...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Po sześcioletniej przerwie z nowym studyjnym albumem Metamorphosis powraca deathmetalowy BANISHER.

Dla fanów GOJIRA, DECAPITATED, ABORTED, REVOCATION, THE FACELESS, RIVERS OF NIHIL

BANISHER został założony w Rzeszowie w 2005 roku przez Huberta Więcka (DIETH, Acid Drinkers (live), ex-Decapitated). Ich wszechstronną muzykę można określić jako nowoczesny death metal, muzycznie dojrzały i zaawansowany technicznie, a jednocześnie z porywającymi i chwytliwymi riffami, intensywną perkusją i agresywnym, wściekłym wokalem. Inspirowane snami i koszmarami, skłaniające do refleksji teksty odzwierciedlają różnorodne emocje i tworzą oniryczną atmosferę, pełną konsternacji, przerażenia, rozpaczy i złości.

Przez lata w skład BANISHER wchodzili muzycy związani z: Decapitated, Fleshgod Apocalypse, Belphegor, Vital Remains, DIETH i Hate.



The new album marks Banisher’s most mature and diverse work to date, serving both as a summary of the band’s 20-year journey and a reflection on the turbulent world that shaped it. While deeply rooted in the band’s own history, the record also responds to broader themes of isolation, uncertainty, transformation, and collapse that have defined recent years.



..::TRACK-LIST::..

1. Manifest of Justice 03:08
2. Daymare 04:29
3. Aftermath 04:11
4. Metamorphosis 05:21
5. Metamorphosis pt. 2 07:06
6. Born to Die 05:01
7. Demons 03:02
8. Soul Deformed 06:54



..::OBSADA::..

Hubert Więcek - guitars
Piotr Kołakowski - bass
Jorgi Vanhees - vocals

Drums for tracks 1, 3, 6 & 7 recorded by Eugene Ryabchenko
Drums for tracks 2, 4, 5 & 8 recorded by Michał Łysejko




https://www.youtube.com/watch?v=YXSHQ2ymL0U



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Po sześcioletniej przerwie z nowym studyjnym albumem Metamorphosis powraca deathmetalowy BANISHER.

Dla fanów GOJIRA, DECAPITATED, ABORTED, REVOCATION, THE FACELESS, RIVERS OF NIHIL

BANISHER został założony w Rzeszowie w 2005 roku przez Huberta Więcka (DIETH, Acid Drinkers (live), ex-Decapitated). Ich wszechstronną muzykę można określić jako nowoczesny death metal, muzycznie dojrzały i zaawansowany technicznie, a jednocześnie z porywającymi i chwytliwymi riffami, intensywną perkusją i agresywnym, wściekłym wokalem. Inspirowane snami i koszmarami, skłaniające do refleksji teksty odzwierciedlają różnorodne emocje i tworzą oniryczną atmosferę, pełną konsternacji, przerażenia, rozpaczy i złości.

Przez lata w skład BANISHER wchodzili muzycy związani z: Decapitated, Fleshgod Apocalypse, Belphegor, Vital Remains, DIETH i Hate.



The new album marks Banisher’s most mature and diverse work to date, serving both as a summary of the band’s 20-year journey and a reflection on the turbulent world that shaped it. While deeply rooted in the band’s own history, the record also responds to broader themes of isolation, uncertainty, transformation, and collapse that have defined recent years.



..::TRACK-LIST::..

1. Manifest of Justice 03:08
2. Daymare 04:29
3. Aftermath 04:11
4. Metamorphosis 05:21
5. Metamorphosis pt. 2 07:06
6. Born to Die 05:01
7. Demons 03:02
8. Soul Deformed 06:54



..::OBSADA::..

Hubert Więcek - guitars
Piotr Kołakowski - bass
Jorgi Vanhees - vocals

Drums for tracks 1, 3, 6 & 7 recorded by Eugene Ryabchenko
Drums for tracks 2, 4, 5 & 8 recorded by Michał Łysejko




https://www.youtube.com/watch?v=YXSHQ2ymL0U



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Aethyr' to idealne połączenie techniki i chirurgicznej precyzji wykonania, z ostrymi riffami, które zmierzają ku najbardziej brutalnej rzeźni.
Jak boga kocham... ;-)


Belgian Brutal Death Metal tornado returns with their 4th opus, a fucking brutal, technical and extreme album that will become of the best releases of the year in its genre!! It can’t get any better than this!! Awesome!! For lovers of bands like DEEDS OF FLESH, ABORTED, SUFFOCATION, SPAWN OF POSSESSION...



..::TRACK-LIST::..

1. I became Flesh and Dwelleth Amongst Thee 05:41
2. Exterminate The Vacillating 03:35
3. Aethyr 04:41
4. Der Einsam Wandler 04:15
5. Suffering Comes With Thy Name 03:35
6. Eidolons of Ash 04:01
7. The Hour of the Great Contempt 05:55
8. Wrath Upon the Cursed 05:26
9. Lama Sabachtani 01:15
10. Serpents Walk as if Human 05:03



..::OBSADA::..

Matty Dupont - Guitars, Songwriting, Lyrics
Pat Dejonge - Bass
Nico Veroeven - Drums
Alan Rawson - Guitars
Boris Cornelissen - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=hthNpTVUhrA



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Aethyr' to idealne połączenie techniki i chirurgicznej precyzji wykonania, z ostrymi riffami, które zmierzają ku najbardziej brutalnej rzeźni.
Jak boga kocham... ;-)


Belgian Brutal Death Metal tornado returns with their 4th opus, a fucking brutal, technical and extreme album that will become of the best releases of the year in its genre!! It can’t get any better than this!! Awesome!! For lovers of bands like DEEDS OF FLESH, ABORTED, SUFFOCATION, SPAWN OF POSSESSION...



..::TRACK-LIST::..

1. I became Flesh and Dwelleth Amongst Thee 05:41
2. Exterminate The Vacillating 03:35
3. Aethyr 04:41
4. Der Einsam Wandler 04:15
5. Suffering Comes With Thy Name 03:35
6. Eidolons of Ash 04:01
7. The Hour of the Great Contempt 05:55
8. Wrath Upon the Cursed 05:26
9. Lama Sabachtani 01:15
10. Serpents Walk as if Human 05:03



..::OBSADA::..

Matty Dupont - Guitars, Songwriting, Lyrics
Pat Dejonge - Bass
Nico Veroeven - Drums
Alan Rawson - Guitars
Boris Cornelissen - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=hthNpTVUhrA



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Czwarty album deathmetalowej załogi FEROSITY z Warszawy. 9 numerów brutalnej jazdy dla fanów SUFFOCATION, IMMOLATION, GORGUTS.



Does the world need more releases following the patch of old school death metal? Not sure about that but what I can firmly say is that Ferosity are a very talented band hailing from Poland coming across the corner with their fourth full length called “Revelation of Insanity”. We are talking about a quite traditional slab of death metal taking elements from both the classic US but also the European school with a little bit of Ferosity’s own DNA thrown into the mix.

Overall the style of Ferosity is a bit closer to the US peers than to their European counterparts although a certain influence of other well-known Polish outfits cannot be denied. The riffing is a bit tighter compared to most of their peers and the basis chords vary between the traditional stoic chops and a more thrashy and uplifting style. The interplay between the riffs and the fascinating lead harmonies is especially impressive. There are not too many really long and drawn-out solo sections. Instead these melodic interludes are cleverly used as bridges between various parts of one song and often act as transition from faster and more aggressive sections to calmer and groovier pieces.

Ferosity understood that passive listeners are mainly interested in interesting and cohesive songs and not in different complex pieces of instrumentation just loosely strung together. The songwriting is on point and the flow of the album is great with a perfect placement of the single tracks without sacrificing a certain level of complexity. There is not one moment of dullness or boredom and the whole record feels like a very stringent piece of music. The drumming is brutal and sometimes slightly technical yet there are enough groovy parts thrown into the mix to keep things fresh and steady.

The growling is deep and powerful perfectly fitting to the instrumentation. There are some slightly blackish screaming used as counterpart as well. Despite the aggressiveness of the vocals each word can be easily understood which is something I always like when listening to death metal.

The production is powerful without sounding too modern or sterile. There is a certain level of rawness and filthiness left without sacrificing the clarity of the mix. Each instrument can be heard and even the bass gets a few moments to shine. Rounded off by a nice looking cover artwork “Revelation of Insanity” is a great piece of old school death metal for fans of bands like e.g. Monstrosity or Sinister and therefore highly recommended.

Edmund Sackbauer



..::TRACK-LIST::..

1. Last Remains Of Sanity 04:18
2. Hunter Instinct 04:24
3. Self-Destructive Behaviour 03:09
4. Hypoxia 04:14
5. On Their Knees 02:51
6. The Last Day Of Humanity 03:21
7. Hateful Existence 03:21
8. Stigmatized By Madness 04:16
9. New Age New God 02:59



..::OBSADA::..

Milczy.slav - vocals
Marek Wróbel - guitars
Piotr Pyrzanowski - guitars
Tomasz Jachimek - bass
Sebastian Kubajek - drums



https://www.youtube.com/watch?v=krweBmmfKZU


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Czwarty album deathmetalowej załogi FEROSITY z Warszawy. 9 numerów brutalnej jazdy dla fanów SUFFOCATION, IMMOLATION, GORGUTS.



Does the world need more releases following the patch of old school death metal? Not sure about that but what I can firmly say is that Ferosity are a very talented band hailing from Poland coming across the corner with their fourth full length called “Revelation of Insanity”. We are talking about a quite traditional slab of death metal taking elements from both the classic US but also the European school with a little bit of Ferosity’s own DNA thrown into the mix.

Overall the style of Ferosity is a bit closer to the US peers than to their European counterparts although a certain influence of other well-known Polish outfits cannot be denied. The riffing is a bit tighter compared to most of their peers and the basis chords vary between the traditional stoic chops and a more thrashy and uplifting style. The interplay between the riffs and the fascinating lead harmonies is especially impressive. There are not too many really long and drawn-out solo sections. Instead these melodic interludes are cleverly used as bridges between various parts of one song and often act as transition from faster and more aggressive sections to calmer and groovier pieces.

Ferosity understood that passive listeners are mainly interested in interesting and cohesive songs and not in different complex pieces of instrumentation just loosely strung together. The songwriting is on point and the flow of the album is great with a perfect placement of the single tracks without sacrificing a certain level of complexity. There is not one moment of dullness or boredom and the whole record feels like a very stringent piece of music. The drumming is brutal and sometimes slightly technical yet there are enough groovy parts thrown into the mix to keep things fresh and steady.

The growling is deep and powerful perfectly fitting to the instrumentation. There are some slightly blackish screaming used as counterpart as well. Despite the aggressiveness of the vocals each word can be easily understood which is something I always like when listening to death metal.

The production is powerful without sounding too modern or sterile. There is a certain level of rawness and filthiness left without sacrificing the clarity of the mix. Each instrument can be heard and even the bass gets a few moments to shine. Rounded off by a nice looking cover artwork “Revelation of Insanity” is a great piece of old school death metal for fans of bands like e.g. Monstrosity or Sinister and therefore highly recommended.

Edmund Sackbauer



..::TRACK-LIST::..

1. Last Remains Of Sanity 04:18
2. Hunter Instinct 04:24
3. Self-Destructive Behaviour 03:09
4. Hypoxia 04:14
5. On Their Knees 02:51
6. The Last Day Of Humanity 03:21
7. Hateful Existence 03:21
8. Stigmatized By Madness 04:16
9. New Age New God 02:59



..::OBSADA::..

Milczy.slav - vocals
Marek Wróbel - guitars
Piotr Pyrzanowski - guitars
Tomasz Jachimek - bass
Sebastian Kubajek - drums



https://www.youtube.com/watch?v=krweBmmfKZU


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Ceremony to już nieco zapomniany przedstawiciel holenderskiego death metalu. Zaczynali pod koniec lat 80-tych, by jeszcze w pierwszej połowie następnej dekady być już tylko wspomnieniem dla garstki fanów, którzy poznali się na ich talencie. Dorobek zespołu, choć dość skromny, jest w całości wart uwagi, a już zwłaszcza ta jedyna płyta długogrająca. Holendrzy umiłowali sobie death metal o solidnym współczynniku brutalności i z wyczuwalnym technicznym odchyłem, który zgrabnie łączy w sobie wpływy zarówno szkoły amerykańskiej, jaki i europejskiej.

Z tą pierwszą Ceremony łączą bardzo zbliżone patenty na bezkompromisowe napieprzanie i skłonność do komplikowania struktur, zaś z drugą podejście do surowej produkcji. Należy przy tym zaznaczyć, że muzycy nie dali się porwać bardzo wówczas popularnym u ich rodaków wpływom doom metalu, stąd też Tyranny From Above w przeważającej części jest materiałem opartym na szybkich tempach i odpowiednio ciężkich riffach – czystym gatunkowo, pozbawionym eksperymentów i zmiękczaczy (delikatne i nieistotne dla całości plamy klawiszy pojawiają się bodaj w jednym kawałku), choć nie pewnego elementu zaskoczenia. Ceremony nie silą się na przesadnie subtelne rozwiązania, od pierwszego kawałka dając jasno do zrozumienia, że nie mają zamiaru się pierdolić z słuchaczem jak matka z łobuzem. Główna w tym zasługa intensywnie pracujących gitar, których partie są stosunkowo złożone, z wieloma zmianami motywów i pokręconymi wstawkami, dzięki czemu nie tak łatwo znudzić się Tyranny From Above. W związku z powyższym zastanawia mnie, dlaczego solówki w stosunku do riffów potraktowano ewidentnie na odwal się – tylko dwie trzymają się struktur utworów, natomiast reszta jest wstrzelona byle gdzie i byle jak – ot, takie zwykłe molesty gryfu bez specjalnej inwencji.

Szkoda też, że perkman nieco odstaje poziomem (pomysłowością?) od gitarzystów, bo choć potrafi przywalić (i to zdradzając nawet grindowe inspiracje), to do jego gry wkradają się proste schematy, kiedy akurat mógłby bardziej zaszaleć. Co do wspomnianego elementu zaskoczenia – jest to coś na kształt czystych wokali/wrzasków w damskim wydaniu, które ni z tego ni z owego pojawiają się w „Beyond The Boundaries Of This World” i „Tribulation Foreseen”, będąc mocnym kontrastem dla tradycyjnego growlu. Pierwsza reakcja: o co, kurwa, chodzi? A chodzi o to, że… nie mam bladego pojęcia… Mimo to Tyranny From Above jako całość jest dość zwartym i dobrze skomponowanym materiałem, którym powinni się zainteresować szczególnie fani Torchure, Mercyless i wczesnego Atrocity.

demo


Ceremony was founded in the Rotterdam area in 1989 by Peter Verhoef on guitars (ex Phlebotomized) and released 2 demos, one 7‘’ ep and their debut full lenght 'Tyranny From Above' in 1993. The album was released by Dutch underground label Cyber Music and is now finally re-issued by vic records. Bonus to the album comes the 'Inclemeny' e.p. from 1992 and the 3 track promo demo from 1994. Ceremony played typical extreme Ducth death metal from the early 90's just like their friends and fellow-townsman in Sinister for example. (not surprisingly Peter was asked twice to join Sinister in their early days). All songs are recorded at infames Dutch cult studio Het Pand in Rotterdam with Frits van Mourik (Phlebotomized, Obtruncation, Threnody). Ron van de Pol, founding Sinister member, plays bass on the Ceremony debut album. All tracks are completely remasted by Arco Wolf (IDES). The booklet contains rare pics and extensive liner notes.



Formed in 1989 in South Holland, Dutch death metal legends Ceremony set out a path of destruction in their brief career with an absolutely astounding early release effort before disbanding for two decades and only reforming just recently. Still a stand-out album after all these years, the groups’ debut album was released in 1993 before a remastered reissue with bonus material September 16, 2016 on Vic Records.

At this stage of the genre’s evolution, it was quite obviously going to be a stylistically familiar assault to the American acts populating the scene, and that’s what becomes quite prominent here. The ravenous riff-work here comes through so clearly out of that primitive, dirty thrashing style while intertwined with churning, sprawling rhythms for that energetic burst of intensity and aggression typically found here while also formulating that anguished, churning sound. That this mixture can work well in either going through the varying tempos on display, as this one manages to go from the simplistic, straightforward sprawl that tackles the material at a slower crawl while letting the swirling rhythms take center stage, or blasting away quite viciously with a faster thrash-based series of rhythms that are given quite a prominent display here that makes for quite a stylized American bent to the material by tackling many of the various rhythms and patterns these approaches can bring out of their material. The rumbling charge present here due to these elements makes for a highly effective and enjoyable burst throughout here, yet the fact that it remains so vital and close-minded to the American structure at this stage is a tad disconcerting with there not really much variety here beyond the tempos as the display and attack is so focused on running through the American format that it becomes somewhat easy to forget their identity at times. That isn’t much of an issue here considering not only the time-frame of the release but also the sheer competency of the album in general, but it is something to take in consideration with this one.

Seeing as how this one doesn’t offer up much more than just a surprisingly competent and wholly enjoyable burst of old-school death metal the American way, that alone is more than enough to take this one into consideration here for stalwart fanatics of the genre with this here being quite easily the version of the album to get for those that do follow the genre as a whole.

slayrrr666



..::TRACK-LIST::..

1.Inner Demon 03:57
2. Drowned In Terror 02:50
3. Solitary World 05:39
4. Ceremonial Resurrection 04:00
5. When Tears Are Falling 06:03
6. Humanity 03:54
7. Beyond The Boundaries Of This World 04:19
8. Tribulation Forseen 05:06

Bonus Tracks:
9. Intro (promo 1994) 00:08
10. Immortality of the Gods (promo 1994) 05:26
11. Tyranny From Above (promo 1994) 03:41

12. Humanity (Ep '92) 04:20
13. Tribulation Foreseen (Ep 1992) 05:15



..::OBSADA::..

Micha Verboom - Vocals
Peter Verhoef - Guitars
Johan van de Sluijs - Guitars
Ron van de Polder - Bass
Patrik van Gelder - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=4PbYyhrOzbY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Ceremony to już nieco zapomniany przedstawiciel holenderskiego death metalu. Zaczynali pod koniec lat 80-tych, by jeszcze w pierwszej połowie następnej dekady być już tylko wspomnieniem dla garstki fanów, którzy poznali się na ich talencie. Dorobek zespołu, choć dość skromny, jest w całości wart uwagi, a już zwłaszcza ta jedyna płyta długogrająca. Holendrzy umiłowali sobie death metal o solidnym współczynniku brutalności i z wyczuwalnym technicznym odchyłem, który zgrabnie łączy w sobie wpływy zarówno szkoły amerykańskiej, jaki i europejskiej.

Z tą pierwszą Ceremony łączą bardzo zbliżone patenty na bezkompromisowe napieprzanie i skłonność do komplikowania struktur, zaś z drugą podejście do surowej produkcji. Należy przy tym zaznaczyć, że muzycy nie dali się porwać bardzo wówczas popularnym u ich rodaków wpływom doom metalu, stąd też Tyranny From Above w przeważającej części jest materiałem opartym na szybkich tempach i odpowiednio ciężkich riffach – czystym gatunkowo, pozbawionym eksperymentów i zmiękczaczy (delikatne i nieistotne dla całości plamy klawiszy pojawiają się bodaj w jednym kawałku), choć nie pewnego elementu zaskoczenia. Ceremony nie silą się na przesadnie subtelne rozwiązania, od pierwszego kawałka dając jasno do zrozumienia, że nie mają zamiaru się pierdolić z słuchaczem jak matka z łobuzem. Główna w tym zasługa intensywnie pracujących gitar, których partie są stosunkowo złożone, z wieloma zmianami motywów i pokręconymi wstawkami, dzięki czemu nie tak łatwo znudzić się Tyranny From Above. W związku z powyższym zastanawia mnie, dlaczego solówki w stosunku do riffów potraktowano ewidentnie na odwal się – tylko dwie trzymają się struktur utworów, natomiast reszta jest wstrzelona byle gdzie i byle jak – ot, takie zwykłe molesty gryfu bez specjalnej inwencji.

Szkoda też, że perkman nieco odstaje poziomem (pomysłowością?) od gitarzystów, bo choć potrafi przywalić (i to zdradzając nawet grindowe inspiracje), to do jego gry wkradają się proste schematy, kiedy akurat mógłby bardziej zaszaleć. Co do wspomnianego elementu zaskoczenia – jest to coś na kształt czystych wokali/wrzasków w damskim wydaniu, które ni z tego ni z owego pojawiają się w „Beyond The Boundaries Of This World” i „Tribulation Foreseen”, będąc mocnym kontrastem dla tradycyjnego growlu. Pierwsza reakcja: o co, kurwa, chodzi? A chodzi o to, że… nie mam bladego pojęcia… Mimo to Tyranny From Above jako całość jest dość zwartym i dobrze skomponowanym materiałem, którym powinni się zainteresować szczególnie fani Torchure, Mercyless i wczesnego Atrocity.

demo


Ceremony was founded in the Rotterdam area in 1989 by Peter Verhoef on guitars (ex Phlebotomized) and released 2 demos, one 7‘’ ep and their debut full lenght 'Tyranny From Above' in 1993. The album was released by Dutch underground label Cyber Music and is now finally re-issued by vic records. Bonus to the album comes the 'Inclemeny' e.p. from 1992 and the 3 track promo demo from 1994. Ceremony played typical extreme Ducth death metal from the early 90's just like their friends and fellow-townsman in Sinister for example. (not surprisingly Peter was asked twice to join Sinister in their early days). All songs are recorded at infames Dutch cult studio Het Pand in Rotterdam with Frits van Mourik (Phlebotomized, Obtruncation, Threnody). Ron van de Pol, founding Sinister member, plays bass on the Ceremony debut album. All tracks are completely remasted by Arco Wolf (IDES). The booklet contains rare pics and extensive liner notes.



Formed in 1989 in South Holland, Dutch death metal legends Ceremony set out a path of destruction in their brief career with an absolutely astounding early release effort before disbanding for two decades and only reforming just recently. Still a stand-out album after all these years, the groups’ debut album was released in 1993 before a remastered reissue with bonus material September 16, 2016 on Vic Records.

At this stage of the genre’s evolution, it was quite obviously going to be a stylistically familiar assault to the American acts populating the scene, and that’s what becomes quite prominent here. The ravenous riff-work here comes through so clearly out of that primitive, dirty thrashing style while intertwined with churning, sprawling rhythms for that energetic burst of intensity and aggression typically found here while also formulating that anguished, churning sound. That this mixture can work well in either going through the varying tempos on display, as this one manages to go from the simplistic, straightforward sprawl that tackles the material at a slower crawl while letting the swirling rhythms take center stage, or blasting away quite viciously with a faster thrash-based series of rhythms that are given quite a prominent display here that makes for quite a stylized American bent to the material by tackling many of the various rhythms and patterns these approaches can bring out of their material. The rumbling charge present here due to these elements makes for a highly effective and enjoyable burst throughout here, yet the fact that it remains so vital and close-minded to the American structure at this stage is a tad disconcerting with there not really much variety here beyond the tempos as the display and attack is so focused on running through the American format that it becomes somewhat easy to forget their identity at times. That isn’t much of an issue here considering not only the time-frame of the release but also the sheer competency of the album in general, but it is something to take in consideration with this one.

Seeing as how this one doesn’t offer up much more than just a surprisingly competent and wholly enjoyable burst of old-school death metal the American way, that alone is more than enough to take this one into consideration here for stalwart fanatics of the genre with this here being quite easily the version of the album to get for those that do follow the genre as a whole.

slayrrr666



..::TRACK-LIST::..

1.Inner Demon 03:57
2. Drowned In Terror 02:50
3. Solitary World 05:39
4. Ceremonial Resurrection 04:00
5. When Tears Are Falling 06:03
6. Humanity 03:54
7. Beyond The Boundaries Of This World 04:19
8. Tribulation Forseen 05:06

Bonus Tracks:
9. Intro (promo 1994) 00:08
10. Immortality of the Gods (promo 1994) 05:26
11. Tyranny From Above (promo 1994) 03:41

12. Humanity (Ep '92) 04:20
13. Tribulation Foreseen (Ep 1992) 05:15



..::OBSADA::..

Micha Verboom - Vocals
Peter Verhoef - Guitars
Johan van de Sluijs - Guitars
Ron van de Polder - Bass
Patrik van Gelder - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=4PbYyhrOzbY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album miażdżącej załogi z Bangladeszu grającej techniczny, atmosferyczny i progresywny death metal!


Stunning debut technical, atmospheric and progressive Death Metal band from Bangladesh.




..::TRACK-LIST::..

1. Beginning of the End 04:56
2. Rising Vengeance 05:28
3. Reincarnation 06:57
4. Sleep Paralysis 05:01
5. Rise Of The Warlords 05:00
6. The Evil Within 05:09
7. In The Verge Of Death 03:08
8. The Merciless 04:17



https://www.youtube.com/watch?v=JYtmqA_BR2w



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album miażdżącej załogi z Bangladeszu grającej techniczny, atmosferyczny i progresywny death metal!


Stunning debut technical, atmospheric and progressive Death Metal band from Bangladesh.



..::TRACK-LIST::..

1. Beginning of the End 04:56
2. Rising Vengeance 05:28
3. Reincarnation 06:57
4. Sleep Paralysis 05:01
5. Rise Of The Warlords 05:00
6. The Evil Within 05:09
7. In The Verge Of Death 03:08
8. The Merciless 04:17



https://www.youtube.com/watch?v=JYtmqA_BR2w



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pillory nie robi niczego, czego nie zrobili już Spawn of Possession, Obscura, Necrophagist, Decrepit Birth, Dying Fetus i tym podobni, ale mimo wszystko jest bardzo solidny i prezentuje poziom dla wielu nieosiągalny...

FA


Evolutionary Miscarriage finds PILLORY expanding upon their signature intricacies. Written, recorded and produced by founding drummer Darren Cesca (Arsis, Burn in Silence, Goratory et al) at his newly-launched House Of Grind Studios in Connecticut during 2013, Evolutionary Miscarriage is centered thematically around the de-evolution of mankind. A physically and mentally demanding listen, Evolutionary Miscarriage brandishes deranged rhythms, maniacal riff torrents, subtle white noise nuances and multi-layered vocals all executed together with near surgical meticulousness, the record’s sharp production allowing each lacerating note to shine while retaining the blunt brutality of its predecessor.



..::TRACK-LIST::..

1. And the Defeated Emerge 03:33
2. Mass Enmity 03:44
3. Evolutionary Miscarriage 07:35
4. Imbeciles in Defiance 04:05
5. Phantasmagoric Beasts 02:47
6. Purify the Commonwealth 04:02
7. The Mental Defective 03:21
8. Nihilarian 04:23
9. Distorted Axiom 01:44
10. Lixiviated 04:19
11. Bipedal Prosecution 09:13



https://www.youtube.com/watch?v=P_EpCNsIP6U



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pillory nie robi niczego, czego nie zrobili już Spawn of Possession, Obscura, Necrophagist, Decrepit Birth, Dying Fetus i tym podobni, ale mimo wszystko jest bardzo solidny i prezentuje poziom dla wielu nieosiągalny...

FA


Evolutionary Miscarriage finds PILLORY expanding upon their signature intricacies. Written, recorded and produced by founding drummer Darren Cesca (Arsis, Burn in Silence, Goratory et al) at his newly-launched House Of Grind Studios in Connecticut during 2013, Evolutionary Miscarriage is centered thematically around the de-evolution of mankind. A physically and mentally demanding listen, Evolutionary Miscarriage brandishes deranged rhythms, maniacal riff torrents, subtle white noise nuances and multi-layered vocals all executed together with near surgical meticulousness, the record’s sharp production allowing each lacerating note to shine while retaining the blunt brutality of its predecessor.



..::TRACK-LIST::..

1. And the Defeated Emerge 03:33
2. Mass Enmity 03:44
3. Evolutionary Miscarriage 07:35
4. Imbeciles in Defiance 04:05
5. Phantasmagoric Beasts 02:47
6. Purify the Commonwealth 04:02
7. The Mental Defective 03:21
8. Nihilarian 04:23
9. Distorted Axiom 01:44
10. Lixiviated 04:19
11. Bipedal Prosecution 09:13



https://www.youtube.com/watch?v=P_EpCNsIP6U



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Muzyka emanuje zimną, zmechanizowaną mocą z niemal nieludzko szybką, absurdalnie precyzyjną perkusją i riffami. Rytmy mają industrialny charakter – kłują, walą, szarpią, niczym w nieustającym, zacinającym się wirze pneumatycznych, tłokowych uderzeń.
Dźwięk przywołuje w myślach obrazy gigantycznej, 'robotycznej' fabryki na najwyższych obrotach, produkującej złowrogie szeregi uzbrojonych cyborgów gotowych do zniszczenia naszej kruchej ludzkości.

'Reprisal' jest niesamowity!

FA


Through a very industrial sound, Devolved is able to push the driving force of their riffs forward. This is an album that sounds like either Fear Factory or Strapping Young Lad in this nature. The songs aren’t the most complex ever and maintain some straightforward guitar patterns. The band has a ferocious nature that will appeal to a number of Heavy Metal fans. The more Avant-Garde fans of the genre might want to look elsewhere as this is straightforward material overall.

The harsh vocals that are placed on top of the music recall the two aforementioned bands again and the crushing riffs rarely devolve into anything too progressively interesting. Instead, people looking for something similar to recent Fear Factory material should find a lot to like here as well as anyone looking for industrial metal at all. There is also a The Faceless comparison that can be made and the added instruments will appeal to fans of that band as well. An early highlight to be found here is 'Reprisal Of The Damned' early in the disc’s overall timeframe. The drumming needs to be clinical and precise with this type of material and the band is solid in this area. The vocals are the least appealing of the performance aspects here because they serve more as a place holder and don’t stick out in any way. The heavy and jagged riffs of this band may also appeal to fans of Meshuggah, but I believe the aforementioned bands are better reference points.

One final note has to be given to Nile because when Devolved is in its most Death Metal state, they sound a bit like them. 'Collateral Damage' has enough Death Metal sounds to be compared to this disc alone. There are a number of Heavy Metal fans that will be able to derive enjoyment from "Reprisal", but it’s really only a very good release overall.

Adam M


Here’s a unique and challenging album from the usually predictable Unique Leader Records. Hailing from Australia but residing in Los Angeles, Devolved have 3 previous full length albums under their belts, none of which I’ve heard, so I had nothing to compare this blind purchase to. My last blind purchase was also a Unique Leader release, Inanimate Existence‘s excellent tech death record, Liberation Through Hearing, so I thought this might be along the same lines.

A little bit wrong I was.

What we have here is a interesting style of metal that mixes chunky almost cyber, futuristic style of metal along lines of Fear Factory and Strapping Young Lad, with some djent-y leanings like Meshuggah and such, but then inject the whole affair with bursts of warp speed technical death metal similar to the likes of Beneath the Massacre or even Origin. Cyber-tech-djent-death- metal I guess? Some may detect a hint of deathcore or metalore, especially in the more mid range vocals, but don’t let genre tags put you off a savage display of mechanical technical mastery.

Regardless of everything at play here- it’s impeccably played with a incredible level of skill and precision that warrants your attention. Drummer John Sankey, who has played in pre Tim Yeung Divine Heresy as well as a live performer for Fear Factory, is literally a machine behind the kit giving the music its considerable mechanical/industrial tinge. But the trio isn’t just content to just lurch and stagger with djent-y muted riffs. They spent about 1/2 of the album delivering surgically technical death metal that’s on par with most of the label’s offerings but with a cleaner, intelligent, cyber edge rather than purely guttural brutality.

Both styles are delivered impressively from the throttling twiddly tech death assault of openers “Systematic Avenger”, and “Accelerated Human Degeneration” through the deliberate lurch of “Embodiment”, blistering mechanized thrash of “Apocalyptic Visionary” and massive lope of “Corrupted Mind Processor”. Though I could have done without the spoken words and samples of instrumental closer “Inanimate Infinity” . A few futuristic sample and robotic whispers keep the album clinically robotic, but nothing that takes it into pure cyber metal territory. And the album ends with a cover of Exhorder‘s “(Cadence of) The Dirge”, a very cool and left field cover for the band’s style, giving a Southern crawl a mean cybernetic edge.

Devolved sits stylistically and thematically somewhere in the ball park of The Faceless, Anomalous, Vildjharta and Fear Factory, so if a excellent mix of all those bands and styles appeals to you, go ahead and grab this late year surprise from Unique Leader Records.

Erik T



..::TRACK-LIST::..

1. Systematic Avenger 05:17
2. Accelerated Human Degeneration 03:52
3. Reprisal of the Damned 06:50
4. Supremecy Enforced 05:24
5. Embodiment 06:54
6. Collateral Damage 04:06
7. Apocalyptic Visionary 05:07
8. Terminal Enslavement 05:09
9. Corrupted Mind Processor 07:08
10. Inanimate Infinity 03:51

Bonus Track:
11. [Cadence of] The Dirge (Exhorder Cover) 06:07



..::OBSADA::..

Mark Haggblad - Vocals
John Sankey - Drums
Mark Hawkins - Guitars, Bass




https://www.youtube.com/watch?v=B3_g7_fEVys



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Muzyka emanuje zimną, zmechanizowaną mocą z niemal nieludzko szybką, absurdalnie precyzyjną perkusją i riffami. Rytmy mają industrialny charakter – kłują, walą, szarpią, niczym w nieustającym, zacinającym się wirze pneumatycznych, tłokowych uderzeń.
Dźwięk przywołuje w myślach obrazy gigantycznej, 'robotycznej' fabryki na najwyższych obrotach, produkującej złowrogie szeregi uzbrojonych cyborgów gotowych do zniszczenia naszej kruchej ludzkości.

'Reprisal' jest niesamowity!

FA


Through a very industrial sound, Devolved is able to push the driving force of their riffs forward. This is an album that sounds like either Fear Factory or Strapping Young Lad in this nature. The songs aren’t the most complex ever and maintain some straightforward guitar patterns. The band has a ferocious nature that will appeal to a number of Heavy Metal fans. The more Avant-Garde fans of the genre might want to look elsewhere as this is straightforward material overall.

The harsh vocals that are placed on top of the music recall the two aforementioned bands again and the crushing riffs rarely devolve into anything too progressively interesting. Instead, people looking for something similar to recent Fear Factory material should find a lot to like here as well as anyone looking for industrial metal at all. There is also a The Faceless comparison that can be made and the added instruments will appeal to fans of that band as well. An early highlight to be found here is 'Reprisal Of The Damned' early in the disc’s overall timeframe. The drumming needs to be clinical and precise with this type of material and the band is solid in this area. The vocals are the least appealing of the performance aspects here because they serve more as a place holder and don’t stick out in any way. The heavy and jagged riffs of this band may also appeal to fans of Meshuggah, but I believe the aforementioned bands are better reference points.

One final note has to be given to Nile because when Devolved is in its most Death Metal state, they sound a bit like them. 'Collateral Damage' has enough Death Metal sounds to be compared to this disc alone. There are a number of Heavy Metal fans that will be able to derive enjoyment from "Reprisal", but it’s really only a very good release overall.

Adam M


Here’s a unique and challenging album from the usually predictable Unique Leader Records. Hailing from Australia but residing in Los Angeles, Devolved have 3 previous full length albums under their belts, none of which I’ve heard, so I had nothing to compare this blind purchase to. My last blind purchase was also a Unique Leader release, Inanimate Existence‘s excellent tech death record, Liberation Through Hearing, so I thought this might be along the same lines.

A little bit wrong I was.

What we have here is a interesting style of metal that mixes chunky almost cyber, futuristic style of metal along lines of Fear Factory and Strapping Young Lad, with some djent-y leanings like Meshuggah and such, but then inject the whole affair with bursts of warp speed technical death metal similar to the likes of Beneath the Massacre or even Origin. Cyber-tech-djent-death- metal I guess? Some may detect a hint of deathcore or metalore, especially in the more mid range vocals, but don’t let genre tags put you off a savage display of mechanical technical mastery.

Regardless of everything at play here- it’s impeccably played with a incredible level of skill and precision that warrants your attention. Drummer John Sankey, who has played in pre Tim Yeung Divine Heresy as well as a live performer for Fear Factory, is literally a machine behind the kit giving the music its considerable mechanical/industrial tinge. But the trio isn’t just content to just lurch and stagger with djent-y muted riffs. They spent about 1/2 of the album delivering surgically technical death metal that’s on par with most of the label’s offerings but with a cleaner, intelligent, cyber edge rather than purely guttural brutality.

Both styles are delivered impressively from the throttling twiddly tech death assault of openers “Systematic Avenger”, and “Accelerated Human Degeneration” through the deliberate lurch of “Embodiment”, blistering mechanized thrash of “Apocalyptic Visionary” and massive lope of “Corrupted Mind Processor”. Though I could have done without the spoken words and samples of instrumental closer “Inanimate Infinity” . A few futuristic sample and robotic whispers keep the album clinically robotic, but nothing that takes it into pure cyber metal territory. And the album ends with a cover of Exhorder‘s “(Cadence of) The Dirge”, a very cool and left field cover for the band’s style, giving a Southern crawl a mean cybernetic edge.

Devolved sits stylistically and thematically somewhere in the ball park of The Faceless, Anomalous, Vildjharta and Fear Factory, so if a excellent mix of all those bands and styles appeals to you, go ahead and grab this late year surprise from Unique Leader Records.

Erik T



..::TRACK-LIST::..

1. Systematic Avenger 05:17
2. Accelerated Human Degeneration 03:52
3. Reprisal of the Damned 06:50
4. Supremecy Enforced 05:24
5. Embodiment 06:54
6. Collateral Damage 04:06
7. Apocalyptic Visionary 05:07
8. Terminal Enslavement 05:09
9. Corrupted Mind Processor 07:08
10. Inanimate Infinity 03:51

Bonus Track:
11. [Cadence of] The Dirge (Exhorder Cover) 06:07



..::OBSADA::..

Mark Haggblad - Vocals
John Sankey - Drums
Mark Hawkins - Guitars, Bass




https://www.youtube.com/watch?v=B3_g7_fEVys



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



Progresywny death metal z Belgii przypominający norweski EXECRATION oraz australijski STARGAZER! CD zawiera również pierwszę EPkę pt. 'Imperial Summoning'.



..::TRACK-LIST::..

..::OBSADA::..

The Scourge of Ages (2016):
1. Keys to the Dragonpaths 05:15
2. Morbid Glory 03:35
3. Cursed Crown 03:25
4. Turiyan Wrath 04:56

Vocals - Jo
Bass, vocals - Mathijs
Guitar - Tristan
Guitar, vocals - Jef
Drums - Jense


Imperial Summoning (2014):
5. Priestridden 04:23
6. Soul Constructor 03:56

Moss Upon the Skull - performers


This CD combines the 'Imperial Summoning' 7" and the 'The Scourge Of Ages' MLP
500 copies pressed



https://www.youtube.com/watch?v=iG7KqGVX_BI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



Progresywny death metal z Belgii przypominający norweski EXECRATION oraz australijski STARGAZER! CD zawiera również pierwszę EPkę pt. 'Imperial Summoning'.



..::TRACK-LIST::..

..::OBSADA::..

The Scourge of Ages (2016):
1. Keys to the Dragonpaths 05:15
2. Morbid Glory 03:35
3. Cursed Crown 03:25
4. Turiyan Wrath 04:56

Vocals - Jo
Bass, vocals - Mathijs
Guitar - Tristan
Guitar, vocals - Jef
Drums - Jense


Imperial Summoning (2014):
5. Priestridden 04:23
6. Soul Constructor 03:56

Moss Upon the Skull - performers


This CD combines the 'Imperial Summoning' 7" and the 'The Scourge Of Ages' MLP
500 copies pressed



https://www.youtube.com/watch?v=iG7KqGVX_BI



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Masterful, technical death metal from Indianapolis. Breaking all death metal lyrical and musical trends, Harakiri deliver a cerebral assault of experimental and unexpected brutality.



..::TRACK-LIST::..

1. You Too Can Have Your Own Cranklab 02:58
2. Ripe For Destruction 03:03
3. Ad Infinitum 02:13
4. Hungry American 03:19
5. Blest Be The Retarded 02:30
6. On Being Succinct 02:45
7. Another Tool In The Shed 02:36
8. Numeric Brandings 03:05
9. Nine 01:26
10. Necessary Deviations 03:29



..::OBSADA::..

Kent Hiltz - Drums
Ben Sandman - Guitars
Nathan Stambro - Bass
Chris Morrison - Guitars
Matt Reese - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=5m5acgqEM3I



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Masterful, technical death metal from Indianapolis. Breaking all death metal lyrical and musical trends, Harakiri deliver a cerebral assault of experimental and unexpected brutality.



..::TRACK-LIST::..

1. You Too Can Have Your Own Cranklab 02:58
2. Ripe For Destruction 03:03
3. Ad Infinitum 02:13
4. Hungry American 03:19
5. Blest Be The Retarded 02:30
6. On Being Succinct 02:45
7. Another Tool In The Shed 02:36
8. Numeric Brandings 03:05
9. Nine 01:26
10. Necessary Deviations 03:29



..::OBSADA::..

Kent Hiltz - Drums
Ben Sandman - Guitars
Nathan Stambro - Bass
Chris Morrison - Guitars
Matt Reese - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=5m5acgqEM3I



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Quebec quartet DISEMBODIMENT is finally storming back into the most rancid and filthiest Death Metal scene with their debut full album "Spiral Crypts", four years after their "Mutated Chaos" Ep but it was definitely worth the wait!

Disembodiment is a four-piece death metal band from the sewer ruins of Sherbrooke, Québec, Canada, featuring all four members of Oath div. 666.
Formed in 2020 with a different name from the former band because of the different sound and new lyrical themes, they opted to go for filthier, groovier and heavier sonic tormentation.
After the incredibly acclaimed debut Ep "Mutated Chaos" and several live appearances the band is now ready to dig you deep into the worst and most gruesome slasher experience your deviated mind has ever experienced!

For fans of Incantation, Corpus Offal, Undergang, Rottrevore.



..::TRACK-LIST::..

1. Morbid Infestation 05:39
2. Stygian Overture 04:38
3. Spiral Crypts 04:00
4. Putrification 02:36
5. Larval 04:43
6. Infected To Rot 03:20
7. Unknown Origins 01:52
8. Sentient Inorganic Mess 03:31



..::OBSADA::..

Carl - Bass, Vocals (backing)
Eric - Drums
Christian - Guitars, Vocals (backing)
Mathieu - Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=0uSy1DPK7ko



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Quebec quartet DISEMBODIMENT is finally storming back into the most rancid and filthiest Death Metal scene with their debut full album "Spiral Crypts", four years after their "Mutated Chaos" Ep but it was definitely worth the wait!

Disembodiment is a four-piece death metal band from the sewer ruins of Sherbrooke, Québec, Canada, featuring all four members of Oath div. 666.
Formed in 2020 with a different name from the former band because of the different sound and new lyrical themes, they opted to go for filthier, groovier and heavier sonic tormentation.
After the incredibly acclaimed debut Ep "Mutated Chaos" and several live appearances the band is now ready to dig you deep into the worst and most gruesome slasher experience your deviated mind has ever experienced!

For fans of Incantation, Corpus Offal, Undergang, Rottrevore.



..::TRACK-LIST::..

1. Morbid Infestation 05:39
2. Stygian Overture 04:38
3. Spiral Crypts 04:00
4. Putrification 02:36
5. Larval 04:43
6. Infected To Rot 03:20
7. Unknown Origins 01:52
8. Sentient Inorganic Mess 03:31



..::OBSADA::..

Carl - Bass, Vocals (backing)
Eric - Drums
Christian - Guitars, Vocals (backing)
Mathieu - Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=0uSy1DPK7ko



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Zbiór wszystkich nagrań włoskiego DESECRATION istniejącego w latach 1991-1995; dwie demówki oraz EPka na jednym CD. Inspirowany przede wszystkim amerykańską szkołą grania techniczny death metal w stylu PESTILENCE, ATHEIST...

Technical Old School Death Metal from Italy. For fans of PESTILENCE, ATHEIST.



..::TRACK-LIST::..

The Valley of Eternal Suffering - EP 1993:
1. Experiment 49 01:05
2. Reincarnation of Soul 04:13
3. Corpse Embodiment 04:50
4. The Valley of Eternal Suffering 00:58
5. Premature Explant 04:07
6. Corrosive Infection 04:11

Abandon All Hope... - Demo 1991:
7. Nightmare 04:47
8. Hunged Man 04:23
9. Mesmerized 06:30
10. Hell Gates 04:31

Demo Tape 1995 - Demo 1995:
11. Circle of Existence 05:38
12. Useless Frendship 04:33



..::OBSADA::..

Fabio Fraschini - Bass
Andrea Esposito - Bass
Kaimano - Drums
Francesco Conte - Guitars, Vocals
Ernesto Cornetta - Guitars



https://www.youtube.com/watch?v=S43QSmLyqQ4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Zbiór wszystkich nagrań włoskiego DESECRATION istniejącego w latach 1991-1995; dwie demówki oraz EPka na jednym CD. Inspirowany przede wszystkim amerykańską szkołą grania techniczny death metal w stylu PESTILENCE, ATHEIST...

Technical Old School Death Metal from Italy. For fans of PESTILENCE, ATHEIST.



..::TRACK-LIST::..

The Valley of Eternal Suffering - EP 1993:
1. Experiment 49 01:05
2. Reincarnation of Soul 04:13
3. Corpse Embodiment 04:50
4. The Valley of Eternal Suffering 00:58
5. Premature Explant 04:07
6. Corrosive Infection 04:11

Abandon All Hope... - Demo 1991:
7. Nightmare 04:47
8. Hunged Man 04:23
9. Mesmerized 06:30
10. Hell Gates 04:31

Demo Tape 1995 - Demo 1995:
11. Circle of Existence 05:38
12. Useless Frendship 04:33



..::OBSADA::..

Fabio Fraschini - Bass
Andrea Esposito - Bass
Kaimano - Drums
Francesco Conte - Guitars, Vocals
Ernesto Cornetta - Guitars



https://www.youtube.com/watch?v=S43QSmLyqQ4



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Tak skondensowanego diabelstwa, nienawiści i pogardy dla ogólnie przyjętych wartości nikt przed nimi nie przedstawiał.'



Bogobójstwo...

a) Trzeba mieć niesamowicie wydumane i spaczone ego.
b) Być nieźle pierdolniętym.
c) Być wybitnym zespołem ,będącym jednym z prekursorów Death Metalu.

Tak się dziwnie złożyło, że wszystkie te trzy podpunkty pasują do Tytana Death metalu rodem z Florydy. Miłośnikom ciężkich brzmień zespół nie może być obcy dla niewtajemniczonych(o ile takowi istnieją) pokrótce - jak sama nazwa wskazuje jest to jeden z najbardziej kontrowersyjnych zespołów, jakie nosił kiedykolwiek ten padół łez.

Debiut o tym samym tytule, zaczyna się z jednej strony matematycznie precyzyjnie a z drugiej opętanie, bluźnierczo, siarczyście. Cóż za mało wyrafinowana i brutalna mieszanka. Debiut Deicide to totalna satanistyczna rzeź, genialne brzmienie stanowi kwintesencję brutalności wyznaczające standardy Death Metalu lat 90. Samozwańczy Antychryst Glen Benton w odhumanizowany sposób skrzeczy i mniej lub bardziej czytelnie Growcu. Benton chyba rozpruł sobie wszystkie żyły i gardło żeby taki efekt osiągnąć. Wszystkie te demoniczne ozdobniki, jęki, spazmy budują demoniczny klimat. Bracia Hofamann porażają techniką a zarazem prostymi riffami, które zwalały i zwalają każdego na kolana po dziś dzień – nawet najtwardsi nie mają szans. Nie wspominając o Stevie Asheimie, który swoją nieludzko szybką grą nadawał rytm tej śmiercionośnej machinie.Album zbudowany jest w przeważającej mierze z ledwo ponad dwuminutowych kopów w ryj. Naprawdę zabójcze tempa, brzmienie ostre jak żyletki, szarpie riffami i rytmem bardziej niż ich zużyte koleżanki. Klimat albumu ewidentnie śmierdzi latami 80, słychać czyste szaleństwo prekursorów Thrashu i siarkę prekursorów Black Metalu.

W trakcie słuchania tej płyty doszedłem do wniosku, że nie ma sensu rozbijać tego albumu na czynniki pierwsze, to jest jeden wielki piekielny wyziew, który należy traktować jako całość, nie znaczy to ze album jest monotonny, wręcz przeciwnie hit goni hit, z utworu na utwór co raz bardziej zostajemy pochłonięci przez te bezkresy jeziora wrzącej smoły mieszanej przez załogę z Florydy. Nic się album nie zestarzał może po za trochę groteskowymi momentami takimi w „Dead by Dawn”. Ta płyta w chwili wydania stała się klasykiem, zresztą nie miała wyjścia to jest esencja i efekt wyścigu szczurów o miano najbardziej brutalnego grania. Wszystko zgodnie z zasadą szybciej, mocniej, brutalniej.

Niesamowity klimat ma „Carnage in the Temple of Damend” z fragmentem przemowy Jima Jonsa (guru sekty Świątynia Ludu, której członkowie pod namową Jonsa popełnili masowe samobójstwo - 900 osób otruł o się cyjankiem), zróżnicowanym wokalem, świetnie urozmaica szybko wypluwane niczym bluźnierstwa opętanego podczas egzorcyzmów.

Następny „Mephistofeles” jest bardzo chwytliwy(zwłaszcza perkusja w intro), nie jest więc to „Sztuka dla sztuki” co się zdarza w przypadku współczesnych zespołów.

Od „Lunatic of God’s Creation”(również poświęcony słynnemu liderowi sekty Charlsowi Mansonowi – (zresztą kogo On nie inspirował w muzyce rockowej) po „Crucifixation”, mamy do czynienia z arcydziełem, nie ma tu żadnych zapychaczy, optymalny czas trwania płyty nie nuży, wręcz przeciwnie ma się ochotę na więcej i więcej. Na szczęście długo nie trzeba było czekać na przybycie Bogobójczego Legionu... Amen

Ignatius


"Amon - czyli ucztę czas zacząć"

"Stary możesz to zrobić jeszcze raz? To brzmiało jak szatan..." - ponoć mniej więcej takimi słowami skwitowali bracia Hoffmanowie próby wokalne Glena Bentona przy składaniu do kupy debiutanckich dokonań Deicide. Badając pierwszy w historii rozdział, nakreślony perkusją, gitarami i przede wszystkim ryjem czterech diabłów z Tampy, nie opisałbym tego lepiej. Barnes, Vincent - wszystko to ikony deathmetalowego darcia papury, ale dopiero Benton to było, i poniekąd do dzisiaj jest, właśnie "to". Pomijając pierwociny Carnage czy demo "Amon: Feasting The Beast", warto wspomnieć, że w 2010 roku mija nam dokładnie 20 odwrócony krzyżyk od czasu wydania "Deicide". Być może zrecenzowano już ten materiał "milion pieńcet, sto dziewieńcet" razy, jednakże okrągła rocznica zmusza do wspominkowego opisania tej płyty, jakby nie było, skutecznie plądrującej na początku lat dziewięćdziesiątych w towarzystwie takich klasyków, jak "Eaten Back To Life", "Cause Of Death" czy "Harmony Corruption".

"Szatan, flaki i inne przysmaki..."

Pozostawmy na chwilę muzykę, bo zapewne wszyscy wiedzą, że zajebistości dźwiękowej tych tytułów zakwestionować się nie da. Więcej jednak niż pewne jest to, że nie sama muzyka zadecydowała, że po 20 latach ktoś dalej kojarzy te tytuły, a masa medialnego szumu wznieconego charakterystycznymi cechami wymienionych. Cannibal Corpse puszczali oczko odwiecznymi wiwisekcjami w oparach juchy, flaków i nekrofilskiej chuci, Morbid Angel stwierdzali, że nie ma to jak czary mary w Mezopotamii, Napalm Death mogliby występować w Izbie Gmin jako odłam anarchistyczny partii wyzwolenia wszystkiego, zaś Deicide mieli... Glena Bentona i satanizm, w poszukiwaniu którego zaszli tak daleko, że w pewnym momencie, zwanym "Once Upon The Cross", chyba przewiercili się nawet przez dno piekła, o mało nie wypadając na orbitę po drugiej stronie planety. Mamy teraz internet i możliwości, więc na moment zminimalizujcie to okienko i wskoczcie na YouTube włączyć cokolwiek z Bentonem w roli głównej z lat 88-92. Yeeep! Obok tego klienta, a co za tym idzie jego zespołu, przejść się obojętnie nie dało. Nienawiść do Dżizasa Kristasa, wypalanki na czole, zapowiedzi samobójstwa, bicie rekordu świata w ilości użytych słów "szatan" w jednej piosence... etc., etc. - w świadomości ludzi odcisnęły się na tyle mocno, że z Deicide zawsze przede wszystkim kojarzono satanizm, jak wiewiórkę z nutellą lub Leppera z Samoobroną. Dopiero na drugim miejscu lądowała muzyka. Dziś patrząc na Glena przeraża mnie rozmiar tego bełkotu, na który wielu dało się złapać. Kiedyś myślałem, że gość poluje na chrześcijan i nie bez kozery każe robić "Fuck Your Goda". Jak wynika z kolei z oświadczeń Steve'a Asheima, bracia Hoffmanowie picowali swoje solówki pod czujnym okiem rodzonego katola, czyli Ralpha Santolli. Cóż, shit happens, show must go on. Czemu o tym piszę, ano dlatego, że ta cała sumiennie kultywowana, fałszywa ideologia przyćmiła miejscami to, co w muzyce najważniejsze, czyli samą muzykę. Muzykę, którą Deicide od samego początku i przez przynajmniej trzy pierwsze płyty robił świetną i ponadczasową.

"Bogobójstwo - Zabij Ich Wszystkich - Piekło Czeka"

Z głupia frant wypalę, że debiutancki "Deicide" jest dla mnie czymś na kształt deathmetalowego "Kill 'Em All" lub "Hell Awaits". Choć faktycznie, poskładany do kupy z demówki Amona, to jednak urzeka - jeżeli nie krańcowo agresywnym, to młodzieńczo entuzjastycznym podejściem do śmierć metalu. Jego następca, najlepszy w ich dorobku "Legion", to już kurs matematyki wyższej, gdzie wszystko się zgadzało, jak ilość szóstek w znaku Bestii lub dolarów w kasie pancernej Monte Connera, który przygarnął ich pod pośladki Roadrunner Rec. Jakkolwiek i na bohaterze tej recenzji techniki nie brak, szczególnie jeśli chodzi o precyzyjną grę dwóch gitar prowadzących Erica i Briana, to - wsłuchując się w przejścia perkusyjne Asheima - czuć przede wszystkim niczym nieskrępowane napierdalanie, nie skupiające się nadto nad problematyką zmieszczenia czterech stówek uderzeń w minucie kawałka. Podobnie głos Bentona - nieokiełznany, najbardziej zróżnicowany w ich karierze. Jeszcze nie typowy growl, a bardziej głębokie wrzasko-szczekanie podbite blackowymi skrzekami, miejscami przedawkowane w swojej manierze ("Dead By Dawn"). Oczywiście broń szatanie, nie jest to jakaś muzyczna grafomania, jednakże czuć tutaj więcej luzu i spontanu niż na następnych krążkach. To też pierwsza i ostatnia do czasu "Stench Of Redemption" (2006) płyta, na której Deicide nie mieli oporów przed wplataniem do deathu, czy miejscami deaththrashu, innych elementów, jak np. klasyczne heavymetalowe solówki, jak ta, na której zbudowano hollywoodzki wręcz patos ostatniego na debiucie "Crucifixation". Nie każdemu spodoba się brzmienie tego krążka, z maksymalnie wysuniętym do przodu garami, których pogłos przywodzi na myśl "Hell Awaits", nie wszyscy też zaakceptują tekstową, satanistyczną nowomowę i megalomanię sprowadzającą się do skandowania imienia Złego Manitou, ale i w tym jest drugie dno, bo takie patenty, jak się okazało, znakomicie sprawdziły się na żywo. Kto stojąc pod sceną, nawet z najbardziej amatorskim nagłośnieniem, nie załapie tematu słysząc trzy razy: "Dead by dawn, dead by dawn, dead by dawn" i na dokładkę "BLASPHERMATE ME!" - wojaczka pewna, jak procenty w szwajcarskim banku. "Deicide" to także skarbnica, co na ten gatunek grania ciekawe, prawdziwych hitów. Motoryczny "Lunatic Of God's Creation", sztandarowe "Deicide", apokaliptyczne "Sacrificial Suicide" czy "Mephistopheles" to rzeczy, które zaciskają pięść na gardle od pierwszego odsłuchu. I żaden koncert Bogobojnych, khe, tfu... tj. Bogobójców obejść się bez nich nie może. Tylko jest jeden problem - i to w zasadzie tylko mój. Znając późniejsze płyty, trudno tutaj mówić o czymś takim jak wypracowanie własnego stylu kapeli. Nie chodzi o to, że bezczelnie kogoś kopiują. Następne w kolejce "Legion", "Once Upon The Cross", "Serpents Of The Light", "Insineratehymn", "In Torment In Hell", "Scars Of The Crucifix", a jeszcze bardziej "Stench Of Redemption", pomijając ich wybitność lub chwilami oczywistą gównianość, łączy ze sobą tylko charakterystyczny wokal i perkusja. Gdyby ktoś mi puścił je po kolei bez głosu i bębnów, pomyślałbym, że to osiem różnych zespołów. Co do recenzowanej jedynki, ze względu na jej potencjał, brzmienie i elementy składowe, mniemam, że łapczywie wchłoną go fani starego Slayera sprzed "Reign In Blood", a z powodu niezaprzeczalnej przebojowość i fan pierwszej Metalliki tym nie pogardzi.

"For I'm The Deicide..." - "Cause We're - death - Metallica"?

Trochu się rozpisaliśmy, ale okrągła rocznica zobowiązuje. Po tylu latach materiał nadal świetnie sprawdza się i w domowym zaciszu i, jak wiadomo tym, którzy zliczyli "Winterfest" w ubiegłym roku, także w praktyce. Być może nie jest tak porażający, jak jego "legionowy kamrat", co skutecznie nadrabia spontanem i wielością uniwersalnych "evergreenów". To także zbiór patentów, po które sięgały i do dziś sięgają zastępy adeptów death metalu. Nie ukrywajmy, że wpływy "Deicide" dobrze słychać na "Dawn Of Possesion" Immolation, czy trzeba większej rekomendacji? Tego po prostu wstyd nie mieć, także z powodu fenomenalnej wkładki z komiksowym obrazkiem przedstawiającym karykaturę członków zespołu w postaci diabłów lub dla zdjęcia grupy, które udowadnia, że, najbardziej to z Jezusem im do twarzy. Na tyle dalece, że nie widomo czy to event przed czarną mszą, czy może wspólna fota przed bierzmowaniem (sic!).

Megakruk


Któryś z większych katolskich autorytetów rzekł ongiś, iż kto śpiewa, ten dwa razy się modli. Bidula zapewne nawet nie przypuszczał, że pewnego dnia te słowa zabrzmią wyjątkowo opacznie. A stało się tak, gdy na świat wypłynął twór o paskudnym imieniu Bogobójstwo z obłąkanym Glenem Bentonem jako liderem. Potem nastał debiut i wyżej przytoczone słowa zamieniły się w swoją krańcowo poronioną karykaturę, zaś świat zalała piekielna fala wstrętu i ohydy. Szatan nigdy wcześniej nie był tak gorąco wychwalany! A już na pewno nie przy akompaniamencie takiego łomotu. Bo Deicide to nie tylko satanistyczne deklaracje nienawiści do boga i religii chrześcijańskiej. Oprócz całej tej — niezmiernie tutaj ważnej — przesiąkniętej diabelstwem ideologicznej otoczki jest jeszcze muzyka: dziesięć pieśni składających się na debiut Deicide to doskonały pokaz ekstremalnego death metalu nie znającego litości i słów takich jak kompromis czy subtelność. Rzeź uskuteczniana przez czwórkę Amerykanów jest cholernie szybka, stosunkowo prosta (choć nie prostacka), bardzo rytmiczna, z nielicznymi tylko zwolnieniami, a przy tym brutalna przez cały czas trwania płyty. Warto zaznaczyć, że wszystko odegrano z dużą precyzją, zaprzeczając obiegowej opinii jakoby dążenie do perfekcji obniżało poziom agresji. O wściekle nienawistnych wokalach wspominać chyba nie muszę? Do worka zalet dorzuciłbym jeszcze dwie istotne cechy: kapitalny feeling oraz olbrzymią chwytliwość materiału. Dzięki tej ostatniej Deicide przynosi spory ładunek hitów znanych większości death-maniaków. Mam tu na myśli szczególnie „Dead By Dawn”, „Sacrificial Suicide” (jak dla mnie są to dwa największe „przeboje” z tej płyty), „Oblivious To Evil”, „Lunatic Of God’s Creation”, „Crucifixation” i numer tytułowy. Brzmienie uzyskane w Morrisound ze Scottem Burnsem na pewno nie należy do krystalicznych, ale do takiej muzyki pasuje wprost wybornie, co więcej – ten bród bardzo jej służy. Odnoszę wrażenie, że tej płyty nie ma sensu komukolwiek polecać, wszak każdy szanujący się fan death metalowego grzańska ma ją już od dawna w kolekcji. Czyż nie?!

demo


https://www.youtube.com/watch?v=SUr9_Pm_oYU



..::TRACK-LIST::..

1. Lunatic of God’s Creation
2. Sacrificial Suicide
3. Oblivious to Evil
4. Dead By Dawn
5. Blaspherereion
6. Deicide
7. Carnage In the Temple of the Damned
8. Mephistopheles
9. Day Of Darkness
10. Crucifixation



..::OBSADA::..

Vocals, Bass, Lyrics By, Artwork [Deicide Logo], Artwork [Trifixion] - Glen Benton
Drums - Steve Asheim
Lead Guitar - Brian Hoffman
Lead Guitar, Artwork [Deicide Logo] - Eric Hoffman




https://www.youtube.com/watch?v=6Wcn6VHgCPk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Tak skondensowanego diabelstwa, nienawiści i pogardy dla ogólnie przyjętych wartości nikt przed nimi nie przedstawiał.'



Bogobójstwo...

a) Trzeba mieć niesamowicie wydumane i spaczone ego.
b) Być nieźle pierdolniętym.
c) Być wybitnym zespołem ,będącym jednym z prekursorów Death Metalu.

Tak się dziwnie złożyło, że wszystkie te trzy podpunkty pasują do Tytana Death metalu rodem z Florydy. Miłośnikom ciężkich brzmień zespół nie może być obcy dla niewtajemniczonych(o ile takowi istnieją) pokrótce - jak sama nazwa wskazuje jest to jeden z najbardziej kontrowersyjnych zespołów, jakie nosił kiedykolwiek ten padół łez.

Debiut o tym samym tytule, zaczyna się z jednej strony matematycznie precyzyjnie a z drugiej opętanie, bluźnierczo, siarczyście. Cóż za mało wyrafinowana i brutalna mieszanka. Debiut Deicide to totalna satanistyczna rzeź, genialne brzmienie stanowi kwintesencję brutalności wyznaczające standardy Death Metalu lat 90. Samozwańczy Antychryst Glen Benton w odhumanizowany sposób skrzeczy i mniej lub bardziej czytelnie Growcu. Benton chyba rozpruł sobie wszystkie żyły i gardło żeby taki efekt osiągnąć. Wszystkie te demoniczne ozdobniki, jęki, spazmy budują demoniczny klimat. Bracia Hofamann porażają techniką a zarazem prostymi riffami, które zwalały i zwalają każdego na kolana po dziś dzień – nawet najtwardsi nie mają szans. Nie wspominając o Stevie Asheimie, który swoją nieludzko szybką grą nadawał rytm tej śmiercionośnej machinie.Album zbudowany jest w przeważającej mierze z ledwo ponad dwuminutowych kopów w ryj. Naprawdę zabójcze tempa, brzmienie ostre jak żyletki, szarpie riffami i rytmem bardziej niż ich zużyte koleżanki. Klimat albumu ewidentnie śmierdzi latami 80, słychać czyste szaleństwo prekursorów Thrashu i siarkę prekursorów Black Metalu.

W trakcie słuchania tej płyty doszedłem do wniosku, że nie ma sensu rozbijać tego albumu na czynniki pierwsze, to jest jeden wielki piekielny wyziew, który należy traktować jako całość, nie znaczy to ze album jest monotonny, wręcz przeciwnie hit goni hit, z utworu na utwór co raz bardziej zostajemy pochłonięci przez te bezkresy jeziora wrzącej smoły mieszanej przez załogę z Florydy. Nic się album nie zestarzał może po za trochę groteskowymi momentami takimi w „Dead by Dawn”. Ta płyta w chwili wydania stała się klasykiem, zresztą nie miała wyjścia to jest esencja i efekt wyścigu szczurów o miano najbardziej brutalnego grania. Wszystko zgodnie z zasadą szybciej, mocniej, brutalniej.

Niesamowity klimat ma „Carnage in the Temple of Damend” z fragmentem przemowy Jima Jonsa (guru sekty Świątynia Ludu, której członkowie pod namową Jonsa popełnili masowe samobójstwo - 900 osób otruł o się cyjankiem), zróżnicowanym wokalem, świetnie urozmaica szybko wypluwane niczym bluźnierstwa opętanego podczas egzorcyzmów.

Następny „Mephistofeles” jest bardzo chwytliwy(zwłaszcza perkusja w intro), nie jest więc to „Sztuka dla sztuki” co się zdarza w przypadku współczesnych zespołów.

Od „Lunatic of God’s Creation”(również poświęcony słynnemu liderowi sekty Charlsowi Mansonowi – (zresztą kogo On nie inspirował w muzyce rockowej) po „Crucifixation”, mamy do czynienia z arcydziełem, nie ma tu żadnych zapychaczy, optymalny czas trwania płyty nie nuży, wręcz przeciwnie ma się ochotę na więcej i więcej. Na szczęście długo nie trzeba było czekać na przybycie Bogobójczego Legionu... Amen

Ignatius


"Amon - czyli ucztę czas zacząć"

"Stary możesz to zrobić jeszcze raz? To brzmiało jak szatan..." - ponoć mniej więcej takimi słowami skwitowali bracia Hoffmanowie próby wokalne Glena Bentona przy składaniu do kupy debiutanckich dokonań Deicide. Badając pierwszy w historii rozdział, nakreślony perkusją, gitarami i przede wszystkim ryjem czterech diabłów z Tampy, nie opisałbym tego lepiej. Barnes, Vincent - wszystko to ikony deathmetalowego darcia papury, ale dopiero Benton to było, i poniekąd do dzisiaj jest, właśnie "to". Pomijając pierwociny Carnage czy demo "Amon: Feasting The Beast", warto wspomnieć, że w 2010 roku mija nam dokładnie 20 odwrócony krzyżyk od czasu wydania "Deicide". Być może zrecenzowano już ten materiał "milion pieńcet, sto dziewieńcet" razy, jednakże okrągła rocznica zmusza do wspominkowego opisania tej płyty, jakby nie było, skutecznie plądrującej na początku lat dziewięćdziesiątych w towarzystwie takich klasyków, jak "Eaten Back To Life", "Cause Of Death" czy "Harmony Corruption".

"Szatan, flaki i inne przysmaki..."

Pozostawmy na chwilę muzykę, bo zapewne wszyscy wiedzą, że zajebistości dźwiękowej tych tytułów zakwestionować się nie da. Więcej jednak niż pewne jest to, że nie sama muzyka zadecydowała, że po 20 latach ktoś dalej kojarzy te tytuły, a masa medialnego szumu wznieconego charakterystycznymi cechami wymienionych. Cannibal Corpse puszczali oczko odwiecznymi wiwisekcjami w oparach juchy, flaków i nekrofilskiej chuci, Morbid Angel stwierdzali, że nie ma to jak czary mary w Mezopotamii, Napalm Death mogliby występować w Izbie Gmin jako odłam anarchistyczny partii wyzwolenia wszystkiego, zaś Deicide mieli... Glena Bentona i satanizm, w poszukiwaniu którego zaszli tak daleko, że w pewnym momencie, zwanym "Once Upon The Cross", chyba przewiercili się nawet przez dno piekła, o mało nie wypadając na orbitę po drugiej stronie planety. Mamy teraz internet i możliwości, więc na moment zminimalizujcie to okienko i wskoczcie na YouTube włączyć cokolwiek z Bentonem w roli głównej z lat 88-92. Yeeep! Obok tego klienta, a co za tym idzie jego zespołu, przejść się obojętnie nie dało. Nienawiść do Dżizasa Kristasa, wypalanki na czole, zapowiedzi samobójstwa, bicie rekordu świata w ilości użytych słów "szatan" w jednej piosence... etc., etc. - w świadomości ludzi odcisnęły się na tyle mocno, że z Deicide zawsze przede wszystkim kojarzono satanizm, jak wiewiórkę z nutellą lub Leppera z Samoobroną. Dopiero na drugim miejscu lądowała muzyka. Dziś patrząc na Glena przeraża mnie rozmiar tego bełkotu, na który wielu dało się złapać. Kiedyś myślałem, że gość poluje na chrześcijan i nie bez kozery każe robić "Fuck Your Goda". Jak wynika z kolei z oświadczeń Steve'a Asheima, bracia Hoffmanowie picowali swoje solówki pod czujnym okiem rodzonego katola, czyli Ralpha Santolli. Cóż, shit happens, show must go on. Czemu o tym piszę, ano dlatego, że ta cała sumiennie kultywowana, fałszywa ideologia przyćmiła miejscami to, co w muzyce najważniejsze, czyli samą muzykę. Muzykę, którą Deicide od samego początku i przez przynajmniej trzy pierwsze płyty robił świetną i ponadczasową.

"Bogobójstwo - Zabij Ich Wszystkich - Piekło Czeka"

Z głupia frant wypalę, że debiutancki "Deicide" jest dla mnie czymś na kształt deathmetalowego "Kill 'Em All" lub "Hell Awaits". Choć faktycznie, poskładany do kupy z demówki Amona, to jednak urzeka - jeżeli nie krańcowo agresywnym, to młodzieńczo entuzjastycznym podejściem do śmierć metalu. Jego następca, najlepszy w ich dorobku "Legion", to już kurs matematyki wyższej, gdzie wszystko się zgadzało, jak ilość szóstek w znaku Bestii lub dolarów w kasie pancernej Monte Connera, który przygarnął ich pod pośladki Roadrunner Rec. Jakkolwiek i na bohaterze tej recenzji techniki nie brak, szczególnie jeśli chodzi o precyzyjną grę dwóch gitar prowadzących Erica i Briana, to - wsłuchując się w przejścia perkusyjne Asheima - czuć przede wszystkim niczym nieskrępowane napierdalanie, nie skupiające się nadto nad problematyką zmieszczenia czterech stówek uderzeń w minucie kawałka. Podobnie głos Bentona - nieokiełznany, najbardziej zróżnicowany w ich karierze. Jeszcze nie typowy growl, a bardziej głębokie wrzasko-szczekanie podbite blackowymi skrzekami, miejscami przedawkowane w swojej manierze ("Dead By Dawn"). Oczywiście broń szatanie, nie jest to jakaś muzyczna grafomania, jednakże czuć tutaj więcej luzu i spontanu niż na następnych krążkach. To też pierwsza i ostatnia do czasu "Stench Of Redemption" (2006) płyta, na której Deicide nie mieli oporów przed wplataniem do deathu, czy miejscami deaththrashu, innych elementów, jak np. klasyczne heavymetalowe solówki, jak ta, na której zbudowano hollywoodzki wręcz patos ostatniego na debiucie "Crucifixation". Nie każdemu spodoba się brzmienie tego krążka, z maksymalnie wysuniętym do przodu garami, których pogłos przywodzi na myśl "Hell Awaits", nie wszyscy też zaakceptują tekstową, satanistyczną nowomowę i megalomanię sprowadzającą się do skandowania imienia Złego Manitou, ale i w tym jest drugie dno, bo takie patenty, jak się okazało, znakomicie sprawdziły się na żywo. Kto stojąc pod sceną, nawet z najbardziej amatorskim nagłośnieniem, nie załapie tematu słysząc trzy razy: "Dead by dawn, dead by dawn, dead by dawn" i na dokładkę "BLASPHERMATE ME!" - wojaczka pewna, jak procenty w szwajcarskim banku. "Deicide" to także skarbnica, co na ten gatunek grania ciekawe, prawdziwych hitów. Motoryczny "Lunatic Of God's Creation", sztandarowe "Deicide", apokaliptyczne "Sacrificial Suicide" czy "Mephistopheles" to rzeczy, które zaciskają pięść na gardle od pierwszego odsłuchu. I żaden koncert Bogobojnych, khe, tfu... tj. Bogobójców obejść się bez nich nie może. Tylko jest jeden problem - i to w zasadzie tylko mój. Znając późniejsze płyty, trudno tutaj mówić o czymś takim jak wypracowanie własnego stylu kapeli. Nie chodzi o to, że bezczelnie kogoś kopiują. Następne w kolejce "Legion", "Once Upon The Cross", "Serpents Of The Light", "Insineratehymn", "In Torment In Hell", "Scars Of The Crucifix", a jeszcze bardziej "Stench Of Redemption", pomijając ich wybitność lub chwilami oczywistą gównianość, łączy ze sobą tylko charakterystyczny wokal i perkusja. Gdyby ktoś mi puścił je po kolei bez głosu i bębnów, pomyślałbym, że to osiem różnych zespołów. Co do recenzowanej jedynki, ze względu na jej potencjał, brzmienie i elementy składowe, mniemam, że łapczywie wchłoną go fani starego Slayera sprzed "Reign In Blood", a z powodu niezaprzeczalnej przebojowość i fan pierwszej Metalliki tym nie pogardzi.

"For I'm The Deicide..." - "Cause We're - death - Metallica"?

Trochu się rozpisaliśmy, ale okrągła rocznica zobowiązuje. Po tylu latach materiał nadal świetnie sprawdza się i w domowym zaciszu i, jak wiadomo tym, którzy zliczyli "Winterfest" w ubiegłym roku, także w praktyce. Być może nie jest tak porażający, jak jego "legionowy kamrat", co skutecznie nadrabia spontanem i wielością uniwersalnych "evergreenów". To także zbiór patentów, po które sięgały i do dziś sięgają zastępy adeptów death metalu. Nie ukrywajmy, że wpływy "Deicide" dobrze słychać na "Dawn Of Possesion" Immolation, czy trzeba większej rekomendacji? Tego po prostu wstyd nie mieć, także z powodu fenomenalnej wkładki z komiksowym obrazkiem przedstawiającym karykaturę członków zespołu w postaci diabłów lub dla zdjęcia grupy, które udowadnia, że, najbardziej to z Jezusem im do twarzy. Na tyle dalece, że nie widomo czy to event przed czarną mszą, czy może wspólna fota przed bierzmowaniem (sic!).

Megakruk


Któryś z większych katolskich autorytetów rzekł ongiś, iż kto śpiewa, ten dwa razy się modli. Bidula zapewne nawet nie przypuszczał, że pewnego dnia te słowa zabrzmią wyjątkowo opacznie. A stało się tak, gdy na świat wypłynął twór o paskudnym imieniu Bogobójstwo z obłąkanym Glenem Bentonem jako liderem. Potem nastał debiut i wyżej przytoczone słowa zamieniły się w swoją krańcowo poronioną karykaturę, zaś świat zalała piekielna fala wstrętu i ohydy. Szatan nigdy wcześniej nie był tak gorąco wychwalany! A już na pewno nie przy akompaniamencie takiego łomotu. Bo Deicide to nie tylko satanistyczne deklaracje nienawiści do boga i religii chrześcijańskiej. Oprócz całej tej — niezmiernie tutaj ważnej — przesiąkniętej diabelstwem ideologicznej otoczki jest jeszcze muzyka: dziesięć pieśni składających się na debiut Deicide to doskonały pokaz ekstremalnego death metalu nie znającego litości i słów takich jak kompromis czy subtelność. Rzeź uskuteczniana przez czwórkę Amerykanów jest cholernie szybka, stosunkowo prosta (choć nie prostacka), bardzo rytmiczna, z nielicznymi tylko zwolnieniami, a przy tym brutalna przez cały czas trwania płyty. Warto zaznaczyć, że wszystko odegrano z dużą precyzją, zaprzeczając obiegowej opinii jakoby dążenie do perfekcji obniżało poziom agresji. O wściekle nienawistnych wokalach wspominać chyba nie muszę? Do worka zalet dorzuciłbym jeszcze dwie istotne cechy: kapitalny feeling oraz olbrzymią chwytliwość materiału. Dzięki tej ostatniej Deicide przynosi spory ładunek hitów znanych większości death-maniaków. Mam tu na myśli szczególnie „Dead By Dawn”, „Sacrificial Suicide” (jak dla mnie są to dwa największe „przeboje” z tej płyty), „Oblivious To Evil”, „Lunatic Of God’s Creation”, „Crucifixation” i numer tytułowy. Brzmienie uzyskane w Morrisound ze Scottem Burnsem na pewno nie należy do krystalicznych, ale do takiej muzyki pasuje wprost wybornie, co więcej – ten bród bardzo jej służy. Odnoszę wrażenie, że tej płyty nie ma sensu komukolwiek polecać, wszak każdy szanujący się fan death metalowego grzańska ma ją już od dawna w kolekcji. Czyż nie?!

demo


https://www.youtube.com/watch?v=SUr9_Pm_oYU



..::TRACK-LIST::..

1. Lunatic of God’s Creation
2. Sacrificial Suicide
3. Oblivious to Evil
4. Dead By Dawn
5. Blaspherereion
6. Deicide
7. Carnage In the Temple of the Damned
8. Mephistopheles
9. Day Of Darkness
10. Crucifixation



..::OBSADA::..

Vocals, Bass, Lyrics By, Artwork [Deicide Logo], Artwork [Trifixion] - Glen Benton
Drums - Steve Asheim
Lead Guitar - Brian Hoffman
Lead Guitar, Artwork [Deicide Logo] - Eric Hoffman




https://www.youtube.com/watch?v=6Wcn6VHgCPk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

EXCAVATED GRAVES jest najnowszym muzycznym wcieleniem znanego z nieodżałowanego PARRICIDE Piotra Sabarańskiego oraz Michała "Stopy" Stokera (ex-FAM, ex-Dissenter). Twórczość zespołu można zakwalifikować jako death metal nawiązujący do europejskiej sceny lat 80. i 90. zastępując charakterystyczną przystępność ciężarem, nieokiełznaną gwałtownością oraz spaczoną melodyką podkręconą szczyptą chaotyczności i miażdżącym zwolnieniami.

W nagraniach oprócz wyżej wymienionych wzięły udział wyśmienite postaci rodzimej sceny metalowej skupione wokół założonego przez Sabarańskiego kolektywu Knave Inc.: Bartłomiej "Bruno" Waruszewski (PROTOTYP, ex-AZARATH), Michał Kaszczyszyn (ex-NEAGHI), Mariusz "Mel" Miernik (ex-DAMNABLE, ex-SQUASH BOWELS) oraz Adrian Słojewski (PYORRHOEA, NUCLEAR VOMIT)

Dla fanów GRAVE, GOREFEST, CADAVER, CARBONIZED, THANATOS



EXCAVATED GRAVES is the latest musical incarnation of Piotr Sabarański, known from the much-missed and highly respected PARRICIDE and Michał "Stoker" Stopa (ex-FAM, ex-DISSENTER). The band’s output can be classified as death metal rooted in the European scene of the '80. and ’90s—yet instead of the characteristic melodies of that era, it delivers sheer heaviness, unrestrained ferocity, and a twisted sense of melody enhanced by a touch of chaos and crushing breaks.

Apart from Piotr Sabarański and Michał "Stoker" Stopa, the recordings feature outstanding figures of the Polish metal scene gathered around Knave Inc., the collective founded by Sabarański: Bartłomiej "Bruno" Waruszewski (PROTOTYP, ex-AZARATH), Michał Kaszczyszyn (ex-NEAGHI), Mariusz "Mel" Miernik (ex-DAMNABLE, ex-SQUASH BOWELS) and Adrian Słojewski (PYORRHOEA, NUCLEAR VOMIT).

For fans of GRAVE, GOREFEST, CADAVER, CARBONIZED, THANATOS



The brainchild of former Parricide guitarist Piotr Sabanranski and Michał “Stoker” Stopa, Excavated Graves are a new death metal group hailing from Poland and their debut EP, the brilliantly titled ‘Life Isn’t for Everyone’ is out now through Selfmadegod Records. The press blurb promises old school death metal firmly rooted in the late 80s/early 90s, so I’m already looking forward to it.

Something resembling a soundtrack to an old black and white movie opens ‘Soil’, before a hellish rumble crashes through the picture and focuses our attention squarely onto an EP that clearly loves old fashioned death metal. But this isn’t just a modern take on OSDM, this is an EP that ripples with an authentic taste of the early 90s. Bolt Thrower, Vader, Malevolent Creation; all these and more swirl around in the chaos that Excavated Graves create. The title track sounds like an old Swedish death metal demo band that has been unearthed, while rampant guitar riffs channel the spirits of ‘Dismember and Grave through the ripping ‘Deepfrozen’. I think early Bolt Thrower is the most prevalent influence here, as the insatiable rumble of ‘Waste of War’ brings memories of ‘Realm of Chaos’ straight to my brain.

While only nineteen minutes long, ‘Life Isn’t for Everyone’ drags you straight back to some primordial days in early death metal, and presents it with a loving attention to detail a lot of bands miss. Heavy, somewhat atmospheric and always presenting us with a massive groove to ride, Excavated Graves have shown a huge amount of promise on this EP to make us look forward to a full length. Crushing stuff.

Sandre the Giant



..::TRACK-LIST::..

1. Soil 05:20
2. Life Isn't For Everyone 03:18
3. Waste Of War 03:25
4. Deepfrozen 03:35
5. Taboo 03:25



..::OBSADA::..

Michał 'Stoker' Stopa - Bass
Mariusz 'Mel' Miernik - Drums
Piotr Sabarański - Guitars
Michał Kaszczyszyn - Guitars
Bartłomiej 'Bruno' Waruszewski - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=_n3D5xpGkd8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

EXCAVATED GRAVES jest najnowszym muzycznym wcieleniem znanego z nieodżałowanego PARRICIDE Piotra Sabarańskiego oraz Michała "Stopy" Stokera (ex-FAM, ex-Dissenter). Twórczość zespołu można zakwalifikować jako death metal nawiązujący do europejskiej sceny lat 80. i 90. zastępując charakterystyczną przystępność ciężarem, nieokiełznaną gwałtownością oraz spaczoną melodyką podkręconą szczyptą chaotyczności i miażdżącym zwolnieniami.

W nagraniach oprócz wyżej wymienionych wzięły udział wyśmienite postaci rodzimej sceny metalowej skupione wokół założonego przez Sabarańskiego kolektywu Knave Inc.: Bartłomiej "Bruno" Waruszewski (PROTOTYP, ex-AZARATH), Michał Kaszczyszyn (ex-NEAGHI), Mariusz "Mel" Miernik (ex-DAMNABLE, ex-SQUASH BOWELS) oraz Adrian Słojewski (PYORRHOEA, NUCLEAR VOMIT)

Dla fanów GRAVE, GOREFEST, CADAVER, CARBONIZED, THANATOS



EXCAVATED GRAVES is the latest musical incarnation of Piotr Sabarański, known from the much-missed and highly respected PARRICIDE and Michał "Stoker" Stopa (ex-FAM, ex-DISSENTER). The band’s output can be classified as death metal rooted in the European scene of the '80. and ’90s—yet instead of the characteristic melodies of that era, it delivers sheer heaviness, unrestrained ferocity, and a twisted sense of melody enhanced by a touch of chaos and crushing breaks.

Apart from Piotr Sabarański and Michał "Stoker" Stopa, the recordings feature outstanding figures of the Polish metal scene gathered around Knave Inc., the collective founded by Sabarański: Bartłomiej "Bruno" Waruszewski (PROTOTYP, ex-AZARATH), Michał Kaszczyszyn (ex-NEAGHI), Mariusz "Mel" Miernik (ex-DAMNABLE, ex-SQUASH BOWELS) and Adrian Słojewski (PYORRHOEA, NUCLEAR VOMIT).

For fans of GRAVE, GOREFEST, CADAVER, CARBONIZED, THANATOS



The brainchild of former Parricide guitarist Piotr Sabanranski and Michał “Stoker” Stopa, Excavated Graves are a new death metal group hailing from Poland and their debut EP, the brilliantly titled ‘Life Isn’t for Everyone’ is out now through Selfmadegod Records. The press blurb promises old school death metal firmly rooted in the late 80s/early 90s, so I’m already looking forward to it.

Something resembling a soundtrack to an old black and white movie opens ‘Soil’, before a hellish rumble crashes through the picture and focuses our attention squarely onto an EP that clearly loves old fashioned death metal. But this isn’t just a modern take on OSDM, this is an EP that ripples with an authentic taste of the early 90s. Bolt Thrower, Vader, Malevolent Creation; all these and more swirl around in the chaos that Excavated Graves create. The title track sounds like an old Swedish death metal demo band that has been unearthed, while rampant guitar riffs channel the spirits of ‘Dismember and Grave through the ripping ‘Deepfrozen’. I think early Bolt Thrower is the most prevalent influence here, as the insatiable rumble of ‘Waste of War’ brings memories of ‘Realm of Chaos’ straight to my brain.

While only nineteen minutes long, ‘Life Isn’t for Everyone’ drags you straight back to some primordial days in early death metal, and presents it with a loving attention to detail a lot of bands miss. Heavy, somewhat atmospheric and always presenting us with a massive groove to ride, Excavated Graves have shown a huge amount of promise on this EP to make us look forward to a full length. Crushing stuff.

Sandre the Giant



..::TRACK-LIST::..

1. Soil 05:20
2. Life Isn't For Everyone 03:18
3. Waste Of War 03:25
4. Deepfrozen 03:35
5. Taboo 03:25



..::OBSADA::..

Michał 'Stoker' Stopa - Bass
Mariusz 'Mel' Miernik - Drums
Piotr Sabarański - Guitars
Michał Kaszczyszyn - Guitars
Bartłomiej 'Bruno' Waruszewski - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=_n3D5xpGkd8



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



Arcydzieło diabolicznego death metalu z 1998 roku. 12 utworów absolutnie chorego, upiornego i demonicznego death metalu. Dla fanów POSSESSED, SLAYER, ASPHYX, MORBID ANGEL.



..::TRACK-LIST::..

1. Flat Obscuritas 4:57
2. Demons Haunt Loudun 2:54
3. Uma, Head Of The Witch 5:12
4. Summoned To Hell 4:17
5. Mutilation Rites 4:24
6. Devil Speaks In Tongues 4:15
7. Posthumous Magic 5:25
8. Turn In Your Grave (Sacrifice cover) 3:42
9. Zombie Plague 3:55
10. Sucubus 4:55
11. Lycanthropes (Howling Death) 3:37
12. Moon Of Cannibalism 5:25



..::OBSADA::..

Bass - Juan C. Muro
Drums - Jaime Garcia
Guitar - Sandro Garcia
Guitar, Lead Vocals, Songwriter - Fernan Nebiros




https://www.youtube.com/watch?v=uPneRkkMt4E



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



Arcydzieło diabolicznego death metalu z 1998 roku. 12 utworów absolutnie chorego, upiornego i demonicznego death metalu. Dla fanów POSSESSED, SLAYER, ASPHYX, MORBID ANGEL.



..::TRACK-LIST::..

1. Flat Obscuritas 4:57
2. Demons Haunt Loudun 2:54
3. Uma, Head Of The Witch 5:12
4. Summoned To Hell 4:17
5. Mutilation Rites 4:24
6. Devil Speaks In Tongues 4:15
7. Posthumous Magic 5:25
8. Turn In Your Grave (Sacrifice cover) 3:42
9. Zombie Plague 3:55
10. Sucubus 4:55
11. Lycanthropes (Howling Death) 3:37
12. Moon Of Cannibalism 5:25



..::OBSADA::..

Bass - Juan C. Muro
Drums - Jaime Garcia
Guitar - Sandro Garcia
Guitar, Lead Vocals, Songwriter - Fernan Nebiros




https://www.youtube.com/watch?v=uPneRkkMt4E



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

8 years after the critically acclaimed debut 'Infernal Atrocity', REVULSED are finally back to unleash worldwide their most brutal effort 'Cerebral Contamination'! The release of the band's debut album on vinyl was probably one of the most brutal chapters for the label and the new 'Cerebral Contamination', for which we will take care of all the formats giving finally the band the treatment they deserve, is nothing less! Brutish death metal quintessence, the epitome of aural savagery!

After the demise of Paramaecium (later inExordium), Jayson Sherlock and Sheldon D'Costa formed Revulsed in 2010. The band wrote their debut album for five years with Justin "Yowie" Smith, but still in search for a vocalist until Konstantin Lühring of Defeated Sanity joined to finish recording the debut album.
In October 2015 the band released "Infernal Atrocity", Lühring left the band and Damien Mirklis joined.
Revulsed have then been rehearsing and recording the live DVD 'Live Atrocity - The Inception of Sufferance' and recording four covers of four among the best bands in metal. In spring 2019 Everlasting Spew Records finally released "Infernal Atrocity" also on vinyl and the band started writing and recording the material for the new album, titled 'Cerebral Contamination'.
Now, with the album completed and soon to be unleashed, Mark Smith and Sheldon D’Costa have departed from the band but, with plenty of brutality left in the tank for Damien and Jayson, it's still unrelenting savagery for Revulsed!

For fans of Suffocation, Cannibal Corpse, Defeated Sanity and Inveracity.



Eight years ago, Australian brutal death duo Revulsed dropped one of the most overlooked slabs of quality murderizing, Infernal Atrocity. Dripping with grimy licks, slithering riffs, and enough pinch harmonics to pop your nipples right off your torso, Infernal Atrocity demanded the attention of all who would encounter it. The fact that it was the band’s debut outing makes it only that much more impressive. Now it’s 2023, going on 2024. Revulsed found their way into Everlasting Spew’s roster, and at long last sophomore follow-up Cerebral Contamination prepares for ultimate unleashment.

Extreme guttural evisceration is the name of Revulsed’s game, and in the eight years spanning between releases, nothing about that changed even one itty bitty bit. Their slimy Suffocation meets Defeated Sanity meets Unfathomable Ruination style remains as intact as ever, boasting deceptively hooky riffs wrapped around gnarled compositions that will challenge the mind as much as they will destroy the spine. At a tight and trim thirty-five minutes spread out over ten songs (and one superfluous intro), Cerebral Contamination makes quick work of flaying your flesh with the sound of music brutal death metal, all narrated by a battalion of subterranean gurgles. On the production side of things, Cerebral Contamination takes a minor hit compared to Infernal Atrocity. While the latter sounded suitably rough and gritty, this new outing suffers from relatively high gloss, vocals that present a bit too far forward in the mix, and some plastic-sounding bass triggers. Nonetheless, most listeners won’t be offended so long as they remain focused on crushing riffs, undulating song structures, and ugly vox—just as they ought to be.




..::TRACK-LIST::..

1. Dawn Of Inhuman Savagery 01:04
2. Equitable Sufferance 03:55
3. Asomatous Existence 04:11
4. Delusional Servitude 03:00
5. Beyond The Depths Of The Subconscious 03:34
6. Perditional Enslavement 04:47
7. Nefarious Devourment 04:13
8. Monotheistic Postulation 03:20
9. Inconceivable Hallucinations 02:54
10. Deistic Repudiation 03:11
11. Cerebral Contamination 01:44



..::OBSADA::..

Jayson Sherlock - Drums, Lyrics (tracks 2-4, 6-11), Songwriting
Damien Miriklis - Vocals
Sheldon D'Costa - Bass, Guitars, Songwriting




https://www.youtube.com/watch?v=GHguEZoIvtY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...

..::OPIS::..

8 years after the critically acclaimed debut 'Infernal Atrocity', REVULSED are finally back to unleash worldwide their most brutal effort 'Cerebral Contamination'! The release of the band's debut album on vinyl was probably one of the most brutal chapters for the label and the new 'Cerebral Contamination', for which we will take care of all the formats giving finally the band the treatment they deserve, is nothing less! Brutish death metal quintessence, the epitome of aural savagery!

After the demise of Paramaecium (later inExordium), Jayson Sherlock and Sheldon D'Costa formed Revulsed in 2010. The band wrote their debut album for five years with Justin "Yowie" Smith, but still in search for a vocalist until Konstantin Lühring of Defeated Sanity joined to finish recording the debut album.
In October 2015 the band released "Infernal Atrocity", Lühring left the band and Damien Mirklis joined.
Revulsed have then been rehearsing and recording the live DVD 'Live Atrocity - The Inception of Sufferance' and recording four covers of four among the best bands in metal. In spring 2019 Everlasting Spew Records finally released "Infernal Atrocity" also on vinyl and the band started writing and recording the material for the new album, titled 'Cerebral Contamination'.
Now, with the album completed and soon to be unleashed, Mark Smith and Sheldon D’Costa have departed from the band but, with plenty of brutality left in the tank for Damien and Jayson, it's still unrelenting savagery for Revulsed!

For fans of Suffocation, Cannibal Corpse, Defeated Sanity and Inveracity.


..::OPIS::..

Eight years ago, Australian brutal death duo Revulsed dropped one of the most overlooked slabs of quality murderizing, Infernal Atrocity. Dripping with grimy licks, slithering riffs, and enough pinch harmonics to pop your nipples right off your torso, Infernal Atrocity demanded the attention of all who would encounter it. The fact that it was the band’s debut outing makes it only that much more impressive. Now it’s 2023, going on 2024. Revulsed found their way into Everlasting Spew’s roster, and at long last sophomore follow-up Cerebral Contamination prepares for ultimate unleashment.

Extreme guttural evisceration is the name of Revulsed’s game, and in the eight years spanning between releases, nothing about that changed even one itty bitty bit. Their slimy Suffocation meets Defeated Sanity meets Unfathomable Ruination style remains as intact as ever, boasting deceptively hooky riffs wrapped around gnarled compositions that will challenge the mind as much as they will destroy the spine. At a tight and trim thirty-five minutes spread out over ten songs (and one superfluous intro), Cerebral Contamination makes quick work of flaying your flesh with the sound of music brutal death metal, all narrated by a battalion of subterranean gurgles. On the production side of things, Cerebral Contamination takes a minor hit compared to Infernal Atrocity. While the latter sounded suitably rough and gritty, this new outing suffers from relatively high gloss, vocals that present a bit too far forward in the mix, and some plastic-sounding bass triggers. Nonetheless, most listeners won’t be offended so long as they remain focused on crushing riffs, undulating song structures, and ugly vox—just as they ought to be.



..::TRACK-LIST::..

1. Dawn Of Inhuman Savagery 01:04
2. Equitable Sufferance 03:55
3. Asomatous Existence 04:11
4. Delusional Servitude 03:00
5. Beyond The Depths Of The Subconscious 03:34
6. Perditional Enslavement 04:47
7. Nefarious Devourment 04:13
8. Monotheistic Postulation 03:20
9. Inconceivable Hallucinations 02:54
10. Deistic Repudiation 03:11
11. Cerebral Contamination 01:44



..::OBSADA::..

Jayson Sherlock - Drums, Lyrics (tracks 2-4, 6-11), Songwriting
Damien Miriklis - Vocals
Sheldon D'Costa - Bass, Guitars, Songwriting




https://www.youtube.com/watch?v=GHguEZoIvtY



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!