...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Nowa, zremasterowana, limitowana, europejska edycja (W NIGDY NIE UŻYTEJ NA CD, NIEMIECKIEJ OKŁADCE POLYDORU Z 1972 ROKU) doskonałego, drugiego albumu bardzo popularnych niegdyś Holendrów, wydanego przez Polydor w październiku 1971 roku. Przez wielu uważana za najlepsze dokonanie tej progresywnej formacji (z uroczym, żeńskim wokalem), przypominającej tutaj stylistykę ówczesnych Pink Floyd (soczyście zawodząca gitara), wczesnych Genesis (piękne melodie) i debiutu King Crimson (mellotron) z wokalem w stylu Mariski Veres z Shocking Blue. Pierwszą stronę płyty wypełniały 4 krótsze utwory (w tym genialny, narastający, ich sztandarowy 'Storm And Thunder'), zaś drugą część oryginalnego winylu zajmowała genialna, tytułowa, wieloczęściowa, 18-minutowa suita utrzymana w zróżnicowanym, ale generalnie mrocznym nastroju i czarująca niemal symfonicznym rozmachem. Co ciekawsze, nagrania dodatkowe w niczym nie ustępują 'dwójce' a być może są nawet lepsze! Wydane w tym czasie single (A i B strony) były kapitalne, zaś dodane, telewizyjne wersje brzmią lepiej i mocniej niż oryginały! Booklet zawiera reprodukcję czarno-złotego frontu i środka oryginalnej, holenderskiej okładki, tak więc nic nie zostało utracone.

JL


Świat się zmienił. Mówi nam to woda, której z kranu nie nalejemy sobie do kubka. Mówi nam to ziemia, udręczona śmietnikami piętrzącymi się na obrzeżach miast. Można to wyczuć nie tylko w powietrzu, choć i ono oplata nasze miasta smogiem porannych ciężkich chmur. Sporo muzyki, ongiś nagrodzonej złotymi płytami zostało zapomniane. Nie chcę powiedzieć, że nie żyją już ci, co nagrody przyznawali, ale świat nieubłaganie pędzi do przodu i ani się obejrzymy, jak kolejne krążki pokryje warstwa nieubłaganego zapomnienia.

Od czego by tu zacząć. A tak. Co zaś się tyczy Earth And Fire, to muzykę tego zespołu można dziś usłyszeć niezmiernie rzadko, a jeśli już to w dziwnych porach. Najczęściej późno w nocy, prawie nad ranem, w audycji radiowej, co to popularność ma (bo może jeszcze mieć, choć zobaczymy jak długo) gdzieś. Niszowe audycje radiowe są w pewnym sensie dla takiej muzyki chwytaniem się brzytwy. My też słuchamy / słuchaliśmy (niepotrzebne skreślić) takiej audycji. I tam odkrywaliśmy / odkrywamy kolejne diamenty muzyki, która tak bardzo rozpala nasze dusze. Można też jej posłuchać w Internecie, będącym linią oporu wobec dominacji wielkich koncernów, co sztukę chcą sprzedawać jak pastę do zębów.

Earth And Fire poznałem gdzieś tak około 1987 roku, za sprawą Wielkiego Nieobecnego Prezentera. To była właśnie ta płyta, pięć nagrań, z czego jedno długie, prawie dwudziestominutowe. Można zatem powiedzieć, że to płyta swoich czasów, bo spora część zespołów nagrywających w tamtych czasach (tzn. w latach 70-tych) konstruowała swoje albumy w ten sposób. Cztery / pięć nagrań na jednej stronie czarnej płyty i jeden długi kilkunastominutowy utwór na drugiej.

Osoby zasłuchane w nowych brzmieniach odnajdą na tym albumie taką delikatność, taki nastrój, jaką dziś mistrzowie ich gatunku wyczarowują za pomocą elektroniki. Carnival Of The Animals jest przykładem owej lekkości. Mało skomplikowana melodia, nawet instrumenty perkusyjne brzmią tak jakoś delikatnie, bez zbędnego hałasu. Ebbtide, gdyby dziś nagrywano, mielibyśmy w tle, oprócz zwiewnego trelu fletu, całą masę elektronicznych efektów (trzasków, ptaszków i takich tam). A tak możemy się delektować czystym brzmieniem organów, solówką na flecie i łagodnym śpiewem Jerney Kaagman.

Każde z tych krótkich nagrań to takie wprowadzenie. Każde z nich, to ta suita z drugiej strony w pigułce. Song Of The Marching Children zaczyna piękna partia organów hammonda, narastająca, by po chwili wyciszyć się i przejść w piękne intro grane w idealnej harmonii z gitarą. Gitarzysta maluje tu takie pasaże, do jakich przyzwyczaić miał nas później … maestro Hackett. Nie będę przed wami odkrywał swoją pisaniną wszystkich sekretów tego nagrania. Spróbujcie się zagłębić w tę muzykę, bo to jedna z piękniejszych suit, jakie słyszałem.

Niestety do muzyki Earth & Fire trudno dotrzeć. W sklepach płyt nie uświadczysz, przez sieć można je kupić, ale kosztują paskudne pieniądze (bo taką muzykę sprzedaje się dziś po 20 – 30 złotych). O japońskich cardboard sleeve lepiej nie wspominać (a przynajmniej o ich cenie).

Zatem: muzyka dla pasjonatów? Bez dwóch zdań, polecam.

Kris


EARTH & FIRE were one of the leading prog rock bands to come out of Holland, while at the same time, being able to rack up a bunch of hits in their homeland. "Song of the Marching Children", their second album, released in 1971, is by far their best one, as far as I'm concerned. The band was by far best known for female vocalist Jerney Kaagman, which her voice is put to good use on songs like "Carnival of the Animals", "Ebbtide", "Storm and Thunder", and the side-length title track. The album is also loaded with lots of great Mellotron work. Hard to describe their music, but I've heard it described as JEFFERSON AIRPLANE meets KING CRIMSON.
Anyways, the original Dutch LP on Polydor features a gatefold with some truly trippy artwork inside (although later pressings did not come with a gatefold).

This is truly one of my favorites to come out of Holland. (4 1/2 stars)

Proghead


EARTH & FIRE's "Song Of The Marching Children" falls somewhere within the song-oriented prog category. The album consists of short tracks on side A, and a larger epic on side B (my CD also came with a bonus track, but there is another CD that features SOTMC, and Atlantis). All of the tracks on Side A feature some of the best qualities found in more adventurous progressive rock, and they end up sounding like miniature epics. The side- long track sounds like 5 songs pieced together. Overall, the music from this band has a strong European symphonic sound, meaning that Baroque, classical, and even circus influences are all over the place.
The band likes to weave in and out of major/minor chords and scales, so the music alternates between happy and sad moods. I also hear a noticeable early KING CRIMSON sound (heavy on the orchestral mellotron sound). EARTH & FIRE had a female lead-singer with one of the warmest, and charismatic, voice that I've heard in prog. She is usually mentioned first when people talk about the band. Some of her lyrics are silly in a surreal, counterculture, sort of way, but her beautiful voice quickly makes you forgive the naive lyrics. This is a majestic album that will please fans of early KING CRIMSON, PFM's "Per Un Amico", and FANTASY.

Steve Hegede



..::TRACK-LIST::..

1. Carnival Of The Animals
2. Ebbtide
3. Stom And Thunder
4. In The Mountains
5. Song Of The Marching Children
a) Theme Of The Marching Children
b) Opening Of The Seal
c) Childhood
d) Affliction
e) Damnation
f) Purification
g) The March

Bonus Tracks:
6. Invitation (Single A-side, 1971)
7. Song Of The Marching Children (Early Single Version, 1971)
8. Lost Forever (Single B-side, 1971)
9. Memories (Single A-side, 1972)
10. From The End Til The Beginning (Single B-side, 1972)
11. Stom And Thunder (Live on TV)
12. Song Of The Marching Children (Live on TV)
13. Instrumental Jam (Live 1972)
14. Invitation (Live 1972)
15. Memories (Live 1972)

Tracks 11, 12 Recorded Live for 'Swing In' WDR TV Show, Germany, 8th July 1972.



..::OBSADA::..

Guitar, Vocals – Chris Koerts
Organ, Piano, Vocals, Mellotron – Gerard Koerts
Vocals – Jerney Kaagman
Bass – Hans Ziech
Drums, Percussion – Ton van de Kley




https://www.youtube.com/watch?v=-FZ1q7UxviQ


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!