi szukać. Tylko, że to co znaleźli na „Bluzg”, ni chuj mi nie leży. I odnoszę wrażenie, że nie tylko mnie. Część z recenzentów, dotychczas przychylnych zespołowi i nie wstawiających emotek z kupą pod każdym postem dotyczącym Wij, też ma chyba problem z „Bluzgiem”, tylko mówi o tym trochę naokoło. Czy ja mam problem z „Bluzgiem”? Nie – po prostu mi się nie podoba. Poza „Cała Wstecz”, która jeszcze fajnie nawiązuje do wcześniejszych materiałów, nie znajduję tutaj niczego dla siebie. Nie leży mi wokal Tui – a ja jej wokal naprawdę uwielbiam, dziewczyna emanuje totalną szczerością w tym co robi, no i profeską. Na „Bluzg” po prostu, jak to sama określiła, dostajemy „Beatę Kozidrak metalu drącą japę”. I niestety, rozumiejąc puszczone przy tym oczko, muszę się z nią zgodzić. Nie wypada to jakoś nadzwyczajnie – ot faktycznie, darcie japy, nie wyróżniające się niczym ponad inne darcia japy.

Muzycznie również nie ma tu dla mnie niczego ciekawego. Dostajemy wycieczkę w stronę szwedzkiej sceny death’n’rollowej, sludge’owej… Ale niestety mnie to nudzi. Jak wspomniałem – poza ostatnim kawałkiem na płycie. Spoko, chcieli sobie poeksperymentować to sobie poeksperymentowali. Na (mam nadzieję) moment z zespołu naprawdę wyróżniającego się pod każdym względem, przepoczwarzyli się w zespół zajmujący się drugoligowym deciorem. Po co, dlaczego, na jak długo? Na to odpowiedź znają chyba tylko muzycy Wij.

Oczywiście żeby było jasne – dobrodusznie nie spalę ich koszulki ani nie wyrzucę płyt. Liczę po prostu, że to nieznaczny skok w bok. Niestety, do pustego basenu. Szkoda, czekam niemniej jednak na nowe dźwięki Wij, gdyż mimo rozczarowania „Bluzgiem”, nadal jestem ich fanem.

Oracle



..::TRACK-LIST::..

1. Nie patrz w dół 02:04
2. Śmierć jest nie w humorze 01:53
3. Ślizg 03:10
4. Kretoszczur 02:54
5. 死ね 03:12
6. Cała wstecz 01:38



..::OBSADA::..

Palec
Bob
Tuja Szmaragd




https://www.youtube.com/watch?v=4GmnCRe3BrE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...( Info )...
Genre: Epic Black Metal
Country of Artist (Band): Finland
Year of Release: 2025-2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
2025 - Honor & Steel
2026 - Embers Of The Dawn

...( Info )...
Genre: Melodic Death/Groove Metal
Country of Artist (Band): Germany
Year of Release: 2021-2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
2021 - Reality Unreal
2025 - Is There Salvation?

...( Info )...
Genre: Atmospheric Black Metal
Country of Artist (Band): Canada
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 41:45

...( TrackList )...
01. Des Échos Sur La Plaine Glacée
02. Un Voile De Tourments
03. La Neige Et Le Mistral
04. Aux Confins Des Contrées Boréales
05. Le Gouffre
06. D'os Et De Pierre
07. L'espoir D'un Refuge
08. L'hiver N'est Jamais Fin

...( Info )...
Genre: Doom/Sludge Metal
Country of Artist (Band): Indonesia
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 29:51

...( TrackList )...
01. Intro (In Satana Fidem Habemus)
02. Into The Otherside
03. Hitam Kelam
04. Arvakur
05. Harm on Isai

...( Info )...
Genre: Doom/Death Metal
Country of performer (group): Puerto Rico
Year of publication: 2026
Audio codec: MP3
Rip Type: tracks
Audio bitrate: 320 kbps
Duration: 01:01:39

...( TrackList )...
01. Mortem Aeternam
02. Mater Tenebra
03. My Beloved Solitude
04. Fatal Obsession
05. Forest Of Oblivion
06. Ataraxia
07. Ultratumba
08. Iter Sepulturae

...( Info )...
Genre: Atmospheric/Depressive Black Metal
Country of Artist (Band): Greece
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 42:11

...( TrackList )...
01. Intro
02. Realms Of The Unknown
03. Red River
04. Prolonged Demise
05. Beyond The Forest Fog
06. Departure
07. Outro

...( Info )...
Genre: Folk Metal
Country of Artist (Band): Russia
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 38:59

...( TrackList )...
01. Ardaq
02. At:a:q seri:
03. Cɯsqa:n
04. 3ꭢhꭢgꭢj ajɯ: uhuju:tunan
05. Apta:q kihi
06. Erge qa:rtɯskalar
07. Qaraq u:ta
08. Mu:s Sꭣrun
09. 3ɔl kuta
10. Dɔʃɔrum

...( Info )...
Genre: Death Metal
Country of Artist (Band): Russia
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 49:22

...( TrackList )...
1. Ghost Of Dusk
2. Emptiness Insanity
3. Scream Of Darkness
4. Killers Confession
5. B Z
6. Lead Waters
7. Кошмары Л
8. Last Sadness
9. Gates To Death

...( Info )...
Genre: Thrash/Groove Metal
Country of Artist (Band): Brazil
Year of Release: 2022-2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
2022 - Calamidade
2026 - Pátria Abandonada

...( Info )...
Genre: Black Metal
Country of Artist (Band): Turkey
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 43:14

...( TrackList )...
01. Obsessions
02. Aciz Dunyam V2
03. Again
04. Kan Ve Karanlik V2
05. Rise Of Silence
06. Toprak
07. Last Daylight V2
08. Darkness Falls V2

...( Info )...
Genre: Black/Death Metal
Country of Artist (Band): Brazil
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 34:35

...( TrackList )...
01. Prologue
02. Secret Buried in the Darkness
03. Via Solitaria in Ignotum
04. Frau Troffea's Hysteria
05. The Silence Before the Chaos
06. Immersion
07. Dance on the Broken Glass
08. Void Nihil

...( Info )...
Artist: The New Christs
Album: The Early Singles
Label: Hotroder Records
Format: Vinyl, LP, Album
Country: Australia
Released: 2025
Genre: Alternative Rock, Garage Rock
Quality: FLAC (tracks+scans)

...( TrackList )...
01 - Like A Curse
02 - I Saw God
03 - Headin' South
04 - Sun God
05 - Addiction
06 - Born Out Of Time
07 - The Black Hole
08 - No Next Time
09 - Dropping Like Flies
10 - I Swear
11 - You'll Never Catch My Wave
12 - Dead Girl

...( Info )...
Genre: Doom Metal/Instrumental
Country of Artist (Band): USA
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 35:32

...( TrackList )...
01. Cyberdog
02. Black Chameleon
03. Joker Mentality
04. Babble
05. Two New Skeletons
06. 2000 Goblins
07. The Fisherman

...( Info )...
Genre: Thrash Metal
Country of Artist (Band): USA
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 16:59

...( TrackList )...
01. Betrayer's Mark
02. Scorched Earth
03. At Heaven's Gate
04. Blackened Swarm

...( Info )...
Genre: Death Metal
Country of Artist (Band): USA
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 26:23

...( TrackList )...
01. Organ Grinder
02. Dead Eyes
03. Seppuku
04. Flayed Alive
05. Dehumanize
06. Walking Plague

...( Info )...
Genre: Death Metal
Country of Artist (Band): Peru
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 41:07

...( TrackList )...
01. Intro
02. Evoken Evil
03. Oracle Souls
04. Brutality Cave
05. The Key To The Coffin
06. Rahab Transforming Animals
07. Unconscious Clara
08. Absorbing Memories
09. Outro

...( Info )...
Genre: Black Metal
Country of Artist (Band): USA
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 48:25

...( TrackList )...
01. Sojourner
02. The House That Fell
03. An Ever Expanding Void
04. Existence
05. The Plague
06. Years To Be
07. Years Gone By
08. A Façade Of Immortality

...( Info )...
Genre: Melodic Death Metal
Country of Artist (Band): Colombia
Year of Release: 2025
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 29:27

...( TrackList )...
01. Asesinos
02. Mentes Híbridas
03. Trastorno
04. En La Eternidad
05. Vida
06. Secuela
07. Dirigentes
08. Doble Moral

...( Info )...
Genre: Psychedelic Heavy Metal
Country of Artist (Band): Finland
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 53:27

...( TrackList )...
01. The Sands
02. Whispers of the Holy Land
03. The Dreaming
04. Panther Eyes
05. Ethereal
06. Newborn Sun

...( Info )...
Genre: Symphonic/Melodic Black Metal
Country of Artist (Band): England
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 53:53

...( TrackList )...
01. Adar Rhiannon
02. Spirits Stir Within Our Ancestors Tombs
03. The Arcane Golem
04. Steed of the Still Water
05. Pwca
06. Deathless in the Dryad Glade
07. A Gallery of Rotting Portraits
08. The Boreal Monastery
09. Into a Vale of Endless Snow

...( Info )...
Genre: Stoner/Sludge Metal
Country of Artist (Band): Iceland
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 35:18

...( TrackList )...
1. Conqueror
2. Mobilizer of Evil
3. The Monk
4. Slay the King of Hell
5. Venom Ripper, Gorgon Blaster
6. Abysmal Flame

..::INFO::..

Na nowej płycie duetowi z USA i Kanady puszczają wszelkie hamulce. Znajdziecie tutaj rzeczy świetne, straszne również, a do tego kompozytorską brawurę połączoną z ułańską fantazją. Pierwsze trzy albumy Worm były jak najbardziej poprawnym i dobrze wymyślonym, ale w gruncie rzeczy nieco statecznym death/doom metalem. Zespół robił wszystko, jak należy - ciskał w słuchacza ciężkimi riffami, oblekał je w zamaszyste melodie, a mimo tego brzmiał po prostu fajnie, lecz nie zachwycał. Rewolucja przyszła z EP-ką „Bluenothing”, gdzie do tego zrobaczałego krajobrazu dołączyły wątki blackmetalowe i gęsto eksponowana gitarowa wirtuozeria. Materiał z 2022 roku dał grupie więcej uwagi słuchaczy od poprzedników, więc nic dziwnego, że „Necropalace” ma bliżej akurat do niego, a nie na przykład do „Foreverglade”. Tegoroczne dzieło Phantom Slaughtera i Wrotha Septentriona jest pełne wszystkiego. To kraina sera, rzeczy powszechnie uznawanych za przestarzałe, zajeżdżające naftaliną, a przy okazji też dobrych riffów.

Title: Necropalace

Artist: Worm

Country: USA, Kanada

Year: 2026

Genre: Metal

Format / Codec: MP3
Audio bitrate: 320 kbps

..::TRACK-LIST::..

1. Gates to the Shadowzone (Intro)
2. Necropalace
3. Halls of Weeping
4. The Night Has Fangs
5. Dragon Dreams
6. Blackheart
7. Witchmoon: The Infernal Masquerade

...( Info )...
Genre: Melodic Death/Thrash Metal
Country of Artist (Band): Germany
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 43:19

...( TrackList )...
01. Denial
02. Surpressed Urge
03. Confident Awareness
04. Cataclysmic Dance
05. Execution Awaits
06. My Reality
07. Forbidden Experiments
08. The Escape
09. Chains of the Elite
10. Frontline

...( Info )...
Genre: Thrash Metal
Country of Artist (Band): Belgium
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 20:23

...( TrackList )...
01. Eliminate
02. Known Unto God
03. I Fear Myself
04. Nothing Is Real
05. The Truth Lies

...( Info )...
Artist (band) Country: USA
Year of Release: 2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps
Duration: 01:00:05

...( TrackList )...
01. Dómsdagur
02. Kingdom Against Kingdom
03. Behemoth
04. Artificial Human
05. Trial of Fire
06. Upon the Altar (feat. Sarita Idalia)
07. Jötun
08. The Hand of War
09. Outsider
10. The Sleep and the Baleful Dream

...( Info )...
Genre: Heavy/Power Metal
Country of Artist (Band): England
Year of Release: 2022-2026
Audio Codec: MP3
Rip Type: Tracks
Audio Bitrate: 320 kbps

...( TrackList )...
2022 - Crashdrive (EP)
2023 - Guns for Hire
2026 - Midnight Blitz