...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pierwszy album nagrywającej dla Vertigo Beggars Opera, to jedna z najciekawszych brytyjskich progresywnych formacji z początku lat 70-tych. Art-rockowe, rozimprowizowane granie łączące elementy stylistyki The Nice, Procol Harum, a nawet wczesnego Van der Graafa - z odrobiną hard-rocka.
Pierwsze trzy albumy są po prostu niezbędne. Zremasterowana japońska reedycja.




Nazareth, Sensetional Alex Harvey Band, The Blue Nile, Simple Minds, Texas, Travis…Szkocka ziemia wydała na (muzyczny) świat wiele dzieci, które zostawiły po sobie ślad w postaci wielce znaczących płyt. Niestety podobnego statusu nie dorobił się najbardziej znaczący, przynajmniej w progresywnym światku, Beggars Opera.

Zespół powstał w 1969 roku w Glasgow. Jednakże panowie Gardiner, Griffiths i Erskine nie do końca traktowali muzykowanie na poważnie, gdyż ich głównym zajęciem było praca przy budowaniu części do autostrady M40 łączącej Londyn z Birmingham. Dopiero potem muzycy przeznieśli się do Glasgow i tam uzupełniając skład o klawiszowca i pałkera, rozpoczęli próby w pubie Burns Howff przy West Regent Street. Wysiłek przynosi efekt, formacja trafia pod skrzydła Vertigo Records.

Beggars Opera zawsze będę pamiętał za pierwsze dwie płyty z których trudno wskazać tę lepszą. Obie fantastyczne, będące dla klasyką rocka progresywnego. Wybrałem „Act One” gdyż jest według mnie (minimalnie bardziej) porywająca, choć nieco mniej oryginalna.

Różnica pomiędzy „Act One”, a „Waters Of Change” tym, że druga z wymienionych pozycji jest bardziej…autorska. Brzmienie wydaje nieco bardziej przejrzyste, nieco bardziej stonowane, ale brakuje troszkę tego pazura z debiutu.

„Act One” ma w moim odczuciu sporo z brzmienia wczesnego Deep Purple (na „Waters Of Change” tych naleciałości skutecznie się wyzbyto), tego z inkarnacji z Rodem Evansem i Nickiem Simperem (jest tutaj bowiem troszkę tutaj tej amerykańskiej psychodelii, w którą swego czasu zapatrzony był Ritchie Blackmore) pomieszanego z ekstrawagancją i wirtuozerią The Nice. Jednakże w przeciwieństwe do Purpury, która brała na warsztat kawałki Bitli, czy Ike’a Turnera, panowie z Beggars Opera mieli świetną zabawę – zupełnie jak frakcja Keitha Emersona - we wplataniu najprzeróżniejszych cytatów z muzyki klasycznej, gdyż w tych pięciu (na kompaktowej reedycji – siedmiu*) zamieszczonych na „Act One” kompozycjach przewijają się motywy i z Mozarta i z Bacha i z Rossiniego i z Griega i ze Straussa. Do tego każdy zawarty tutaj numer jest świetnie i efektowanie zagrany. Nie brakuje tutaj ani pomysłowości, ani nienagannego warsztatu, którego esencją jest bezwątpienia „Raymond’s Road”, zdającym się być niczym więcej odpowiedzią na „Rondo” The Nice. Nie brakuje tutaj częstych zmian tempa, wyszukanych solówek... Miód na uszy każdego fana wyszkanych brzmień. Jedynym wyjątkiem wydaje się być singlowy „Sarabande” stylizowany na fragmenty z „The Shades Of Deep Purple” aż za bardzo**. Jednakże nie znalazł się on w podstawowym zestawie krążka, umiejszczony został na nim dopiero jako bonus na reedycji nieodżałowanego Repertiore Records...

Nad analizą poszczególnych utworów szkoda czasu się głowić; za dużo i za ciekawie się dzieję, aby rozkładać każdą sekundę „Act One” za części pierwsze. Pęd większości zawartych tu utworów najzwyczajniej w świecie na to nie pozwala.

Potem z Beggars Opera nie działo się najlepiej. Wprawdzie zespół odniósł dość umiarkowany sukces na kontynencie (zwłaszcza w RFN, zwieńczony zresztą występem na antenie słynnego „Beat Club”) jednak kilka zmian w szeregach kapeli załamało (zwłaszcza artystyczną) karierę formacji.

Niemniej „Act One” pozostaje dla mnie jedynym z najbardziej efekciarskich debiutów w annałach nie tylko rocka progresywnego. Jak na tak młody zespół Beggars Opera zaprezentowali „Act One” jak produkt niezwykle dojrzały i przemyślany. Warsztat – nienaganny, kompozycje – pomysłowe i nietuzinkowe. Trudno się całością nie zachwycić...

*dodatkowe utwory to „Sarabande” i „Think”.

**"Sarabande" był zresztą pierwszym singlem kapeli stąd (momentami dośc przesadna) nośność utowru jest uzasadniona

Paweł Horyszny


Beggar's Opera's first album has, with the passage of time, gradually gained belated (but justified) recognition as a truly superb piece of work. The band, which hails from my native homeland (and in fact played at my High school around the time this album was released!), hit the ground running in terms of originality and imagination.

"Act one" precedes the Mellotron driven symphonic prog which featured on its immediate successors ("Waters of change" and "Pathfinder"), but is nonetheless heavily influenced by the classics. Consisting of just five tracks, it needs to be remembered that this album was released in the same year as Pink Floyd were moving from psych into prog with "Atom heart Mother", Genesis were only just getting beyond their Jonathan King phase with their first proper album "Trespass", and ELP had just come together and released their first album. With that in mind, it is difficult to explain why those albums have gained legendary status, while "Act one" is all but forgotten.

The album opens with "Poet and peasant", which borrows heavily from Franz von Suppe's overture of that name. The track features dominant Hammond organ, and the highly distinctive vocals of Martin Griffiths. The music has something of an early 70's Italian prog feel to it. "Passacaglia" continues in a similar vein, with some Keith Emerson like (The Nice era) organ work, incessant time changes, and vocals through an old radio mike some 30 years before Arena used the same effect on "Contagion". If you listen carefully, you can here the introductory theme to "Sarabande" within the track. "Sarabande" was an excellent non-album single released at the time, which is now included as a bonus track on the CD version. "Memory", the final track on the first side of the LP is the shortest, and weakest track on the album, but it still features some nice lead guitar to close.

The second side consist of just two long tracks. "Raymond's Road" is a lengthy instrumental collage of classical pieces played at breakneck speed. Hammond organ once again dominates the track, but the screaming lead guitars and galloping drums make the track reminiscent of Love Sculpture's (Dave Edmunds) mesmerising interpretation of Katchaturian's "Sabre dance". While "Sabre dance" does not actually appear, other classical pieces which do include "Toccata", "Peer gynt", and "William Tell". Tellingly, there's also a brief rendition of "Karelia Suite" which sounds very similar to the Nice's "Five bridges" interpretation. The album closes with another Suppe based piece, "Light cavalry". This is similar in structure to the opening track, with vocals and classical variations.

While the band take full credit for the compositions throughout, no attempt is made to disguise the classic pieces which have been borrowed when making the album. Generally, they do not appear to be taking themselves as seriously as say ELP, giving the album a definite air of fun. Heard for the first time today, "Act one" will undoubtedly sound dated. Given it's place in the timeline of prog however, it is a genuine landmark album, full of originality and fine musicianship. It might even be appropriate to classify the album as, dare I say, seminal.

A couple of interesting footnotes. The album was produced by Bill Martin and Phil Coulter who wrote many hits songs including Eurovision song contest winner "Puppet on a string" for Sandi Shaw, and runner up "Congratulations" for Sir Clifford of Richard (but don't let that put you off!). It was originally release in 1970 on the Vertigo "swirl" label. First edition LPs in pristine condition with untarnished sleeves are now very collectable, and change hands for exorbitant prices.

Easy Livin



..::TRACK-LIST::..

1. Poet And Peasant 7:11
2. Passacaglia 7:04
3. Memory 3:56
4. Raymond's Road 11:49
5. Light Cavalry 11:55

Bonus Tracks:
6. Sarabande 3:32
7. Think 4:25



..::OBSADA::..

Martin Griffiths - vocals
Alan Park - organ
Raymond Wilson - drums
Ricky Gardiner - lead guitar
Marshall Erskine - bass guitar



https://www.youtube.com/watch?v=gKyuhcIPapo


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!