...( Info )...

Stendhal
Czerwone i czarne
kategoria:Klasyka literatury
czyta:Artur Ziajkiewicz
czas trwania:18 godzin 51 minut
wielkość paczki rar: 1,3gb
bit rate: 165 kbps
data wydania:13 października 2026
[audiobook PL]


...( Opis )...

„Czerwone i czarne” to jedna z fundamentalnych powieści europejskiego realizmu psychologicznego. Stendhal z niemal chirurgiczną precyzją ukazuje ambicje, sprzeczności i dążenia swojego bohatera, który balansuje między miłością a wyrachowaniem w postnapoleońskiej Francji. Konflikt między szczerym uczuciem a pragnieniem społecznego awansu nie jest łatwy do rozstrzygnięcia i to właśnie ta moralna niejednoznaczność sprawia, że książka jest ponadczasowym dziełem. Proza autora jest bezpośrednia, analityczna, często ironiczna, a obraz hipokryzji burżuazji i duchowieństwa, jaki tworzy, pozostaje druzgocący. [Sergi Lapeira, goodreads.com]

Jedna z najbardziej fascynujących książek, jakie czytałem. Język, ówczesne życie towarzyskie, władza i intrygi. Utwór z dawnych lat, który zdecydowanie przetrwał próbę czasu. [Moe Mur, amazon.com]

Opublikowane w 1830 r. „Czerwone i czarne” to obok „Pustelni parmeńskiej” najsłynniejsze dzieło Stendhala. Tytułowe kolory symbolizują mundur i sutannę, czyli Francję napoleońską i Francję w epoce restauracji Burbonów. Julian Sorel, młody plebejusz – zdolny, wrażliwy, rozkochany w literaturze i piękny – marzy o awansie społecznym i olśniewającej karierze. Po namiętnym romansie z żoną swego chlebodawcy chroni się w seminarium duchownym, wkrótce jednak porzuca je, by wyruszyć na podbój Paryża i wielkiego świata. Wykorzystując swój urok, inteligencję i wrażenie, jakie robi na kobietach, krok po kroku wkrada się w łaski wyższych sfer. Determinacja, z jaką dąży do celu, każe mu odrzucić skrupuły natury moralnej. Kiedy burzliwy związek z piękną Matyldą otwiera mu drogę do upragnionej kariery, sytuacja zaczyna się komplikować. [Wydawnictwo SBM, 2023]

Niewiele książek pochłonęło mnie tak całkowicie, jak ta francuska powieść napisana prawie dwieście lat temu. [lotzintranslation.com]

To, co mnie od początku urzekło, to przede wszystkim postać Juliana. Duża w tym zasługa Stendhala, że tak drobiazgowo przedstawiony egoista, pełen dumy i hipokryzji, może wzbudzić sympatię czytelnika. Na uwagę zasługują też postacie kobiece: pani de Rênal i panna de la Mole – będące swoimi przeciwieństwami – po części odzwierciedlają również krańcowo różne cechy głównego bohatera. W ogóle w „Czerwonym i czarnym” nie spotka się wyłącznie pozytywnych albo negatywnych bohaterów – każdy z nich „ma coś za uszami”, co oczywiście jest ogromnym plusem powieści. [chrumkington, lubimyczytac.pl]